Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zbrodnia i kara

Tłumaczenie: Jan Piotr Zajączkowski
Wydawnictwo: MG
7,83 (28928 ocen i 1251 opinii) Zobacz oceny
10
4 213
9
7 033
8
6 195
7
6 711
6
2 436
5
1 387
4
376
3
385
2
68
1
124
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Преступле́ние и наказа́ние
data wydania
ISBN
9788377792216
liczba stron
576
kategoria
klasyka
język
polski
dodała
Ag2S

Słynna powieść Fiodora Dostojewskiego, opowiadająca o losach byłego studenta Rodiona Raskolnikowa, który postanawia zamordować i obrabować bogatą lichwiarkę. Pomysł na tę powieść narodził się w czasie, kiedy sam autor przebywał na katordze. Zainteresował się wtedy psychologią współwięźniów, wśród których byli i tacy, którzy zostali skazani za morderstwo. Bohater powieści, 23-letni były...

Słynna powieść Fiodora Dostojewskiego, opowiadająca o losach byłego studenta Rodiona Raskolnikowa, który postanawia zamordować i obrabować bogatą lichwiarkę.

Pomysł na tę powieść narodził się w czasie, kiedy sam autor przebywał na katordze. Zainteresował się wtedy psychologią współwięźniów, wśród których byli i tacy, którzy zostali skazani za morderstwo.
Bohater powieści, 23-letni były student prawa jest półsierotą, ma jednak kochająca rodzinę. Jego matka i siostra darzą go głęboką miłością i wspierają finansowo.
Jednak bohater, zbuntowany przeciw porządkowi świata, decyduje się popełnić morderstwo. Jest przekonany, że jako jednostka wybitna, ma prawo zabijać, gdyż geniusz usprawiedliwia wszystkie zbrodnie na „zwykłych” ludziach. Morderstwo ma stać się rodzajem sprawdzianu jego odwagi. Choć jednocześnie bezpośrednia pobudką tego czynu jest zła sytuacja finansowa Raskolnikowa…

 

źródło opisu: Wydawnictwo MG, 2015

źródło okładki: http://www.wydawnictwomg.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 497
Grot | 2017-12-29
Na półkach: Przeczytane

CZY WYBITNY CZŁOWIEK MA PRAWO DOKONYWAĆ ZBRODNI W IMIĘ WYŻSZYCH CELÓW?

(...)

Od tej powieści się zaczęła moja przygoda z Fiodorem Dostojewskim. Pierwszy raz wypożyczyłem z biblioteki i całkowicie lektura mnie pochłonęła. Po „Zbrodni i karze” automatycznie zacząłem wypożyczać wszystko co tylko było dostępne Dostojewskiego i na niczym się nie zawiodłem. Po latach postanowiłem powrócić do powieści. Kupiłem sobie wydanie z opracowaniem z Grega. Przeczytałem. Za jakiś czas ponownie. Później doszedłem do wniosku, że choć rewelacyjne jest to wydanie z analizą, ale ta drobna gregowska czcionka zaczęła mi męczyć wzrok więc znów zainwestowałem w nowe wydanie, tym razem z MG. Przeczytałem raz, a teraz przeczytałem drugi. Tak to już mam, że do ulubionych książek uwielbiam co jakiś czas powracać...

„Zbrodnia i kara” opowiada losy pewnego młodzieńca, który postanawia dokonać zbrodni na osobie, którą uważa za szkodliwą dla społeczeństwa, aby w ten sposób przysłużyć się ludzkości usuwając z jego grona „wesz” pasożytującą na uczciwych obywatelach.

Główny bohater nazywa się Raskolnikow. Dostojewski nieprzypadkowo użył tej nazwy. Oznacza ona staroobrzędowca, przeciwnika reform w cerkwi prawosławnej. W odniesieniu do powieściowego Rodiona można zinterpretować tę nazwę jako burzyciela ładu społecznego, odszczepieńca.

W ogóle u Dostojewskiego każdy szczegół jest dopracowany, nawet nazwiska bohaterów mające pewne znaczenie. Dobrym przykładem może być też Marmieładow – żałosny, śmieszny i tragiczny pijaczyna, którego nazwisko może pochodzić od rozwlekłej, ciapastej, lepkiej marmolady.

„Zbrodnia i kara” charakteryzuje się bogactwem intelektualnym, wielowarstwowością, różnorodnością motywów np. wątek kryminalny, miłosny, społeczny, polityczny, religijny, a przede wszystkim genialnym motywem przewodnim zbrodni i kary – przemiany wewnętrznej człowieka. Nie podejmuje się próby oceny, która z wielkich powieści Dostojewskiego jest najlepsza. „Bracia Karamazow” i „Biesy” to również arcydzieła literatury światowej będące jeszcze obszerniejsze treściowo, choć chyba nie mogące się poszczycić aż tak genialnym motywem przewodnim jak „Zbrodnia i kara”. Ta gra psychologiczna między podejrzanym a przesłuchującymi go śledczymi, zmienne stany emocjonalne Raskolnikowa, nowatorska metoda kryminalna mająca na celu zdezorientować przesłuchiwanego, aby później tym łatwiej było go przyszpilić... to wszystko jest fenomenalne.

Warto zatrzymać się przy wątku społeczno – politycznym. Wprawdzie stanowi on istotę innej powieści Fiodora – „Biesów”, ale i tu jest ciekawie zaznaczony, sparodiowany. Chodzi mi o teoretyzowanie rewolucyjno – komunistyczne, gdy pewny mężczyzna oświadcza, że miałby szacunek do swej żony gdyby go zdradziła, bo to by świadczyło o jej oświeceniu, wolności, szczęściu :d.

Wracając do głównych postaci powieści. Dostojewski ukazał w niej przekrój ludzkich charakterów; Raskolnikow – zafiksowany zbawca ludzkości, Razumichin – przyjaciel do tańca i do różańca, Łużyn – pyszałek, Pulcheria i Dunia – kochająca matka i siostra, Swidrygajłow – szubrawiec i zboczuch, Marmieładow – pijak, ale z ludzkimi odruchami, Porfiry – bystry stróż prawa, Zosimow – inteligentny lekarz, Alona – kutwa, Lizawieta – zdominowana siostra kutwy.

Podsumowując „Zbrodnia i kara” to bezsprzecznie jedno z największych arcydzieł literackich. Poza tym, że zawiera głębie problematyki moralnej, wyrazistość postaci i ich charakterów, to jeszcze jest napisana prostym, zrozumiałem dla każdego czytelnika językiem. Tym się różni geniusz Dostojewskiego od wielu innych wybitnych pisarzy, że jego powieści są ciekawe, trzymające w napięciu, zrozumiałe dla zwykłego odbiorcy, a nie tylko dla garstki „wybrańców”.

Na koniec nagroda dla tych kobiet, które dobrnęły do końca mojej recenzji. Generalnie staram się nie pisać zbyt długich komentarzy na LC, bo wiem że to męczące czytać takie obszerne recenzje, tym bardziej, że jak się odpali kompa i ma ich kilka – kilkanaście naraz... Skutek jest pewnie taki, że nierzadko rezygnuje się z czytania takich recenzji czy czyta powierzchownie, częściowo, co za bardzo nie powinno cieszyć autora, który tyle czasu i trudu włożył w napisanie swojej obszernej recenzji... No, ale wiecie, jak mam do czynienia z arcydziełem to grzechem byłoby ograniczyć się do krótkiej wzmianki... A więc, nagroda. Dostojewski pisze, że receptą dla kobiet na urodę jest: POGODA DUCHA I PRAWE CZYSTE SERCE.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Gdy morze cichnie

Malownicze Stavern znowu po sezonie, co wcale nie sprawia, że policjanci mają mniej pracy. Pod apteką zostaje znaleziony postrzelony mężczyzna, a mnie...

zgłoś błąd zgłoś błąd