Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dziewczyny z Syberii

Seria: Prawdziwe historie
Wydawnictwo: Znak Horyzont
8,08 (1158 ocen i 205 opinii) Zobacz oceny
10
190
9
227
8
379
7
257
6
75
5
20
4
7
3
3
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324030538
liczba stron
320
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
Ag2S

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Autobiografia, biografia, wspomnienia. „Polka? Od razu widać, po charakterze!” Przeszły przez piekło. Nie poddały się. Stefanię kryminaliści z łagru przegrali w karty dwa razy – przeżyła dzięki przyjaciółce. Natalia stanęła w obronie bitej kobiety – za karę miała umrzeć w lodowatym karcerze. Alinę deportowano jako...

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Autobiografia, biografia, wspomnienia.

„Polka? Od razu widać, po charakterze!” Przeszły przez piekło. Nie poddały się.
Stefanię kryminaliści z łagru przegrali w karty dwa razy – przeżyła dzięki przyjaciółce.
Natalia stanęła w obronie bitej kobiety – za karę miała umrzeć w lodowatym karcerze.
Alinę deportowano jako jedyną z całej rodziny – trafiła do łagru dla dzieci, miała dziesięć lat.

Wszystkie pamiętają to samo: walenie kolbami w drzwi, kilka chwil na spakowanie rzeczy, płacz, wagony bydlęce i trzask ryglowanych drzwi. Kilka tysięcy kilometrów podróży w nieznane. Czekały je niewolnicza praca w sowieckich łagrach, walka o życie swoje i bliskich, głód, choroby i straszliwe syberyjskie mrozy. Doświadczyły niewyobrażalnego cierpienia, jednak nic nie było w stanie ich pokonać.
Amnestia była wybawieniem. Część wyruszyła w wędrówkę z armią Andersa. Wiele zaczęło nowe życie w różnych zakątkach świata. Inne zdecydowały się na powrót do ojczyzny.
Niektóre bohaterki tej książki nigdy nie opowiedziały bliskim o tym, co przeżyły na Syberii.
Anna Herbich w przejmujący sposób pokazuje, jak naprawdę wyglądała walka o przetrwanie na nieludzkiej ziemi. Pozwala nam zobaczyć dramat sowieckiego zesłania oczami kobiet cudem ocalałych z syberyjskiej katorgi.

 

źródło opisu: www.znak.com.pl

źródło okładki: www.znak.com.pl

pokaż więcej

książek: 2561
FannyBrawne | 2016-06-18

Książka zawiera historie dziesięciu kobiet, Polek. Różniły się wiekiem, pozycją społeczną, charakterem. Ale wszystkie trafiły na Syberię. Z różnych powodów, w różnych okolicznościach. Ich późniejsze losy również układały się inaczej. Dzięki Annie Herbich możemy poznać dzieje tych niezwykłych kobiet i dowiedzieć się, jak udało im się przeżyć piekło.

Jak wspomniałam, bohaterki są kompletnie różne. Niektóre to typowe silne kobiety, które niczego się nie boją, inne są bardziej delikatne i wrażliwe. Niektóre trafiły na zesłanie jako dzieci. Wszystkie jednak łączyła ogromna siła woli, która pozwoliła im przetrwać wszystko. Mimo ciężkich warunków nasze bohaterki potrafiły wziąć los w swoje ręce i walczyć o siebie. Nie załamywały się, nie popadały w depresję, która jest dziś tak powszechna. Bo wiedziały, że muszą walczyć, że jeśli się poddadzą, to ich oprawcy odniosą zwycięstwo. Los nie był łaskawy dla żadnej z dziesięciu kobiet, ale one przetrwały i podjęły walkę o nowe życie. Niektóre nadrobiły stracony czas i były szczęśliwe, inne zostały bardzo boleśnie pokaleczone przez wojnę i zesłanie. Ale żyły nadal i starały się poradzić sobie z cierpieniem.

W tej powieści mamy wszystkie emocje świata - ból, gorycz, nienawiść, strach, ale też dobro, odwagę, przyjaźń, a także miłość. Tak, miłość, która często rodziła się i trwała wbrew wszelkim warunkom zewnętrznym. Bo bohaterki tej książki łączy jeszcze to, że wszystkie zachowały swoją godność i człowieczeństwo, nie stały się potworami ani bezwolnymi maszynami. Rozumiały, jak cenną rzeczą jest wewnętrzna wolność i wolna wola.

Dużo miejsca zajmują też opisy stosunku do ojczyzny. Każda z tytułowych dziewczyn kocha swój kraj i czuje się Polką, ale wyraża się to inaczej. I widać to w ich późniejszych losach. Wiele z nich wyjechało za granicę, uciekając przed komunizmem, ale część wróciła do kraju, by zmagać się z losem, a jedna z przedstawionych pań po wojnie pozostała na Kresach, by toczyć tam bój o polskość. Jednak wiele z Sybiraków nie potrafiło wrócić do Polski, ponieważ po wojnie był tam już dla nich inny świat, oddaliły się od miejsc urodzenia, które nie były już takie jak dawniej, czuły się tam obco. Dla mnie to niepojęte, ale nie mam prawa tego komentować. Kim jestem, by oceniać te kobiety, które przeżyły tak wiele złe, że wydaje się to nieprawdopodobne, by człowiek mógł tak potraktować drugiego człowieka?

Polecam tę historię wszystkim zainteresowanych drugą wojną światową i losami ludzi w ekstremalnych warunkach. Zapewniam, że mimo trudnego tematu czyta się ją bardzo szybko i dobrze, choć na pewno nie jest to lekka lektura.

,,(…) kobiety wcale nie są płcią słabą. Są silniejsze, bardziej wytrzymałe od mężczyzn."

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Kolej podziemna. Czarna krew Ameryki

Co roku staram się czytać laureatów prestiżowych nagród literackich na świecie, w tym Politzera. Historia opowiedziana przez autora wymagała z pewnoś...

zgłoś błąd zgłoś błąd