Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Sekret O'Brienów

Tłumaczenie: Joanna Dziubińska
Wydawnictwo: Filia
7,26 (425 ocen i 101 opinii) Zobacz oceny
10
28
9
39
8
99
7
148
6
85
5
18
4
4
3
3
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Inside the O'Briens
data wydania
ISBN
9788379884797
liczba stron
448
język
polski
dodała
Natalia-Lena

Joe O’Brien to czterdziestotrzyletni policjant, który mieszka w jednej z irlandzko-katolickich dzielnic Bostonu. Jest oddanym mężem, dumnym ojcem czwórki dwudziestokilkuletnich dzieci i szanowanym funkcjonariuszem. Joe zaczyna doznawać problemów z koncentracją, nietypowych dla niego wybuchów złości i dziwnych drgawek. Początkowo przypisuje te niepokojące objawy stresującej pracy, ale wraz z...

Joe O’Brien to czterdziestotrzyletni policjant, który mieszka w jednej z irlandzko-katolickich dzielnic Bostonu. Jest oddanym mężem, dumnym ojcem czwórki dwudziestokilkuletnich dzieci i szanowanym funkcjonariuszem. Joe zaczyna doznawać problemów z koncentracją, nietypowych dla niego wybuchów złości i dziwnych drgawek. Początkowo przypisuje te niepokojące objawy stresującej pracy, ale wraz z ich uporczywym nasilaniem postanawia umówić się na wizytę u neurologa. Diagnoza, którą otrzyma, na zawsze odmieni życie Joe i jego rodziny. To pląsawica Huntingtona.
Pląsawica Huntingtona to śmiertelna choroba neurogeneratywna, na którą jak do tej pory nie znaleziono lekarstwa. Każde z czwórki dzieci Joe ma pięćdziesiąt procent szans odziedziczenia choroby ojca i ich los może wyjaśnić jedno badanie krwi. Obserwując swoją przyszłość w pogarszającym się stanie Joego, dwudziestojednoletnia Katie zmaga się z pytaniami pod jakimi stanęło jej ledwie rozpoczęte, dorosłe życie. Czy chce wykonać test? A jeśli posiada chorobowy genotyp? Czy potrafi żyć w nieświadomości?
Wraz z nasileniem się objawów Joe traci odznakę i wiele więcej. Próbuje nie tracić nadziei i z godnością stawiać czoło chorobie, podczas gdy Katie i jej rodzeństwo szukają w sobie odwagi, by zmierzyć się z losem.

Lisa Genova, której twórczość "obnaża hart ludzkiego ducha" ("The San Francisco Chronicle"), po raz kolejny stworzyła powieść, która wzrusza, odmienia i zapada w pamięć siłą ludzkich losów, które stały się jej kanwą.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwofilia.pl/Ksiazka/88

źródło okładki: http://www.wydawnictwofilia.pl/Ksiazka/88

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Monika książek: 942

Powieściowa specjalistka od chorób

Choroba Huntingtona to ponoć najokrutniejsza choroba, na jaką może zapaść człowiek. Myślę, że jest też chorobą niezbyt dobrze znaną. Jak na coś, co powinno budzić wielki postrach, jest chorobą, o której istnieniu przeciętny człowiek nie ma pojęcia. Huntington jest genetyczny, co oznacza, że dziecko osoby chorej na tę dolegliwość, ma pięćdziesiąt procent szans na zdrowe życie (bądź pięćdziesiąt na wynik pozytywny). Objawia się po około trzydziestu, trzydziestu pięcia latach (choć u niektórych może nawet wcześniej). Wpierw charakteryzuje się minimalnym, ledwie zauważalnym niekoordynowaniem własnych ruchów czy mowy, agresją. Później nasila się odbierając człowiekowi władzę nad własnym ciałem. Towarzyszy jej pląsawica, problemy oddechowe, a nawet trudności w przełykaniu. W ostatnim stadium Huntingtona chorzy zostają uwięzieni we własnym ciele.

Lisa Genova to autorka, która lubuje się w trudnych przypadkach, niezwykłych chorobach i umiejscawianiem ich w najzwyklejszym życiu swoich przeciętnych bohaterów. Można powiedzieć, że jest specjalistką od ciężkich chorób. Po alzheimerze czy porażeniu lewej strony mózgu, bierze tym razem na tapet właśnie chorobę Huntingtona. Rodzina O’Brienów, u której zakorzenia feralny gen, to zwyczajna, przeciętna rodzina, zamieszkująca peryferia Bostonu. Posiada irlandzkie korzenia, co przekłada się na katolicyzm i pokłady wiary, szczególnie u matki rodziny, Rose. Joe i Rose to dobre małżeństwo, para, która była ze sobą już od czasów licealnych i...

Choroba Huntingtona to ponoć najokrutniejsza choroba, na jaką może zapaść człowiek. Myślę, że jest też chorobą niezbyt dobrze znaną. Jak na coś, co powinno budzić wielki postrach, jest chorobą, o której istnieniu przeciętny człowiek nie ma pojęcia. Huntington jest genetyczny, co oznacza, że dziecko osoby chorej na tę dolegliwość, ma pięćdziesiąt procent szans na zdrowe życie (bądź pięćdziesiąt na wynik pozytywny). Objawia się po około trzydziestu, trzydziestu pięcia latach (choć u niektórych może nawet wcześniej). Wpierw charakteryzuje się minimalnym, ledwie zauważalnym niekoordynowaniem własnych ruchów czy mowy, agresją. Później nasila się odbierając człowiekowi władzę nad własnym ciałem. Towarzyszy jej pląsawica, problemy oddechowe, a nawet trudności w przełykaniu. W ostatnim stadium Huntingtona chorzy zostają uwięzieni we własnym ciele.

Lisa Genova to autorka, która lubuje się w trudnych przypadkach, niezwykłych chorobach i umiejscawianiem ich w najzwyklejszym życiu swoich przeciętnych bohaterów. Można powiedzieć, że jest specjalistką od ciężkich chorób. Po alzheimerze czy porażeniu lewej strony mózgu, bierze tym razem na tapet właśnie chorobę Huntingtona. Rodzina O’Brienów, u której zakorzenia feralny gen, to zwyczajna, przeciętna rodzina, zamieszkująca peryferia Bostonu. Posiada irlandzkie korzenia, co przekłada się na katolicyzm i pokłady wiary, szczególnie u matki rodziny, Rose. Joe i Rose to dobre małżeństwo, para, która była ze sobą już od czasów licealnych i doczekała się czwórki dzieci i jednego psa. Joe to typowy ojciec i mąż, głowa rodziny, utrzymujący swoich bliskich z pracy w policji. Oddany swojej pracy, oddany żonie, córkom i synom.

Z początku niepokoi jego agresja, niekontrolowane ataki. Okrutna diagnoza spotyka się z niezrozumieniem. Trudno przyjąć do wiadomości tak straszną dla siebie przyszłość. Jeszcze trudniej pogodzić się z faktem możliwości przekazania swoim dzieciom chorobotwórczego genu. I tu rozpoczyna się prawdziwa opowieść Genovy. Autorka skupia się zarówno na Joe i jego walce z chorobą, jego stopniową utratą swojego ja, walką o każdy dzień w pracy, bitwą o udane, samodzielne dni z rodziną. Jest to także historia czwórki jego dzieci, które podejmują decyzję o chęci poznania prawdy o swoich genetycznych uwarunkowaniach. Narracja dzieli niejako książkę na pół, tworząc dwóch głównych bohaterów – chorego na Huntingtona Joe oraz Katie, jego najmłodszą córkę, która roztrząsa wszystkie za i przeciw, by poznać wyniki swoich badań.

Podziwiam Lisę Genovę za jej siłę woli i zaangażowanie w snucie opowieści na tak trudne tematy. Takiej książki nie wystarczy po prostu wymyślić i napisać. To żmudny proces przygotowań, studiowania tematu, wywiadów z chorymi i rodziną, obserwacji tych trudnych przykładów. Dlatego lista podziękowań autorki jest tak długa i szczera. To nie tylko próba przekazania czytelnikom ciekawej książki, to również zaangażowanie i zwrócenie uwagi na temat trudny i ważny. Jej książki są częścią akcji pomocy dla osób chorych. Tym razem jest to udział w projekcie i dotacje na badania nad Huntingtonem, chorobą, na którą obecnie nie ma leku. Książka ma na pewno bardzo szczytny cel. Ale to przede wszystkim świetnie napisana powieść, którą dobrze się czyta. Jest przejmująca, nie pozostawiająca nas obojętnymi. Jest to lektura wciągająca, do ostatniej strony trzymamy kciuki za głównych bohaterów, licząc na cudowne zakończenie. Pełni wiary dobiegamy do końca powieści. Pozostaje nadzieja.

Monika Samitowska-Adamczyk

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1032)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2532
Gosia | 2017-05-17
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 16 maja 2017

Ta książka zachwyciła mnie tak samo jak pierwsza powieść Lisy Genova "Motyl".
Ujęła mnie sama historia bostońskiego policjanta, który na skutek genetycznej rzadkiej choroby - pląsawicy Huntingtona, stopniowo wiele traci na wartości swego życia.
Jednak największą zaletą tej książki jest jej warstwa emocjonalna i psychologiczna.
Joe O'Brien ma liczną rodzinę: kochająca żona, dwie córki, dwaj synowie, synowa i wnuk.
Pisarka skupia się głównie na przeżyciach ojca i najmłodszej córki - Katie.
To tradycyjna irlandzka rodzina, która musi się zmierzyć z trudną sytuacją, ze stopniowym i dość szybkim postępem nieuleczalnej choroby męża i ojca. Autorka opisuje towarzyszące temu procesowi emocje, pokazuje ile może zdziałać mądra miłość, pomoc, wiara i walka o zachowanie godności chorego, o zachowanie "normalności".
Staje się oczywiste, że to wsparcie wszystkich członków rodziny i ogromne oddanie na każdym etapie choroby jest sprawą najważniejszą.
Ponieważ jest to choroba genetyczna wszystkie...

książek: 2169
Książniczka | 2015-06-08
Na półkach: Przeczytane, Do popłakania

"Jej życie stało się horrorem, w którym okropny potwór w ataku szału przeżerał genealogiczne drzewo O`Brienów, odcinał gałęzie i wrzucał je do rębaka. Bestia nie zamierzała spocząć, dopóki nie pozostanie sam pień, jedyny ślad ich istnienia."

Czasem zastanawiam się, czy chciałabym wiedzieć, jak i kiedy umrę... Czy ta wiedza byłaby dla mnie ulgą czy obciążeniem? Czy da się normalnie żyć z taką wiedzą? A może to niewiedza jest gorsza?

Joe O`Brien ma się dobrze. Czasem wpada w złość, czasem coś upuści, czasem się potknie - ale to przecież zdarza się każdemu, prawda? Nie spodziewa się więc, że jego geny wydały na niego wyrok. Czeka go utrata kontroli nad ciałem, potem - przedwczesna śmierć. Lekarstwa - nie wynaleziono. Ale nawet nie jego własna choroba jest tym najgorszym... Może to samo czeka wszystkie jego dzieci...

Brzmi jak najgorszy koszmar - cała rodzina spisana na straty... I co zrobić z tą resztą życia, która pozostała? Cieszyć się każdą chwilą? A może popełnić samobójstwo,...

książek: 2160
andzia12 | 2015-08-28
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 27 sierpnia 2015

Tym razem w swojej najnowszej książce L. Genova poruszyła problematykę rzadkiej genetycznej choroby Huntingtona.
Joe dowiaduje sie, że objawy które ma, to własnie ta genetyczna choroba. Przekazana informacja o tym dziecią zmienia całą rodzinę.
Każde z czwórki dzieci przeżywa swój dramat...tutaj rozpoczyna się wsoista walka z własną psychiką, czy dadzą rade podołać rzeczywistości, gdy wiedzą, że są chorzy lub czy chcą o tym wiedzieć, tak jak Katia...
"Sekret O'Brienów" to książka, kóra pokazuje jak zmienia się człowiek pod wpływem tej choroby. Jak i również jest głęboko psychologiczna...
Polecam!!!

książek: 1937

"Albo jesteś tu i teraz, albo nigdzie…"

Sięgając po "Sekret O'Brienów" Lisy Genovy, jednej z moich ulubionych autorek doskonale zdawałam sobie sprawę, że mam w ręku kolejną powieść, która z dużą siłą wpłynie na moje emocje i wprowadzi mnie w zawiłości choroby na temat, której moja wiedza była bardzo powierzchowna. Nie było to moje pierwsze spotkanie z prozą tej pisarki. Jakiś czas temu miałam przyjemność przeczytać jej pierwszą powieść zatytułowaną "Motyl". Ta książka po raz pierwszy uzmysłowiła mi istotę Alzhaimera, o której jak się okazało, wiedziałam bardzo mało. Dodatkowo sprawiła, że pokochałam kunszt i literacki styl tej pisarki, dlatego od tamtej chwili zawsze z ogromną przyjemnością i ciekawością sięgam po jej powieści. Kolejną książką, którą przeczytałam była "Lewa strona życia", ta powieść wdrożyła mnie w tajniki schorzenia, o którym nie miałam bladego pojęcia, toteż za sprawą tej publikacji w przyjemny i nienaganny sposób dowiedziałam się o zespole pomijania stronnego....

książek: 6868
miki24gr | 2015-05-23
Na półkach: Eboomoje:), Przeczytane, 2015
Przeczytana: 23 maja 2015

Lisa Genova w swojej czwartej powieści po raz kolejny poruszyła problem choroby. Tym razem chodzi o niezbyt często spotykaną, lecz jak na razie nieuleczalną chorobę Huntingtona. Niedawno poruszyła mnie inna książka poświęcona tej chorobie- "Ostatnie pięć dni", więc chętnie zabrałam się za czytanie.
Muszę przyznać, że i teraz również przeżyłam wiele emocji i wzruszeń. Powieść skupia się nie tyle na opisie choroby i jej progresji, ile na wpływie, jaki ta dziedziczna choroba wywiera na funkcjonowanie rodziny osoby dotkniętej chorobą Huntingtona, gdy wiadomo, że prawdopodobieństwo odziedziczenia jej przez dzieci wynosi 50%.
Autorka jak zwykle potrafiła w mistrzowski sposób przeanalizować psychikę bohaterów, pozostawiając jednak miejsce dla czytelnika na własne wnioski, przemyślenia i...zakończenie. Gorąco polecam!

książek: 385
Dia | 2016-09-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 września 2016

Najsłabsza pozycja Lisy Genovy według mnie. Moze to kwestia Motyla i Lewej Strony Życia, które. Tak podniosły poprzeczkę. Ta książka bardziej od choroby zajmuje sie rozważaniem czy dzieci chorych na Huntingtona ( mają. 50% szans na bycie zdrowym) powinny się dowiedzieć o chorobie wczesniej, czy przeżywać swoje życie w nieświadomości. Dla mnie za malo o chorobie, choć wiem, ze może niesprawiedliwie oceniam bo Huntington jest opisany ale ja mam pewien niedosyt...

książek: 3095
Anna | 2015-10-28
Przeczytana: 28 października 2015

Czytając tę książkę, o chorobie, która nie jest dana tylko jednostce, ale jako choroba genetyczna daje niebezpieczeństwo obciążenia nią kolejnych pokoleń, człowiek dziękuje losowi, że nie doznał takich doświadczeń.

Nie będę bawić się w streszczenia; powiem jedynie, że książka ogromnie mnie wzruszyła, przygnębiła, ale jednocześnie podbudowała i podniosła na duchu. To bolesna historia rodziny, która dowiaduje się o genetycznej chorobie męża i ojca, o chorobie, której widoczne i utrudniające życie symptomy stają się tylko kwestią czasu. Choroba Huntingtona - bo o niej mowa, warunkowana jest przejęciem od jednego z rodziców zmutowanego genu. W tej książce poznajemy rodzinę Joe'go O'Briena - bostońskiego policjanta, w chwili, kiedy najbliższych zaczyna niepokoić jego zachowanie, kłopoty z koordynacją ruchową; rodzinę darzącą się wielką miłością, wsparciem, zrozumieniem, ale też przeżywającą ogromny strach i stres, wynikające ze świadomości, że każde z czworga rodzeństwa mogło...

książek: 1351
Madi | 2016-05-03
Na półkach: Przeczytane, 2016, Obyczajówka
Przeczytana: 03 maja 2016

Kolejna książka o strasznej, śmiertelnej chorobie o której nie miałam pojęcia.
Kolejna ,która pokazuje jak trudno pogodzić się z diagnozą choroby zarówno choremu jak i najbliższym.
Kolejna ,która pokazuje ,że tylko miłość najbliższych nadaje nam sens dalszego życia.
Czytając tego typu powieści zawsze nasuwa mi się pytanie-Ile jest jeszcze takich nieznanych chorób,o których nie mamy pojęcia i na których nie ma lekarstwa?
Straszne i przerażające!

książek: 784
Norka_93 | 2017-09-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 22 września 2017

Poruszająca historia. Świetna, wzruszająca i trzymająca w napięciu powieść, od której nie można się oderwać, czytając.
Tematem przewodnim książki jest pląsawica Huntingtona. Joe O'Brien, policjant i ojciec czwórki dzieci, jest zszokowany tą diagnozą. Szczególnie tragiczną jest świadomość, że każde z jego dzieci ma 50% szansy na zachorowanie.
"Sekret O'Brienów" nie jest opowieścią o chorobie, ale o rodzinie. O rodzinie w obliczu diagnozy śmiertelnej, nieuleczalnej choroby. Opis tragedii rodziny jako całości, jak i każdego z jej członków osobno. Widzimy cierpienie ojca, który, w miarę postępowania choroby, coraz bardziej traci panowanie nad swoim ciałem. Mamy też dylemat, jaki przeżywają dzieci: lepiej poznać prawdę czy żyć nadzieją na brak wadliwego genu?
Czytałam wszystkie książki Lisy Genovy w porządku chronologicznym. Widać jej dojrzewanie jako autorki. Z każdą poweścią stawała się coraz bardziej pisarką, coraz mniej neurobiologiem. W sekrecie "O'Brienów" mamy...

książek: 6436

Historia powieści poruszająca do głębi naszego serca opowiada o rodzinie Joe O'brien, gdzie wszyscy zapadają na nieuleczalną i śmiertelną chorobę pląsawicę, zmagają się z tą straszną chorobą.
Pani Lisa Genova napisała piękną, aczkolwiek smutną książkę wzruszyła mnie całkowicie do łez i zachwyciła.
Przeczytałam we łzach w oczach,zaskoczyła mnie niesamowicie.
To moje drugie spotkanie z Lisą Genową, należy do udanych, chociaż myślałam,że zakończenie będzie inne,że poznam co w głowie autorce siedzi, ale książka poruszająca, bardzo dobra i wzruszająca jest dla mnie świetna naprawdę warta przeczytania.
Polecam bo warto!!!

zobacz kolejne z 1022 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd