Królewskie skandale

Tłumaczenie: Zbigniew Kościuk
Wydawnictwo: Weltbild
6,43 (374 ocen i 51 opinii) Zobacz oceny
10
20
9
25
8
31
7
82
6
117
5
67
4
27
3
3
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8389076284
liczba stron
320
kategoria
historyczna
język
polski

Zabawna, utrzymana w lekkim stylu książka, opisująca najbardziej niestosowne czyny dokonane przez królów. Przedstawia galerię najbardziej skandalicznych postaci - od zrzędzącej matki Nerona (która była również jego kochanką) po zestaw kochanków Katarzyny - o których nigdy nie dowiecie się na lekcji historii. Humorystyczne, nieprzyzwoite, czasami wręcz perwersyjne - podobnie jak wielu monarchów...

Zabawna, utrzymana w lekkim stylu książka, opisująca najbardziej niestosowne czyny dokonane przez królów. Przedstawia galerię najbardziej skandalicznych postaci - od zrzędzącej matki Nerona (która była również jego kochanką) po zestaw kochanków Katarzyny - o których nigdy nie dowiecie się na lekcji historii. Humorystyczne, nieprzyzwoite, czasami wręcz perwersyjne - podobnie jak wielu monarchów - Królewskie skandale ukazują najlepsze, lub najgorsze, przykłady wybryków, których królowie dopuszczali się w ciągu minionych wieków. Od starożytnego Rzymu po Anglię epoki edwardiańskiej, od wspaniałych sal Wersalu po najciemniejsze lochy Bastylii, wielcy monarchowie Europy przodowali w nieludzkim wychowaniu potomstwa, rywalizacji na śmierć i życie i patologicznej żądzy. Jedni ginęli haniebną śmiercią, drudzy, zwyczajnie, nie mieli dość szczęścia.

 

źródło opisu: www.empik.com

źródło okładki: www.empik.com

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (765)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3037
Gosia | 2017-07-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2017
Przeczytana: 23 lipca 2017

To się naczytałam. Niby niewiele nowych rzeczy się dowiedziałam, bo Michael Farquhar w swojej książce przytacza większość znanych mi już z innych książek faktów i plotek. Jednak skomasowanie ich w jednej niezbyt grubej książce poraża. Cieszę się, że nie żyłam w tamtych czasach i nie należałam do królewskiego rodu.
Korowód odrażających postaci, władców tego świata, kościelnych i świeckich, z których niewielu może świecić dobrym przykładem.
Autor wyciągnął na wierzch ich najbardziej spektakularne w złym sensie dokonania. Wszystkie siedem grzechów głównych ma tu swoich godnych przedstawicieli.
Trochę trudności może sprawiać forma, którą nadał autor swojej książce, tzn. ta sama postać jest przedstawiana w kilku miejscach raczej pod względem tematu przewodniego danego rozdziału, a nie chronologii postaci. Może to być problem dla czytelnika mniej obeznanego w historii.
Niewątpliwie książka nie jest żadnym kompendium wiedzy historycznej, lecz napisana w plotkarskim stylu, na pewno zapada...

książek: 6845
allison | 2018-09-14
Przeczytana: 14 września 2018

Pełna ciekawostek książka, zgodnie z tytułem, opisujące skandale dotyczące różnych władców (nie tylko królów, ale i papieży).

Autor najwięcej miejsca poświęca moralnym słabościom, mniejszym i większym grzeszkom, seksualnym wybrykom, wynaturzeniom itp. Nie bazuje jednak tylko na sensacjach, lecz przedstawia również pozytywne strony swoich bohaterów (np. rzetelnie wylicza kulturalne zasługi francuskiego króla Ludwika XIV). To uważam za duży plus.

Poszczególne postacie zostały tu odbrązowione, a wśród skandalistów odnajdujemy i bardzo znanych władców (np. starożytnego Nerona, carycę Katarzynę II oraz angielskiego Henryka VIII i jego sześć żon), i mniej sławnych.

Całość napisana jest barwnie, ze znajomością tematu, czasem autor pozwala sobie na różne żarty i pokazuje bohaterów w krzywym zwierciadle, niemal kopniakiem zrzucając ich z tronów, stołków i wysokich progów.

Ma ta książka również porażający i ponadczasowy wymiar - pokazuje, jak bardzo władza potrafi deprawować i jak...

książek: 682
SeVIIen | 2016-10-19
Przeczytana: 19 października 2016

„Mówię tylko, że król to król, i trzeba fakt ten wziąć pod uwagę.” – Mark Twain

Powyższy cytat, pochodzący z książki „Przygody Hucka Finna” jest mottem przewodnim dzieła Michaela Farquhara i idealnie oddaje jego klimat. W XX wieku wiele monarchii przestało istnieć. Te, które zdołały się utrzymać, nie mają aż tak wielkiego znaczenia lub też są niezłym kąskiem dla brukowców. Prawda jest taka, że dawniej król miał władzę praktycznie niczym nie ograniczoną. Mógł robić, co tylko chciał… Nie było to zjawisko pozytywne. Władcą zostawało się z racji urodzenia, nikt tego nie kwestionował i często na tronie zasiadali ludzie ograniczeni i głupi. W swojej książce Farquhar zebrał wszystkie „smaczki” z najbardziej znanych europejskich monarchii na przestrzeni wieków. Jakie są tego efekty?

Choć brak szerszego kontekstu niektórych opisanych wydarzeń, to książkę z całą pewnością czyta się o wiele lepiej niż podręcznik historii, który serwuje same suche fakty. Historie przerażają, śmieszą… Wydają...

książek: 1650
Anna | 2017-08-23
Na półkach: Przeczytane, 2017, Biografie
Przeczytana: 23 sierpnia 2017

Sięgnęłam po tę książkę ot tak - dla odprężenia. I pod tym względem się nie zawiodłam. ogólnie jednak książka taka sobie. Gdybym nie znała wcześniej historii niektórych władców, to czytanie tej antologii byłoby dla prawdziwym wyzwaniem. Poszczególne rozdziały wprowadzały w mojej głowie duży chaos. Brakowało mi też jasnego określenia na początku rozdziału jasnego określenia czasu i kraju, z którego dany władca pochodzi. Sięganie na tył książki i szukanie poszczególnych władców było nader uciążliwe. Ogólnie jednak jak każda książka jest warta przeczytania. :)

książek: 1025
Agacha | 2017-06-09
Przeczytana: 09 czerwca 2017

Przegląd mniej sympatycznych królów, cesarzy i papieży i ich wyskoków. Wiele ciekawostek i faktów, których nie znajdzie się w Wikipedii. A wszystko przedstawione prostym, przystępnym językiem.

książek: 646
Nobliszka | 2016-08-20
Na półkach: Przeczytane

O opatrzności, jak dobrze, że nie jestem koronowaną głową i nie musze się zbytnio martwić o tę część ciała, cały czas nie sprawdzam czy jest aby na swoim miejscu, znaczy na karku a nie na ten przykład na szpicy Westmister Hall. Nie musze jej nosić w sztywnym kołnierzu, w dwumetrowej peruce, upstrzonej różnorakim złomem i wypchanymi zwierzętami. Nie muszę mieć jej zaprzątniętej myślami o potędze, o wojnach, o pokoju …

… ale mogłabym być słońcem.

Jak dobrze, ze nie jestem słońcem, że państwo to nie ja (mam tu pewne spostrzeżenia w kontekście sytuacji obecnej ale nie o tym jest ta opinia), że nie ma gawiedzi śledzącej moje poranne, wieczorne, wszelkie ablucje, nikt nie przygląda mi się gdy siedzę na tronie. Że tak niewiele osób (chyba nawet nikt) przyklaskuje moim durnowatym pomysłom, że musze pokonywać zwykłe przeszkody, że nie muszę nikogo operować ani wyrywać zębów. Cudnie, ze nie mam zdeformowanego ciała ani zgodnie z moda dynastyczną wysuniętej dolnej szczęki…

… ale spełniano...

książek: 207
MajinFox | 2013-11-01
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 01 listopada 2013

I ciężko cokolwiek napisać, gdy sam tytuł książki wyjaśnił wiele. W gruncie rzeczy jest humorystyczna, ale czy Michael Farquhar wie o czym pisze?

Gdybym miał strzelać (nie mam pewności) stwierdziłbym, że jest Amerykaninem. Tylko oni potrafią tak wiele chaotycznie napisać, o nie swojej historii, której nie rozumieją, w tak miałki sposób, udając, że jest to zabawne. Mógłbym to mu wybaczyć, ale jeśli to Europejczyk i stworzył takiego knota...

Bo wszystko, co w tej książce jest śmieszne, nie zostało zrobione przez Farquhara, tylko przez królewskie rody. Nie ma tutaj wartości dodanej, autor tylko zbiera historyczne "Czy wiesz, że?" i pakuje je w nieładzie do swojego dzieła. Jak znajdziecie opinię, że to humorystyczny autor, to od razu zaznaczam - on tylko szmugluje śmieszne rzeczy. Żeby miał jeszcze z czego wybierać...

Typowy Amerykanin, jak rozumiem, nie zdaje sobie sprawy, że królewskie skandale w Europie nie ograniczały się tylko do trzech królestw, cesarzy rzymskich i papieży....

książek: 290
emka | 2011-06-17
Na półkach: 2011, Przeczytane

-Kowalski, powiedz coś o Henryku III.
-W 1574 roku został królem Francji i... był transwestytą.
Właśnie takich odpowiedzi możemy spodziewać się po uczniach, którzy sięgnęli po tę lekturę.
Wszystko to, czego uczymy się w szkołach o monarchach jest zapewne przydatne, ale z czasem robi się nudne. Monotematyczność w datach staje się uciążliwa: kto ile na tronie, kto jakim terytorium rządził, kto kiedy umarł i podobne suche fakty są niezbyt łatwe i przyjemne do przyswojenia.
I właśnie dlatego polecam każdemu tę książkę. Książkę, która zdradza nam pikantne szczegóły życia tych „największych”. Nie znajdziemy ich (niestety) w żadnym podręczniku, bo któż napisze, że caryca Rosji- Katarzyna Wielka kochała seks z jednookim potworem?
Wielkim plusem jest to, że książka jest podzielona na dziewięć części. W każdej z nich znajduje się po kilka opowiadań- każde o innej osobie. Jest to duże ułatwienie, bo możemy ją odkładać, kiedy tylko chcemy, bowiem nie ma tu jednolitej dla wszystkich historii...

książek: 3391

Jako wielka miłośniczka wszelkiego rodzaju skandali, pikantnych historii dotyczących koronowanych głów i ich alkowy, pokładałam ogromne nadzieje w tej książce...i niestety zawiodłam się :(
Styl pisania bardzo prosty i dzięki temu czyta się szybko i przyjemnie (bywają książki, które mimo ciekawego tematu językowo są tak toporne, że nie da się przez nie przebrnąć), bogactwo zaprezentowanych postaci i ilość informacji na ich temat mile zaskauje. Niestety jeśli chodzi o wiadomości dotyczące władców, z którymi miałam okazję się już zetknąć (a to przynajmniej 3/4 z tej książki)nie dowiedziałam się nic, czego nie byłoby prawie w każdej publikacji na ich temat. Powielane informacje (ale tego nigdy nie da się uniknąć) i do tego z błędami, które wychwyci nawet osoba tylko pobieżnie zainteresowana historią danego kraju. Błędy literowe (przekręcone nazwiska), błędne cytaty (tu ewentualnie zarzut do tłumacza).
Ale ogólnie rzecz biorąc lektura tej pozycji sprawiła mi całkiem sporą frajdę, nie...

książek: 31
rewolucja | 2013-10-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: wrzesień 2013

Przyznam szczerze, że podczas odpowiedzi na historii samo się mi cisnęło na usta poinformować mojego nauczyciela, że ostatni król Polski nie zawdzięczał swojego urzędu wolnej elekcji, ale rosyjskiej carycy-nimfomance, z którą sypiał. Niewątpliwie Królewskie skandale zapadają w pamięć. Czytając tę książkę czasami śmiałam się do łez, a czasem moje serce zalewała fala współczucia lub obrzydzenia. Nie można jej odmówić tego, że jest szalenie wciągająca, mimo iż momentami przyprawia o mdłości. To, co wyraźnie rzuca się w oczy biorąc pod uwagę język, jakim jest napisana, określam jako dar od Boga. Michael Farquhar to człowiek, który powinien pisać książki. Całość jest błyskotliwa, zabawna i z wystarczającą dawką wyczucia, tak że nie ma wręcz możliwości by książka się dłużyła. Jedyny boleśnie dokuczający mi szczegół to forma jaką Farquhar ostatecznie nadał swojej pracy.Wszystkie wątki są okropnie pozrywane więc, przykładowo z części I dowiesz się jak wybredny był król Jerzy w kwestii...

zobacz kolejne z 755 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd