Kobiety kresowe

Wydawnictwo: Replika
7,18 (39 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
1
8
11
7
15
6
8
5
2
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788376744681
liczba stron
280
słowa kluczowe
literatura polska, kobiety, kresy
kategoria
historia
język
polski
dodała
Ag2S

Matki, patriotki, bohaterki. Portrety nierozerwalnie związane z burzliwą historią Polski. Oto wspomnienia siedmiu niezwykłych kobiet zamieszkujących Kresy dawnej II Rzeczpospolitej, a obecnie tereny Litwy, Białorusi i Ukrainy. Niektóre z nich były znane, jak choćby Stefania Romer, ciotka prezydenta Bronisława Komorowskiego. Inne dotąd pozostawały w cieniu. Są to kobiety, których...

Matki, patriotki, bohaterki.
Portrety nierozerwalnie związane z burzliwą historią Polski.
Oto wspomnienia siedmiu niezwykłych kobiet zamieszkujących Kresy dawnej II Rzeczpospolitej, a obecnie tereny Litwy, Białorusi i Ukrainy. Niektóre z nich były znane, jak choćby Stefania Romer, ciotka prezydenta Bronisława Komorowskiego. Inne dotąd pozostawały w cieniu.
Są to kobiety, których dramatycznie losy wpisane w gwałtowne dzieje Kresów. obrazują wielki hart ducha i głęboko wpojony patriotyzm. Szanując swą ojczyznę, starały się one zawsze pielęgnować pamięć i łączność z Macierzą. Za to, że nigdy nie wyparły się polskości i wiary katolickiej, wielokrotnie spotykały je szykany i prześladowania. Wytrwały jednak na przekór wszelkim przeciwnościom.
Przez swą niezłomność, stałość i wierność zasadom również dziś stają się wspaniałym przykładem do naśladowania dla współczesnych pokoleń polskich matek.

 

źródło opisu: http://www.replika.eu/

źródło okładki: http://www.replika.eu/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1542
eduko7 | 2018-05-27
Przeczytana: 24 maja 2018

Kolejny tom dotyczący rodzin z Kresów i ich poplątanych losów. Pierwszą postacią, którą dzięki niemu poznajemy jest pani Barbara Powroźnik z Bilewiczów. Już od pierwszych stron mamy odniesienia literackie. Pierwsze skojarzenie – tu ród Bilewiczów a u Sienkiewicza – ród Billewiczów. Obydwa ze wschodnich ziem Polski. Drugie odniesienie – pani Barbara pochodzi z Nowogródczyzny, czyli „Kraju lat dziecinnych” naszego wieszcza – Adama Mickiewicza. Pani Barbara opisuje swą rodzinę pielęgnującą polskie tradycje, szanującą własną i cudzą pracę. Dalej - lata szkolne i drużynę harcerską, będącą obiektem jej zazdrości. Pokazuje współbytowanie Polaków i Białorusinów, religijność okolicznych mieszkańców. Dzieli się traumatycznymi przeżyciami związanymi z: wybuchem wojny, rządami sowietów, aresztowaniami bliskich osób, zesłaniem, drogą brata do armii Andersa. Wspomina o gestach dobroci, której doświadczała jej rodzina w czasie tułaczki oraz po powrocie do Polski.
Z kolei pani Stefania Romer pochodzi z Kowieńszczyzny i jest „ostatnią przedstawicielką osiadłej od wieków na Litwie polskiej linii Romerów”. Krótko przedstawia nam swoich przodków, lata szkolne. Dalej opisuje lata wojny pod okupacją niemiecką, lata powojenne w kołchozie, indoktrynację podczas studiów oraz rozwój kariery zawodowej. Szczególne miejsce zajmują tu wspomnienia związane z pracą w szkole oraz krewnymi m.in. rodziną Komorowskich, z której wywodzi się były prezydent RP.
Kolejną relację przedstawia pani Irena Sandecka. Urodziła się w Humaniu, skąd wraz z rodzicami uciekła przez zieloną granicę o Polski. Pierwsze lata spędziły z mamą w Warszawie a później w Krzemieńcu, gdzie kończyła kolejne szkoły, zdała maturę i uzyskała „prawo nauczania w szkołach powszechnych”. Podjęła studia na UJ. W jej wspomnieniach z tego okresu szczególne miejsce zajmuje wybitny uczony, historyk kultury i wychowania – prof. Stanisław Kot, który nauczył ją „społecznej wrażliwości, otwartości na ludzi i umiejętności bronienia swoich racji”. Dalej przybliża nam swoje pierwsze lata pracy jako nauczycielki, a później pracy z zuchami w polskich osadach w Belgii, powrót do kraju po wybuchu II wojny światowej i działalność w organizacji paramilitarnej. Opisuje wejście wojsk sowieckich do Krzemieńca, działalność ukraińskich nacjonalistów. Wspomina trudne lata wojny oraz powojenne realia życia w tym mieście, własną działalność na rzecz upowszechniania wiedzy o zbrodniach banderowców i zachowania polskości w miejscowym kościele.
Natomiast pani Paulina Paluszkiewicz urodziła się na Samborszczyźnie. Swoją opowieść zaczyna od wybuchu wojny, rządów hitlerowców i sowietów. Podobnie jak poprzedniczka odnosi się do zbrodni popełnianych przez upowców. Wspomina okres mobilizacji do Armii Czerwonej, rezygnację wielu mieszkańców jej rodzinnych Strzałkowic z możliwości repatriacji i rolę ks. Adama Garbacika w zachowani polskości w tym rejonie. Opisuje walkę o zachowanie polskiej parafii, działalność kolejnych duszpasterzy związaną nie tylko z upowszechnianiem nauki Kościoła katolickiego, ale też rozwój kultury polskiej.
Dalej poznajemy panią Zofię Hurko i wpływ wydarzeń historii współczesnej na życie jej rodziny. Dodajmy rodziny, która przetrwała te różne próby. Pani Zofia wspomina o swoich zainteresowaniach historią Brzeżan, w których spędziła większą część życia, o trudach związanych z powstaniem i rozwojem miejscowej parafii oraz zachowaniem polskiej nekropolii.
Ostatnią bohaterką tego tomu jest pani Leonarda Rewkowska, „chodząca w czerni na znak żałoby po zamordowanym przez NKWD ojcu”, będącej prawdziwą opoką polskości w Słonimiu. „Gdy zaczęło się polskie odrodzenie, stanęła w Słonimiu na jego czele i przewodzi mu do dziś, choć dźwiga już na karku siedemdziesiąty pierwszy krzyżyk. Jej dorobkiem można by obdzielić wielu działaczy.” Pani Leonarda wspomina trudne czasy okupacji, powojenne prześladowania, w tym okres zsyłki w Kazachstanie. Dalej - ucieczkę na Białoruś, niełatwe relacje w rodzinie, studia nauczycielskie, rozwód i prześladowania ze strony KGB, wsparcie udzielone przez grono nauczycielskie. Ostatnia część opowieści dotyczy działalności pani Leonardy na rzecz polskiego odrodzenia w Słonimiu. Jej sedno zawiera się w słowach: „O Słonimiu mogę mówić godzinami. Kocham to miasto i chociaż spotkało mnie w nim wiele złego, robię wszystko, by zachować jego piękno i polskie tradycje”.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.

Opinie czytelników


O książce:
Ginekolodzy

Ksiazka swietnie ukazuje prawdziwe oblicze ginekologii oraz opisuje jej dzieje i to w jaki sposob powstawala. Dzieki autorowi mozemy ujrzec na wlasne...

zgłoś błąd zgłoś błąd