Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Słowa pamięci

Seria: Kobiety to czytają!
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
7,13 (229 ocen i 56 opinii) Zobacz oceny
10
19
9
23
8
46
7
66
6
46
5
19
4
7
3
2
2
0
1
1
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Memory Book
data wydania
ISBN
9788380690202
liczba stron
400
język
polski
dodała
Ag2S

Gdy czas ucieka coraz szybciej, każda chwila jest bezcenna… Imię własnego dziecka. Twarz ukochanej osoby. Wiek. Adres zamieszkania. Co się dzieje, gdy takie informacje uciekają z pamięci? Czy tracąc je każdego dnia, można jakoś odbudować swoje życie? Dbać o rodzinę? Zakochać się na nowo? Gdy chora na Alzheimera Claire zaczyna pisać swoją księgę pamięci, doskonale zdaje sobie sprawę, że ten...

Gdy czas ucieka coraz szybciej, każda chwila jest bezcenna…

Imię własnego dziecka. Twarz ukochanej osoby. Wiek. Adres zamieszkania.
Co się dzieje, gdy takie informacje uciekają z pamięci? Czy tracąc je każdego dnia, można jakoś odbudować swoje życie? Dbać o rodzinę? Zakochać się na nowo?
Gdy chora na Alzheimera Claire zaczyna pisać swoją księgę pamięci, doskonale zdaje sobie sprawę, że ten album ze wspomnieniami będzie wkrótce jedynym śladem, jaki zostawi po sobie córkom i mężowi. Tylko jak wracać do przeszłości, gdy przyszłość przecieka przez palce?

 

źródło opisu: http://www.proszynski.pl/

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/Slowa_pamieci-p-33055-.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 451
geena | 2015-07-30
Przeczytana: 30 lipca 2015

Gdy czas ucieka coraz szybciej, każda chwila jest bezcenna…

Imię własnego dziecka. Twarz ukochanej osoby. Wiek. Adres zamieszkania. Co się dzieje, gdy takie informacje uciekają z pamięci? Czy tracąc je każdego dnia, można jakoś odbudować swoje życie? Dbać o rodzinę? Zakochać się na nowo? Gdy chora na Alzheimera niespełna czterdziestoletnia Claire zaczyna pisać swoją księgę pamięci, doskonale zdaje sobie sprawę, że ten album ze wspomnieniami będzie wkrótce jedynym śladem, jaki zostawi po sobie córkom i mężowi... Tylko jak wracać do przeszłości, gdy przyszłość przecieka przez palce?

Alzheimer spada na nią nagle i wywraca jej życie do góry nogami. Na początku Clarie starała się sama stawić czoło chorobie, jednak gdy najprostsze czynności sprawiały coraz większą trudność - uległa. Zaczęła doceniać pomoc matki, męża, dzieci oraz najbliższych. Wspólnie z Claire ten dramat przeżywa jej najbliższa rodzina - i właśnie o tym jest ta książka - o walce z chorobą i trudach jakie się z nią wiążą. Rowan Coleman zdecydowała się na narrację wieloosobową - co oznacza, że każdy rozdział pisany jest z perspektywy innego z bohaterów. Taki sposób narracji to strzał w dziesiątkę pozwalający na poznanie postaci o wiele intensywniej. Podczas lektury szybko okazuje się, że każdy z bohaterów inaczej reaguje na chorobę - jednak tylko czytelnik zna ich myśli i intencje. Z rozdziału na rozdział bohaterowie uczą się, jak otworzyć się na bliskich i uświadamiają sobie, jak wiele dobra mogą tym przekazać.

Moim zdaniem głównym celem tej powieści jest ukazanie jak ważne jest bycie szczęśliwym tu i teraz. Autorka między słowami daje wskazówkę, że nie warto czekać na odpowiedni moment, bo on zazwyczaj nigdy nie nadchodzi. Claire stara się żyć normalnie choć wie, że nie zostało jej dużo czasu. Pozbawiona pracy i auta z matką, z którą do tej pory nie miała zbyt wiele wspólnego, musi zmierzyć się z chorobą, która okrada ją z najcenniejszych wspomnień. Ponad wszystko stara się poświęcić całą uwagę rodzinie - chce przekazać swoim bliskim jak najwięcej uczuć i wsparcia. Zachować godność, co zważywszy na okoliczności jest dość trudne. Jednak Claire nie użala się nad sobą, jest silna i dzielna, a każdą czynność wykonuje z dużą dozą optymizmu i energii. A gdy los na drodze Claire stawia przystojnego mężczyznę, przy którym czuje się jak kobieta - fabuła przechodzi diametralny zwrot - tylko czy jest możliwym w jej sytuacji się zakochać? Piękny język autorki oraz szczere i pełne wzruszeń sytuacje, w których Claire daje raz po raz świadectwo matczynej miłości sprawiły, że zupełnie nie mogłam się zmusić, by przerwać czytanie i odłożyć tę książkę na półkę. Polubiłam główną bohaterkę - jej dystans do świata i własnej choroby. Bardzo podobała mi się także postać Grega, który pomimo choroby żony, okazał jej ogromne zrozumienie i wsparcie mimo, że wielokrotnie sprawiała mu ból, czy przykrość. Zawsze był delikatny i taktowny, zawsze traktował ją z wielką wrażliwością i oddaniem. Jestem urzeczona tym, jak pięknie autorka opisała ich związek - to bardzo wzruszający portret prawdziwej miłości.

"Słowa pamięci" to kolejna w klubie "Kobiety to czytają" powieść o walce z chorobą i utracie kontroli nad własnym życiem. Rowan Coleman w bardzo poruszający sposób przedstawiła schematy działania Alzheimera. W piękny sposób opisała emocje i uczucia targające bohaterami oraz ich wzajemne relacje. Przeczytałam tę powieść z największą przyjemnością. To pełna czułości i wielkiego smutku bardzo poruszająca historia opowiadająca o różnych rodzajach miłości. Opowiada o (nie)zwykłej kobiecie, o jej miłości do dzieci i o braku miłości do męża, ponieważ... zapomniała o uczuciu do niego.

Piękna powieść dotykająca duszy i wywołująca całą masę emocji. Niełatwo wyrazić, jak bardzo spodobała mi się ta historia. Pojawiły się łzy wzruszenia, ale również... śmiech. Może trudno w to uwierzyć, ale ta powieść jest niezwykle pokrzepiająca! To jedna z tych książek, która chwyta za serce swoją wrażliwością, przenikliwością i subtelnością autorki. Nie ma większego dramatu niż postępująca choroba osoby, którą kochamy, a Coleman tę tak trudną i skomplikowaną rzeczywistość opisała z niezwykłą prostotą i lekkością. Sprawiła, że śmiałam się przez łzy, czerpiąc z całości autentyczną otuchę i pocieszenie. Ciepła, zabawna, wspaniała lektura i zarazem czułe świadectwo matczynej miłości. Takie książki publikowane są u nas zbyt rzadko! Dlatego właśnie tę polecam z całego serca, i to nie tylko fankom Klubu Kobiety to Czytają. Sama na pewno jeszcze wrócę do tej autorki.

Źródło recenzji: http://recenzjeami.blogspot.com/2015/07/sowa-pamieci-rowan-coleman.html

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Lem. Życie nie z tej ziemi

Ech, Lem... Nie wszystko z dorobku wielkiego pisarza – tak, powtórzę raz jeszcze, WIELKIEGO PISARZA – przetrwało próbę czasu, ale utwory z tak zwanego...

zgłoś błąd zgłoś błąd