Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Królewskie skandale

Tłumaczenie: Zbigniew Kościuk
Wydawnictwo: Weltbild
6,33 (319 ocen i 40 opinii) Zobacz oceny
10
12
9
20
8
24
7
74
6
99
5
62
4
23
3
3
2
1
1
1
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8389076284
liczba stron
320
kategoria
historyczna
język
polski

Zabawna, utrzymana w lekkim stylu książka, opisująca najbardziej niestosowne czyny dokonane przez królów. Przedstawia galerię najbardziej skandalicznych postaci - od zrzędzącej matki Nerona (która była również jego kochanką) po zestaw kochanków Katarzyny - o których nigdy nie dowiecie się na lekcji historii. Humorystyczne, nieprzyzwoite, czasami wręcz perwersyjne - podobnie jak wielu monarchów...

Zabawna, utrzymana w lekkim stylu książka, opisująca najbardziej niestosowne czyny dokonane przez królów. Przedstawia galerię najbardziej skandalicznych postaci - od zrzędzącej matki Nerona (która była również jego kochanką) po zestaw kochanków Katarzyny - o których nigdy nie dowiecie się na lekcji historii. Humorystyczne, nieprzyzwoite, czasami wręcz perwersyjne - podobnie jak wielu monarchów - Królewskie skandale ukazują najlepsze, lub najgorsze, przykłady wybryków, których królowie dopuszczali się w ciągu minionych wieków. Od starożytnego Rzymu po Anglię epoki edwardiańskiej, od wspaniałych sal Wersalu po najciemniejsze lochy Bastylii, wielcy monarchowie Europy przodowali w nieludzkim wychowaniu potomstwa, rywalizacji na śmierć i życie i patologicznej żądzy. Jedni ginęli haniebną śmiercią, drudzy, zwyczajnie, nie mieli dość szczęścia.

 

źródło opisu: www.empik.com

źródło okładki: www.empik.com

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (650)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 406
SeVIIen Sins | 2016-10-19
Przeczytana: 19 października 2016

„Mówię tylko, że król to król, i trzeba fakt ten wziąć pod uwagę.” – Mark Twain

Powyższy cytat, pochodzący z książki „Przygody Hucka Finna” jest mottem przewodnim dzieła Michaela Farquhara i idealnie oddaje jego klimat. W XX wieku wiele monarchii przestało istnieć. Te, które zdołały się utrzymać, nie mają aż tak wielkiego znaczenia lub też są niezłym kąskiem dla brukowców. Prawda jest taka, że dawniej król miał władzę praktycznie niczym nie ograniczoną. Mógł robić, co tylko chciał… Nie było to zjawisko pozytywne. Władcą zostawało się z racji urodzenia, nikt tego nie kwestionował i często na tronie zasiadali ludzie ograniczeni i głupi. W swojej książce Farquhar zebrał wszystkie „smaczki” z najbardziej znanych europejskich monarchii na przestrzeni wieków. Jakie są tego efekty?

Choć brak szerszego kontekstu niektórych opisanych wydarzeń, to książkę z całą pewnością czyta się o wiele lepiej niż podręcznik historii, który serwuje same suche fakty. Historie przerażają, śmieszą… Wydają...

książek: 476
Nobliszka | 2016-08-20
Na półkach: Przeczytane

O opatrzności, jak dobrze, że nie jestem koronowaną głową i nie musze się zbytnio martwić o tę część ciała, cały czas nie sprawdzam czy jest aby na swoim miejscu, znaczy na karku a nie na ten przykład na szpicy Westmister Hall. Nie musze jej nosić w sztywnym kołnierzu, w dwumetrowej peruce, upstrzonej różnorakim złomem i wypchanymi zwierzętami. Nie muszę mieć jej zaprzątniętej myślami o potędze, o wojnach, o pokoju …

… ale mogłabym być słońcem.

Jak dobrze, ze nie jestem słońcem, że państwo to nie ja (mam tu pewne spostrzeżenia w kontekście sytuacji obecnej ale nie o tym jest ta opinia), że nie ma gawiedzi śledzącej moje poranne, wieczorne, wszelkie ablucje, nikt nie przygląda mi się gdy siedzę na tronie. Że tak niewiele osób (chyba nawet nikt) przyklaskuje moim durnowatym pomysłom, że musze pokonywać zwykłe przeszkody, że nie muszę nikogo operować ani wyrywać zębów. Cudnie, ze nie mam zdeformowanego ciała ani zgodnie z moda dynastyczną wysuniętej dolnej szczęki…

… ale spełniano...

książek: 267
emka | 2011-06-17
Na półkach: 2011, Przeczytane

-Kowalski, powiedz coś o Henryku III.
-W 1574 roku został królem Francji i... był transwestytą.
Właśnie takich odpowiedzi możemy spodziewać się po uczniach, którzy sięgnęli po tę lekturę.
Wszystko to, czego uczymy się w szkołach o monarchach jest zapewne przydatne, ale z czasem robi się nudne. Monotematyczność w datach staje się uciążliwa: kto ile na tronie, kto jakim terytorium rządził, kto kiedy umarł i podobne suche fakty są niezbyt łatwe i przyjemne do przyswojenia.
I właśnie dlatego polecam każdemu tę książkę. Książkę, która zdradza nam pikantne szczegóły życia tych „największych”. Nie znajdziemy ich (niestety) w żadnym podręczniku, bo któż napisze, że caryca Rosji- Katarzyna Wielka kochała seks z jednookim potworem?
Wielkim plusem jest to, że książka jest podzielona na dziewięć części. W każdej z nich znajduje się po kilka opowiadań- każde o innej osobie. Jest to duże ułatwienie, bo możemy ją odkładać, kiedy tylko chcemy, bowiem nie ma tu jednolitej dla wszystkich historii...

książek: 154
MajinFox | 2013-11-01
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 01 listopada 2013

I ciężko cokolwiek napisać, gdy sam tytuł książki wyjaśnił wiele. W gruncie rzeczy jest humorystyczna, ale czy Michael Farquhar wie o czym pisze?

Gdybym miał strzelać (nie mam pewności) stwierdziłbym, że jest Amerykaninem. Tylko oni potrafią tak wiele chaotycznie napisać, o nie swojej historii, której nie rozumieją, w tak miałki sposób, udając, że jest to zabawne. Mógłbym to mu wybaczyć, ale jeśli to Europejczyk i stworzył takiego knota...

Bo wszystko, co w tej książce jest śmieszne, nie zostało zrobione przez Farquhara, tylko przez królewskie rody. Nie ma tutaj wartości dodanej, autor tylko zbiera historyczne "Czy wiesz, że?" i pakuje je w nieładzie do swojego dzieła. Jak znajdziecie opinię, że to humorystyczny autor, to od razu zaznaczam - on tylko szmugluje śmieszne rzeczy. Żeby miał jeszcze z czego wybierać...

Typowy Amerykanin, jak rozumiem, nie zdaje sobie sprawy, że królewskie skandale w Europie nie ograniczały się tylko do trzech królestw, cesarzy rzymskich i papieży....

książek: 3655

Jako wielka miłośniczka wszelkiego rodzaju skandali, pikantnych historii dotyczących koronowanych głów i ich alkowy, pokładałam ogromne nadzieje w tej książce...i niestety zawiodłam się :(
Styl pisania bardzo prosty i dzięki temu czyta się szybko i przyjemnie (bywają książki, które mimo ciekawego tematu językowo są tak toporne, że nie da się przez nie przebrnąć), bogactwo zaprezentowanych postaci i ilość informacji na ich temat mile zaskauje. Niestety jeśli chodzi o wiadomości dotyczące władców, z którymi miałam okazję się już zetknąć (a to przynajmniej 3/4 z tej książki)nie dowiedziałam się nic, czego nie byłoby prawie w każdej publikacji na ich temat. Powielane informacje (ale tego nigdy nie da się uniknąć) i do tego z błędami, które wychwyci nawet osoba tylko pobieżnie zainteresowana historią danego kraju. Błędy literowe (przekręcone nazwiska), błędne cytaty (tu ewentualnie zarzut do tłumacza).
Ale ogólnie rzecz biorąc lektura tej pozycji sprawiła mi całkiem sporą frajdę, nie...

książek: 31
rewolucja | 2013-10-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: wrzesień 2013

Przyznam szczerze, że podczas odpowiedzi na historii samo się mi cisnęło na usta poinformować mojego nauczyciela, że ostatni król Polski nie zawdzięczał swojego urzędu wolnej elekcji, ale rosyjskiej carycy-nimfomance, z którą sypiał. Niewątpliwie Królewskie skandale zapadają w pamięć. Czytając tę książkę czasami śmiałam się do łez, a czasem moje serce zalewała fala współczucia lub obrzydzenia. Nie można jej odmówić tego, że jest szalenie wciągająca, mimo iż momentami przyprawia o mdłości. To, co wyraźnie rzuca się w oczy biorąc pod uwagę język, jakim jest napisana, określam jako dar od Boga. Michael Farquhar to człowiek, który powinien pisać książki. Całość jest błyskotliwa, zabawna i z wystarczającą dawką wyczucia, tak że nie ma wręcz możliwości by książka się dłużyła. Jedyny boleśnie dokuczający mi szczegół to forma jaką Farquhar ostatecznie nadał swojej pracy.Wszystkie wątki są okropnie pozrywane więc, przykładowo z części I dowiesz się jak wybredny był król Jerzy w kwestii...

książek: 1062
Marcus | 2013-12-24
Na półkach: Przeczytane, Audiobook, E-book
Przeczytana: 24 grudnia 2013

Tak naprawdę po przeczytaniu książki mam mieszane odczucia. Z jednej strony sam tytuł i tematyka jasno określają zakres i poziom tej pozycji z drugiej zaś odsłania często zakulisowe i mało znane fakty mające wpływ na wiele wydarzeń czysto historycznych całych narodów. Nieco bazujący na podobnym do typowych "sensacji dnia" a czasami wręcz "plotkarski" styl w jakim utrzymana jest książka dla jednych stanowić będzie zaletę dla innych wadę. Jeżeli zatem chcesz poznać nieco odmienne, często "przyprawione pikantnie" inne oblicza historii będzie to lektura właściwa, jeżeli zaś jesteś zwolennikiem bardziej konkretnych, ścisłych i uporządkowanych źródeł historycznych możesz książkę sobie podarować lub decydując się na jej lekturę potraktować jako pewną "ciekawostkę" literacko prowadzącą przez raczej mało "chwalebne" dzieje wielu znanych rodów i postaci.

książek: 814
niki8025 | 2015-01-08
Na półkach: Posiadam 2014, Przeczytane

Ta książka zdecydowanie mnie zaskoczyła. Napisana z humorem, rozmachem, bez owijania w bawełnę. Historia z zupełnie innej perspektywy, od tak zwanego zaplecza. Sekrety, intrygi, dziwaczne upodobania, wykorzystywanie władzy, żałosne zachowania, infantylność - to na pewno znajdziecie w tej książce.Ja przeczytałam ją z miłą chęcią.

książek: 1368
Mel | 2014-08-18
Na półkach: Historia, Przeczytane
Przeczytana: 17 sierpnia 2014

Co do książek historycznych, to jednak wolę rzetelne, uporządkowane dzieła. A tutaj mamy lekką, zabawną opowiastkę, do tego chaotycznie napisaną. Np. w kilku rozdziałach mamy nawiązania do tego samego władcy, pełno imion, dat, wydarzeń. Pomieszane z poplątanym. Takie "kąsanie" historii + nadinterpretacja i upraszczanie.
Książka dla kogoś, kto dość dobrze kojarzy opisywane tu sylwetki władców i dla odmiany chce poczytać trochę ploteczek. Jeszcze jak podejdzie do tej lektury z przymrużeniem oka, to może się nawet dobrze bawić.

książek: 940
Jadzia | 2013-01-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 stycznia 2013

Autor upraszcza i wybiórczo prezentuje niektóre fakty, aby bardziej pasowała do nich etykietka skandalu.
Po kilka razy podchodzi do tych samych historii, wtrąca historyjkę pomiędzy i znów kąsa temat z innej strony, bo niestety jak rozpracuje się temat za jednym zamachem to już tak ekscytująco nie brzmi. Masło maślane.

zobacz kolejne z 640 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd