Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ja, Klaudiusz

Tłumaczenie: Stefan Essmanowski
Cykl: Klaudiusz (tom 1) | Seria: Klub Interesującej Książki
Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
7,76 (1505 ocen i 97 opinii) Zobacz oceny
10
129
9
345
8
389
7
449
6
112
5
60
4
7
3
10
2
1
1
3
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
I, Claudius
data wydania
ISBN
8306006631
kategoria
historyczna
język
polski
dodał
amrr

Inne wydania

Klaudiusz, członek rodziny cesarskiej, przez całe życie uważany za półgłówka, lekceważony jako jąkała i kuternoga, a jednak niezłomnie prawy, sprawiedliwy i lojalny, nagle, w niezwykłych okolicznościach zostaje cesarzem.

 

źródło opisu: Antykwariat http://literacki24.pl/-/

źródło okładki: Antykwariat http://literacki24.pl/-/

Brak materiałów.
książek: 222
sagita | 2016-05-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 kwietnia 2016

Świetny warsztat literacki i rozrywka, gorzkie wnioski.

Powieść przeczytałam zgoła nie ze względu na jej wartość historiograficzną, lecz rozrywkowo-literacką. Ciekawa i świetnie napisana fabuła, podobałaby mi się nie mniej gdyby była fikcją. A jednak... świadomość, że nie jest fikcją sprawiła, że:

1. Tym bardziej podziwiam pracę autora. (A jednocześnie zastanawiam się czy trudniej opowieść wiernie/wiarygodnie odtworzyć czy samemu wykreować...czy większą pracę wykonał Graves, czy niedawno czytany Sanderson...to pewnie kwestia talentu i smykałki do bądź dziejopisarstwa bądź fantastyki bądź czegoś innego...ok, po prostu podziwiam solidne przygotowanie książki, a w tym obaj Panowie osiągnęli najwyższy poziom, choć jeden czerpał z antycznych źródeł, a drugi – no właśnie skubany- skąd??)

2. Czuję się podbudowana, że mimochodem sporą dawkę historii przyswoiłam :)

3. Zastanawiam się, jakim cudem ów przewspaniały Rzym w ogóle funkcjonował przy tym, co oni tam wyprawiali. Tak, Graves świetnie wyjaśnia wiele spraw: Reformy, podboje, budowle i wszystko, co zostało zrobione w wieku augustowskim, pozwoliło przez jakiś czas „jechać dalej” następcom; Tyberiusz, mimo wszystkich wad, organizacyjnie nie był jeszcze najgorszy, a nawet Kaligula sobie radził dopóki miał kasę. No ale ileż można utrzymywać imperium bazując głównie na działaniach jednej Liwii (potwornie perfekcyjnej manipulatorki). Jeśli tak było naprawdę, to i tak długo pociągnęli. A najbardziej rozbroiło mnie całe ich „sądownictwo”.

4. Zadziwia mnie sterowalność ludzi (jako jednostek i jako mas). Niemal cały naród rzymski grał posłusznie w teatrze jednego gościa, nawet, jeśli gość ów był niekwestionowanym wariatem (kulminacją była dla mnie bitwa z Neptunem). Robili to głównie z dwóch powodów: strachu o życie, lub nadziei na osobiste profity, ale czy to aż tak proste? Wygląda na to, że tak. Banalne i stosowane od zawsze – ludzie zastraszeni lub przekupieni tracą wolną wolę. Ile wtedy zostaje z człowieczeństwa i sensu życia?

5. Starożytność zupełnie przestała mi się wydawać odległa. Podłości, podstępy, absurdy, rozpusta i inne wybryki rodziny cesarskiej, choć ciężko w nie uwierzyć, przecież w większości mają swoje współczesne odpowiedniki. Czy dziś, bliżej i dalej od nas, nie znajdą się u władzy tyrani, obłudnicy i szalone głowy? Przecież wciąż usuwają niewygodne osoby dzisiejszymi „truciznami”, dostosowują religie do swoich celów, nawet czynią senatorami swoje ulubione „konie w ludzkich skórach” (pewnie czasem uczciwiej by było posadzić prawdziwe zwierzę), itd., itd.? Dlaczego ludzie nie stają się lepsi?

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Córki Wawelu. Opowieść o jagiellońskich królewnach

Córki Wawelu to opowieść o królewskim życiu w momencie gdy dynastia Jagiellonów chyli się ku upadkowi. Oczami karlicy Dosi - królewskiej maskotki, mam...

zgłoś błąd zgłoś błąd