Oddam ci słońce

Seria: Moondrive
Wydawnictwo: Otwarte
8,18 (1860 ocen i 331 opinii) Zobacz oceny
10
472
9
458
8
386
7
285
6
131
5
61
4
32
3
15
2
12
1
8
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
I'll Give You the Sun
data wydania
ISBN
9788375153545
liczba stron
374
język
polski
dodała
Ag2S

JUDE Czasem nawet najpiękniejszy świat, w którym wschody słońca trwają cały czas, nie może wynagrodzić doznanych krzywd. Pełna energii buntowniczka zabiegająca o uwagę matki. Samotna i skrycie romantyczna. Podjęła wiele złych decyzji, których skutki musi ponieść. Kiedyś brat bliźniak był jej najlepszym przyjacielem... NOAH Czasem pragniesz czegoś tak bardzo, że jesteś gotów oddać za to cały...

JUDE
Czasem nawet najpiękniejszy świat, w którym wschody słońca trwają cały czas, nie może wynagrodzić doznanych krzywd.
Pełna energii buntowniczka zabiegająca o uwagę matki. Samotna i skrycie romantyczna. Podjęła wiele złych decyzji, których skutki musi ponieść.
Kiedyś brat bliźniak był jej najlepszym przyjacielem...

NOAH
Czasem pragniesz czegoś tak bardzo, że jesteś gotów oddać za to cały świat. Nawet słońce.
Noah jest nieśmiały i delikatny. Skonfliktowany z ojcem, silnie związany z matką. Zakochany w sztuce. Marzy o tym, żeby zostać artystą. Jednak staje się kimś, kim nigdy nie chciał być.
Kiedyś on i Jude, jego siostra bliźniaczka, byli nierozłączni…

 

źródło opisu: Wydawnictwo Otwarte, 2015

źródło okładki: http://otwarte.eu/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Veroniqusia książek: 674

Za co oddałbyś słońce?

Na świecie istnieje tak niewiele wyjątkowych książek. Powieści na zawsze odciskających ślad w duszy czytelnika, zapadających w pamięć na zawsze i przywracających wiarę w ludzi. Czasami wydaje mi się, że czytanie nie jest niczym innym jak poszukiwaniem: nieustanną gimnastyką dla umysłu, pod którą kryje się o wiele ważniejszy cel - odnalezienie książki niezwykłej, takiej, do której będziemy wracać o każdej porze roku. Nie bez powodu powstaje tyle list typu „100 książek, które trzeba przeczytać przed śmiercią”, „100 książek najlepszych pod słońcem”. Wszystkie mają za zadanie ułatwić czytelnikowi znalezienie tej jedynej, najważniejszej lektury, ale żadna z nich nigdy do końca się nie sprawdza – bo każdy sam musi ocenić, sam odnaleźć powieść, którą zapamięta na zawsze.

Czy kiedy sięgałam po „Oddam ci słońce, wiedziałam już, że rozpoczynam właśnie lekturę absolutnie niezapomnianą? Odpowiedź brzmi: nie, chociaż jak zwykle w takich przypadkach miałam uzasadnione podejrzenia. Już sama krótka notka biograficzna autorki, Jandy Nelson – przesądnej, uwielbiającej tak samo jak ja prozę Johna Greena i kierującej się w życiu maksymą Bądź sobą. Wszyscy inni są już zajęci Oscara Wilde’a, całkowicie mnie kupiła, a dalej było już tylko lepiej. Historia zupełnie zwyczajnego, a jednocześnie zupełnie nadzwyczajnego rodzeństwa, bliźniąt, które na zawsze pozostaną w moim sercu, roztrzaskała mnie na miliony drobnych kawałeczków, a następnie poskładała na nowo, pozostawiając ze łzami w oczach i...

Na świecie istnieje tak niewiele wyjątkowych książek. Powieści na zawsze odciskających ślad w duszy czytelnika, zapadających w pamięć na zawsze i przywracających wiarę w ludzi. Czasami wydaje mi się, że czytanie nie jest niczym innym jak poszukiwaniem: nieustanną gimnastyką dla umysłu, pod którą kryje się o wiele ważniejszy cel - odnalezienie książki niezwykłej, takiej, do której będziemy wracać o każdej porze roku. Nie bez powodu powstaje tyle list typu „100 książek, które trzeba przeczytać przed śmiercią”, „100 książek najlepszych pod słońcem”. Wszystkie mają za zadanie ułatwić czytelnikowi znalezienie tej jedynej, najważniejszej lektury, ale żadna z nich nigdy do końca się nie sprawdza – bo każdy sam musi ocenić, sam odnaleźć powieść, którą zapamięta na zawsze.

Czy kiedy sięgałam po „Oddam ci słońce, wiedziałam już, że rozpoczynam właśnie lekturę absolutnie niezapomnianą? Odpowiedź brzmi: nie, chociaż jak zwykle w takich przypadkach miałam uzasadnione podejrzenia. Już sama krótka notka biograficzna autorki, Jandy Nelson – przesądnej, uwielbiającej tak samo jak ja prozę Johna Greena i kierującej się w życiu maksymą Bądź sobą. Wszyscy inni są już zajęci Oscara Wilde’a, całkowicie mnie kupiła, a dalej było już tylko lepiej. Historia zupełnie zwyczajnego, a jednocześnie zupełnie nadzwyczajnego rodzeństwa, bliźniąt, które na zawsze pozostaną w moim sercu, roztrzaskała mnie na miliony drobnych kawałeczków, a następnie poskładała na nowo, pozostawiając ze łzami w oczach i uśmiechem na twarzy.

Nikt nie dostaje tutaj objawienia od Boga, nikt nie umiera na śmiertelną chorobę, nikt nie odkrywa uniwersalnego przepisu nie tyle na szczęście, co po prostu na życie. Nieprzeciętnie utalentowany Noah i dziewczyna o czarnym sercu – Jude – mieli pięć lat, kiedy podzielili między siebie świat, trzynaście, gdy wyrósł między nimi mur. Noah z nienawidzącego deskomułów i szerszeni chłopaka marzącego o byciu rewolucjonistą, staje się kimś, kim nigdy nie chciał być, a Jude, tak bardzo ubiegająca się o uwagę matki, TAKA dziewczyna, rozmawia z duchami i przywiązuje ogromną wiarę do przesądów. Każde z nich będzie musiało odpowiedzieć sobie na pytanie, za co oddałoby słońce i jaka śmierć byłaby gorsza: zjedzenie garści rozbitego szkła czy wypicie benzyny i podpalenie podniebienia zapałką?

Przepięknie napisana, słodko-gorzka, sugestywna, delikatna i przesiąknięta poezją, choć prawie niezawierająca fragmentów wierszy, a w tle jedna z najpiękniejszych historii miłosnych, o jakich miałam przyjemność czytać. Zabarwiająca rzeczywistość na nowe, zupełnie nieznane kolory, czarująca i pozostająca w myślach na długo. Za co oddałbyś słońce? Gwiazdy? Drzewa? Kwiaty? Oceany? A absolutnie wyjątkową powieść, przebijającą niemal wszystkie należące do gatunku literatury młodzieżowej, taką, której wolno przebywać jedynie na najbardziej zaszczytnej półce? „Oddam ci słońcejest książką tak bardzo delikatną, a jednocześnie tak bardzo przytłaczającą czytelnika mnóstwem emocji. Po prostu piękną. Nigdy nie oddam powieści Jandy Nelson. Nawet za deszcz, za który mogłabym oddać słońce… 

Weronika Wróblewska

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (6449)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 397
MarCyśka | 2015-08-28
Na półkach: Mam! 😍, Przeczytane
Przeczytana: 28 sierpnia 2015

"Musisz dostrzec cuda, żeby się działy cuda"

Książka od samego początku do końca bardzo wciąga.
Wzruszająca i zabawna, czyli taka, jaka powinna być dobra książka.
Wybitna opowieść o bliźniakach, którzy borykają się z problemami codzienności.
Historia bardzo mi się spodobała i nie mogłam się oderwać od czytania.
Pokochałam charakter Oscara :) Polecam każdemu!

książek: 2285

"Tego właśnie bym chciała: chwycić swojego brata za rękę i pobiec z powrotem przez czas, gubiąc kolejne lata jak płaszcze spadające nam z ramion."

Brak mi słów. Natomiast łez mam aż w nadmiarze... Ta historia wdarła mi się prosto w serce, pozostawiła we mnie smutek, żal i mnóstwo innych emocji, które nawet trudno mi nazwać.

Zarówno dla Noaha, jak i Jude świat stał się obcym, wrogim miejscem. Oni dla siebie nawzajem również stali się tacy... Rozdzieliły ich kłamstwa, tajemnice, zazdrość, podłe postępki i związane z nimi poczucie winy. Żadne z nich nie jest już sobą, każde na swój sposób się ukrywa, stara się wtopić w tło. Noah "znormalniał", udaje, że jest podobny do swoich rówieśników, mimo że tak naprawdę wszystkim się od nich różni. Jude wręcz przeciwnie - "zdziwaczała", odsunęła się od świata i stara się być niewidzialna...

"Rzeczywistość miażdży. Świat jest jak ciasny but. Jak to można wytrzymać?"

Nie spodziewałam się tak przepięknej, magicznej, pełnej smutku, ale też...

książek: 566
Kiwi_Agnik | 2016-03-07
Przeczytana: 07 marca 2016

"Umiem rozpiąć powietrze i w nim zniknąć"

Puzzlowa powieść, którą układa się w całość dopiero gdy przeczyta się ostatnią stronę, napisana wybornym językiem pełnym metafor i maksym.

W książce mamy narracje dwuosobową i przyglądamy się światu z perspektywy bliźniaków - siostry i brata.
Wątki są intrygujące, wciągające i pełne niedomówień, a bohaterowie bardzo wyraziście wykreowani.

"Oddam Ci słońce" to gorzko-słodka lektura, o nauce życia, o wyrzutach sumienia, o błędach, wyborach i uczuciach.
Z przesłaniem i przekazem, jak ważny jest szacunek dla drugiej osoby i jak newralgiczna jest lojalność, bo wszyscy borykamy się z tajemnicami.

Każdy kto ma w sobie choć odrobinę wrażliwości i krztę empatii, powinien być tą książką urzeczony.
We mnie wywołała zmysłowe wrażenie, bo czytając ją miałam ochotę szukać kosmicznych śmieci, malować, rzeźbić i skakać z klifu.

Polecam!

książek: 1050
mclena | 2017-02-19
Przeczytana: 19 lutego 2017

"Jeśli pech wie, kim jesteś, stań się kimś innym."

FENOMENALNA!!!

Brak mi tchu.

To była niesamowita historia. Pokręcona od pierwszej strony - nie byłam pewna czy ta powieść wpisze sie w mój gust, ale ku mojemu sporemu zdumieniu - skradła moje serce. Literatura młodzieżowa ma to do siebie, że wypada bardzo infantylnie, albo znowu zbyt dojrzale. Bardzo trudno jest o taką wypośrodkowana atmosferę, a i trudno też wtedy zaimponować starszym czytelnikom. "Oddam ci słońce" to coś nowego, coś innego, coś bajecznego... Noah swoimi mnogimi metaforami owinął mnie sobie wokół małego paluszka tak, że bardzo żałowałam, że cała powieść nie jest pisana z jego perspektywy. Chyba jeszcze nigdy żaden bohater literacki nie wprowadził mnie w swoją sferę emocjonalną tak perfekcyjnie jak zrobił to on. Jude była równie ujmująca ze swoim zabobonnym podejściem do życia, ale była dla mnie troszkę mniej ciekawa niż jej brat. Dałabym 10 gwiazdek, ale zabrakło mi rozpisania zakończenia dla Noah - te pare...

książek: 1205
boziaczek | 2015-11-13
Na półkach: Przeczytane

Nie wiem czemu ta książka nie wzbudziła u mnie podziwu, niesamowitych emocji i nie pobudziła mojej wrażliwości. Pomimo wszystkich pozytywnych i rewelacyjnych opinii, "Oddam Ci słońce" nie jest dla mnie jakąś szczególną powieścią. Bardziej przeciętną niż dobrą. Nie potrafiłam poczuć sympatii czy nawet negatywnego uczucia do żadnego z bliźniaków - głównych bohaterów tej historii. Książka składa się przeplatanych relacji Jude i Noah, niestety jedynie relacje dziewczyny były dla mnie zrozumiałe, za to sposób opisywania rzeczywistości przez jej brata był dla mnie niezrozumiały i chaotyczny. Może po prostu to nie jest książka dla mnie.

książek: 1776
Olsko_Ulrich | 2016-09-30
Na półkach: Przeczytane, 2016 📚
Przeczytana: 30 września 2016

Jak patrzę na książkę z kategorii "young adult" to niestety od razu wiem, że trzeba się wyciszyć, nie oczekiwać zbyt wiele od tłumacza i przygotować na to, że "spojrzenie tego chłopaka" będzie można poczuć w "każdym zakamarku ciała" (te książki składają się w 99% z takich określeń plus ze śladowych ilości orzeszków ziemnych). No po prostu trzeba być yin yang adult ;)

Nie tym razem. "Oddam ci słońce" jest świetnie napisaną historią, od której naprawdę ciężko się oderwać. Bohaterów da się lubić, nikogo nie zemdli od błyszczących w świetle księżyca słodkich chłopaków i subtelnych, błyszczących w świetle księżyca dziewczyn (ew. od innych rzeczy błyszczących w świetle księżyca), fabuła jest niebanalna, bardzo dobrze się to czytadło czytadłuje. Nie ma bolesnych błędów w tłumaczeniu, nie ma litrówek, ani innych grzechów głównych czy pobocznych w zakresie przekładu - jakkolwiek poważnie to brzmi.

Największy plus za świetny sposób prowadzenia narracji. Książka w ogóle by mnie nie...

książek: 2380
andzia12 | 2015-10-05
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 03 października 2015

"Oddam ci słońce" książka o podziale świata między bliźniakami.
Każde jest podobne, ale i różne.
Histoaia Jude i Noaha budzi wiele emocji. Sa trudne tenaty, złożone relacje. Poszukiwanie dobrego kontaktu z matką.
A temu wszystkiemu towarzyszą plastyczne obrazy świata. Każde z głównych bohaterów w ten sposób rejestruje świat.
Jednym słowem NIEZWYKŁA!!!

książek: 451
geena | 2015-08-21
Przeczytana: 21 sierpnia 2015

" - Dasz mi ten rysunek? (...)
- Jak dasz mi słońce, gwiazdy, oceany i wszystkie drzewa, może się zastanowię - mówię, wiedząc, że się nie zgodzi. Wie, jak strasznie chciałbym mieć słońce i drzewa. Dzielimy świat między siebie, od kiedy skończyliśmy pięć lat. Idę na całość: po raz pierwszy władza nad światem jest w moim zasięgu.
- Noah, żartujesz chyba. (...) Okej - ciągnie. - Drzewa, gwiazdy, oceany. Dobra.
- I słońce, Jude.
- No dobra - mówi, co mnie kompletnie zdumiewa. - Dam ci słońce."


Noah nie jest zwyczajnym nastolatkiem. Jest nieśmiały i delikatny, marzy o tym by zostać artystą, bo kocha sztukę. Swój świat traktuje jak płótno, które stopniowo wypełnia barwami życia. Jude jest zupełnie inna. To pełna energii buntowniczka, która lubi ryzykować i zawsze ma wokół siebie mnóstwo znajomych. Odważna i towarzyska, ale jednocześnie bardzo przesądna. Noah i Jude są bliźniakami. Mimo dzielących ich różnic, kiedyś byli nierozłączni. Kiedyś… Czy Noah i Jude będą w stanie pogodzić...

książek: 1947
_Agnieszka_ | 2015-10-10
Przeczytana: 10 października 2015

"Jeśli jedno z bliźniąt się zrani, drugie będzie krwawić".

Noah i Jude to rodzeństwo bliźniacze, które cechuje niezwykle głęboka więź. Potrafią współodczuwać, przenikać się myślami i doznaniami są w pewien nieokreślony sposób zależni od siebie, nie mogą bez siebie istnieć, dlatego rozłąka w ich wypadku może stać się bardzo bolesna, wręcz traumatyczna, natomiast nagły brak porozumienia popycha ich do kuriozalnych zachowań, które na zawsze odmienią ich życie.

"Ona wydziela światło. Ja wydzielam mrok".

Noah to nieśmiały i zamknięty w sobie chłopiec, który przez swą delikatność i lęk nie potrafi nawiązać porozumienia z ojcem, tylko w matce widzi oparcie. Łączy go z nią wyjątkowe zgodność, oboje mają artystyczną duszę, która jednoczy ich w niezwykły sposób. Noah'a wyróżnia wyjątkowy dar, chłopiec potrafi malować w głowie obrazy, tworząc przy tym zupełnie nowy świat, w niezwykły sposób wydobywa z niego piękno, pomijając to, co szare i nieciekawe. Dzięki talentowi, który posiada,...

książek: 880
Artopolosis | 2015-10-21
Przeczytana: 21 października 2015

Wiele o tej książce można powiedzieć, ale na pewno nie to, że jest pusta czy nie ma w niej emocji. Wręcz przeciwnie emocje w niej są tak gęste, że można było je przeciąć.
Nie będę opisywać o czym jest ta historia chciałam tylko napisać czym była dla mnie, a była przede wszystkim spokojem, który delikatnie mnie otulał jak miękki koc, spod którego nie chce się wychodzić. Dała mi wyciszenie, którego potrzebowałam. Z pewnością jeszcze nie raz po nią sięgnę.

zobacz kolejne z 6439 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Najciekawsze książki LGBTQ dla młodzieży

W ostatnich latach na rynku książki pojawia się coraz więcej tytułów skierowanych do młodzieży, w których bohaterowie reprezentują mniejszości seksualne. Z okazji Międzynarodowego Dnia Przeciw Homofobii, Transfobii i Bifobii przedstawiamy kilka książek, po które, naszym zdaniem, warto sięgnąć.


więcej
5 książek na majówkę

Trudno powiedzieć jaka będzie pogoda w majowy długi weekend. Czy grill będzie służył raczej jako koksownik do ogrzewania dłoni? Czy piwa nie trzeba będzie wcale chłodzić w lodówce? A może wręcz przeciwnie? Trzeba będzie nagle wyciągnąć z szafy okulary przeciwsłoneczne i koszulki z krótkim rękawem? Bez względu jednak na pogodę, warto w ten weekend sięgnąć po jakąś słoneczną książkę.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd