Twarze w wodzie

Tłumaczenie: Paweł Laskowicz
Wydawnictwo: Replika
6,72 (85 ocen i 11 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
7
8
10
7
24
6
25
5
12
4
1
3
2
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Faces in the Water
data wydania
ISBN
9788376744544
liczba stron
320
język
polski
dodała
Ag2S

Nigdy nie okazywałam agresji. Nigdy na nikogo nie naskakiwałam. Byłam tylko przestraszona, zagubiona, przygnębiona. U młodej nauczycielki, Istiny Mavet, zdiagnozowano chorobę psychiczną. Przebywała w szpitalach psychiatrycznych, doznając wiele krzywd, cierpienia i upokorzenia. Po kilku latach, unikając operacji mózgu – lobotomii, opuściła ośrodek. Twarze w wodzie to przejmująca opowieść o...

Nigdy nie okazywałam agresji. Nigdy na nikogo nie naskakiwałam. Byłam tylko przestraszona, zagubiona, przygnębiona.

U młodej nauczycielki, Istiny Mavet, zdiagnozowano chorobę psychiczną. Przebywała w szpitalach psychiatrycznych, doznając wiele krzywd, cierpienia i upokorzenia.
Po kilku latach, unikając operacji mózgu – lobotomii, opuściła ośrodek. Twarze w wodzie to przejmująca opowieść o wyobcowaniu i niezrozumieniu. Szpital psychiatryczny nadal jest miejscem objętym społecznym tabu, jednak szpital psychiatryczny początku XX wieku często był również rodzajem usankcjonowanego społecznie więzienia nie tylko dla psychicznie chorych, lecz również dla wrażliwych i nieprzystosowanych umysłów uciekających w świat fantazji. Trudne doświadczenia: zmagania z chorobą, metody leczenia, opieka personelu, panujące warunki na oddziałach psychiatrycznych nie zniszczyły osobowości bohaterki. Jednak nie wszyscy mieli tyle odwagi i szczęścia. Janet Frame ukazała także losy innych pacjentów, przybliżając ich świat, codzienność, lęk i bezradność w obliczu postawionych diagnoz, dając nam możliwość głębokiego współodczuwania ich bólu i bezsilności.

 

źródło opisu: http://www.replika.eu/

źródło okładki: http://www.replika.eu/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (466)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 7248

U młodej nauczycielki Istiny Mavet zdiagnozowano chorobę psychiczną przebywała w szpitalach psychiatrycznym gdzie doznała znęcania się nad pacjentami, złego traktowania i elektrowstrząsów byli nie umyci nie dbali o swoją higienę.
Uniknęła operacji mózgu Lobotomii i wróciła do domu.
Bardzo przejmująca, straszna książka ile złego, krzywd,upokorzenia i cierpień zaznali ze strony personelu to jest okrucieństwo co robili na pacjentach.
Prawdziwa historia oparta na autentycznych faktach łzy mi popłynęły gdy czytałam tą książkę wzruszająca, mocna jest.

książek: 1015
kwiatusia | 2015-10-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 22 września 2015

(...) Poznajemy tutaj młodą nauczycielkę Istinę Mavet. Jest to bardzo wrażliwa osoba, zagubiona i czasem niezrozumiana przez innych. Pewnego dnia zostają u niej zdiagnozowane zaburzenia natury psychicznej.
Trafia ona do szpitala psychiatrycznego.
Pierwszoosobowa narracja ukazuje nam "od wewnątrz" miejsce, którego już sama nazwa wielu z nas przeraża.
Relacje opisane przez Mavet w pełni to potwierdzają i mogą tylko pogłębić nasz strach... Metody leczenia, które główna bohaterka nam przedstawia (obecnie większości z nich już się nie stosuje) napawają grozą, a także pewnym oburzeniem. Najsłynniejsze z nich to: elektrowstrząsy i lobotomia.

Janet Frame w książce "Twarze w wodzie" udało się ukazać mocny i wstrząsający obraz codzienności pacjentów oddziałów szpitala psychiatrycznego z pierwszej połowy XX wieku. Wnikliwie odsłania przed nami lęki, przemyślenia, dolegliwości i problemy z jakimi się tutaj zmagają... Zapewne nierzadko panujące za tymi zamkniętymi drzwiami realia oraz formy...

książek: 687
Gąska | 2015-08-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 sierpnia 2015

Nie wiem czy Wy też tak macie, ale mnie strasznie przerażają szpitale psychiatryczne. Dzięki Bogu nigdy nie musiałam tam być. Słyszałam o tym miejscu wiele. Nie tylko z książek i filmów, ale również z relacji na żywo. Niby jest to miejsce w którym mają pomóc chorym ludziom, a wielokrotnie tylko się nad nimi znęcają. Istinie – młodej nauczycielce postawiono diagnozę. Przebywała w szpitalach psychiatrycznych, gdzie doznała cierpienia, bólu i krzywd. Unikając lobotomii, udało jej się w końcu opuścić ośrodek.

Nie mogę uwierzyć, że do dziś w niektórych krajach wykonuje się zabieg lobotomii. Operacja ta zawsze nieodwracalnie pozostawia za sobą jakieś skutki uboczne Polega na przecięciu włókien nerwowych łączących czołowe płaty mózgowe. Na szczęście w Polsce jest ona zabroniona.

Muszę przyznać, że po książkę powinny sięgać wyłącznie osoby o silnych nerwach. Chciało mi się płakać, gdy czytałam kolejne strony. Próbowałam się wczuć w sytuację bohaterki, ale żadna wyobraźnia nie może...

książek: 1178
Kasia | 2015-07-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 lipca 2015

O chorobach psychicznych i placówkach, które teoretycznie mają za zadanie pomóc osobom na nie cierpiącym nie mówi się wiele. To temat drażliwy i niewygodny, a przecież potrzebny, ponieważ to niewiedza i stereotypu wzbudzają w ludziach strach i niechęć. Pacjent szpitala psychiatrycznego wielu osobom kojarzy się z niebezpiecznym szaleńcem, a przecież znaczna część osób podlegających leczeniu nijak nie pasuje do tej kategorii. Tym bardziej warto sięgnąć po Twarze w wodzie, by poznać relację tej drugiej strony, wejść na chwilę w świat osoby postrzegającej wszystko w zupełnie odmienny sposób.

Cała opinia na:
http://www.kacikzksiazka.pl/2015/07/twarze-w-wodzie-janet-frame.html

książek: 943
Marta Zagrajek | 2015-07-01
Na półkach: Przeczytane, Zrecenzowane
Przeczytana: 01 lipca 2015

Lobotomia. Nazwa zabiegu medycznego wywołująca ciarki na plecach nawet bez zaznajomienia z tematem. Iście barbarzyńska metoda na wszelkiego rodzaju choroby psychiczne i halucynacje, która zawsze wywoływała wiele kontrowersji, a jednocześnie była powszechnie przeprowadzana przez prawie 20 lat. Ogrom skutków ubocznych, wiele przypadków śmiertelnych i brak jednoznacznych zmian na lepsze absolutnie nie zniechęcił praktykujących medyków do zrezygnowania z tego sposobu „leczenia” chorób psychicznych. Dlaczego i za jaką cenę?

Istina Mavet to młoda kobieta, której życie zawaliło się wraz z diagnozą zwiastującą chorobę psychiczną. Niewypowiedziane cierpienie, które przechodzi w kolejnych szpitalach psychiatrycznych jest czymś zupełnie przeciwstawnym do „wyleczenia” tudzież zmniejszenia objawów danej jednostki chorobowej. Elektrowstrząsy, poniżanie i wszechobecny brak prawidłowej higieny jest w tej książce uderzający i napawa Czytelnika przerażeniem o istniejących warunkach w takich...

książek: 2406
Ania | 2015-09-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 września 2015

Książkę się ciężko czytało mi na początku. Bohaterka jest w zakładzie psychiatrycznym i opisuje "życie" chorych.
Na szczęście teraz tak się nie traktuje ludzi jak w tej książce.

książek: 759
Karolina | 2011-08-27
Na półkach: Przeczytane, 1001 książek
Przeczytana: 23 sierpnia 2011

Książka trudna ze względu zarówno na temat (życie chorych psychicznie w zakładach zamkniętych) jak i narratora (chora psychicznie Istina opisująca wszystko z własnej perspektywy). Akcja nie jest tu spójna: rozpoczyna się opisem jednego z zakładów - jego codziennego życia, zwyczajów oraz odgórnych reguł i mieszkańców. Później przechodzi do odczuć samej Istiny. Bieg wydarzeń czasem zwalnia, czasem przyspiesza. Trudno jednoznacznie ustalić czas, a często same przedstawiane wydarzenia, ponieważ interpretacja i porównania narratorki nie zawsze są jasne. Bynajmniej nie ma przedziwnych wizji, ale skojarzenia niekiedy są tak trudne, że ciężko za nimi nadążyć.

Istina opisuje nam świat różnych zakładów psychiatrycznych, w których spędziła 8 lat. Czytając niektóre zachowania personelu zakładowego pocieszałam się, że wszystko dzieje się w latach 50-tych XX wieku teraz nie jest praktykowane (np. lobotomia). Tyle, że niektóre z opisanych sytuacji miały związek z postrzeganiem ludzi chorych...

książek: 7
Lete | 2012-09-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Moja Nr 1 od lat.

książek: 981
Salma | 2017-12-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 08 października 2017

Janet Frame poznałam za sprawą filmu na podstawie jej autobiografii. Najpierw zobaczyłam "Anioła przy moim stole", później wyszukałam jej książki (nie bez problemu) w Internecie i zachwyciłam się - szczerością, dojrzałością spostrzeżeń, wrażliwością autorki, trzeźwością umysłu (pomimo psychicznych turbulencji), jak i samym talentem literackim. Niespodzianką okazało się wydanie jej "Twarzy w wodzie", wcześniej właściwie niemożliwych do zdobycia. Myślałam, że nigdy ich nie przeczytam, bo Frame nie jest popularna autorką wśród polskich czytelników. Jednak muszę stwierdzić, że powieść znacznie odbiega od moich oczekiwań względem autorki, którą pokochałam za jej trzytomową autobiografię. Jest po prostu mdła i ponura, bezosobowa, pozbawiona emocji, momentami (czasami dłuższymi) nudnawa. Smętna. Jest to po prostu suchy opis pensjonariuszki zakładu dla psychicznie chorych pobytu w nim, zastosowanych terapii i interakcji z jego pracownikami. Mimo, iż czytelnikowi powiedziane zostaje, że...

książek: 69
VanilliaSmile | 2015-10-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Świetna, mądra książka. Nie było momentu, w którym bym się nudziła - opisy fantastyczne, wrażliwe. Naprawdę czułam tę powieść i uważam, że jest wartościowa.

zobacz kolejne z 456 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd