Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wichrowe Wzgórza

Tłumaczenie: Janina Sujkowska
Seria: Angielski ogród
Wydawnictwo: Świat Książki
7,59 (14157 ocen i 1111 opinii) Zobacz oceny
10
1 869
9
2 641
8
2 857
7
3 768
6
1 620
5
877
4
223
3
225
2
34
1
43
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Wuthering Heights
data wydania
ISBN
9788379434800
liczba stron
336
słowa kluczowe
Brontë, Cathy, Heathcliff
kategoria
klasyka
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

Historia tragicznej miłości i zemsty osnuta na tle dziejów trzech pokoleń dwóch ziemiańskich rodzin, opowieść, której scenerię stanowią tajemnicze i urzekające wrzosowiska północnej Anglii „Piekielna to była wyobraźnia i piekło musiała nosić w sobie ta spokojna pozornie dziewczyna. Dla nas pozostała tajemniczym, zachwycającym zjawiskiem”. Jarosław Iwaszkiewicz Mały chłopiec, Heathcliff,...

Historia tragicznej miłości i zemsty osnuta na tle dziejów trzech pokoleń dwóch ziemiańskich rodzin, opowieść, której scenerię stanowią tajemnicze i urzekające wrzosowiska północnej Anglii

„Piekielna to była wyobraźnia i piekło musiała nosić w sobie ta spokojna pozornie dziewczyna. Dla nas pozostała tajemniczym, zachwycającym zjawiskiem”.

Jarosław Iwaszkiewicz

Mały chłopiec, Heathcliff, jako osierocone dziecko trafia do domu Earnshawów. Wychowując się w tej zamożnej rodzinie, obdarza odwzajemnioną miłością Katarzynę, córkę swoich przybranych rodziców. Prześladowany przez przyszłego dziedzica Hindleya, poznaje też smak nienawiści. Gdy przekonuje się, że konwenanse mogą pokonać nawet najsilniejszą miłość, znika na trzy lata, aby powrócić jako dysponujący fortuną niewiadomego pochodzenia, demoniczny i bezwzględny mściciel. Od tego momentu nikomu w rodzinie nie będzie łatwo znaleźć własne szczęście.

 

źródło opisu: http://wydawnictwoswiatksiazki.pl

źródło okładki: http://wydawnictwoswiatksiazki.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 292
luvrattie | 2015-09-27
Na półkach: Literatura angielska
Przeczytana: 27 września 2015

"Wichrowe Wzgórza".
Arcydzieło, książka, którą nie sposób nie znać.

Heathcliff i Katarzyna.
Para kochaknów, która ciągle gdzieś się przewija. Funkcjonuje w świadomości szarych mas. Ukazywana jako przykład niezwyciężonej miłości, która pokona nawet śmierć. Oto co wiedziałam o tej książce zanim sięgnęłam po dzieło pani Bronte.

Na początek powiem, że książka oczywiście mnie urzekła. Ale ja po prostu kocham takie klimany. XVIIIwieczna Anglia. I cudowny język, którym posługuje się autorka. Och! Mistrzostwo. Czyta się swobodnie, dość lekko. Akcja też nie ma jakichś zastojów, gdy ma się ochotę przerzucić kilka kartek do czegoś ciekawszego. To jest plus.

Szerze mówiąc, nie rozumiem tego zachwytu miłością Katarzyny i Heathcliffa.

Jak dla mnie to było strasznie toksyczne uczucie, które, niczym kwas, paliło wszystko i wszystkich. Jednak dla mnie, obie postacie były siebie warte. Heathcliff z każdą stroną coraz bardziej zmieniał się w bezdusznego potwora. Jak można tak ranić, krzywdzić? To niepojęte. Nawet patrzącprzez pryzmat tego co przeszedł. A Katarzyna? Też niezłe ziółko. Długo zastanawiałam się nad tą posacią. Była dla mnie zagadką. Jednak doszłam do wniosku, że Katarzyna była gorsza od Heathcliffa - kierował nią egozim. Po przemyśleniach stwierdziłam, że Heatcliff stał się taki, jaki był przez krzywdy jakich zaznał. Pogarda do jego osoby, czy np nienawiść ze strony brata przyjaciółki. Na początku mężnie to wszystko znisił. Dla Niej. Jednak to własnie Ona zadała mu cios, z którego się nie pozbierał. W ten wieczór, gdy usłyszał jej zwierzenia. Wtedy czara goryczy przelała się.

Dla mnie Katarzyna to było takie wieczne dziecko. Samolubne. Chowające się pod maską dobrej osóbki, która jednak posiadała pazury i wybuchowy charakter. Dlaczego zdecydowała się wyjść za Lintona? Wiedziała że go nie kocha. Oczywiście, można to usprawiedliwiać młodzieńczą fascynacją, jednak to nie zmienia faktu, że ich małżeństwo było nieudne. I to niestety przez nieodwzajemnione uczucia pani Linton.

Nie przeczę, że Heathcliff, ten tyran, szatan w ludzkiej skórze nie kochał Katarzyny. Bo ją kochał. Czytając tę książkę miałam wrażenie, że tak naprawdę całe życie dążył do tego "naprawienia" tego moementu wyznania Katarzyny. Chciał, by wtedy powiedziała co innego. I na kilka dni przed śmiercią chyba dopiął swego. Jak sam to określił, był szczęśliwy. Nie wiem, może to omamy, choroba atakująca jego romum? A może faktycznie Katarzyna powracająca zza światów? Tego się nie dowiem.

A co do uczuć Katarzyny. Moim zdaniem nie kochała go. Ba, nie kochała nikogo, bo nie była zdolna do jakichkolwiek uczuć. Była egoistyczna. Oczywiście, nikt nie jest idealny, ale pani Linton szukała wygody. Być może poświęcając miłość [ziemskiego] życia. Dlatego ta postać mojej sympatii sobie nie zaskarbiła.

Podsumowując, książka cudowna. Dzieje Wichrowych Wzgórz i Drozdowego Gniazda opisane po mistrzowsku. Bohaterowie charakterystyczni, nie przesłodzeni o silnym uosobieniu. Wyraźni. A wszystko to w otoczeniu przepieknych wrzosowisk. Pięknie. Być może większość z Was ma inne zdanie co do książki, bohaterów oraz przede wszystkich miłości Katarzyny i Heathcliffa. Być może jestem po prostu nieznającym się na literaturze mat-fizem kochającym poczytać sobie co nieco od czasu do czasu. Jednak to nie znaczy, że nie mogę mieć własnego zdania. Bo ile czytelników - tyle opinii. Tego się trzmajmy :)

A książkę gorąco polecam!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Harda

Trudno powiedzieć, że przeczytałam, bo jednak utknęłam w połowie (a to gruba książka). Całość pisana jest językiem stylizowanym na stary (całkiem nieź...

zgłoś błąd zgłoś błąd