Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ciemny las

Seria: Mała Seria
Wydawnictwo: Czarne
6,2 (129 ocen i 10 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
5
8
12
7
35
6
44
5
19
4
4
3
5
2
1
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788389755896
liczba stron
324
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski

Upiorny ciemny las - przestrzeń pierwotna i niebezpieczna, ale wciąż żywa, realna i dotkliwa – jak Wschód. Z drugiej strony - zwirtualizowany dom z upiornym symulatorem – siedlisko mechanicznego Zachodu. Oto ponure dekoracje "Ciemnego lasu" - tragifarsy science fiction, nieco lemowskiej opowieści o "współpracy" Wschodu z Zachodem, o obustronnej, toksycznej zależności, o mitach starego i nowego...

Upiorny ciemny las - przestrzeń pierwotna i niebezpieczna, ale wciąż żywa, realna i dotkliwa – jak Wschód. Z drugiej strony - zwirtualizowany dom z upiornym symulatorem – siedlisko mechanicznego Zachodu. Oto ponure dekoracje "Ciemnego lasu" - tragifarsy science fiction, nieco lemowskiej opowieści o "współpracy" Wschodu z Zachodem, o obustronnej, toksycznej zależności, o mitach starego i nowego świata, o serii malowniczych stereotypów.

Stasiuk wykorzystał w dramacie jedną z teorii rozwoju cywilizacji, według której ludzie w toku ewolucji podzielą się na długowiecznych, zdrowych, bogatych i sprawujących władzę panów - i tanią siłę roboczą. To oczywiście świetny materiał na wschodnio-zachodni dowcip! I znów - podobnie jak w "Nocy" – wnikliwie i z humorem prześwietlił Stasiuk stereotypy dotyczące mieszkańców Wschodu – robotników, wieśniaków, wąsaczy. Zakpił z marksistowskiego imperatywu pracy: bohater frakcji zachodniej - Syn – z braku pracy uległ całkowitej degrengoladzie i stracił poczucie sensu życia. Odurza się jeno białym proszkiem oraz ulega stymulacjom i symulacjom – na przemian. Jednak ostatecznie to wynaturzeni ciemiężyciele z Zachodu stają się karykaturalni, o niebo bardziej niż funkcjonariusze "taniej siły roboczej", która przykleja sobie wąsy aby nie wypaść z roli. Obcy przegrywają w batalii o naszą sympatię.

Są tu wszystkie zalety dramatopisarstwa Stasiuka: styl słodko-gorzki, czułość dla prostych ale szczerych "Wschodniaków" i bezlitosna diagnoza emocjonalnego chłodu i wyrachowania przedstawicieli Zachodu. Dowcipne dialogi, czarny humor, groteska, żywy, potoczny język. A skąd ta nieustająca miłość do "pracowników ze Wschodu"? Wygląda na to, że tylko oni mają niewiele do stracenia i mogą nonszalancko w ostatniej scenie powiedzieć "Pocałujcie nas w dupę" – i zawsze będzie to puenta doskonała.

 

źródło opisu: http://czarne.com.pl/

źródło okładki: http://czarne.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 322
Marcin | 2013-08-03
Na półkach: Posiadam
Przeczytana: 03 sierpnia 2013

Jak sam Stasiuk powiedział: "to tylko dalsza opowieść o najazdach Hunów, Awarów oraz Protobułgarów". Wschód od zawsze dążył w kierunku Zachodu, i będzie dążyć. Przesunięcia ludności to nic nowego w historii Europy, a obecnie sami jesteśmy świadkami narodowego melanżu, w którym już nie za bardzo wiadomo o co chodzi. Sztuka Stasiuka opisuje wydarzenia z przyszłości w połowie XXI w. Autor żongluje stereotypami zarówno w postrzeganiu przez ludzi z Zachodu (w tym przypadku Niemców - nasz tradycyjny środkowoeuropejski kompleks) mieszkańców Wschodu, jak i odwrotnie. DO tego dochodzi nowy element jako wizja przyszłości, czyli napór Azjatów i tradycyjny już strach o przyjściu Chińczyków, jako taniej (tańszej) siły roboczej. Chińczycy nie są zindywidualizowani, kryją się gdzieś w Ciemnym Lesie, gotowi na wezwanie. Polacy przedstawieni są jako wąsaci robotnicy harujący za minimalne stawki, niektórzy marzą o osiedleniu się inni nigdy domu nie widzieli. Ich niejakim, cywilizacyjnym przeznaczeniem jest praca na emigracji. Niemcy z kolei rysują się jako dożywający biblijnego wieku ludzie nie martwiący się niczym, spędzający czas na zabawie, znudzeni życiem, niemoralni. Zdolni zatrudnić do wszystkiego ludzi ze Wschodu "mamy nieograniczony popyt, któremu odpowiada wasza nieograniczona podaż". A co kiedy Zachód wymrze? Na ich miejsce przyjdzie Wschód, a na miejsce Wschodu (rozumianego jako Europa) przyjdzie Azja. Wymowna jest ostatnia scena w której Polacy zatrudniają Chińczyków do niesienia trumny. Wizja ta musi się spełnić. Niemcy przedstawieni są jak starcy, Polacy zaś głównie jako ludzie młodzi. Jest to niewątpliwe odniesienie do sytuacji demograficznej współczesnych społeczeństw bogatych i tych, które dopiero w ten krąg wchodzą.
Stasiuk przedstawił wyolbrzymioną i przerysowaną wizję przyszłości. Zwraca jednak uwagę na ważne zjawiska jakie obecnie zachodzą na naszym kontynencie.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Czarna Madonna

Pierwsze co trzeba powiedzieć o tej książce, to że autor bardzo poważnie podszedł do jej napisania i dokładnie się do tego przygotował. Jego zaangażo...

zgłoś błąd zgłoś błąd