Miecz przeznaczenia

Cykl: Wiedźmin Geralt z Rivii (tom 2)
Wydawnictwo: superNOWA
8,44 (25176 ocen i 701 opinii) Zobacz oceny
10
5 695
9
7 105
8
7 004
7
3 964
6
1 033
5
263
4
61
3
34
2
8
1
9
Edytuj książkę
szczegółowe informacje

Wiedźmiński kodeks stawia tę sprawę w sposób jednoznaczny: wiedźminowi smoka zabijać się nie godzi. To gatunek zagrożony wymarciem. Aczkolwiek w powszechnej opinii to gad najbardziej wredny. Na oszluzgi, widłogony i latawce kodeks polować przyzwala. Ale na smoki – nie. Wiedźmin Geralt przyłącza się jednak do zorganizowanej przez króla Niedamira wyprawy na smoka, który skrył się w jaskiniach...

Wiedźmiński kodeks stawia tę sprawę w sposób jednoznaczny: wiedźminowi smoka zabijać się nie godzi.
To gatunek zagrożony wymarciem. Aczkolwiek w powszechnej opinii to gad najbardziej wredny. Na oszluzgi, widłogony i latawce kodeks polować przyzwala.
Ale na smoki – nie.

Wiedźmin Geralt przyłącza się jednak do zorganizowanej przez króla Niedamira wyprawy na smoka, który skrył się w jaskiniach Gór Pustulskich. Na swej drodze spotyka trubadura Jaskra oraz – jakżeby inaczej – czarodziejkę Yennefer. Wśród zaproszonych przez króla co sławniejszych smokobójców jest Eyck z Denesle, rycerz bez skazy i zmazy, Rębacze z Cinfrid i szóstka krasnoludów pod komendą Yarpena Zigrina. Motywacje są różne, ale cel jeden.
Smok nie ma szans.

 

źródło opisu: superNOWA, 2014

źródło okładki: http://www.supernowa.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 164
LadyBlackCat | 2017-07-01
Na półkach: Przeczytane

Po wysłuchaniu pierwszego tomu z Wiedźminem, stałam się fanką całej sagi, pisałam o tamtym tomie tutaj. To było odkrycie czegoś naprawdę wyjątkowego, takie, które zdarza się raz na kilka lat. Tom drugi to również są opowiadania. Pisanie o nich nie jest proste, bo z jednej strony wnikając w szczegóły, można strzelić spoilera i pozbawić kogoś przyjemności czytania. Ma to o tyle znaczenie, że z tego co słyszałam, znaczna cześć postaci pojawia się w dalszych tomach. Z drugiej zaś strony, starając się tego uniknąć, można z kolei poprzestać na samych ogólnikach i sloganach, co doprowadzi z kolei do tego, że ktoś, kto nie zna tematu, w ogóle nie będzie wiedział, o co chodzi.


Opowiadania mają oczywiście charakter fantasy, dzieci mogą poprzestać na dosłownej wymowie tekstu, czyli na ciekawych przygodach Wiedźmina. Ale osoby troszkę dojrzalsze bez wysiłku zdadzą sobie sprawę z symboliki i podtekstów. Pisząc chociażby na blogu o tych symbolach czy podtekstach można niepostrzeżenie wejść na tereny bardzo osobiste, każdy ma przecie swoje własne wspomnienia i skojarzenia. Szczegółowe wnikanie w treść może więc poza spoilerem narażać piszącego na zbytnie odsłanianie się. Jeżeli ktoś to lubi, to oczywiście nie ma problemu, ja niekoniecznie.


W opowiadaniach są motywy przeznaczenia, walki z losem, miłości, przyjaźni, konsekwencji, odwagi, poświecenia, śmierci i masy innych rzeczy. Są nawiązania do różnych legend i baśni, do postaci z baśni i z legend, np. Złoty Smok, Syrena, driady, różne potwory i inne. Nie każda postać, znana z bajek, jest taka jak i w bajce. Każdy niemal okazuje się kimś innym, niż stereotypowo się go postrzega. Nie każdy kojarzący się z kimś biednym czy uciśnionym, jest taki w rzeczywistości itp. itd. Postacie z opowiadań powtarzają, że nie zawsze to, co ludzie mówią, jest prawdą. Opisy mogą brzmieć trywialnie, ale mimo to spróbuję, tak niemal na chybił trafił wspomnieć o tym, co najbardziej utkwiło mi w pamięci. Będzie to taka garść luźnych bardzo refleksji.


Wiedźmin, wędrując ze swoim przyjacielem, spotkał kiedyś piękna dziewczynę, pieśniarkę, nazywaną „Oczko”. Ona zakochała się w nim od pierwszego wydarzenia. Dała mu wyraźnie do zrozumienia, co do niego czuje. On miał świadomość, że ona jest szalenie wartościową osobą, że zrobiłaby wszystko, co możliwe, aby dać mu szczęście. Ale kochał kogoś innego. Kochał Yennefer, która nie zamierzała robić niczego, aby on był szczęśliwy. Wręcz przeciwnie, raniła go bezustannie i odrzucała. Ale mimo to mieli ze sobą wiele wspólnego. Byli inni od reszty, on Wiedźmin, on wiedźma również, oboje samotni. Jakie jest najlepsze wyjście z tej sytuacji? Zaryzykować związek z „Oczkiem”, chociaż jej nie kocha, ale będzie miał stabilność i być może uczucie przyjdzie później, a jak nie przyjdzie, to trudno. Czy może iść za głosem serca i nie udawać przed sobą i innymi, że pojawiła się miłość do „Oczka” i zaryzykować, że zostanie z niczym?
Wykonanie audiobooka jest rewelacyjne, nie można mu niczego zarzucić. Audiobook jest idealny dla osób, które Sapkowskiego nie znają, tekst z muzyką i efektami specjalnymi jest w stanie porwać chyba każdego czytelnika. A ci, co go znają, mogą sobie przypomnieć.
całość
http://powrot-do-krainy-ksiazki.blogspot.com/2017/06/andrzej-sapkowski-miecz-przeznaczenia.html

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Miasto ślepców

Z niezrozumiałych dla mnie powodów książka wzbudza takie kontrowersje. Od biedy mógłbym zrozumieć, że nie podoba się styl, pewna maniera pisarska, sku...

zgłoś błąd zgłoś błąd