Dead Until Dark

Cykl: Sookie Stackhouse (tom 1)
Wydawnictwo: Ace Books
5,99 (69 ocen i 6 opinii) Zobacz oceny
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
liczba stron

I attempted reading Dead Until Dark (Sookie Stackhouse #1) on vacation last summer, but I began feeling nauseous after the first 10 pages. And it wasn’t because of airplane turbulence. Sookie just seemed so in love with herself and, after reading about how attractive the bar owner, Sam, was and how irresistible her brother, Jason, was to women, I almost needed a barf bag. I tossed the book...

I attempted reading Dead Until Dark (Sookie Stackhouse #1) on vacation last summer, but I began feeling nauseous after the first 10 pages. And it wasn’t because of airplane turbulence. Sookie just seemed so in love with herself and, after reading about how attractive the bar owner, Sam, was and how irresistible her brother, Jason, was to women, I almost needed a barf bag. I tossed the book aside, figuring I’d rather listen to someone clipping their fingernails than read another page.

But I’ve really been into fun chick mystery novels lately and I saw, over and over again, people recommending Sookie, and I needed a vampire book for January’s paranormal reading challenge. Not being a huge fan of vampires and not wanting a serious book, I figured this would be an opportunity to see what I was (or was not) missing.

I’m not sure if it’s the fact that I went into it thinking reading this book was going to be about as enjoyable as snowshoeing through the Alaskan tundra without chapstick, but it wasn’t as bad as I thought it would be. In fact, I’d say it really tried to be good. Except there was one thing sort of major thing holding it back: the writing.

I try not to nag on authors for their writing skills, because, guess what, Charlaine Harris has an extremely successful book franchise that’s even inspired an HBO series. I have a blog and I doubt I could publish anything worthy of inspiring as much as a SlapChop commercial.


It was almost like Harris wrote Dead Until Dark as a homework assignment. It didn’t feel like she had any passion for her characters – they were so cookie cutter, one-dimensional, and void of any kind of emotional depth, that it seemed like they were made up to tell the story rather than being the story.

For example, there was Sookie, who I liked (or at least liked the concept of). She’s a waitress in the small town of Bon Temps, Louisiana with the ability (or, as she sees it, disability) to hear peoples’ thoughts. Having to hear the mundane and TMI details of everyone’s lives hasn’t been easy on Sookie, which she makes clear through the frequent mentions of how it’s kept her from doing well in school or having relationships.

Then, in walks Bill the Vampire (it’s okay to LOL at that. As Sookie points out, what kind of vampire is named Bill). Sookie is enthralled that a real live (er, dead) vampire has come to Bon Temps and is sitting in her section of the bar. Sure, she thinks he’s cute and giggles like a schoolgirl when she serves him his red wine (since they didn’t have any synthetic blood), but what would you do if you were a small-town girl serving your first supernatural being? I’ve read books where female characters throw themselves at the Bad Boy Love Interest against all sense and logic. Hell, in some of the books I’ve read, she’d be humping him in the walk-in freezer as soon as they locked eyes. I hate those books. For having a crush, Sookie actually handled herself pretty well. She was in awe of Bill, but she didn’t go over the top.

As I said, I liked the concept of Sookie, I just couldn't understand her because there wasn't really anything to understand. She told you how she felt or what was going on as if she were an observer in her how life. Throughout the book, she experiences several emotional situations, but she fails to react to them.

This is a mild spoiler, but I figured I’d hide it nonetheless

[spoiler title="Click to read a few details about the plot" open="0" style="1"]When her grandmother dies, Sookie exhibits the emotional range of a tuna. She says she’s sad, but she doesn’t act like it. This is the woman who raised her and her brother since they were kids. But when her cat dies later in the book, she’s more distraught. And I say that because she tells us she’s more distraught. She still doesn’t act any different. When it becomes apparent someone is murdering women fitting her description and it is likely her grandmother was murdered because the killer expected Sookie to be home, she doesn’t seem to react. It’s like she put “worry about being murdered” on her to-do list, but she just hadn’t got around to it yet.[/spoiler]
I would have liked to hear more about growing up in a small town with the ability to read minds. She says everyone refers to her as “crazy” (If I had a dollar for every time she used that word...) because of her telepathy, but it doesn’t seem like anyone really treats her all that different (unless she listens in and reacts to what they’re saying).

It’s a fair criticism that Sookie is so hot and cold when it comes to Bill – one minute it is “I love you” and the next minute it’s “We need to break up” – but they do have some serious issues to deal with in their relationship. For examples, The residents of Bon Temps don’t trust vampires. Bill’s friends are vampires (and not all should be trusted). There is a killer murdering women who have been clearly bitten by a vampire (so, of course, he’s a suspect). Sookie has to deal with the fact that Bill needs to occasionally feed on willing humans (fangbangers), which is a fairly intimate experience... just to name a few. That's why I didn’t have a problem with Sookie’s flip flopping so much; it was the fact that she did it without reason. I mean, she would literally be “I love you” and, without anything serious happening or a though popping into her head, tell him she needed space. And that is the author’s fault.

I didn’t mind Bill. I’d even go as far as to say I liked him. Like Sookie, he was one-dimensional and lacked emotion, but that kind of works for a vampire. He even had some great deadpan comedic moments (it can’t be easy being a 140 years old vampire trying to date in the 21st century). I had that urge to protect Sookie, but I never felt like he was pulling the "I must leave you because I know what's best for you" crap (like a certain other famous book-to-picture vampire we all know and love hate).

I loved the idea of vampires “coming out of the closet” and trying to live among humans (while balancing the rules and hierarchy they’ve practiced for centuries). I liked how Harris even managed to touch on topics such as AIDS and its effect on blood-drinking beings. I found the whole “virus” explanation of vampirism interesting and I wonder if it is a strategic move by vampires to gain power over the humans.

The murder/mystery plot in Dead Until Dark was barely present – and that was probably a good thing since the best way to describe it was like the Barney Fife version of CSI. It was one of those situations where you knew the only way for the killer to be caught was by the main character, which was a little strange because Sookie, in no way, was trying to catch him (or her).

Of course, I can’t do this review without mentioning HBO’s True Blood. It seemed a lot of reviews I read, right off the bat, wanted to compare the book and the show, and I think most of those people were True Blood fans first, and then decided to read the book.

Big mistake. It's not really fair to compare the book and the show. Dead Until Dark had barely 300 pages to fit in a plot and True Blood had an entire season. The show had time to integrate some new characters (Tara, Sookie’s best friend) and expand on others (Lafayette, the gay black cook at Merllote’s) and wasn’t limited to Sookie’s perspective. With that said, I do like the show much better.

Reading the book then starting True Blood (which is what I did) is actually a pretty good idea. It’s helped me to have some understanding of the characters to go on, so I feel like I notice little things that the show is expanding on or see foreshadowing to future events better than I would’ve had I not read the book.

I'm continuing on to Dead in Dallas (Sookie Stackhouse #2), not so much because I felt compelled to find out what happens next (it really isn't that much of a cliffhanger), but the writing seemed to improve as the book went on and I'd like to see if, as readers have said, the books get better. So far, I'm not totally sold on the series and don't feel the burning desire to read all the books in a row (1. There's a lot of them and 2. I have other books I need to read...and 3. I really really really am trying to break my habit of only reading series books).


pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (8615)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 978
nadzieja1925 | 2015-05-20
Przeczytana: 20 maja 2015

„Od lat czekałam na zjawienie się wampirów w naszym miasteczku, aż nagle jeden z nich wszedł do baru.”
Mieszanka czytającej w myślach Sookie (czy tylko mi to imię się kojarzy z jakąś zdzirowatą lasencją?! Oczywiście, nie bójcie się. Wiemy, że pannę Stackhouse wszyscy chcą wypytać o seks z wampirem, tylko po kolei!), pan Bill, którego imię w ogóle nie brzmi wampirzo... (na legalu, naturalnie -syntetyczna krew i wampiry w mieście to nie temat tabu!) oraz zabójca czyhający na młode panienki, które lubią się zabawić i poczciwe babcie...
Fabuły nie będę zdradzać, gdyż jest za prosta... Prosta książka dla prostych ludzi (lubiących kły)!

Książeczkę milusio się czytało, miałam lekkie déjà vu, pośmiałam się trochę, odmóżdżyłam... nic szczególnego, choć na tle dzisiejszego gówna, jakie niektórzy wydają, nie wyszła aż tak najgorzej....

książek: 633
Kameliniusz | 2010-06-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 czerwca 2010

Czytając sam początek, wstęp i wprowadzenie myślałam że po prostu pomyliłam książki. Ze to nie może być ta sama, którą zachwycają się miliony czytelników na całym świecie... Nie i koniec. Spojrzałam na okładkę, streszczenie, opisy postaci...Nie, wszytko pasuje... A więc to jest ta książka, która zarobiła miliony i która osiągnęła status bestsellera...
cały czas miałam wrażenie że trafiłam na gorszą, płytszą i zupełnie bezpłciową odmianę "Zmierzchu". Głupie dialogi, głupie opisy, ona piękna, on piękny, non-stop by się tylko bzykali, a sensu brak...
Dlaczego we wszystkich tego typu książkach dziewczyna musi mieć tysiące pięknych adoratorów? To już staję się nudne!!!
Niby historię podobne ale Stephanie Mayer tak opisała tą cała Zmierzchowatą Sagę, że jej się nie czytało- W "Zmierzchu" ,kobiety mojego typu ,się po prostu zatapiały. Bo książka miła, łatwa i przyjemna... A tu! nawet czytając opisy osób miałam wrażenie że książkę napisała moja młodsza siostra (której nie...

książek: 1260
Dociekliwy_Kotek | 2011-03-06
Przeczytana: styczeń 2009

„Martwy aż do zmroku” Charlaine Harris to grafomańska klasa sama w sobie. Powinnam po niej pojechać jak po mało której książce i zrobiłabym to, gdyby nie fakt, że nawet nie zauważyłam, kiedy się skończyła, to znaczy lektura musiała być w miarę bezbolesna. Myśląc o niej po kilku dniach nie mogłam jednak uwierzyć, że naprawdę przeczytałam coś tak zabójczo infantylnego [atrakcyjna blondynka, uczciwa, lojalna i gotowa do wiecznej miłości, bo do wyrzygania szanuje siebie i wybranka swojego serca, w tym wypadku wcielenie wszelkich cnót obywatelskich z lekką domieszką skurwysyństwa, czyli wampira Billa, buahahaha, uśmiałam się do łez] i tak cholernie sztampowego jeśli chodzi o fabułę [początkowa niechęć, wielka miłość, bronienie jej przed innymi, chęć poświęcenia się dla niego, morderstwo w tle i na koniec atrakcyjna posada w wampirzym światku dla niego, pewnie po to, żeby utrzymać ją i gromadkę dzieci, które im nietoperz przyniesie]. Już pomijając to wszystko, moje poczucie estetyki...

książek: 1245

Kiedy tylko przeczytałam kilka pierwszych stron powieści od raz nie spodobał mi się styl pisania autorki, miałam wrażenie, że jest infantylny i taki pośpieszny, w ogóle miałam wrażenie, jakby cała powieść pisana była w pośpiechu. Co do bohaterów - oczywiście piękna Sookie i przystojny wampir. Główna bohaterka dziecinna i naiwna. Czyli postacie takie, jak zawsze w tym gatunku, a miałam nadzieję, że będzie inaczej. Co do pomysłu z ujawnieniem wampirów i wirusem to całkiem fajny, ale niezaskakujący. Wątek morderstwa ciekawy, jak i ostateczna rozgrywka. Tylko za to te 3 gwiazdki. Reszta jest przewidywalna, nudna i nie wnosi niczego nowego. Nie polecam.

książek: 982
lacerta | 2014-07-26
Przeczytana: 26 lipca 2014

Czy to jest książka, która porwała miliony czytelników? Na podstawie, której powstał serial gromadzący tak wiele ludzi przed ekranem? Po prostu nie wierzę. Nawet nie zdołałam tego dokończyć, bo styl jest wręcz koszmarny. Miałam wrażenie, że książkę pisała nastolatka i to z marnymi zdolnościami pisarskimi na dodatek. Postacie są nieciekawe a główna bohaterka... nawet nie mam słów by to określić. Przeczytałam 1/3 książki i tutaj nic się nie dzieje, wieje nudą.
Nie spodziewała się wiele po tej pozycji, ale nie sądziłam, że jest aż tak nieciekawa i nużąca.

książek: 264
Nozomi | 2014-09-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Jedna z moich ulubionych serii paranormalnych. Wampiry, elfy, zmiennokształtni - wszystkie stworzenia nadnaturalne uwielbiają Sookie Stackhouse ^_^

książek: 2207
Miśkaa | 2014-09-13

Marna powieść, najbardziej nie podobała mi się narracja, strasznie infantylna i nudna.

książek: 0
| 2010-08-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 sierpnia 2010

Istnieją książki, po których człowiek nie spodziewa się wiele. Ot, myśli sobie, coś przyjemnego i niewymagającego, idealnego na pochmurny wieczór. I jakież wielkie jest jego zdziwienie, gdy okazuje się, że wspomniana książka w rzeczywistości jest… jeszcze gorsza niż to sobie dana osoba wyobrażała. Właśnie takie są moje odczucia po przeczytaniu książki Charlaine Harris „Martwy aż do zmroku” – pierwszej części serii „Czysta Krew”.

Główna bohaterka – Sookie Stackhouse jest dwudziesto pięcioletnią kelnerką pracującą w barze Merlotte. Posiada ona niezwykły dar, gdyż potrafi czytać ludziom w myślach. I właśnie w tym momencie kończy się cała niezwykłość tej bohaterki. Historia pisana jest z punktu widzenia Sookie, więc mamy wątpliwą przyjemność poznania jest głębokich przemyśleń. Niestety, autorka postanowiła pójść na łatwiznę i stworzyła bohaterkę stereotypową aż do bólu. Nasza urocza kelnerka jest blondynką o niebieskich oczach i fakt ten, w połączeniu z jej darem, stanowi wyjaśnienie...

książek: 211
Virzixil K’kalak | 2011-02-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 lutego 2011

Jestem pełen podziwu... dla twórców doskonałego serialu „Czysta krew”. Aż trudno uwierzyć, że powstał on na bazie tak marnej powieści. Na wstępie uderza fatalna narracja, rodem z pamiętnika pozbawionej talentów literackich nastolatki. Jeśli to czytelnika nie zniechęci, będzie miał okazję poznać życie erotyczne głównej bohaterki, zawartość jej garderoby oraz nawyki higieniczne. Oś fabuły stanowi zagadka kryminalna. Rozwiązanie autorka podaje czytelnikowi na tacy, nie angażując w jej rozwikłanie zajętych uprawianiem seksu bohaterów. Jednym słowem, nuda.

książek: 801
figgin | 2011-01-10
Na półkach: Przeczytane

Ponieważ uwielbiam serial z przyjemnością sięgnęłam po książkę. Niestety, okrutnie się rozczarowalam. Język jest koszmarny, nie wiem, czy to wina autorki czy tlumaczenia, ale to straszny belkot. Glowna bohaterka jest kompletną kretynką, ale to dobrze, bo to jej jedyna wyrazista cecha. Reszta postaci jest kompletnie niewiarygodna i plaska, mimo, że autorka wylazi ze skory, by nadać im jakąś wielowymiarowość. W zamian za niedostatek wrażeń możemy dowiedzieć się ze szczegółami w co byli ubrani bohaterowie (wszystko, nawet marka majtek) i ile razy Sooki myła zeby i goliła nogi.

zobacz kolejne z 8605 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd