Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wędrowny sokół

Tłumaczenie: Hanna Pustuła-Lewicka
Seria: Poza serią
Wydawnictwo: Czarne
6,32 (71 ocen i 15 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
4
8
6
7
23
6
19
5
10
4
6
3
2
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Wandering Falcon
data wydania
ISBN
9788375369076
liczba stron
152
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Chłopiec znany pod imieniem Tor Baz — Czarny Sokół — wędruje po zamieszkane przez plemiona Pasztunów obszary Pakistanu, Iranu i Afganistanu. Spotyka mężczyzn, którzy walczą pod różnymi sztandarami, i kobiety, które mogą stracić wszystko, jeśli złamią kodeks honorowy swojej społeczności. Skąd idzie i dokąd prowadzi go przeznaczenie?

Książka znalazła się w finale Man Asian Prize, 2011.

 

źródło opisu: Czarne, 2015

źródło okładki: czarne.com.pl

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Bogdan książek: 1109

Koniec świata nomadów

„Wędrowny sokół” to jedyna książka w dorobku Jamila Ahmada, zmarłego w ubiegłym roku Pakistańczyka, który zadebiutował w roku 2011, mając 78 lat. Ahmad spędził wiele lat jako urzędnik delegowany na terytoria zamieszkałe przez koczownicze, pasterskie plemiona Pasztunów. Ta książka jest dowodem, że nie traktował swego losu jak zesłania, ale jako szansę na poznanie fascynującej kultury i niezwykłych ludzi. Obecnie taką szansę otrzymujemy również my.

„Wędrowny sokół” to zbiór opowiadań, które łączy nieco tajemnicza postać tytułowego bohatera. Tor Baz to wcześnie osierocony chłopiec, którego spotykamy na różnych etapach jego niespokojnego życia, raz gdy jest przewodnikiem, a kiedy indziej, gdy jest szpiegiem. Oprócz niego pojawia się jeszcze wiele innych, interesujących postaci, takich jak choćby wędrujący mułła Berrerai. Nie ma on nic wspólnego z religijnym fanatyzmem, za to bardzo wiele z niebezpiecznymi przygodami i intrygami, za które jedni go podziwiają, a inni szczerze nienawidzą.

Wraz z „Wędrownym sokołem” poznajemy drogi i bezdroża pogranicza pakistańsko-afgańskiego, gdzie rządzi kodeks honorowy nomadów (pasztunwali), a zdrad i zniewag nie wybacza się nigdy. Powieść Jamila Ahmada charakteryzuje dość prosty styl narracji, która na ogół jest precyzyjna i rzeczowa, ale od czasu do czasu również nieco poetycka i balladowa. Dlatego moim pierwszym skojarzeniem w trakcie lektury były „Opowieści galicyjskie” Andrzeja Stasiuka, prezentujące – pomimo wszelkich geograficznych i...

„Wędrowny sokół” to jedyna książka w dorobku Jamila Ahmada, zmarłego w ubiegłym roku Pakistańczyka, który zadebiutował w roku 2011, mając 78 lat. Ahmad spędził wiele lat jako urzędnik delegowany na terytoria zamieszkałe przez koczownicze, pasterskie plemiona Pasztunów. Ta książka jest dowodem, że nie traktował swego losu jak zesłania, ale jako szansę na poznanie fascynującej kultury i niezwykłych ludzi. Obecnie taką szansę otrzymujemy również my.

„Wędrowny sokół” to zbiór opowiadań, które łączy nieco tajemnicza postać tytułowego bohatera. Tor Baz to wcześnie osierocony chłopiec, którego spotykamy na różnych etapach jego niespokojnego życia, raz gdy jest przewodnikiem, a kiedy indziej, gdy jest szpiegiem. Oprócz niego pojawia się jeszcze wiele innych, interesujących postaci, takich jak choćby wędrujący mułła Berrerai. Nie ma on nic wspólnego z religijnym fanatyzmem, za to bardzo wiele z niebezpiecznymi przygodami i intrygami, za które jedni go podziwiają, a inni szczerze nienawidzą.

Wraz z „Wędrownym sokołem” poznajemy drogi i bezdroża pogranicza pakistańsko-afgańskiego, gdzie rządzi kodeks honorowy nomadów (pasztunwali), a zdrad i zniewag nie wybacza się nigdy. Powieść Jamila Ahmada charakteryzuje dość prosty styl narracji, która na ogół jest precyzyjna i rzeczowa, ale od czasu do czasu również nieco poetycka i balladowa. Dlatego moim pierwszym skojarzeniem w trakcie lektury były „Opowieści galicyjskie” Andrzeja Stasiuka, prezentujące – pomimo wszelkich geograficznych i kulturowych różnic – bardzo zbliżony klimat i podobną sugestywność.

Choć obyczaje i wydarzenia z życia pasztuńskich nomadów zafascynowały autora na tyle, że poświęcił im swoją jedyną książkę, to nie ma w niej nawet śladu sentymentalizmu czy idealizowania życia koczowników. W kolejnych opowiadaniach dowiadujemy się, jak tyranizują oni swoje żony, prowadzą nieustające sąsiedzkie wojny, porywają dla okupu, a nawet handlują niewolnikami. Fabuła „Wędrownego sokoła” jest osadzona w szczególnym momencie historii plemion, mianowicie w połowie ubiegłego stulecia, gdy swobodne przekraczanie granic państwowych przestało być możliwe. Dla nomadów oznaczało to konieczność drastycznej zmiany odwiecznego trybu życia, a dla wypasanych przez nich stad – śmierć. Ahmad opisuje wszystkie te wydarzenia z pozornym chłodem, co tylko dodaje jego relacji dramatyzmu.

Wydawnictwo Czarne przyzwyczaiło już swoich czytelników, że jego propozycjom można, a nawet należy zaufać. Skupiając się głównie na prozie polskiej i środkowoeuropejskiej, ambitnej i niebanalnej, osiągnęło komercyjny sukces nieokupiony kompromisami. „Wędrowny sokół” ze swoją egzotyką, walorami czysto literackimi, ale też poznawczymi, świetnie wpisuje się w profil wydawnictwa, zdecydowanie preferującego szlaki mniej uczęszczane. Z całą pewnością warto nimi podążać.

Bogusław Karpowicz

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (361)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2064
Gosia | 2016-09-25
Na półkach: 2016, Przeczytane
Przeczytana: 24 września 2016

Rzadko się zdarza, by człowiek zaistniał jedną książką i to w wieku 78 lat, a tak się stało w przypadku pakistańskiego pisarza Jamila Ahmada.
Książka ta to właściwie zbiór opowiadań luźno powiązanych ze sobą postacią Tor Baza - tytułowego Wędrownego Sokoła.
Autor przestawia w nich wycinki z życia koczowniczych plemion żyjących na pograniczu Afganistanu i Pakistanu. W ich trudne życie, którego rytm wyznacza przyroda i surowe obyczaje wkracza jeszcze polityka i granice państwowe uniemożliwiające odwieczną tradycyjną wędrówkę. Rządzący nie rozumieją, że dla tych nomadów osiadły tryb życia oznacza śmierć.
Poznajemy codzienność, zwyczaje i swoisty kodeks honorowy, który stanowi prawo dla tych ludzi.
Książka dość cienka, ale oszczędność stylu podkreśla tylko to, jak trudne i biedne jest życie tamtejszych plemion.
Książka ciekawa, ale wydała mi się jakaś niedokończona.

książek: 918
Alicja | 2016-07-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 lipca 2016

"Żeby przetrwać, trzeba umieć przełknąć i strawić rzeczy gorzkie i niesmaczne" (str 55)
Książka składa się z opowiadań o życiu plemion Azji Centralnej, a przez wszystkie przewija się jedna postać.Poznajemy życie nomadów przemierzających w sezonowej wędrówce tereny Pakistanu i Afganistanu, które zostało zagrożone przez politykę rządową, zmierzającą do prowadzenia osiadłego trybu życie i lojalności wobec jednego państwa, naruszając trwającą setki lat tradycję. Historię, zwyczaje i kodeks honorowy tych ludzi. Odpowiedzialność zbiorową za czyny swoich członków i za wydarzenia mające miejsce na podległych im terenach. Plemiona podzielone na klany, które albo współpracują , albo rywalizują ze sobą.Ludzi żyjących w biedzie, których jedynym celem w życiu jest przetrwanie.

książek: 509
adb | 2017-01-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 stycznia 2017

[...]
"Wędrowny Sokół" reklamowany jako baśniowa powieść o Tor Bazie nie jest niczym takim. W rzeczywistości to 9 odrębnych opowieści, w których Tor Baz rzeczywiście się pojawia, ale pojawia marginalnie. Żadna z tych opowieści nie jest jednak baśnią, a jeżeli już to najokrutniejszą z baśni Grimmów. Tu sprzedaje się 8 letnią córkę za kilogram opium, wypędza żonę, handluje ludźmi. W tym świecie to nic niezwykłego. Równie surowy jak ludzie jest tu klimat: klimat gór, klimat opowieści i klimat języka . Groza natury jest w każdym z opowiadań doskonale oddana. Jak nie upał, to mróz i wicher z gór. Życie to walka o przetrwanie.
"Wędrowny Sokół" to opowieść o ludziach, o dawnych zwyczajach Pasztunów, o odchodzącym świecie, tak różnym od naszego, że nie sposób go oceniać. A tytułowy Wędrowny Sokół - Tor Baz wędruje z jednej opowieści do drugiej i stóp Hindukuszu.

Cała opinia tu: http://slowooslowach.blox.pl/2017/01/Wedrowny-Sokol-Jamil-Ahmad.html

książek: 704
Kasia | 2015-03-02
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 02 marca 2015

Książka Wędrowny sokół składa się z kilku obrazów przedstawiających życie ludzi, którzy w większości prowadzą wędrowny styl życia, mają własne zasady i są im wierni. Elementem łączącym te obrazy jest postać chłopca Tor Baza, którego spotykamy w rożnych momentach życia. Czytając te historie, można poczuć żar słońca, kurz, zmęczenie ludzi, smak porażki i promień nadziei.
Gorąco polecam.

książek: 785
mamaKa | 2015-02-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 lutego 2015

"Wędrowny sokół" to książka o losach ludzi mieszkających na pograniczu wzgórz Iranu, Pakistanu i Afganistanu. Losach wyznaczonych przez przyrodę oraz prawa plemion w jakich żyją i z jakimi spotykają się wędrując po tych nieprzystępnych terenach. Książka napisana w sposób nie pozostawiający wątpliwości, że nie jest to życie łatwe i przewidywalne. Opis rzeczywistości jest zwięzły, pozbawiony zbędnych przymiotników. Przez to jeszcze bardziej trafia do czytelnika. Nie ma tutaj podziału na dobrych i złych bohaterów. Są ludzie, którzy muszą przetrwać.

książek: 2427
Michał | 2015-03-09
Przeczytana: 08 marca 2015

Chciałoby się powiedzieć, że to opowieść o miejscu i ludziach, których już nie ma. Szkopuł w tym, że oni chyba jednak wciąż są.

Lektura nie zajmuje dużo czasu. Autor skąpił rozwlekłych opisów, ograniczał się do prostych relacji. Dotyczy to zarówno miejsc, jak i ludzi. Treść książki przez to wydaje się surowa, ale jest z nią jak z życiem na pustyni. Z pozoru jałowe i niemal nieistniejące, jednak po dłuższym zapoznaniu odkrywa swoją obfitość i różnorodność.

Fabuła rozgrywa się na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Miejsce jej rozgrywania to irańsko-pakistańsko-afgańskie pogranicze, gdzieś z dala od głównych szlaków i poza wszelkimi ważniejszymi wydarzeniami. Niby czasem coś tam majaczy w oddali, ale tak naprawdę to tylko odpryski tego, co naprawdę istotne. Świat ten żyje swoim tempem i według swoich zasad. Zaskakuje ich różnorodnością, kryje wiele plemion o długich tradycjach - mniejsze, co zmieszczą się w jednej wiosce, i wielkie, których karawany w trakcie wędrówki oddalone są od...

książek: 1620
pawba | 2015-06-25
Na półkach: Wyzwanie 2015, Przeczytane
Przeczytana: 25 czerwca 2015

Wspaniale opisane codzienne życie Pasztunów i innych plemion na obszarach Pakistanu, Iranu i Afganistanu. Zwyczaje, smutki i radości przedstawione poprzez historię chłopca. Niemal baśniowy klimat, jak z opowieści Szeherezady pozwala czytelnikowi przenieść się w tamte rejony i poczuć suchość pustyni, piasek w oczach i piękno oazy.

książek: 270
Aśka | 2015-03-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2015 rok

W tej niezwykłej powieści Tor Baz, czyli tytułowy Wędrowny sokół, syn pary kochanków, która za swoje cudzołóstwo zapłaciła kilkuletnim życiem w ukryciu a następnie śmiercią z rąk mszczących się krewnych, wiedzie nomadyczne życie na pograniczu Pakistanu i Afganistanu. Dla żyjących tam plemion nadrzędną wartością jest przetrwanie, a społeczne relacje reguluje kodeks honorowy. To świat pełen brutalności i miłości, ubóstwa i honoru, pokory i ambicji. Tereny te stały się politycznym grzęzawiskiem, znanym głównie z terroryzmu i swojej niedostępności. Ahmad oddaje jednak czytelnikom szkło powiększające, które pozwala przyjrzeć się dokładniej ludom i plemionom zasiedlającym ten rejon. Nie ocenia, a opisuje. Ukazuje wielowiekowe tradycje, które muszą mierzyć się z nierzadko bezlitosną nowoczesnością. W starciu ze sztucznie wyznaczanymi granicami i zewnętrznymi systemami prawnymi obyczaje i utrwalone przez pokolenia zasady nie mają wielkich szans na przetrwanie.

Jamil Ahmad stworzył...

książek: 274
Łukasz | 2015-02-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 16 lutego 2015

Książka nie zrobiła na mnie specjalnego wrażenia. Jest dosyć chaotyczna i płytka, a przez to nie pozwala utożsamiać się czytelnikowi z głównym bohaterem. Zdecydowanie autor mógł postarać się, aby książka miała większą głębie, bo bądż co bądż temat jest arcy ciekawy.

książek: 290
Luka Rhei | 2015-02-28
Na półkach: Przeczytane

Opowiem Wam bajkę o Tor Bazie — tak mógłby zacząć swoją opowieść Jamil Ahmad. — Wędrownym Sokole, którego stopy prowadziły przez surowe obszary Afganistanu, Pakistanu i Iranu. O tym, który kiedyś uniknął śmierci. I gdyby tak rzeczywiście zaczął swoją opowieść Jamil Ahmad, największy pakistański pisarz, który zmarł niecały rok temu, byłaby to baśń o Tor Bazie. Jedna z rodzaju tych z tysiąca i jednej nocy. Baśń o nieznanego pochodzenia handlarzu, szpiegu, przewodniku. Ubranym na czarno tajemniczym mężczyźnie, którego skrywa cień. Ale prawda jest trochę inna. W Wędrownym Sokole Wędrownego Sokoła niemal nie widać. Skrada się między przypowieściami, przemyka u stóp Beludżów, Bettanów; nie znajdziesz go jednak wśród tych, których zwą "wędrujący pieszo". Nie jest zatem koczownikiem, o których tak dużo pisze Ahmad. Nie jest Afridi. To nawet nie jest historia bezpośrednio o nim.

Ale tak naprawdę to właśnie Tor Baz jest spoiwem wszystkich opowieści, które snuje niespiesznie Jamil Ahmad,...

zobacz kolejne z 351 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd