Szpetni czterdziestoletni

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
6,92 (222 ocen i 22 opinie) Zobacz oceny
10
6
9
18
8
41
7
86
6
44
5
16
4
7
3
4
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788376480282
liczba stron
264
słowa kluczowe
Osiecka, lata STS-u,
język
polski

Młodość Agnieszki Osieckiej przypadła na lata pięćdziesiąte, odwilż i październik 1956 roku. W Szpetnych czterdziestoletnich przybliża nam niezwykłą atmosferę tamtych czasów. Jazz i wykopki, zbigniew Cybulski i Marian Eile, łódzka Filmówka i Piwnica pod Baranami –, prywatny leksykon Osieckiej to barwny zbiór zjawisk, postaci i miejsc ważnych dla niej samej i dla ówczesnych pięknych...

Młodość Agnieszki Osieckiej przypadła na lata pięćdziesiąte, odwilż i październik 1956 roku. W Szpetnych czterdziestoletnich przybliża nam niezwykłą atmosferę tamtych czasów. Jazz i wykopki, zbigniew Cybulski i Marian Eile, łódzka Filmówka i Piwnica pod Baranami –, prywatny leksykon Osieckiej to barwny zbiór zjawisk, postaci i miejsc ważnych dla niej samej i dla ówczesnych pięknych dwudziestoletnich . Agnieszka Osiecka skończyła pisać Szpetnych czterdziestoletnich na początku stanu wojennego, w kwietniu 1982 roku. Pierwsze wydanie, okrojone przez cenzurę, ukazało się w 1985 roku. Dziś oddajemy do rąk Czytelników, książkę uzupełnioną o usunięte wówczas fragmenty, zdjęcia i rysunki.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (624)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 391
Krystyna | 2014-03-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 16 lutego 2014

Gapię się na jedno ze zdjęć dwudziestoletniej Agnieszki Osieckiej, zachwycona jej urodą i zastanawiam się kim była ta kobieta. Po przeczytaniu książki mam potworny niedosyt informacji na temat ludzi, o których pisze. Poczytałam już o Leopoldzie Tyrmandzie, Barbarze Hoff, Marku Hłasce...Nie mam zamiaru skopiować tu jej życiorysu, ani napisać rozprawy o jej dorobku. Zrobiono to wielokrotnie i pewnie lepiej ode mnie. Postawiono jej pomniki, są szkoły jej imienia. Myślę jednak, że twórczość jest najlepszym pomnikiem.
Szpetnych Czterdziestoletnich czytałam gdzieś w latach osiemdziesiątych i choć pamiętałam co nieco, kupiłam ją ponownie. Jak ktoś przez tyle lat żyje na walizkach i wciąż się przeprowadza nie ma prawa przywiązywać się do przedmiotów. Moje książki były kupowane i sprzedawane, rozdawane, pożyczane, darowane... (Te drugi raz kupione, są chociaż ładniej wydane.)
Ta książka jest jak podróż w czasie. Magiczna i nostalgiczna. Jest o czasach dla mnie nieosiągalnych, może dlatego...

książek: 0
| 2016-02-23
Na półkach: Przeczytane, 2016, 2016.02
Przeczytana: 23 lutego 2016

Tytuł stanowi nawiązanie do "Pięknych dwudziestoletnich" Marka Hłaski. Osiecka opisuje swoje doświadczenia związane z końcem lat pięćdziesiątych, przybliża zapomnianych artystów i wydobywa z cienia swoich znajomych. Barwnie, anegdotycznie wspomina zdarzenia. Książka napisana jest w formie leksykonu, składa się bowiem z alfabetycznie ułożonych haseł, z których niektóre posiadają opis składający się z kilku zdań, a niektóre zajmują kilka stron. Sporo w tej książce teatru, muzyki, filmu, studentów, polityki, aktorek i aktorów, młodzieńczych pasji i fascynacji, komunizmu i rozczarowań. Osiecka potrafi rzecz ująć zgrabnie, doprawić humorem bądź podkreślić ironię sytuacji. Przewija się przez karty korowód znanych i nieznanych nazwisk. Równocześnie w "Szpetnych czterdziestoletnich" ukryty jest między wierszami obraz Warszawy z okresu stalinizmu i następującej po nim odwilży. Książkę czyta się z ogromnym zainteresowaniem, Osiecka potrafi bowiem uwypuklić rzeczy istotne, nie bawi się w...

książek: 1822
goskrzys | 2015-12-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 grudnia 2015

Pełna sympatycznej nostalgii opowieść o polskich latach 50.: o młodości, która podniosła głowy po śmierci Stalina i nastaniu tzw. odwilży, o zachłyśnięciu się dostępnymi fragmentami kultury zachodniej, o wulkanie młodej twórczości kulturalnej, o próbach ubarwienia szarej rzeczywistości, obalenia jej przez kpinę i śmiech.

Nie ma tu jednak nic na temat powojennego chaosu, represji wobec środowisk antykomunistycznych - a przecież Osiecka nie pisała swoich wspomnień na bieżąco, ale dopiero w latach 80. Miała więc odpowiedni dystans i była z pewnością bogatsza o wiedzę o tym, co działo się wówczas poza artystycznym światkiem Warszawy i Krakowa (choć uparcie twierdzi, że była politycznie naiwna i przez rodzinę odsuwana jak się da najdalej od bieżących wydarzeń politycznych). To, jak dla mnie, czyni jej wspomnienia nie do końca pełnymi i lekko podkoloryzowanymi. U Hłaski, który o tym okresie pisze zaledwie kilka lat później - jest więcej szczerości, więcej goryczy i prawdy, więcej...

książek: 1132
Sirannon | 2013-07-20
Na półkach: Przeczytane

Młodość Agnieszki Osieckiej... Rozrzewnić się przy tych wspomnieniach (ujętych uroczo w luźne myśli, krótkie rozdziały, swobodny tok wypowiedzi, liczne dygresje) powinni przede wszystkim dzisiejsi sześćdziesięciolatkowie, siedemdziesięciolatkowie. Oni właśnie łatwiej wczują się w sentymentalizm Osieckiej i lepiej zrozumieją jej młodość, standardy tamtych czasów, oczarowania i awersje autorki.

Książka dla wielbicieli talentu Agnieszki Osieckiej, dla szpetnych młodych w celach poznawczych, dla miłośników piękna języka polskiego i dla szpetnych czterdziestoletnich po trzydziestu kolejnych latach... Dlaczego warto przenieść się na chwilę w tamten czas? Dla odzyskania utraconego klimatu. Autorka napisała: ,,Dziś żarty powoli się kończą. Coraz poważniejsi ludzie poważnie zajmują się śmiesznymi sprawami".

książek: 1064
Woody | 2018-01-14
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 04 kwietnia 2010

Swoisty "Alfabet Osieckiej" stworzony do kontrastu z "Pięknymi dwudziestoletnimi" Marka Hłaski. Książka swego czasu kultowa, która wyniosła Osiecką na piedestał autorów współczesnych. Genialne poczucie humoru i zmysł obserwacji, inteligencja i błyskotliwość wylewają się ze stron tej książki!

książek: 427
joola | 2018-06-12
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Uwielbiam! Trafna, zabawna, mądra. Czytałam z pięć razy, czego i wam życzę.

książek: 991
nuna21 | 2013-12-25
Na półkach: Przeczytane

Ciekawa panorama otoczenia, w którym wychowywała sie, dorastała i dojrzewała Agnieszka Osiecka. Fantastyczne portrety najbliższych i trochę dalszych ludzi związanych z kultura lat 50tych XX wieku. Nigdy nie czytałam nic Osieckiej ale po tej lekturze na pewno sięgnię jeszcze po kolejne jej teksty literackie. Polecam wszystkim, którym nie obce są losy Hłaski, Osieckiej, Tyrmanda etc. Zreszta sam tytuł mam takie wrażenie, że odnosi sie trochę to zbioru Hłaski Piękni dwudziestoletni....

książek: 619
Kurpianeczka | 2017-11-10
Na półkach: Przeczytane, 2017

Dziwna to książka. Bardzo osieckowata. Smutna i niesmutna. Można się poczuć jak przy kawiarnianym stoliku. Siedzisz, pijesz kawę a na przeciwko ciebie Agnieszka. Opowiada ci to, co pamięta. I dowiesz się zakulisowych ciekawostek o ówczesnych artystach i prawdy o popaździernikowej odwilży i życiu w tamtym czasie z pierwszej ręki. Nie zabraknie też piosenki. Oczywiście.

książek: 1064
Woody | 2018-01-14
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 28 kwietnia 2010

Nowa edycja "Szpetnych czterdziestoletnich", wzbogacona o zdjęcia i bogatą oprawę graficzną. Dobrze, że dodrukowano współczesnemu pokoleniu "Szpetnych...", bo to rzeczywiście ciekawa i wartościowa pozycja.

książek: 1294
nina19 | 2016-02-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Świetna książka. Dobrze jednak mieć za sobą lekturę "Pięknych dwudziestoletnich". Nie, żeby zrozumieć "Szpetnych...", ale żeby mieć kompletny ogląd:-)

zobacz kolejne z 614 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd