Wyjście z Egiptu

Tłumaczenie: Elżbieta Jasińska
Seria: Poza serią
Wydawnictwo: Czarne
6,84 (43 ocen i 5 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
4
8
5
7
23
6
4
5
1
4
3
3
2
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Out of Egypt: A Memoir
data wydania
ISBN
9788375360790
liczba stron
320
język
polski

Wyjście z Egiptu André Acimana można by, przez analogię z Proustem, nazwać poszukiwaniem utraconego miejsca. To miejsce, minione i utracone na zawsze, to Aleksandria lat 50-tych XX wieku a miasto, w którym barwnie i hałaśliwie koegzystowały ze sobą społeczności Arabów, Europejczyków i Żydów. Ten nieistniejący już świat jest zarazem światem dzieciństwa i dorastania autora, który poznaje go,...

Wyjście z Egiptu André Acimana można by, przez analogię z Proustem, nazwać poszukiwaniem utraconego miejsca. To miejsce, minione i utracone na zawsze, to Aleksandria lat 50-tych XX wieku a miasto, w którym barwnie i hałaśliwie koegzystowały ze sobą społeczności Arabów, Europejczyków i Żydów. Ten nieistniejący już świat jest zarazem światem dzieciństwa i dorastania autora, który poznaje go, wykluwając się z wnętrza niezwykłego barwnego kokonu, jaki stanowi jego rodzina. aDzięki swej opowieści Aciman przynajmniej częściowo ratuje od zapomnienia życie społeczne, zwyczaje i historię egipskiej społeczności żydowskiej, która dziś praktycznie już nie istnieje, zniszczona przez wrogość władz i zamęt polityczny. Nie jest to kolejna nostalgiczna książka wspomnieniowa, ale świetnie napisana i barwna opowieść o świecie, którego prawie już nie ma.a aLibrary Journala aWyjście z Egiptu to jedna z najpiękniejszych sag rodzinnych, jakie kiedykolwiek czytałem. z wyjątkowym pietyzmem, miłością i niewątpliwym talentem opisuje André Aciman dzieje zamożnej żydowskiej rodziny, która przybyła do Aleksandrii z Konstantynopola na początku XX wieku. Jego książka to wzruszająca podróż do niegdysiejszej Aleksandrii, spacer po jej zachwycających dzielnicach, ulicach i pałacach. W zaczarowanej scenerii poruszają się barwni bohaterowie autobiograficznej powieści Acimana: jego dwie niesamowite babcie, piękna, głuchoniema matka, charyzmatyczny ojciec, wreszcie cały szereg wujków i ciotek, wśród nich uroczy szpieg, awanturnik i uwodziciel Wili, intelektualista Izaak, przyjaciel króla Faruka, i bogobojny Nessim.a Michał Sobelman

 

źródło opisu: http://czarne.com.pl/

źródło okładki: http://czarne.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (402)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 6867
allison | 2015-10-27
Na półkach: Przeczytane, Rok 2013

Ciekawa, barwna, autobiograficzna saga obejmująca przede wszystkim dzieje trzech generacji, opowiedziana przez dorosłego mężczyznę, który wraca wspomnieniami do czasów dzieciństwa spędzonego w Aleksandrii, ale relacjonuje też wydarzenia mające miejsce przed jego przyjściem na świat.

Dorastanie w wielopokoleniowej rodzinie i w wielokulturowym mieście obfitowało w zaskakujące, interesujące i pouczające doświadczenia, które sprawiły, że autor stał się człowiekiem ciekawym świata, wrażliwym i obiektywnym.
Zanim jednak to się stało, był świadkiem rodzinnych sporów, ale i solidarności, która ujawniała się przede wszystkim w chwilach zagrożenia, a tych nie brakowało i podczas drugiej wojny światowej, i podczas późniejszych konfliktów zbrojnych w latach pięćdziesiątych XX wieku.
Rodzina o żydowskich korzeniach, nawet jeśli nie chciała, była uwikłana w dramatyczne wydarzenia historyczne, które doprowadzały do wewnętrznych konfliktów wśród krewnych, z których jedni uważali, że należy zostać...

książek: 849
Marcin | 2015-03-23
Na półkach: Przeczytane

Piękna, niekiedy wzruszająca, czasem zabawna powieść o tęsknocie za bezpowrotnie utraconym dzieciństwem. Utwór tylko z pozoru opowiada o Aleksandrii. Jego prawdziwi bohaterowie to pewna dość ekscentryczna rodzina sefardyjskich Żydów (na tym zresztą tle nasuwają się skojarzenia z autobiograficzną prozą Eliasa Canettiego), nieliczni przedstawiciele lokalnej społeczności arabskiej, pewien Włoch oraz kilka osób o trudnej do określenia tożsamości. Ta bowiem pod wieloma względami okazuje się względna. Główny bohater, a zarazem narrator utworu, wpierw zgłębia tajniki języka arabskiego i opanowuje pamięciowo koraniczne sury, a gdy przyszłość jego rodziny w Egipcie okazuje się coraz bardziej niepewna, jego rodzice postanawiają uczynić zeń Włocha. W rezultacie, pod kierunkiem innego już nauczyciela, chłopiec przystępuje do studium "Boskiej Komedii" Dantego. Tytułowe "wyjście" to zresztą metafora dość przewrotna. Bohaterowie powieści Acimana są bowiem pozbawieni przywódcy na miarę Mojżesza i...

książek: 6867
allison | 2013-03-28
Na półkach: Przeczytane, Ebooki, Rok 2013
Przeczytana: 27 marca 2013

Ciekawa, barwna, autobiograficzna saga obejmująca przede wszystkim dzieje trzech generacji, opowiedziana przez dorosłego mężczyznę, który wraca wspomnieniami do czasów dzieciństwa spędzonego w Aleksandrii, ale relacjonuje też wydarzenia mające miejsce przed jego przyjściem na świat.

Dorastanie w wielopokoleniowej rodzinie i w wielokulturowym mieście obfitowało w zaskakujące, interesujące i pouczające doświadczenia, które sprawiły, że autor stał się człowiekiem ciekawym świata, wrażliwym i obiektywnym.
Zanim jednak to się stało, był świadkiem rodzinnych sporów, ale i solidarności, która ujawniała się przede wszystkim w chwilach zagrożenia, a tych nie brakowało i podczas drugiej wojny światowej, i podczas późniejszych konfliktów zbrojnych w latach pięćdziesiątych XX wieku.
Rodzina o żydowskich korzeniach, nawet jeśli nie chciała, była uwikłana w dramatyczne wydarzenia historyczne, które doprowadzały do wewnętrznych konfliktów wśród krewnych, z których jedni uważali, że należy...

książek: 284
neta | 2013-10-17
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, 2009
Przeczytana: 12 września 2009

Bałam się tej książki jak diabli!
Okładka nie pozostawiała złudzeń a wyobraźnia szalała. Czułam, że będzie trudno, tragicznie i przerażająco smutno.
I smutno było niejednokrotnie, ale ów smutek przesycony był nostalgią tak niewyobrażalnie ciepłą, że trudno znaleźć słowa, by ją wyrazić. Pozostaję pod ogromnym wrażeniem. I nie przestaję się dziwić wyjątkowej wrażliwości autora, dorosłego przecież mężczyzny, który swoją opowieść przedstawia z punktu widzenia dziecka, którym był, gdy opowiadane wydarzenia miały miejsce.
Naprawdę warto oddać mu głos, warto usiąść wygodnie w fotelu i pochłonąć te nieco ponad trzysta stron historii rodziny André Acimana.

książek: 2636
Monika | 2012-09-26
Przeczytana: 26 września 2012

Specyficzna, inna niż wszystkie saga rodzinna. To moje pierwsze spotkanie z literaturą żydowską. Udane, dobre, ale nie zachwycające.
Interesująco było spojrzeć na mój ukochany Egipt oczami Żyda. Zawsze byłam tego spojrzenia ciekawa :)
Stanowczo za mało było dla mnie w tej powieści egipskiego klimatu i czaru uliczek Aleksandrii.


Anka -> kolejne buzi w czółko za umożliwienie mi odkrywania świata z innej perspektywy :)

książek: 774
jolasia | 2018-03-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Żydzi wygnani z Hiszpanii, Żydzi wygnani z Polski, Żydzi wygnani z Egiptu... wciąż powtarzająca się niechlubna historia, która miała mieć swój happy end w Izraelu, ale to już zupełnie inna sprawa... Andre Aciman w tej książce opowiada o swojej rodzinie, która przed długie lata mieszkała w Egipcie, w Aleksandrii, i która została z niej wyrzucona, po konfiskacie majątku, w 1965 roku. Zwykle patrzymy na Żydów z perspektywy Europy Środkowo-Wschodniej. Wciaż nie potrafię (to chyba jakaś ciasnota umysłowa), mimo wiedzy, lektur i włóczęgi po Tel Avivie, który przypomina układankę z niepasujących do siebie klocków, oswoić się z myślą, że Żydzi żyli również gdzie indziej, a żydowska kuchnia to nie tylko gefulte fisch, śledzik i gęsi pipek, ale jakże często hummus. Dlatego każde podążanie tropem Żydów sefardyjskich, opowieści o pierwszych alijach i współczesnym Izraelu zawsze mnie fascynują.
Tym razem jakoś to nie wyszło.
Owszem co do faktów wszystko się zgadza.
A jednak „Wyjście z...

książek: 302
Marta sans-H | 2017-03-10

Na polskiej glebie odpowiednikiem „Wyjścia z Egiptu” może być „Ogród pamięci” Joanny Olczak-Ronikier. Mają wspólne: rodzinę, żydostwo i tułactwo. Na tym koniec analogii; ujęcie wspólnych motywów jest w obydwu pozycjach dość odmienne. Podczas gdy polska autorka dąży do nadania projektowanemu w książce krajobrazowi możliwie najbardziej idealnego kształtu, Aciman rzędy wyznacza raczej niedbale, nie wyrywa chwastów, raczej zostawia je nienaruszone, do kontemplacji - przodkowie pozostają pełni uprzedzeń, niepoprawni; zawiłości i animozje, rządzące tamtym światem i ludźmi, wyjaśnia na podstawie codziennych mikro zdarzeń, scenek. Wydaje się w nic nie ingerować (to złudzenie, oczywiście), obserwuje tylko. Przez to emocje wywoływane przykładowo przez niewypowiedzianą wprost niewierność ojca, konflikty wewnątrzrodzinne czy głuchotę matki, uderzają w czytelnika ze zdwojoną siłą. Relacja André Acimana, choć neutralna, niepozbawiona jest nostalgii i dystyngowanego smutku. Pięknie utkana piękna...

książek: 3370

Urocza autobiograficzna opowieść André Acimana o Żydach, których tożsamość nie została nakreślona przez szoah w okresie II wojny światowej. Opisuje ona losy Żydów – Sefaradyjczyków, którzy jeśli chodzi o Europę mają do czynienia z takimi państwami jak Włochy, Francja czy część Turcji na północny zachód od Bosfor i Dardanele. Sefaradyjczycy od aszkenazyjczyków różnią się, obok języka (Sefardyjczycy – ladino, Aszkenazyjczycy – jidisz), rytuałem. Tworzyli niegdyś wpływową wspólnotę na terenie Turcji, co sam autor również opowiada w powieści.

Jest to historia kilku rodzin zamieszkującej Aleksandrię od pierwszej połowy XX wieku. Jest to powieść pełna tęsknoty i nostalgii za minionym czasem pisana z perspektywy dorosłego człowieka. Autor opowiada o swoim dziadku nazywanym Willim (właściwie Aron), prababce, swoich babciach: Księżnej i Świętej, wujach, ciotkach, ojcu i głuchoniemej matce. Autor snuje zachwycająca opowieść o własnej rodzinie bliższej lub dalszej, ludziach często...

książek: 1447
Mateusz | 2015-03-31
Przeczytana: 31 marca 2015

Przepiękna, wspaniała, nostalgiczna opowieść o życiu żydowskiej rodziny w Egipcie. Kilku potem kilkunastoletni chłopiec w roli narratora przepięknie opowiedział historię swojego dzieciństwa.

Naprawdę, wspaniała książka, w której wbrew pozorom temat żydowskości pojawia się rzadko.... to po prostu znakomita opowieść!

książek: 455
joola | 2018-06-12
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Doskonała proza, ciekawy punkt widzenia z róznych perspektyw miejsca i czasu. Dobry język, świetne tłumaczenie. Czytajcie, ludziska!

zobacz kolejne z 392 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd