Szpieg doskonały

Tłumaczenie: Jan Rybicki
Wydawnictwo: Świat Książki
6,26 (68 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
6
8
10
7
14
6
13
5
11
4
3
3
5
2
1
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
A perfect spy
data wydania
ISBN
9788324708451
liczba stron
608
język
polski

Arcydzieło powieści szpiegowskiej jednego z największych mistrzów gatunku. Gdzie zniknął Magnus Pym, urzędnik ambasady brytyjskiej w Wiedniua zaginionego męża, ojca i doświadczonego agenta wywiadu, usiłują odnaleźć jego rodzina i szef. Stopniowo odkrywają, że Pym przed wszystkimi miał tajemnice... Pasjonująca intryga, a zarazem kapitalna rozprawa o sensie zdrady, honorze, męstwie i o tym, z...

Arcydzieło powieści szpiegowskiej jednego z największych mistrzów gatunku. Gdzie zniknął Magnus Pym, urzędnik ambasady brytyjskiej w Wiedniua zaginionego męża, ojca i doświadczonego agenta wywiadu, usiłują odnaleźć jego rodzina i szef. Stopniowo odkrywają, że Pym przed wszystkimi miał tajemnice... Pasjonująca intryga, a zarazem kapitalna rozprawa o sensie zdrady, honorze, męstwie i o tym, z ilu sekretów składa się życie szpiega doskonałego.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 390
Nina | 2017-07-29
Przeczytana: 29 lipca 2017

John le Carré: A Perfect Spy (ebook + audiobook)

Dzieciństwo Magnusa Pyma, którego pierwowzorem w dużym stopniu jest sam John le Carré, skazało go na los szpiega doskonałego. Wychowany bez matki, która wcześnie zniknęła z jego życia, przez ojca, fantastę i przestępcę, krętacza i naciągacza, Pym od zawsze obcował z kłamstwem i zdradą. Powiedzieć, że przyswoił sobie te umiejętności, bez których żaden szpieg obejść się nie może, to za mało. Kłamstwo i zdrada stały się częścią jego natury. Jednocześnie fascynujące życie szpiega okazało się jego przekleństwem. Szpieg doskonały le Carrégo jest bowiem człowiekiem niedojrzałym. Kocha kobiety, przywiązuje się do przyjaciół, odróżnia dobro od zła, ale co z tego, skoro ze światem, w którym żyje nie potrafi sobie poradzić.

Ciężka lektura, zbierająca tyleż laurek, oceniających książkę jako epickie arcydzieło dwudziestowiecznej literatury brytyjskiej, jak i opinii nieprzychylnych, zdezorientowanych, ba, nawet znudzonych czytelników. Jedno jest pewne, nie jest to typowa sensacyjna powieść szpiegowska. Jest rozrachunkiem Pyma, i autora, ze swoją przeszłością, w jakimś sensie próbą ucieczki od niej. Zgadzam się, że jej gęsta atmosfera ma w sobie coś z klimatów zarówno Charlesa Dickensa, jaki i Franza Kafki czy Bruno Schulza.

Punktem granicznym fabuły, o ile w ogóle o fabule w klasycznym znaczeniu tego słowa można mówić, jest śmierć Ricka, ojca Magnusa. Kim był Rick, o jego pokręconej osobowości, przedsięwzięciach łamiących prawo, podejrzanych znajomościach i nałogach opowiada Magnus swojemu synowi, Tomowi. Przy czym, w pierwszej części książki nie jest to relacja jasno definiująca czyny Ricka, nadająca im nazwy i wskazująca jednoznacznie na ich wpływ na życie syna, a raczej opis różnych epizodów z dzieciństwa i wczesnej młodości, z ojcem w roli głównej.. Właśnie ten wątek powieści, także moim zdaniem nadmiernie rozbudowany, wzbudza najwięcej kontrowersji, poprzez brak formalnej przejrzystości i widocznego celu, do którego przywoływanie owych epizodów, w tym miejscu powieści, ma zmierzać. Dopiero póżniej, w liście do Toma, po śmierci Ricka, Magnus wyznaje, że nie chciałby pozbawić go naturalnego człowieczeństwa, jakiego on sam został przez swojego ojca pozbawiony (He said Granddad had gobbled up the natural humanity in him and he didn’t want to gobble it up in me - opowiada Tom).

Po pogrzebie Ricka Magnus nie wrócił do mieszkania w Wiedniu. Zaszył się w nadmorskim domku w hrabstwie Devon i zamierza pisać. Nie skontaktował się ani z żoną Marią, ani z kolegami z wiedeńskiej placówki. Starannie zatarł za sobą ślady. Współpracownicy z wywiadu nie wykluczają najgorszego, że dopuścił się zdrady, przeszedł na drugą stronę lub nawet, że już od dawna jest podwójnym agentem. W poszukiwanie Magnusa mocno angażuje się jego przyjaciel i mentor, który zwerbował go do wywiadu, Jack Brotherhood. Opowieść o szpiegowskiej karierze Magnusa obejmuje epokę zimnej wojny. Książka ukazała się w roku 1986.

Narracja Szpiega doskonałego w żadnym z dwóch głównych wątków nie ma charakteru linearnego, a przeskoki tematyczne i czasowe nie zawsze są sygnalizowane nowym rozdziałem. Ponadto, porte-parole autora, Magnus Pym, często w tym samym akapicie występuje jednocześnie jako narrator opowieści w pierwszej osobie oraz jako jej bohater opisywany po nazwisku. Na dodatek, historie te mają na ogół konkretnego adresata, Brotherhooda lub Toma, choć ich tożsamość też nie jest zawsze czytelna. Lektura wymaga więc maksymalnej koncentracji i jest poważnym wyzwaniem. Raczej dla czytelników, którzy już wcześniej zdążyli się rozsmakować w powieściach Johna le Carrégo i wiedzą, że żaden z klocków jego misternych układanek nie jest przypadkowy i że należy wytrwać do ostatniej strony, aby zrozumieć ich znaczenie. Z tym że, moim zdaniem, w Szpiegu doskonałym klocków z Rickiem nie musiało być tak wiele. Tym bardziej, że miłośnikom le Carrégo są te epizody z jego życia w dużej części znane, choćby z biografii autora i wydanej niedawno jego autobiografii.

Przy lekturze, jak zwykle, towarzyszyło mi słuchanie audiobooka. Książki le Carrégo czyta sam autor i/lub brytyjski aktor Michael Jayston. Niestety, le Carré większość swoich powieści nagrał jedynie w wersji skróconej (abridged). Michael Jayston (ur. 1935), znany głównie z ról filmowych i w produkcjach BBC, np. dramatów Szekspira czy serialu na podstawie Tinker, Tailor, Soldier, Spy z 1979 roku, w którym wcielił się w Petera Guillama, interpretuje Szpiega doskonałego tak, jak typowy aktor dramatyczny, w sposób bardzo wyrazisty, z przejęciem i powagą. Piękna brytyjska angielszczyzna, ale jeśli o mnie chodzi, za dużo scenicznej emfazy.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Po kres czasu

Czytając tę książkę bardzo da się odczuć emocje bohaterów i miłość, która ich łączy. Na początku średnio mi się podobała, ale później się wciagnelam,...

zgłoś błąd zgłoś błąd