Kacica

Tłumaczenie: Józef Waczków
Seria: Stehlík
Wydawnictwo: Dowody na Istnienie
7,19 (175 ocen i 23 opinie) Zobacz oceny
10
5
9
30
8
45
7
53
6
21
5
8
4
7
3
3
2
1
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Katyně
data wydania
ISBN
9788393811281
liczba stron
412
język
polski
dodał
Michał

Ostatnio wydana w Polsce w 1995 roku, „Kacica” to najlepsza powieść Pavla Kohouta uważanego za jednego z czołowych pisarzy w historii czeskiej literatury. „Kacica” to opowieść o dziewczynce, która nie zdała do liceum teatralnego, więc zaczęła uczyć się na kacicę. W szkole dla katów zrozumiała, że powiesić człowieka może prawie każdy, ale sztuką jest powiesić go tak, aby w tym akcie zawrzeć...

Ostatnio wydana w Polsce w 1995 roku, „Kacica” to najlepsza powieść Pavla Kohouta uważanego za jednego z czołowych pisarzy w historii czeskiej literatury.

„Kacica” to opowieść o dziewczynce, która nie zdała do liceum teatralnego, więc zaczęła uczyć się na kacicę. W szkole dla katów zrozumiała, że powiesić człowieka może prawie każdy, ale sztuką jest powiesić go tak, aby w tym akcie zawrzeć całą historię cywilizacyjną ludzkości aż po rewolucję naukowo-techniczną.

Arcydzieło czarnego humoru!

 

źródło opisu: Dowody na Istnienie, 2015

źródło okładki: www.dowody.com

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 562
Asia | 2017-07-07
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 05 lipca 2017

Przez dwa dni zastanawiałam się, czy ta książka mi się podobała. Jest bardzo dziwna i łączy dużo nieco sprzecznych ze sobą rzeczy. Niby chodzi o historię kacicy, ale jest ona właściwie "główną-poboczną" postacią, bo wiele rzeczy dzieje się wokół niej, jest z nią związanych, ale tak naprawdę nie ona jest tu ważna, ale odczucia innych względem niej. Ona sama jest nieco autystyczna - wypowiada tylko jedno zdanie w ciągu całej książki, interesuje ją obserwacja świata i szukanie pewnych prawidłowości. Mamy w książce ogromny popis erudycji, mnóstwo wiedzy humanistycznej związanej z istotą i naturą człowieczeństwa, wiele z historii kar cielesnych, a jednocześnie są fragmenty bardzo brutalne i krwawe z udziałem zwierząt oraz wypowiedzi i myśl bohaterów związane z zaspokajaniem lubieżnych instynktów. Jest duży wątek związany z przeszłością docenta Šimsy i tego jak konspiracja może być wielowarstwowa. W narracji czytelnik może się początkowo pogubić, bo nagle w środku akapitu, zdania pojawia się numer jakby kolejnego podrozdziału. A jest to zabieg, który kończy jedną scenę czymś podobnym, czym inna się zaczyna i można ten "przepołowiony" akapit przypasować zarówno do jednej, jak i drugiej części. Ważny jest też wyśmienity humor, którego wcale nie nazwałabym czarnym. A na koniec absurd, który doprowadza do takiego rozwoju wypadków, którego czytelnik nie może się spodziewać. Innymi słowy, książka jest niezwykle oryginalna. I gdyby nie te sceny ze zwierzętami, które przyprawiały mnie o mdłości, to dałabym ocenę jeszcze wyższą. Polecam, ale uprzedzam, że to nie jest łatwa lektura!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Hasta la vista, baby!

Kolejny tom przygód kryminalno – miłosnych Nietykalnej schizofrenicznej detektyw – amator Olgi uwikłanej w rozgrywki polityczne byłego partnera seksua...

zgłoś błąd zgłoś błąd