Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Astrid Lindgren. Opowieść o życiu i twórczości

Tłumaczenie: Margareta Strömstedt
Wydawnictwo: Marginesy
6,99 (172 ocen i 29 opinii) Zobacz oceny
10
7
9
10
8
37
7
60
6
42
5
11
4
4
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788364700880
język
polski
dodała
Patrycja

Pippi Pończoszanka, bracia Lwie Serce, Mio, Emil ze Smalandii, dzieci z Bullerbyn, Karlsson z Dachu – to tylko kilkoro bohaterów wymyślonych przez Astrid Lindgren, najsłynniejszą pisarkę dla dzieci. Kim była kobieta, która wymyśliła najsilniejszą dziewczynkę świata, pozwoliła wiejskiemu chłopcu psocić do woli, a chorobę i śmierć pokazała tak, że do dziś z jej książek korzystają terapeuci i...

Pippi Pończoszanka, bracia Lwie Serce, Mio, Emil ze Smalandii, dzieci z Bullerbyn, Karlsson z Dachu – to tylko kilkoro bohaterów wymyślonych przez Astrid Lindgren, najsłynniejszą pisarkę dla dzieci.

Kim była kobieta, która wymyśliła najsilniejszą dziewczynkę świata, pozwoliła wiejskiemu chłopcu psocić do woli, a chorobę i śmierć pokazała tak, że do dziś z jej książek korzystają terapeuci i lekarze? Kim był człowiek, który nauczył nas rozumieć dzieci w zupełnie nowy sposób, kochać zwierzęta, patrzeć na ręce politykom i wchodzić na drzewa w wieku sześćdziesięciu lat? Ona sama najchętniej wracała w swoich książkach do dzieciństwa, spędzonego w gospodarstwie Näs na skraju Vimmerby w Smalandii razem z trójką rodzeństwa i rodzicami, nigdy w swojej twórczości nie odnosiła się do wydarzeń z dorosłości. Po ukończeniu szkoły objęła posadę w „Gazecie Vimmerby”, była korektorką oraz pisała krótkie notki i reportaże. W wieku 18 lat zaszła w ciążę, co w małej miejscowości wywołało prawdziwy skandal. Astrid wyjechała do Sztokholmu, a ostatecznie syna Larsa urodziła w szpitalu w Kopenhadze, jedynej placówce medycznej w Skandynawii, gdzie nie odbierano dzieci samotnym matkom. Nie mogła się nim jednak opiekować i Lars trafił do zaprzyjaźnionej rodziny zastępczej. Zadebiutowała literacko dosyć późno, w wieku 37 lat, książką „Zwierzenia Britt-Marii”. Powieść została bardzo pozytywnie przyjęta i autorka rozpoczęła pisanie kolejnych książek dla dzieci. Wiosną 1944 roku zaczęła spisywać historie o Pippi Pończoszance, postaci wymyślonej przez jej córkę. Jej książki wywoływały debaty narodowe, jak choćby ta, czy Pippi nie zepsuje dzieciom charakterów swoim anarchizmem.

 

źródło opisu: Matras

źródło okładki: http://ksiazki.matras.pl/2015/02/20/astrid-lindgre...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 95
Solveig | 2015-12-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 05 grudnia 2015

"Chcę pisać dla takiego kręgu czytelników, którzy potrafią sobie wyobrazić cuda. Tylko dzieci potrafią, czytając, zobaczyć przed oczami cud".[1]

Wśród moich bliskich czy znajomych nie ma nikogo, kto by nie przeczytał przynajmniej jednej książki Astrid Lindgren. Dzieci z Bullerbyn, Pippi Långstrump, Bracia, Lwie serce, Ronja, córka Zbójnika, Mio, mój Mio, Emil ze Smalandii czy Karlsson z dachu to tylko część niesamowitych historii spisanych przez szwedzką autorkę. Jej opowieści pełne są ciepła, rodzinnej atmosfery, radości, ale i refleksji. Mądre treści nie trącą ani przez chwilę sztywnym moralizatorstwem, mimo, że dotykają wielu ważnych tematów, uczą wrażliwości, empatii i tolerancji. A wszystko to za sprawą sielskiego dzieciństwa pisarki, które miało tak znaczący wpływ na całą jej twórczość. Echo zabaw z trójką rodzeństwa w niewielkiej osadzie Vimmerby, ale i mądrego wychowania ze strony obojga rodziców, pobrzmiewa w każdej z jej książek. Bohaterowie noszą imiona realnych postaci wziętych z życia albo opisani są na ich wzór. Ulubione miejsca, ważne wydarzenia, domowe obowiązki i rodzinne uroczystości – wszystko to znajduje odzwierciedlenie w twórczości „dziewczynki ze Smalandii”.

"Myślę, że najsilniejszym moim instynktem jest instynkt opiekuńczy".[2]

Margareta Strömstedt zdawała się doskonale rozumieć ten wpływ dzieciństwa i zakorzenienie pisarki w przeszłości. Połowa biografii poświęcona jest właśnie temu okresowi, opisaniu jej korzeni, a zatem życia również jej dziadków i rodziców oraz całej rzeczywistości ówczesnej Szwecji z przełomu wieków. Dzięki tej historycznej retrospekcji, a także przywołaniu społecznego tła tamtych czasów, obraz słynnej pisarki staje się pełniejszy, a jej historia kompletna. Wszystko to, co przyszło później było swego rodzaju konsekwencją wcześniejszych doświadczeń i emocji. Pogodna i uśmiechnięta, Astrid była zawsze sobą, a światowy sukces nigdy nie zawrócił jej w głowie. Nie uważała, że są rzeczy, które starszej osobie nie przystoją – tak samo jak w dzieciństwie potrafiła wspiąć się nagle na drzewo albo zacząć kręcić na karuzeli. Mimo całej sławy pozostała skromna i naturalna. Znajdowała czas dla swoich czytelników, zarówno małych, jak i dużych, była otwarta na ludzi i otaczający ją świat.

"Szczerze mówiąc, naprawdę bardzo mało interesuje mnie moja własna osoba. Prawie zawsze jestem równie zdumiona, kiedy czytam o tej Astrid Lindgren. To nie jestem ja. Do licha, ani ze mnie taka znana postać, ani pomnik narodowy. Ja pozostałam wiejską dziewczyną z Vimmerby. Tylko trochę starszą i bardziej rozumną".[3]

Mimo, że jej życie nie zawsze układało się pomyślnie, dopadały ją różne smutki i melancholia, posiadała ogromne poczucie humoru, a każdy, kto kiedykolwiek poznał ją osobiście, pragnął jak najdłużej pozostawać w jej towarzystwie. Strömstedt udało się w niezwykle sugestywny sposób oddać na kartach swojej książki te wszystkie odczucia i nastroje, a osobista znajomość ze szwedzką pisarką zapewne jeszcze bardziej ułatwiła kronikarskie zadanie.

Czytając tę biografię mamy okazję nie tylko poznać szczegóły z życia bohaterki, ale niejednokrotnie usłyszeć jej własne słowa i komentarze. Jest to dla nas, tych, którzy nie mieli nigdy szansy spotkać Astrid na żywo, niepowtarzalna szansa – za pośrednictwem opowieści zebranych przez Margaretę Strömstedt możemy spędzić czas w towarzystwie ulubionej autorki książek z naszego dzieciństwa. Możemy również, bez cienia zakłopotania i zapominając o ograniczeniach dorosłych, zatopić się w lekturze przygód Nilsa Paluszka, ukryć się wraz z Emilem w drewutni albo przenieść się do domu Madiki z Czerwcowego Wzgórza. W końcu każdy z nas po trochu na zawsze pozostanie dzieckiem.

"Sądzę, że dwie rzeczy sprawiały, iż nasze dzieciństwo było takie, jakie było: poczucie bezpieczeństwa i wolność".[4]

1 - Margareta Strömstedt, Astrid Lindgren, przeł. Anna Węgleńska, Wydawnictwo Marginesy, Warszawa 2015, s. 167
2 - tamże, s. 284
3 - J. Forsell,J. Erseus, M. Stromstedt, Portrety Astrid Lindgren, Nasza Księgarnia, Warszawa 2007, s. 208
4 - Margareta Strömstedt, Astrid Lindgren, przeł. Anna Węgleńska, Wydawnictwo Marginesy, Warszawa 2015, s. 85

http://fileiholicy.blogspot.com/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Park Gorkiego

Bardzo dobra, a dzięki gatunkowi lekka książka o Rosji. Zasługuje na uwagę także dlatego, że nie została napisana przez Rosjanina. A mimo tego wszecho...

zgłoś błąd zgłoś błąd