Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Słowa pamięci

Seria: Kobiety to czytają!
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
7,15 (249 ocen i 58 opinii) Zobacz oceny
10
19
9
27
8
52
7
73
6
47
5
20
4
7
3
3
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Memory Book
data wydania
ISBN
9788380690202
liczba stron
400
język
polski
dodała
Ag2S

Gdy czas ucieka coraz szybciej, każda chwila jest bezcenna… Imię własnego dziecka. Twarz ukochanej osoby. Wiek. Adres zamieszkania. Co się dzieje, gdy takie informacje uciekają z pamięci? Czy tracąc je każdego dnia, można jakoś odbudować swoje życie? Dbać o rodzinę? Zakochać się na nowo? Gdy chora na Alzheimera Claire zaczyna pisać swoją księgę pamięci, doskonale zdaje sobie sprawę, że ten...

Gdy czas ucieka coraz szybciej, każda chwila jest bezcenna…

Imię własnego dziecka. Twarz ukochanej osoby. Wiek. Adres zamieszkania.
Co się dzieje, gdy takie informacje uciekają z pamięci? Czy tracąc je każdego dnia, można jakoś odbudować swoje życie? Dbać o rodzinę? Zakochać się na nowo?
Gdy chora na Alzheimera Claire zaczyna pisać swoją księgę pamięci, doskonale zdaje sobie sprawę, że ten album ze wspomnieniami będzie wkrótce jedynym śladem, jaki zostawi po sobie córkom i mężowi. Tylko jak wracać do przeszłości, gdy przyszłość przecieka przez palce?

 

źródło opisu: http://www.proszynski.pl/

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/Slowa_pamieci-p-33055-.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1937
_Agnieszka_ | 2015-10-27
Przeczytana: 27 października 2015

„Cały świat rozsypał się w drobiazgi”.

Pamięć bywa ulotna niczym ptak czy czas, który przemija bezpowrotnie — to zupełnie naturalne i nieuniknione. Niemniej jednak spróbujcie sobie wyobrazić sytuację, w której zaczynacie zapominać podstawowe słowa, czytanie książek stanowi dla Was olbrzymi problem, nie pamiętacie twarzy ukochanych osób oraz swojego wieku, nie jesteście w stanie sprostać opiece nad własnymi dziećmi, podstawowe czynności wydają się być niezwykle trudnym w realizacji wyzwaniem, a w Waszych głowach jest wyłącznie chaos i dezorientacja? Dla mnie to brzmi wyjątkowo przerażająco i przytłaczająco. A jednak dookoła nas jest wielu ludzi, którzy zapadają na chorobę Alzheimera, tym samym każdego dnia doświadczają wielu przykrych i trudnych do zaakceptowania zdarzeń. To schorzenie zaburza pamięć, orientację, język, rozumienie, zdolność uczenia się oraz oceny sytuacji, na domiar tego osoby dotknięte tą chorobą z każdym dniem odczuwają coraz większe otępienie i zagubienie. Wszystko, co dotychczas było znajome, bliskie, dające poczucie stabilizacji i bezpieczeństwa nagle staje się nieznane, toteż wzbudza coraz większy lęk, powodując uczucie odosobnienia i swoistego zamętu. Alzheimer jest chorobą neurodegeneracyjną, wyjątkowo okrutną, podstępną i przykrą w skutkach, na domiar tego diagnoza stanowi, nieunikniony i niezaprzeczalny wyrok śmierci bowiem jest schorzeniem postępującym i absolutnie nieuleczalnym.

„[…] kawałki mojego mózgu zaczęły znikać”. Str. 273

Claire jest stosunkowo młodą, spełnioną i aktywną kobietą, która pewnego dnia dostrzega w swoim zachowaniu, bezsporne niedogodności bowiem niespodziewanie zaczyna zapominać, gdzie mieszka, po co wyszła z domu, ile ma lat, jak się nazywa. Coraz więcej prozaicznych spraw przewrotnie umyka z jej pamięci, wprowadzając w jej życie wiele zamieszania, które często stawia ją w kłopotliwym położeniu. Codzienne czynności wymykają się spod jej kontroli — opieka nad małą córeczką wydaje się ponad jej siły, wyjście z domu stanowi nie lada wyzwanie bowiem tuż za rogiem Claire zapomina, gdzie mieszka, traci orientację, odczuwa lęk i potworny chaos, bądź zupełną beztroskę, niczym mała i niedojrzała dziewczynka. Raptem jej ukochany mąż staje się dla niej obcym człowiekiem, nie czuje się w jego obecności bezpiecznie i komfortowo, chwilami ją przeraża, wywołuje w niej uczucie lęku i zmieszania. Clarie ma wrażenie, że nad jej poukładanym życiem coraz gęściej rozpościerają się czarne i złowieszcze chmury, które przysłaniają jej dotychczasową tożsamość, szczęśliwy związek oraz jej ukochane córki, które zaczynają dostrzegać jej dziwaczne zachowanie. Jednakże nie tylko Claire czuje się zagubiona i przerażona, cierpią także jej bliscy bowiem każdego dnia, obserwują jak ich ukochana żona, mama oraz córka powoli się wymyka, zapada w nicość po to, by ostatecznie stać się zupełnie obcą osobą, zatraconą w okrutnej chorobie. Claire postanawia założyć księgę pamięci, w której zapisuje swe ulotne wspomnienia. Do księgi wpisują się również jej mąż, córka, a także mama, notując bliskie sercu wspomnienia, dzielą się swoimi smutkami i radościami ze wspólnego życia. Księga ma stanowić swoistą pamięć o minionej i ulotnej przeszłości, odzwierciedlać jej przebieg i ważne chwile, które bezpowrotnie ulatują z umysłu chorej kobiety.

„Nie poznam jej przyszłych marzeń. Żadna z córek nie będzie mnie okłamywać, opowiadając, dokąd wychodzi, i żadna nie przyjdzie do mnie ze swoimi kłopotami, bo będę w innym świecie, nawet nieświadoma, co tracę” str. 20

Do lektury całej recenzji zapraszam na:
http://nieterazwlasnieczytam.blogspot.com/2015/10/sowa-pamieci-rowan-coleman.html

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Przez las

Niektóre historie bardzo dobre i przerażające, niektóre dosyć słabe. Ogółem warty przeczytania. Bardzo ładny graficznie

zgłoś błąd zgłoś błąd