8,06 (32022 ocen i 2789 opinii) Zobacz oceny
10
6 371
9
7 865
8
6 871
7
6 668
6
2 232
5
1 221
4
304
3
332
2
71
1
87
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9782226135025
liczba stron
99
kategoria
Literatura piękna
język
francuski

 

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (52403)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 9598
Agnieszka | 2013-03-31
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 31 marca 2013

Drodzy czytelnicy książka "Oskar i Pani Róża"to swoisty majstersztyk literacki.Arcydzieło literatury.Czytałam ją już wielokrotnie, a mimo to za każdym razem odkrywam w niej nowe wartości.
Jest to piękny zapis niezwykłej przyjaźni śmiertelnie chorego chłopca-tytułowego Oskara i Pani Róży- byłej zapaśniczki.Chłopcu zostało tylko,a może aż 12 dni życia w czasie których dzięki nietuzinkowej, wspaniałej cioci Róży dziecko przeżywa wszystkie etapy ziemskiego bytu; od dzieciństwa poprzez okres dojrzewania,aż do starości i śmierci. Jak to się dzieje? Tego już musicie dowiedzieć się sami...

Chylę czoła przed autorem.Podziwiam go za odwagę by poruszyć temat,który w naszym społeczeństwie jest pomijany, przemilczany. Temat, od którego się ucieka, a mianowicie kwestię życia i śmierci widzianą oczami dziecka. Éric-Emmanuel Schmitt krzyżując losy Oskara i Róży w wyjątkowy sposób uświadamia nam jak jeden przypadkowo spotkany człowiek może odmienić nasze życie. Więzi, które zrodziły się między tą...

książek: 219
Michał | 2010-04-24
Na półkach: Przeczytane

Tak! Oscara przeczytałem jednym tchem - siadłem, dwie godziny potem wstałem i poszedłem na długi spacer. Po tej książce spacer jest sprawą fundamentalną.

książek: 652
Marlena | 2013-12-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 grudnia 2013

Niezwykłe dzieło ukazujące ostatnie dni życia dziesięcioletniego chłopca. Schmitt mówi o śmierci, wierze, życiu bez zbędnego patosu i zadęcia. Wzruszająca, mądra opowieść o tym, jak piękne jest życie, jeśli tylko nauczymy się je cenić.

książek: 4618
Książkowo_czyta | 2011-03-23
Przeczytana: 2002 rok

Niezwykle pouczająca i wzruszająca książka o tym, iż wartość życia człowieka nie kryje się wyłącznie w jego długości, a jego pełnię osiągać można nieustannie w każdym momencie jego trwania oraz na wiele różnych sposobów...

książek: 348

Ta książka była moją lekturą gdy byłam w pierwszej klasie gimnazjum. Pamiętam, że nie wiele z niej zrozumiałam oprócz tego, że ma smutne zakończenie.
Wróciłam do niej po paru latach i dopiero teraz tak naprawdę dostrzegłam ukrytą w niej głębię. Jest wprost przepełniona pięknymi cytatami. Mimo, że jest krótka i szybko się ją czyta została w niej zawarta chyba cała prawda na temat życia i śmierci. No właśnie. Śmierć. Temat trudny, przez wielu pomijany, a tu proszę. Zjawia się tytułowa Pani Róża i mówi o niej otwarcie, bez jakichkolwiek zahamowań. Bardzo polubiłam tę postać.
Powieść uczy akceptować cierpienie, ale też wspomina o tym jak ważne jest dane nam życie. Z każdego dnia trzeba korzystać i cieszyć się nim na nowo a wielu ludzi o tym zapomina.

książek: 100
LunaSowa | 2014-04-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 06 kwietnia 2010

Śmierć. Temat unikany, odsuwany, wypierany z myśli wszelkimi sposobami. Temat jak tabu. A przecież śmierć to proces naturalny, wpisany w życie każdego i nie da się tego uniknąć. To temat bardzo bolesny, szczególnie wtedy, gdy spodziewamy się odejścia kogoś najbliższego, kogoś znajomego. Osoba ciężko chora przeczuwa, że w niedługim czasie nas opuści. My też zdajemy sobie z tego sprawę. I co wtedy najczęściej się dzieje? Pocieszamy, jak umiemy. Staramy się pomóc na miarę naszych możliwości. Uśmiechamy się wymuszonym uśmiechem, a w kącie szlochamy z bezradności i strachu. A co robi osoba u krańca życia? Myśli w samotności, boi się, bo nikt nie wie, jak wygląda to przechodzenie przez "bramę" i co jest później. I czeka. Ale jeszcze nie na ostatni oddech - czeka właśnie na rozmowę. Taką szczerą do bólu, podczas której wszyscy wokół podzieliliby się obawami, żalem, rozpaczą. Czeka, aż zostanie powiedziane głośno to, co już jest nie do uniknięcia. Czeka, aż przestaniemy się oszukiwać i...

książek: 528
wiech | 2017-09-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 25 września 2017

Nie szukam książek, które radzą, jak zmienić sposób patrzenia na życie.
Mam listy małego Oskara.
On daje lekcje mądrości i odwagi.
Niewinnie, w sposób zabawny, wzruszający.
Wchłonęłam tę książkę. Schmitt dał jej duszę, nie tylko słowa.
I może też napiszę list: - Szanowny Panie Boże…
Mogłeś! … Dlaczego nie chciałeś?
I nie wyślę, bo też - jak Oskar - nie znam adresu.

książek: 390
MarCyśka | 2016-08-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 sierpnia 2016

"Codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy'.
Ksiazka o zyciu i smierci...
Krociutkie opowiadanie i chorym na bialaczke Oskarze, ktory w ciagu 12 dni przezyl ponad 100 lat :)
Daje duzo do myslenia, poruszajaca.. Bardzo dobra.
"Tylko Bóg ma prawo mnie budzić".

książek: 448
MountainTobacco | 2014-01-16
Na półkach: Przeczytane

Opowieść Erica-Emmanuel'a Schmitt'a pozwala nam zajrzeć przez okna do sal szpitala dziecięcego. Nie będzie to miłe doświadczenie, ale mogę zapewnić, że każdy powróci z tej przygody bogatszy o nowe doświadczenia. Wraz z bohaterem doświadczamy całej gamy uczuć i nieraz zdarza się nam tłumić rodzącą się bezsilność. Oprócz tego jest też ukryte w tym niezwykłe piękno, przyjaźń i miłość. Oskar i Pani Róża pozwoliła mi spojrzeć na świat z innej perspektywy, co uważam za olbrzymi walor tej opowieści. Zawarty w niej realizm sprawia, że nie jest to historia dla wszystkich. Potrzeba odpowiedniego miejsca i czasu na taką lekturę, z pewnością jednak w którymś momencie warto po nią sięgnąć.

książek: 3392
Danway | 2012-03-31
Przeczytana: 31 marca 2012

Niedawno kiedy przeczytałem opowiadanie "Pan Ibrahim i kwiaty Koranu" postanowiłem zagłębić się w twórczość Érica-Emmanuela Schmitta, którego przy okazji zostałem fanem... Jako, że książki tej nie miałem w tradycyjnej formie postanowiłem skorzystać z posiadanego e-booka...

Cóż można napisać o książce, o której powiedziano już niemal wszystko?? Otóż można napisać, że jest to arcydzieło, które należy poznać a poznane w książce nauki wprowadzać w czyn...

Książka jest niesamowita, niepowtarzalna, wspaniała, cudowna i wzruszająca ponad wszystko... Wiele się z niej można nauczyć... Jak wygląda życie...

Z całego mojego wzruszonego serca polecam tą książeczkę, jak i sztukę teatralną, która została na niej oparta... Naprawdę warto...

Ocena: 10/10

Recenzja opublikowana także na moim blogu:
http://danwaybooks.blogspot.com/2012/07/poznac-swiat-w-10-dni.html

zobacz kolejne z 52393 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Nowe stare lektury

Od września przyszłego roku polską szkołę czeka kolejna rewolucja. Znikną gimnazja, wróci osiem klas podstawówki, wróci też obowiązkowy kanon lektur. Ale w nim akurat wiele się (niestety) nie zmieni w stosunku do tego, co było wiele lat temu. Zobaczmy, co obowiązkowo będą czytały dzieci i młodzież w szkołach podstawowych.


więcej
Co czytają uczniowie?

Od 7 stycznia do końca marca uczniowie szkół podstawowych, gimnazjów oraz szkół ponadgimnazjalnych mogli brać udział w akcji „Ogólnopolskie wybory książek”. Ich zadaniem było podanie maksymalnie trzech tytułów najciekawszych (ich zdaniem) książek, które czytali w ciągu ostatnich dwóch lat. W wyborach wzięło udział prawie 450 tys. uczniów!  


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd