Mów do niej

Tłumaczenie: Dorota Kozińska
Seria: Prawdziwe miłości
Wydawnictwo: Agora SA
6,06 (94 ocen i 27 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
3
8
14
7
21
6
25
5
15
4
3
3
7
2
2
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Say Her Name
data wydania
ISBN
9788326822599
liczba stron
400
język
polski
dodał
LubimyCzytać

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Autobiografia, biografia, wspomnienia. Ona jest piękna, młoda i piekielnie utalentowana. Ma na imię Aura. On jest starszym od niej wybitnym pisarzem. Nazywa się Francisco. Ich miłość wybucha w Nowym Jorku, jej kulminacją jest ślub w romantycznej meksykańskiej hacjendzie, a kresem śmierć Aury niecałe dwa lata...

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Autobiografia, biografia, wspomnienia.

Ona jest piękna, młoda i piekielnie utalentowana. Ma na imię Aura. On jest starszym od niej wybitnym pisarzem. Nazywa się Francisco. Ich miłość wybucha w Nowym Jorku, jej kulminacją jest ślub w romantycznej meksykańskiej hacjendzie, a kresem śmierć Aury niecałe dwa lata później. Francisco obwinia się o śmierć żony, chce umrzeć, ale zamiast popełnić samobójstwo, próbuje ożywić ukochaną. Zbiera każdy szczegół z jej życia i pisze powieść, w której chwilę po chwili rekonstruuje swoje życie z Aurą. Rodzi się wspaniała literatura, choć nie ma w tej książce ani jednego zmyślenia. Aura Estrada była naprawdę utalentowaną meksykańską pisarką. Francisco Goldman jest jednym z najwybitniejszych współczesnych pisarzy i reporterów, m.in. finalistą Nagrody Kapuścińskiego. "Mów do niej" to ich prawdziwe love story.

 

źródło opisu: kulturalnysklep.pl

źródło okładki: kulturalnysklep.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
kryptonite książek: 1881

Literackie odczuwanie żałoby

Jak poradzić sobie ze stratą bliskiej osoby? Dla wielu ludzi samo wyobrażenie sobie faktu, że ktoś, z kim spędziło się wspólnie wiele dobrych i nierzadko złych momentów w życiu, może nagle i niespodziewanie umrzeć, jest tak trudne i ciężkie, że wypierają sam fakt istnienia śmierci. Inną kwestią staje się okres żałoby, kiedy z jednej strony odczuwa się ogromny ból i wściekłość, ale z drugiej strony trzeba powoli nauczyć się żyć dalej ze świadomością, że nie przywróci się do życia kogoś, kogo bardzo się kochało. Francisco Goldman, znany pisarz i ceniony reporter, tuż po stracie ukochanej żony, Aury Estrady, zdecydował się przelać na papier wszystkie wspomnienia związane z ukochaną kobietą i jej życiem, tworząc w ten sposób jedyną w swoim rodzaju książkę biograficzną „Mów do niej”.

Tragiczna śmierć Aury miała miejsce w 2007 roku w Meksyku, dwa lata po ślubie z Goldmanem. Ta młoda, niespełna trzydziestoletnia kobieta, która miała przed sobą udaną karierę badawczą i literacką, zginęła w wypadku na Pacyfiku. Dla Francisco stara małżonki, którą bardzo kochał, okazała się nie tylko osobistym nieszczęściem (przed poznaniem Aury uważał, że już nikogo więcej nie pokocha). Dodatkowym obciążeniem psychicznym dla mężczyzny stały się ciągłe poczucie winy o spowodowanie całej tej sytuacji oraz zachowanie rodziny jego zmarłej żony, która starała się utrudnić życie Goldmanowi – ciągłe oskarżenia o to, że zabił ich krewną, próby eksmitowania go z mieszkania, jakie zajmował razem z Aurą i...

Jak poradzić sobie ze stratą bliskiej osoby? Dla wielu ludzi samo wyobrażenie sobie faktu, że ktoś, z kim spędziło się wspólnie wiele dobrych i nierzadko złych momentów w życiu, może nagle i niespodziewanie umrzeć, jest tak trudne i ciężkie, że wypierają sam fakt istnienia śmierci. Inną kwestią staje się okres żałoby, kiedy z jednej strony odczuwa się ogromny ból i wściekłość, ale z drugiej strony trzeba powoli nauczyć się żyć dalej ze świadomością, że nie przywróci się do życia kogoś, kogo bardzo się kochało. Francisco Goldman, znany pisarz i ceniony reporter, tuż po stracie ukochanej żony, Aury Estrady, zdecydował się przelać na papier wszystkie wspomnienia związane z ukochaną kobietą i jej życiem, tworząc w ten sposób jedyną w swoim rodzaju książkę biograficzną „Mów do niej”.

Tragiczna śmierć Aury miała miejsce w 2007 roku w Meksyku, dwa lata po ślubie z Goldmanem. Ta młoda, niespełna trzydziestoletnia kobieta, która miała przed sobą udaną karierę badawczą i literacką, zginęła w wypadku na Pacyfiku. Dla Francisco stara małżonki, którą bardzo kochał, okazała się nie tylko osobistym nieszczęściem (przed poznaniem Aury uważał, że już nikogo więcej nie pokocha). Dodatkowym obciążeniem psychicznym dla mężczyzny stały się ciągłe poczucie winy o spowodowanie całej tej sytuacji oraz zachowanie rodziny jego zmarłej żony, która starała się utrudnić życie Goldmanowi – ciągłe oskarżenia o to, że zabił ich krewną, próby eksmitowania go z mieszkania, jakie zajmował razem z Aurą i pisma od prawników, żądające rekompensaty za całe to zdarzenie. W ten sposób „Mów do niej” staje się nie tylko wyraźnym hołdem, jakie pisarz złożył swojej tragicznie zmarłej małżonce, ale również pewną „ucieczką” od wszystkich problemów, z jakimi Francisco miał do czynienia, mającą swój cel, niestety, w autodestrukcji.

W książce wyłania się portret wiecznie uśmiechniętej, beztroskiej Meksykanki o ambicjach pisarskich, która stara się uszczęśliwić wszystkich, których kocha. Mam tu na myśli przede wszystkim matkę Aury, życzącą sobie wielkiej kariery badawczej dla swojej ukochanej córeczki, oraz właśnie Goldmana, wielkiej miłości tej utalentowanej kobiety, do którego powtarzała jak mantrę słowa, że nie po to wyszła za mąż, aby wychodzić gdzieś sama, kiedy ten nie miał ochoty na wspólne wyjście do restauracji czy do kina. Dla pisarza Aura była wyjątkowa, jedyna w swoim rodzaju, a jej śmierć była niepotrzebnym zrządzeniem losu. Między wspomnieniami oraz charakterystyką tragicznie zmarłej żony w „Mów do niej” Francisco umieszcza własne emocje, jakich doświadczał podczas żałoby na widok m.in. komputera i notatek Aury czy jej sukienki ślubnej. Kiedy czytelnik przechodzi do lektury tych rzeczy – uczuć Goldmana, fragmentów opowiadań, pamiętnika i powieści Aury – to zaczyna przez moment zastanawiać się, ile z tej całości odnosi się do wyjątkowej osobowości samej żony autora „Mów do niej”, a jak naprawdę cienka jest granica między tym, co można nazwać żałobą i przezywaniem osobistej traumy, a upublicznieniem swojej prywatności w celach komercyjnych…

Mimo tych małych wątpliwości z mojej strony, to lektura „Mów do niej” była ciekawym doświadczeniem czytelniczym. Mimo że bardziej przemawia do mnie oryginalny tytuł, czyli „Say Her Name”, to książka Francisco Goldmana na długo zapadnie w pamięć czytelników.

Anna Wolak

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (27)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 190
Tyśka | 2018-08-06
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Powieść przejmująca, wzruszająca, bolesna i... prawdziwa. Hołd dla zmarłej ukochanej.
Pozostawiła mnie z pytaniem: czy lepiej żyć bez miłości, nie zdając sobie do końca sprawy czym jest taka pustka, czy też lepiej doświadczyć prawdziwej miłości, a potem mierzyć się z niezgłębioną tęsknotą po utracie najukochańszej osoby?

książek: 43095
Muminka | 2018-05-14
Na półkach: Przeczytane, 2018
Przeczytana: 11 maja 2018

Czasem zastanawiam się, jaką książkę napisałby Erich Segal, gdyby za punkt wyjściowy, a nie kulminacyjny obrał śmierć swojej bohaterki. Opowieść cenionego dziennikarza Goldmana przedstawia jakąś kontynuację historii Oliviera i Jenny.
Młody wdowiec rozprawia się ze swoją żałobą opisując swoje życie u boku uroczej Aury, którą przed 30-stką odebrał mu wypadek.
Skoro bohater ma na imię Francisco, a na dodatek w książce znajdziemy zdjęcia Aury z dzieciństwa i młodości, możemy zakładać że tak naprawdę jest to powieść biograficzna o wielkiej życiowej traumie.
Miłość rozkwitła w \nowym Jorku, dokąd przeniosła się ta utalentowana badaczka.
Z jednej strony był on, szkolący sie w pisaniu, pracujący na część etatu dla uniwersytetu, prowadzący warsztaty pisarski, z drugiej strony kobieta, której kariera naukowa nabrała rozpędu, mająca uczelni wiele do zaoferowania. Niespełna dwa lata dzielili małżeńską codzienność. BYłą muzą, natchnieniem, adresatką powieściowych i nowelistycznych...

książek: 408
Ann1ee | 2018-02-22
Na półkach: Przeczytane, 2018
Przeczytana: 22 lutego 2018

Nie mogę powiedzieć, że ta książka była zła, ale nie zachwyciła mnie tak, jak się po niej spodziewałam. Zdawałam sobie sprawę, że to będzie takie trochę podglądanie przez dziurkę od klucza, facet napisał książkę w hołdzie dla swojej zmarłej żony, zapewne był to jeden ze sposobów na poradzenie sobie z żałobą. Widocznie dla mnie to nie ten czas i nie to miejsce. Kilkukrotnie łapałam się na tym, że zaczynam przysypiać. A z drugiej strony, kawał dobrej literatury, widać kunszt i doświadczenie autora w operowaniu słowem. Stąd moja ocena. Jestem przekonana, że książka będzie miała tak samo wielu zwolenników, jak i przeciwników. Wszystko zależy od tego, w jakim punkcie życia jesteśmy i czy przeżyliśmy utratę ukochanej osoby.

książek: 848
Book-erka | 2017-09-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 września 2017

"Mów do niej" - to opowieść o stracie bliskiej osoby, o całym wachlarzu emocji, które towarzyszą świadkowi tej straty, w tym przypadku mężowi zmarłej. Co ważne, lektura jest tym bardziej przejmująca, że przedstawia losy samego autora, któremu przyszło zetknąć się ze śmiercią swej ukochanej. I chyba to można uznać za największy atut tej historii: jest realna, namacalna, czuć w niej samego autora, jego przeżycia. Przez to i nam łatwiej wczuć się w to co czytamy.
Najbardziej podobało mi się w lekturze to, że autor nie idealizował swojej miłości. Przedstawiał jej mankamenty, chwilami śmiał się w głos ze swojej małżonki, jej usposobienia. Brak idealizacji, wystawiania pomnika zbudowanego na przesłodkiej historii miłości perfekcyjnej - wyróżnia tę lekturę spośród wielu innych. Widzimy w niej szczerość. I to zasługuje na wielki szacunek.
Początkowo, oczekiwałam jednak czegoś więcej. Przeszkadzało mi wrażenie, że mało tu miłości, a więcej ubolewania nad sobą i własną stratą. Jednakże po...

książek: 96
gos_goz | 2017-05-06
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 maja 2017

„Mów do niej” na pewno nie jest wybitnym dziełem literackim. Nie wydaje mi się jednak, żeby autor pisząc tę powieść do tego dążył. Myślę, że jedynym i najważniejszym powodem stworzenia tej książki było ocalenie od utracenia wszystkich wspomnień dotyczących jego żony. Na obraz Aury, którą mamy szansę poznać na stronach powieści, składają się chaotyczne wspomnienia Goldmana, historie opowiadane przez przyjaciół i rodzinę, a także zapiski z pamiętników zmarłej.

„To co dał nam świat niespodzianie zabrał los…”

Opowieść o miłości, która przydarza się każdego dnia na całym świecie. Dwoje ludzi - robią właśnie wspólne zakupy, siedzą w restauracji, spacerują ulicą, planują przyszłość, stawiają czoła problemom, kłócą się o drobnostki lub właśnie zdążyli się pogodzić. Ludzie, którzy kochają całym sercem i czują się kochani. Mijamy ich co krok, uśmiechniętych i trzymających się za ręce. Może sami nimi jesteśmy.
Ludziom, którzy mają więcej szczęścia życie daje taki dar na długi czas, innym...

książek: 277
Polaa | 2017-01-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 stycznia 2017

Autor napisał tę książkę w hołdzie dla swej tragicznie zmarłej żony - Aury - również pisarki. Opowieść smutna i przejmująca choć nie porwała mnie tak, jak tego oczekiwałam.

książek: 1140
kawa | 2016-08-15
Na półkach: Przeczytane

Doceniam i szanuję wszystkie pochlebne recenzje, ale ja po 100 stronach po prostu znudziłam się. Nie mogłam wyczuć tej wielkiej miłości, narracja też jakoś mnie nie porwała.

książek: 1430

"Zejść z głąb pamięci jak Orfeusz i na chwilę przywrócić Aurę do życia - oto żałosny cel tych wszystkich bezowocnych rytuałów i prób odtworzenia przeszłości." ( str. 172)

Zagubiony w przeszłości człowiek
Łzy lecą mu spod powiek
Duszy obezwładniające rozdarcie
Morza łez na otarcie
Niepogodzony z przeznaczeniem
Między rozpaczą a wybaczeniem
Serce cierpi męki potworne
Myśli plączą się upiorne
Wspomnienia smutkiem przesiąknięte
Szczęście na zawsze zamknięte
Radosne chwile też pozostaną
Lecz wnętrze i tak będzie otwartą raną
Pamięć zostawiona wieczności
By nie zgubić wspólnej przeszłości


Samotność ma różne oblicza. W życiu każdego człowieka odkształca się na swój własny indywidualny sposób. Bijąc się z myślami, gdy czytałem tę książkę, zastanawiałem się, co jest lepsze.
Samotność, która nie dźwiga na swych barkach żadnej tęsknoty za czyjąś nieobecnością? Samotność z dala od ludzi, z różnych powodów. Samotność z wyboru, pustelnicza... Pozostawia niestety pewną życiową pustkę, ale...

książek: 209
magdanna | 2016-02-24
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 23 lutego 2016

Być może nie miałam nastroju na taką tematykę i stąd moje odczucia, ale według mnie ta książka jest dość nużąca. Temat bardzo zachęcający do przeczytania aczkolwiek mógłby być przedstawiony w bardziej ciekawy sposób...

książek: 66
Kaja | 2016-01-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 października 2015

Książka o wielkiej miłości i tęsknocie. Biorąc ją do ręki w księgarni byłam przekonana, że przeczytam ją od razu, na raz od deski, do deski. Tak niestety nie było. Nie tyle, że książka mi się nie podobała, w sumie może to moja wina, bo nadzieję, wiązałam z nią OGROMNE. Szaro, buro za oknem, chciałam aby książka wynagrodziła mi tą jesienną chandrę. Nie ukrywam, że na samym końcu się popłakałam. Niestety podsumowując przez cały czas czytania tej książki czułam jakiś niedosyt, czegoś mi brakowało, tego pierwiastka, ukrytego magnesu w ręce, który nie pozwolił by mi odłożyć książki, nim jej nie przeczytam. Niemniej jednak, polecam ją wszystkim lubiącym się w tym gatunku.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Nowa seria wydawnictwa Agora [KONKURS]

<p>&lt;p&gt;Wydana kilka dni temu książka &amp;quot;Mów do niej&amp;quot; autorstwa wybitnego współczesnego pisarza i reportarzysty, Francisa Goldmana, rozpoczyna nową serię wydawnictwa Agora &amp;quot;Prawdziwe miłości&amp;quot;. Z tej okazji zapraszamy do udziału w konkursie - do wygrania 5 egzemplarzy tytułu.&lt;/p&gt;<br />
</p>


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd