Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Simona. Opowieść o niezwyczajnym życiu Simony Kossak

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,67 (936 ocen i 168 opinii) Zobacz oceny
10
81
9
115
8
322
7
285
6
105
5
21
4
5
3
2
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308055236
liczba stron
336
język
polski
dodała
Ag2S

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Autobiografia, biografia, wspomnienia. Mówili o niej „Czarownica” — bo gadała ze zwierzętami oraz miała kruka terrorystę, który kradł złoto i atakował rowerzystów. Ponad trzydzieści lat żyła w drewnianej leśniczówce pośrodku Puszczy Białowieskiej, bez wody i prądu. Spała w łóżku z rysiem i mieszkała pod jednym...

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Autobiografia, biografia, wspomnienia.

Mówili o niej „Czarownica” — bo gadała ze zwierzętami oraz miała kruka terrorystę, który kradł złoto i atakował rowerzystów. Ponad trzydzieści lat żyła w drewnianej leśniczówce pośrodku Puszczy Białowieskiej, bez wody i prądu. Spała w łóżku z rysiem i mieszkała pod jednym dachem z oswojonym dzikiem. Była naukowcem, ekologiem, autorką nagradzanych filmów i słuchowisk radiowych. Aktywnie działała na rzecz najstarszego lasu w Europie. Uważała, że należy żyć prosto i blisko przyrody. Wśród zwierząt znalazła to, czego nigdy nie doświadczyła od ludzi.

Ostatnia Kossakówna. Córka Jerzego, wnuczka Wojciecha, prawnuczka Juliusza — trzech malarzy rozmiłowanych w polskim krajobrazie i historii. Bratanica Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i Magdaleny Samozwaniec. Miała być synem i czwartym Kossakiem. Tak jak przodkowie, dźwigać sztalugi i znane nazwisko. Wybrała własną drogę…

Co takiego spotkało ją w Krakowie, że zdecydowała się na ucieczkę? Dlaczego została wydziedziczona? Wreszcie — czy w „dziczy” odnalazła szczęście?

Hipiska z Białowieży autorstwa Anny Kamińskiej to fascynujący portret buntowniczej pasjonatki i silnej, nietuzinkowej kobiety. Opowieść o bezkompromisowym szukaniu swojego miejsca w świecie i o zrzucaniu ciężaru wielkiego nazwiska. Historia upadku starej, artystycznej rodziny oraz tego, jak szara rzeczywistość PRL-u wymazywała barwny świat krakowskiej arystokracji.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 146
Renifer | 2016-03-10
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 10 marca 2016

Urodzić się w takiej rodzinie, z tradycjami, talentami, znanym nazwiskiem, to spory bagaż już u progu życia. A co dopiero urodzić się w tej rodzinie dziewczynką, kiedy wszyscy czekają na chłopca - spadkobiercę i kontynuatora rodu…

“To miał być czwarty Kossak.
To miał być syn Jerzego, wnuk Wojciecha i prawnuk Juliusza, który miał odziedziczyć po nich talent, pędzle i paletę z farbami. (...) To miał być chłopiec, na którego czekała cała rodzina. (...)
Jerzy miał już dwie córki: Marię z pierwszego małżeństwa z Ewą Kaplińską i Glorię z drugą żoną Elzbietą Dzięciołowską-Śmiałowską. Nie miał ani syna, ani brata, dlatego tak bardzo zależało mu na męskim potomku.
30 maja 1943 roku okazało się, że nie będzie czwartego Kossaka.”

Książka chronologicznie przedstawia wiele faktów z życia Simony. Od czasów dzieciństwa spędzonego w rodzinnym domu Kossaków w Krakowie, po jej dorosłe życie spędzone wśród zwierząt. Autorka przytacza przy okazji wiele ciekawostek z tamtych czasów, jak np. ceny artykułów spożywczych. Jest też sporo zdjęć, które pozwalają sobie lepiej wyobrazić, w jakich warunkach żyła Simona. Anna Kamińska podpiera się wypowiedziami znajomych Simony ze studiów, siostrzenic i osób, które pracowały z Simoną. Doszukuje się dokumentów ze szkoły, pracy, informacji o wywiadach. Zebrane informacje podała w sposób ciekawy i przystępny, przez co książkę czyta się dobrze.

Autorka przedstawia Simonę na tle jej rodziny: matki z ciężkim charakterem, siostry, którą uważała za lepszą, ładniejszą i zdolniejszą, ojca artysty. Dość szybko orientujemy się, że Simona nie spełni pokładanych w niej nadziei, nie jest utalentowaną malarką.

“Simonę ojciec wypraszał z pracowni. Została uznana w rodzinie za malarskie beztalencie. “Wszyscy malowali, mieli talent, a Simona co? No, jakiś wyrodek! Nie ukrywał tego nikt z rodziny” - wspomina Joanna Kossak.”


Simona znalazła swój pomysł na życie. Kochała zwierzęta, to im poświęciła się prywatnie i zawodowo. Gdy tylko mogła, wyniosła się z Krakowa i zamieszkała na odludziu, w puszczy.

Nie sądziłam, że Simona okaże się tak interesującą kobietą. Stanowcza, zdeterminowana, oddana życiowej pasji. Przy tym trochę ekscentryczna, pewnie niektórzy powiedzą o niej, że była dziwaczką. Myślę, że dla wielu osób będzie inspiracją, jak poradzić sobie z naciskiem rodziny, która zaplanowała przyszłość potomkowi według własnego pomysłu.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Magiczna chwila

Z ZASOBÓW BIBLIOTEKI W TORONTO Oklepany temat "dziecka z lasu" mający na celu wyciśnięcie łez z wrażliwych czytelniczek. Ma...

zgłoś błąd zgłoś błąd