Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Iliada

Tłumaczenie: Barbara Tkaczow
Wydawnictwo: Bellona
6,65 (2557 ocen i 79 opinii) Zobacz oceny
10
178
9
249
8
271
7
751
6
479
5
394
4
81
3
106
2
19
1
29
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Iliade
data wydania
ISBN
83-11-09683-X
liczba stron
80
słowa kluczowe
Homer, wojna trojańska, epos
kategoria
klasyka
język
polski

Inne wydania

Jest to opowieść o ostatnich tygodniach wojny trojańskiej. Grecy pod wodzą Agamemnona oblegają Troję, gdzie znajduje się piękna Helena, porwana przez Parysa. zmaganiom ludzi sekundują bogowie. Książka, bogato ilustrowana. Obok Odysei drugi z eposów, których autorstwo tradycja przypisuje Homerowi. Oba utwory datuje się na VIII lub VII wiek p.n.e. – stanowią więc one najstarsze zabytki...

Jest to opowieść o ostatnich tygodniach wojny trojańskiej. Grecy pod wodzą Agamemnona oblegają Troję, gdzie znajduje się piękna Helena, porwana przez Parysa. zmaganiom ludzi sekundują bogowie. Książka, bogato ilustrowana. Obok Odysei drugi z eposów, których autorstwo tradycja przypisuje Homerowi. Oba utwory datuje się na VIII lub VII wiek p.n.e. – stanowią więc one najstarsze zabytki literatury greckiej i europejskiej w ogóle. Oba poematy są eposami heroicznymi. Powstały prawdopodobnie w Jonii na wybrzeżu Azji Mniejszej – świadczy o tym przede wszystkim ich język, który można scharakteryzować jako archaiczny dialekt joński z elementami dialektu eolskiego. Metrum stanowi heksametr daktyliczny. Tematem utworu jest gniew Achillesa i związane z nim epizody wojny trojańskiej. Tytuł utworu pochodzi od wyrażenia he Ilias poiesis – pieśń o Ilionie (Troi).

 

pokaż więcej

książek: 2397
onika | 2015-10-21
Na półkach: Przeczytane, Klasyka
Przeczytana: październik 2015

Pierwsze wrażenie z czytania „Iliady” to ogromne zaskoczenie wartką akcją. Przedmowa nastraszyła mnie homeryckim stylem obfitującym w rozbudowane opisy, niosące retardację – ja nic takiego nie zauważyłam, a homeryckie porównania po prostu urzekły mnie. Generalnie utwór ten niespodzianie lekko mi się czytało, choć w pewnym momencie pojawiło się znużenie wydarzeniami na polu walki. Dzidami rzucają, tarczą się zasłaniają, końmi tratują, z łuku strzelają, w ostateczności za miecze łapią, zbroje z trupów zdzierają lub do trupa przyjaciela dojść nie dają, bogów na pomoc wzywają, klną, złorzeczą, obrażają się, ale na noc grzecznie do obozu wracają, bo przed kolejnym dniem bojów posilić się trzeba. I tak dzień po dniu przez 10 lat…A wszystko przez kobietę. I cholera wie, ile by to jeszcze trwało, gdyby nie kolejna kobieta – Agamemnon odebrał Achillesowi brankę, ten się obraził, focha strzelił, do mamuśki na skargę poleciał. A że szanowna pani matka chody u szefa szefów posiadała, to załatwiła pomszczenie krzywd wszelakich.

To przenikanie się planu boskiego i ludzkiego sprawiło, że miałam wrażenie, że podglądam jakąś zakręconą rozgrywkę w Simsach. Pionki na planszy rozstawione, losy poszczególnych osób z góry przesądzone, a jednak intryga nie ma końca. Bogowie w swych przepychankach bardziej ludzcy od ludzi. Ludzie stawiający czoła przeznaczeniu znacznie mężniejsi i szlachetniejsi od bogów. I tylko Hektora mi w tym wszystkim żal, bo na tle pozostałych bohaterów, którzy kojarzą mi się z bandą rozpuszczonych gówniarzy, jest niezwykle rozsądny i zachowuje trzeźwość oceny sytuacji, choć konflikt nie był jego wyborem. Hektor stał się tylko środkiem do osiągnięcia celu w rozgrywce, której do końca nie rozumiał. Z kolei Achilles jest tak niezrównoważony emocjonalnie, że dochodzę do wniosku, że tytuł bohatera antycznego jest synonimem poważnych zaburzeń psychicznych, egoizmu i nadmiernej dumy.

Kolejny raz odkryłam, że klasyka nie jest wcale taka straszna, jak zawsze mi się wydawała. I że można ją odczytać na wiele sposobów, w zależności od filtru wrażliwości danego czytelnika. Tylko trzeba dać sobie i takiej literaturze szansę.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Leonard Cohen. Życie sekretne

W tym miesiącu minęła pierwsza rocznica śmierci Leonarda Cohena [zm. 07.11.2016]. Książka „Leonard Cohen. Życie sekretne” którą napisał Anthony Reynol...

zgłoś błąd zgłoś błąd