7,09 (85 ocen i 7 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
8
8
17
7
37
6
10
5
6
4
4
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
język
polski
dodał
Jahty

 

źródło okładki: autorska

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1757)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 6092
Kalissa | 2014-05-20
Przeczytana: maj 2014

..."Czy świat mógłby powstać, gdyby jego twórca myślał, ilu i jakich trosk sprawcą się stanie? Tworzyć życie to znaczy tworzyć walkę i trud, i niepokój"...

Mit o Pigmalionie zawsze mnie fascynował! Historia króla Cypru - Pigmaliona jest dość prosta:) Wyrzeźbił posąg kobiety tak pięknej, że się w niej zakochał. Bardzo cierpiał z powodu daremnej miłości, do momentu, kiedy Afrodyta - bogini miłości, zamieniła posąg w żywą kobietę - Galateę. Historia miłości i magii jest zatem dość standardowa, a sam Pigmalion wydawał mi się dziwakiem! Jednak, zawsze, fascynował mnie moment przemiany Galatei - i zawsze zastanawiałam się, co musiała poczuć, kiedy tak nagle, zjawiła się w świecie ludzi?!

G.B. Shaw - pisząc swoją sztukę i interpretując mit - bezwiednie odpowiedział na moje pytanie:) Mityczna Galatea odżyła w postaci Elizy i podobnie jak w micie, tak i w sztuce, pozostała dla mnie postacią najciekawszą i wzbudzającą największy szacunek:)

Każda rozmowa Elizy i Henryka była interpretacją...

książek: 2030
Wojciech Gołębiewski | 2015-07-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 lipca 2015

Według "Mitologii.." dr Zippera:
"Pigmalion, król cypryjski, z zamiłowaniem oddawał się sztuce rzeżbiarskiej. Między innymi wyrzeżbił postać dziewicy (prawdopodobnie miał to być posąg samej Afrodyty) o tak miłych rysach, iż tylko taką a nie inną pragnął pojąć za małżonkę. Błagał Afrodyty, ażeby ulżyła jego tęsknocie. Bogini okazała się mu przychylna i nadała życie marmurowej postaci. Z tą to dziewicą, Galateą, ożenił się Pigmalion".
Uczucie Pigmaliona stało się symbolem miłości twórcy do swojego dzieła. O tej miłości kiedyś pisałem:
".....Pigmalion zakochał się w wyrzeżbionym przez siebie posągu dziewczyny z kości słoniowej; w parafrazie G. B. Shawa z 1913 roku - językoznawca profesor Higgins zakochał się w wielkoświatowej damie, którą "stworzył" z ordynarnej londyńskiej kwiaciarki, "cockney flowers girl" (przypominam, że na podstawie "Pigmalionu" Shawa, Loewe ...

książek: 2766
Gosia | 2013-05-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2013
Przeczytana: 24 kwietnia 2013

Miejscami zabawna, miejscami zastanawiająca i głęboka historia o stosunku i szacunku jednych ludzi do drugich.

książek: 6966
Witold Lisek | 2014-04-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 grudnia 2011

http://www.youtube.com/watch?v=AZglpgjFdL4

książek: 1894

Początkowo myślałam, że będę miała do czynienia z zakończeniem typowym dla wielu romansów. Na szczęście stało się inaczej.
Mit o Pigmalionie to jeden z moich ulubionych mitów greckich, więc z chęcią wzięłam się za dramat Shawa. Jest to ciekawa wariacja na temat historii rodem ze starożytnej Grecji, ale również angielskiego społeczeństwa i podziału klasowego - byłam pod wrażeniem tłumaczenia pierwszego sposobu wysławiania się Elizy. Tylko nie pasowało mi zakończenie pisane prozą, ponieważ było dla mnie takie... od czapy. Lepsze byłoby zostawienie otwartej formy, ale Shaw chciał inaczej.
'Pigmalion' za mną - czas na zapoznanie się z 'My Fair Lady'.

książek: 564
Grot | 2017-07-15
Na półkach: Przeczytane

Tytuł nawiązuje do mitu o królu Cypru Pigmalionie – rzeźbiarzu, który stworzył posąg kobiety tak piękny, że sam się w nim zakochał, skutkiem czego Afrodyta przemieniła rzeźbę w żywą kobietę dla niego.

W utworze profesor (stary kawaler będący pod wpływem matką) Higgins przyjmuje zakład, iż w określonym czasie uczyni z pewnej nieokrzesanej ulicznicy wytworną damę. Niestety profesor nie okazuje dżentelmeńskich manier. Mężczyzna jest w stosunku do dziewczyny chłodny, nieczuły, obojętny, przedmiotowy, nie wyraża zainteresowania dalszymi losami swej podopiecznej po ukończeniu „eksperymentu” czym głęboko uraża psychikę Elizy, która wydaje się być dla niego nie tyle podmiotowym człowiekiem co bardziej „żywą lalką”...

Książkę cechuje prosty, dosadny język, ironia, poczucie humoru, oraz nierzadko trafne diagnozy ludzkiej psychiki („Człowiek ma kawałek sumienia, to ono zawsze wyłazi na trzeźwo i człowiek czuje się pogrążony. Kropelka gorzały w takiej chwili czyni go szczęśliwym”).

Czytając...

książek: 950
Monika Adamczyk | 2010-10-19
Na półkach: 2010, Przeczytane
Przeczytana: 19 października 2010

Nie powinno się być może czytać książki w niespełna trzy tygodnie po oglądnięciu legendarnego filmu w gwiazdorskiej obsadzie. Rozpoczynając oglądanie "My fair lady" poczułam jednak zbyt wielki żal, z powodu nieprzeczytania nigdy wcześniej pierwowzoru dzieła, że nie umiałam oprzeć się chęci nadrobienia owego braku.

Tekst "Pigmaliona", przynajmniej z początku, nie wiele różnił się od filmu. Zawierał praktycznie te same zdania i wypowiedzi (brakowało jedynie przerywników w postaci piosenek...). Akt piąty przyniósł jednak pewną różnicę, która na szczęście pozostawiła mnie w odczuciu, że warto było porównać te dwa dzieła, a także rozpatrzeć każde z osobna.

Autentyczność sytuacji w "Pigmalionie" o wiele bardziej do mnie przemawiała, niż końcowy akt w "My fair lady". Do momentu trwania sztuki, książka mnie bawiła, przejmowała i pobudzała intelektualnie. Kiedy jednak Shaw przeszedł do narracji, aby w ogólnym zarysie opowiedzieć o dalszych losach Elizy, coś mnie rozczarowało. Dalsze losy...

książek: 1677
Roman Dłużniewski | 2016-11-29
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 29 listopada 2016

Przepiękny mit i świetna książka. Bohater mitu zakochał się w posągu. Bohater powieści zakochuje się w kwiaciarce Elizie. Czy aby na pewno w niej ? Koniecznie!!!

książek: 308
Agene | 2014-07-20
Na półkach: Przeczytane, 2014, Dramat
Przeczytana: 20 lipca 2014

Wiecie, że Shaw był jedyną osobą, która oberwała i Noblem, i Oscarem (właśnie za scenariusz do Pigmaliona)? Komitet Noblowski uzasadnił się tak: "za twórczość naznaczoną idealizmem i humanizmem, za przenikliwą satyrę, która często łączy się z wyjątkowym pięknem poetyckim"... Akademia się nie uzasadniała, ale - choć nie widziałam jeszcze filmu - jakoś się nie dziwię, że mógł być sukcesem. Szkoda, że "Pigmalion" nie jest już lekturą.
Polecam każdemu, bo to jedna z lepszych sztuk, które czytałam (a ja lubię czytać dramaty) - zabawna, mądra, świetnie napisana, do tego język jest niemalże współczesny, więc nie trzeba jakoś bardzo wysilać mózgownic.

książek: 476
czarna_maggie | 2017-03-16
Przeczytana: 11 marca 2017

Miałam niesamowite przemyślenia o tej książce które miałam tu napisać, ale wszystkie zapomniałam... xD

zobacz kolejne z 1747 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd