Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Cień wiatru

Cykl: Cmentarz Zapomnianych Książek (tom 1)
Wydawnictwo: Muza
8 (32910 ocen i 3353 opinie) Zobacz oceny
10
6 189
9
7 884
8
7 546
7
6 571
6
2 431
5
1 296
4
356
3
445
2
84
1
108
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La sombra del viento
data wydania
ISBN
9788377580684
język
polski
dodał
skun

Audiobook CD MP3Czyta: Wojciech ŻołądkowiczW letni świt 1945 roku dziesięcioletni Daniel Sempere zostaje zaprowadzony przez ojca, księgarza i antykwariusza, do niezwykłego miejsca w sercu starej Barcelony, które wtajemniczonym znane jest jako Cmentarz Zapomnianych Książek.Zgodnie ze zwyczajem Daniel ma wybrać, kierując się właściwie jedynie intuicją, książkę swego życia. Spośród setek tysięcy...

Audiobook CD MP3Czyta: Wojciech ŻołądkowiczW letni świt 1945 roku dziesięcioletni Daniel Sempere zostaje zaprowadzony przez ojca, księgarza i antykwariusza, do niezwykłego miejsca w sercu starej Barcelony, które wtajemniczonym znane jest jako Cmentarz Zapomnianych Książek.Zgodnie ze zwyczajem Daniel ma wybrać, kierując się właściwie jedynie intuicją, książkę swego życia. Spośród setek tysięcy tomów wybiera nieznaną sobie powieść "Cień wiatru" niejakiego Juliana Caraxa. Zauroczony powieścią i zafascynowany jej autorem Daniel usiłuje odnaleźć inne jego książki i odkryć tajemnicę pisarza, nie podejrzewając nawet, iż zaczyna się największa i najbardziej niebezpieczna przygoda jego życia, która da również początek niezwykłym opowieściom, wielkim namiętnościom, przeklętym i tragicznym miłościom rozgrywającym się w cudownej scenerii Barcelony gotyckiej i renesansowej, secesyjnej i powojennej.

 

źródło opisu: Matras

źródło okładki: http://muza.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (62650)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 28998

Po udanym spotkaniu z Zafónem postanowiłam sięgnąć po osławioną serię Cmentrza Zapomnianych Książek. Nie ukrywam, że oczekiwania miałam wysokie i przyznam, że się nie zawiodłam w najmniejszym calu. Pierwszą część "Cień wiatru" pochłonęłam z wielką przyjemnością i zapałem delektując się przy tym historią, językiem, postaciami niczym największy smakosz słowa.

Carlos Ruiz Zafón ur. w 1964 roku w Barcelonie. Z wykształcenia jest dziennikarzem, lecz to pisaniu podporządkował swoje życie. Swoje pierwsze powieści kierował głównie do młodzieży jednak zyskał sobie zwolenników także wśród starszych grup wiekowych. Sławę pisarzowi przyniósł cykl powieści Cmentarz Zapomnianych Książek : "Cień wiatru", "Gra anioła", "Więzień nieba".

Głównym bohaterem jest dziesięcioletni Daniel Semepere. Gdy nadchodzi odpowiedni moment ojciec chłopca, który jest właścicielem księgarni, postanawia zabrać syna w niezwykłe miejsce. Tym magicznym miejscem jest Cmentarz Zapomnianych Książek. Spośród tysiąca...

książek: 990
Lenalee | 2010-01-30
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 03 kwietnia 2010

Pełna recenzja: http://zlodziejka-ksiazek.blogspot.com/2016/11/cien-wiatru-carlos-ruiz-zafon.html

Pierwszy raz spotkałam się z książką, która wywołałaby we mnie TAKIE emocje. Na języku nadal czuję smak jej słów, w myślach cały czas mam historie i przygody bohaterów, którzy mnie wprost oczarowali. Klimat tej książki jest niesamowity, nie mogłam się od niej oderwać. Były momenty, gdy łzy nie chciały przestać płynąć, albo uśmiech sam pojawiał się na ustach. Przepiękna książka, którą mogłabym czytać jeszcze i jeszcze... Po stokroć warta polecenia! Tę książkę bez żadnych większych przemyśleń mogę dodać do ulubionych, bo z pewnością na to zasługuje. Czekałam na tę książkę rok i teraz wiem, że było warto. Były momenty, w których sama chciałabym przeczytać jakąkolwiek książkę Caraxa. Historia Juliana była tak niesamowita i realna, że czułam się, jakbym ja sama ją przeżywała. Niebanalna, zaskakująca fabuła i piękne, idealnie moim zdaniem dopasowane do książki zakończenie. Urzekająca miłość...

książek: 277
Paco | 2016-08-07
Przeczytana: 07 sierpnia 2016

Absolutnie tak wypada jawić się na cmentarzu.
Rzewnie, nostalgicznie i z cieniem wiatru tylko.
Nutką, którą rejestruję pośród mogił, gdy zamieniam się w słuch. Gdy przestawiam wajchę na wzrok, wyodrębniam szlak, jakim tu zawędrowałem. Gościniec to szeroki. Choć nie brak w nim stromizm i serpentyn. Arteria cierpi na długich prostych deficyt. Wręcz głód . Na stycznych można się rozpędzić. Tu nie ma takiej technologii. Hamulcowym szybkości są pyszna wymowa i urzekająca forma. Co parę zakrętów biorę się za boki, skądinąd w nekropolii niestosowne. Lecz jak to powstrzymać , gdy żebrak na mych oczach, modeluje się na krasomówcę złotoustego. Profiluje na oratora elokwentnego. Fasonuje na showmana narracyjnego ? Zważać też muszę na rozwidlenia nieprzejezdne. Zablokowane. By z trawersu nie zboczyć. W tym celu sygnatury lustruję . Są nimi karby i wyżłobienia wyciosane na korze genealogicznego drzewa. Kryjące hipotezy i tezy, prawdę objawioną i miłość nieskalaną. Jest mi o tyle ciężko, że...

książek: 4474
Książkowo_czyta | 2012-09-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2012, @FanPage, *!!
Przeczytana: 07 września 2012

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Książka ta przeleżała na mojej półce pewien czas zanim się za nią zabrałam... Poznajemy Daniela Sempere, który wraz z ojcem odwiedza miejsce o nazwie Cmentarz Zapomnianych Książek, a tam "adoptuje" przyciągający go, od pierwszej chwili, w tajemniczy i nieodparty sposób tom o tytule "Cień wiatru"...

Historia ta jest według mnie wręcz magiczna... Akcja skonstruowana została tak, że wręcz nie sposób oderwać się od czytania... Na kartach powieści znajdujemy mnóstwo mrocznych tajemnic, różnorakich intryg, lecz także nie brak wątków miłości, przyjaźni oraz ludzkich dramatów...

Wraz z Danielem Semepre, jego przyjaciółmi i wrogami przemierzamy urokliwe uliczki Barcelony... Przyglądamy się także jak główny bohater stopniowo przeistacza się z małego chłopca w mężczyznę...

Jeśli chcecie dowiedzieć się czy Danielowi uda się rozwikłać tajemnicę spowitego mrokami niepamięci autora fascynującej go, od momentu wejścia w jej posiadanie, książki sięgnijcie po tę opowieść, w której nic nie jest...

książek: 1434

Ta książka jest świetna, jej styl naprawdę może się podobać.
Autor poetycznie maluje piękne zachwycające obrazy, na które do dziś mogę sobie popatrzeć.
Tajemnica którą chcemy rozgryźć wciąga i pochłania.
Jest świetnie zbudowana, mamy dokładnie dopracowane dochodzenie, a nawet zwroty akcji.
Wszystko skąpane w poetycznej mgle, która do końca mnie uwiodła.
Nawet to co straszne, w pewien sposób mnie zachwyciło.
Zakończenie również jest niesamowite.

Tak, te uliczki Barcelony, spacerujmy po nich, jeźdźmy sobie kolejką i oglądajmy to miasto z perspektywy Carlosa Ruiza Zafona.

To powieść idealna.

książek: 489
Marcin | 2015-12-16
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, 2015
Przeczytana: 16 grudnia 2015

Genialna książka. Bałem sie zacząc ją czytać, bo pomimo wielu pozytywnych opinii myslalem ze bedzie przynudzac. Na szczęście miło sie rozczarowałem. W książce jest dużo akcji, intryg i przede wszystkim świetny pomysł na fabułe. Polecam książke wszystkim którzy z Zafonem nie mieli doczynienia, a Ci którzy mieli to pewnie już tą pozycje moją za soba :)

książek: 272
Modliszeg | 2017-04-04
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, 2017
Przeczytana: 04 kwietnia 2017

"Bea twierdzi, że sztuka czytania powoli zamiera, że jest to intymny rytuał, że książka jest lustrem i możemy w niej znaleźć tylko to, co już nosimy w sobie, że w czytanie wkładamy umysł i duszę, te zaś należą do dóbr coraz rzadszych."

Cmentarz Zapomnianych Książek, miejsce ukryte w samym sercu średniowiecznej części Barcelony. Letnim świtem 1945 roku uliczkami starego miasta dziesięcioletni Daniel Sempere podąża za ojcem, ku tajemnicy, która nieodwracalnie zawładnie jego życiem.

Przepiękna historia, której całkowicie oddałam swoje serce. Magiczna, nastrojowa, przepełniona życiową prawdą. Majstersztyk w klimacie lat 90, o samotności, pustce, poszukiwaniu szczęścia i samego siebie. Autor zawarł doskonałe, obrazujące opisy oraz fotografie nawiązujące do treści książki. Epizody z życia każdego bohatera są czytelnie i jednolicie skomponowane. Myśli i odczucia Daniela Sempere wpływają na czytelnika, zachęcając do wyruszenia w mentalną podróż. W poszukiwaniu informacji oraz tajemnic z...

książek: 1248

„Istniejemy, póki ktoś o nas pamięta.”

Wreszcie! Już nie pamiętam od kiedy chciałam przeczytać tę książkę i ten moment w końcu nadszedł. Do tej pory miałam przyjemność zapoznać się z „Trylogią mgły” tegoż autora, całość nie była do końca w moim guście, ale zdecydowanie była to lektura dobra, wciągająca i pozostawiła w mojej głowie jedno słowo, którego nigdy w życiu nie słyszałam wcześniej, a które kojarzy mi się do dziś dnia z tym autorem, mianowicie ‘fantasmagoria’ (we wszelakich tego odmianach). Było dla mnie na tyle niezwykłe, że wyryło się moim umyśle i teraz, czytając „Cień wiatru” czekałam na nie i pojawiło się bodajże tylko cztery razy, za co dziękuję w duchu najwyższemu, bo im więcej takich dziwności w tekście, tym bardziej zaczyna mnie to irytować.

Przejdę do moich odczuć dotyczących samej treści „Cienia wiatru”… Uważam, że historia była na tyle ciekawa, że nawet mnie, zwolennika książek sci-fi oraz fantasy, zdołała zainteresować. Całość absolutnie nie była w moim...

książek: 1173

Cudowna, magiczna, zaskakująca, niebywale interesująca i mocno wciągająca książka, która już na zawsze pozostanie w mojej pamięci. Na pewno przeczytam ją jeszcze nie raz, a to też ze względu na opisy mojej ukochanej Barcelony:)

Bardzo polecam!

Hania.

książek: 1220
ZARAZA | 2012-11-29
Przeczytana: listopad 2012

Ta opowieść na początku nie za bardzo mnie wciągnęła i już się bałam, że zawiodę się na tej książce, a wiele pochwał okaże się nic nie warte. Jednak w końcu dałam się wciągnąć niesamowicie. Mimo że miałam tysiąc spraw do załatwienia ja siedziałam i czytałam. Mimo wszystko pędziłam po woli, bo to książka, która trzeba się sycić. kiedy dobrnęłam do końca nie mogłam już o niej zapomnieć, a i pozostawiła dziwne uczucie po sobie. Gdzieś w myślach wracałam do poszczególnych o bohaterów i ich historii. Po za tym to książka pełna emocji, co sobie niezwykle cenię i uwielbiam. Utracona miłość, zdrada, przyjaźń, ból, strach, szczęście, żal, samotność, smutek. To naprawdę cudowna i łapiąca za serducho opowieść. Gorąco polecam!

zobacz kolejne z 62640 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Carlos Ruiz Zafón odpowiedział na Wasze pytania!

Trochę to trwało, ale w końcu dostaliśmy odpowiedzi na pytania, które zadaliście autorowi Cmentarza Zapomnianych Książek! Zapraszamy do lektury wywiadu!


więcej
Carlos Ruiz Zafón odpowie na Wasze pytania!

Do 17 października będziemy zbierać propozycje pytań do Carlosa Ruiza Zafona. Najciekawsze wybierzemy i prześlemy do pisarza, a jego odpowiedzi opublikujemy w serwisie. Autorom trzech najciekawszych pytań przekażemy książki „Labirynt duchów” ufundowane przez wydawnictwo Muza! Nie przegapcie takiej okazji!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd