Zakopać maszynę do pisania. Dzieciństwo pod okiem Securitate

Tłumaczenie: Adam Pluszka
Seria: Z Domem
Wydawnictwo: Czarne
7,1 (39 ocen i 10 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
2
8
12
7
15
6
5
5
3
4
0
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Burying the Typewriter: A Memoir
data wydania
ISBN
9788380490482
liczba stron
276
słowa kluczowe
Adam Pluszka
język
polski
dodała
Ag2S

Było późne lato 1976 roku. Mała Carmen poszła do szkoły. Mama zawiązała jej pod szyją czerwoną chustę obszytą kolorami rumuńskiej flagi: dziewczynka miała wkrótce wstąpić do pionierów Komunistycznej Partii Rumunii. Na apelu wszyscy salutowali przed flagą i śpiewali hymn narodowy. Miła pani nauczycielka pokazała dzieciom portret towarzysza Ceauşescu wiszący na ścianie. To był piękny, pełen...

Było późne lato 1976 roku. Mała Carmen poszła do szkoły. Mama zawiązała jej pod szyją czerwoną chustę obszytą kolorami rumuńskiej flagi: dziewczynka miała wkrótce wstąpić do pionierów Komunistycznej Partii Rumunii. Na apelu wszyscy salutowali przed flagą i śpiewali hymn narodowy. Miła pani nauczycielka pokazała dzieciom portret towarzysza Ceauşescu wiszący na ścianie. To był piękny, pełen emocji dzień, dlatego Carmen nie rozumiała, dlaczego mama ciągle płakała.

Carmen Bugan nie wiedziała lub zapomniała o rewizjach, prześladowaniach, zastraszaniu. Nie może zapomnieć więzienia w Rahovie, w którym odbywał karę jej ojciec, ale pamięta też radość, której naprawdę doświadczyła, radość, którą nosi w sobie do teraz, chociaż symbolem jej dzieciństwa już na zawsze zostanie maszyna do pisania – zakopywana, odkopywana, zakopywana i znów odkopywana przez dwoje ludzi, którzy pragnęli dla swoich dzieci lepszej przyszłości.

Ten brak zrozumienia i niewiedza okazały się z perspektywy lat prawdziwym błogosławieństwem. Tylko dzięki temu dzieciństwo w Rumunii rządzonej przez dwoje szaleńców – Geniusza Karpat i jego żonę, światowej sławy uczoną, mogło być jednak szczęśliwe – przynajmniej do czasu. I tylko wtedy, gdy nie wiedziało się tego, czego Carmen dowiedziała się po latach z osiemnastu tomów dokumentów o rodzinie Buganów zgromadzonych przez Securitate.

 

źródło opisu: http://czarne.com.pl/

źródło okładki: http://czarne.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (163)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 675
BookLoaf | 2015-04-16
Przeczytana: 16 kwietnia 2015

Po naprawdę dobrym "Moim ojcu Romulusie" przyszła kolej na zanurzenie się w jeszcze jednej historii dorastania i ucieczki z Rumunii. Rodzinie Buganów udało się zdecydowanie dłużej przetrwać w nieprzyjaznej ojczyźnie; ich opowieść toczy się zupełnie innym torem, w czasach dużo mniej sprzyjających marzycielom i ludziom kochającym wolność. Przez kilka dekad żyli w ciągłym strachu o własne życie, pod czujnym okiem i ciekawskim uchem Securitate.

Pierwsze lata życia mijają autorce w spokoju, w otoczeniu kochających rodziców i dziadków. Dorasta w błogiej nieświadomości faktycznego położenia Buganów i tak właśnie ukazuje czytelnikom swój świat - z punktu widzenia dziecka chronionego przed rzeczywistością przez najbliższych. Dopiero z wiekiem powoli uczy się dostrzegania wszystkich drobnych szczegółów tworzących pełen obraz szarej rumuńskiej rzeczywistości z przełomu lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych.

Bycie dzieckiem wroga narodu niejednokrotnie przerasta młodą Carmen, która jako...

książek: 401
Ma_Ruda | 2015-08-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: sierpień 2015

tekst pochodzi z marudaczyta.blogspot.com
===========================================
Od beztroskiego dzieciństwa po gorzką świadomość dorosłości. Zakopać maszynę do pisania to losy rodziny Buganów, którym rumuńskie służby specjalne i komunistyczna dyktatura zamieniły życie w koszmar.

Carmen Bugan swoją opowieść zaczyna z perspektywy niczego nieświadomego jeszcze dziecka, dlatego początek książki przenosi nas w sielską atmosferę rumuńskiej wsi lat siedemdziesiątych i cudowne dzieciństwo, które autorka spędzała u boku ukochanych dziadków. Dziewczynka, jaką w tej części książki jest Carmen, jeszcze nie ma pojęcia, jak czarne chmury zbierają się nad jej rodziną i że przyjdzie jej błyskawicznie dorosnąć w wieku dwunastu lat. Jeszcze nie rozumie, czym faktycznie zajmuje się jej ojciec i z jak wielkim ryzykiem jest to związane. Nawet nie przypuszcza, że wkrótce przyjdzie jej zmierzyć się z konsekwencjami jego działalności i jeszcze nawet nie wie, że jest to działalność polityczna.

Za...

książek: 155
lsidorki | 2018-10-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 października 2018

Niesamowicie ciepła i wzruszająca opowieść prostego życia rodziny żyjącej w ciągłej niepewności. Rodziny, która w całej historii nie jest najważniejsza, ale pokazuje tę drugą stronę cierpienia i tęsknoty za ojcem uznanym za więźnia politycznego. I surowa, choć piękna Rumunia w tle. Ta książka prawdziwie targa emocjami!

książek: 92
Anna | 2015-04-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 kwietnia 2015

Wspomnienia Carmen Bugan mają charakter bardzo prywatny, mocno indywidualistyczny i ...poetycki. Odnajdujemy w nim obraz mitycznego dzieciństwa przełamany nagle antysystemową działalnością ojca. Świat opisany w Zakopać maszynę do pisania jest światem codzienności dziecka wplątanego w historię Rumunii czasów Ceausescu. Perspektywa dziecka zmuszonego znosić uciążliwe represje to główny walor tej książki. To wyjątkowe ujęcie. W moim odczuciu jednak - to kwestia odbioru rzeczywistości, nie związana oczywiście z faktami historycznymi - jest to świat nadto zsubiektywizowany, upoetyczniony. Ja osobiście, aczkolwiek mam sentyment do świata dzieciństwa bliski obrazom kreowanym przez autorkę, nie zdołałam bez reszty zatracić się w jej świecie. Może to nadmiar kreacji lirycznej? Może liczyłam na odwrócone proporcje między światem historycznych zjawisk i zjawisk prywatnych. Wydawało mi się, że takie proporcje obiecywał tytuł. Mój błąd ;) Oczywiście podtrzymuję jednak, że spośród pozycji...

książek: 472
uhuhu | 2016-11-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 30 listopada 2016

Bardzo ciekawa opowieść o dzieciństwie w czasach zarazy. Dałem się porwać tej spokojnej, ale podsyconej wielkimi emocjami narracji. Polecam.

książek: 175
Wiesława Kościuk | 2018-08-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 sierpnia 2018

Rumunia, lata 80-te pod rządami Ceaucesku, z wszechobecną Securitate.I losy rodziny, której ojciec, jak nasz Wałęsa, próbuje walki z reżimem. Pięknie opisana przez Carmen Bugan, córkę, rzeczywistość Rumunii tamtych lat. Straszne czasy, oby nigdy nie wróciły.....

książek: 156
MrSkover | 2016-11-14
Na półkach: Przeczytane, Papier
Przeczytana: 13 listopada 2016

Nie sposób oceniać czegoś tak osobistego jak ludzkie emocje, których jeśli ktoś osobiście nie doświadczył, to nie jest w stanie sobie nawet wyobrazić.
Bohaterka dziennika doświadczyła w latach dojrzewania wielu opresji ze strony władz komunistycznej Rumunii, nie rzadko mając przy tym na utrzymaniu całą rodzinę, a jej postawy mógłby pozazdrościć niejeden dorosły. Carmen doznaje jednak tej dorosłości przedwcześnie, w sposób którego nie chciała, mimo to mogła być dumna ze swoich rodziców, którzy poświęcili się dla dobra idei.

Dziennik bardzo osobisty, trzymający w napięciu do samego końca i chwytający za serce. Jedyne do czego można się przyczepić, to brak (poza kilkoma wstawkami pomiędzy wierszami) choćby krótkiego rozdziału o tym, jak potoczyły się losy Carmen i jej rodziny już po opuszczeniu rodzinnych stron.

książek: 1082
Lolanta | 2015-09-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 września 2015

https://lolantaczyta.wordpress.com/2015/09/24/burying-the-typewriter-zakopac-maszyne-do-pisania-carmen-bugan/

książek: 169
Mucha | 2015-11-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 listopada 2015

Przeczytana przez przypadek, ale piękna. Wspomnienia napisane bardzo ciekawym językiem.

książek: 220
bijelodugme | 2016-05-10
Na półkach: Przeczytane, 2016

Subiektywna i pisana prostym językiem. Bez wątpienia ważna nie tylko dla autorki, ale i każdego komu bliska jest Rumunia i kto zainteresowany jest dyktaturą panującą tam do roku 1989.

zobacz kolejne z 153 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd