Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Kompleks Portnoya

Tłumaczenie: Anna Kołyszko
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,04 (1659 ocen i 122 opinie) Zobacz oceny
10
82
9
200
8
323
7
553
6
274
5
132
4
32
3
47
2
10
1
6
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Portnoy's Complaint
data wydania
ISBN
9788308054758
liczba stron
316
język
polski
dodała
Ag2S

Premiera trzeciej powieści Philipa Rotha w styczniu 1969 roku wzburzyła literackim światem – chodziło o główną postać, która, choć fikcyjna, rozpaliła emocje czytelników. Alexander Portnoy – rocznik 1933, urodzony w Jersey City w rodzinie żydowskiej, IQ 158 – leży na kozetce u psychoterapeuty. Akapit za akapitem, kartka za kartką bezlitośnie rozlicza się z historią własną i rodziny. Z matką,...

Premiera trzeciej powieści Philipa Rotha w styczniu 1969 roku wzburzyła literackim światem – chodziło o główną postać, która, choć fikcyjna, rozpaliła emocje czytelników. Alexander Portnoy – rocznik 1933, urodzony w Jersey City w rodzinie żydowskiej, IQ 158 – leży na kozetce u psychoterapeuty. Akapit za akapitem, kartka za kartką bezlitośnie rozlicza się z historią własną i rodziny. Z matką, której czujne oko chciałoby dopilnować wszystkiego, zwłaszcza tego, co syn je i co z siebie wydala. Z ojcem, od początku dziejów cierpiącym na niestrawności. Z rodzicami w ogóle, bo „Żyd, którego rodzice żyją, jest na ogół biorąc bezradnym niemowlęciem!”. Próbując wydostać się z rodzinnej niewoli, Alex wpada w inną niewolę – w sidła kompulsywnych erotycznych fantazji.
Wyznania Alexa to przełomowy monolog w dziejach literatury amerykańskiej i światowej. Dla jednych stał się pokoleniowym manifestem. Inni zobaczyli w nim wspaniale ironiczny tekst, w którym tyrady na temat seksualności nie wykluczają rozważań o polityce i religii. Portnoy – postać stworzona pół wieku temu – wszedł do kanonu literackich bohaterów, ale nadal pozostaje młody. Zastanawia, drażni, pobudza do myślenia.
Kompleks Portnoya znalazł się na liście stu najlepszych anglojęzycznych powieści XX wieku sporządzonej przez Modern Library i na liście stu najlepszych anglojęzycznych powieści lat 1923–2005 magazynu „Time”.
Publikacja Kompleksu Portnoya otwiera nową serię dzieł pisarza przygotowaną przez Wydawnictwo Literackie – wyłącznego wydawcę Philipa Rotha w Polsce.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 299
Stebbins | 2015-06-28

„Czy to już terapia, panie doktorze, czy dopiero tak zwane zbieranie materiału?” (s. 110)

„Kompleks Portnoya” to powieść, którą chciałem przeczytać już od miesięcy. Tak się szczęśliwie złożyło, że Wydawnictwo Literackie postanowiło, około pół roku temu, przypomnieć polskiemu czytelnikowi twórczość jednego z najwybitniejszych współczesnych amerykańskich pisarzy – Philipa Rotha, zaczynając od wznowienia najbardziej rozpoznawalnego dzieła autora, czyli właśnie Kompleksu. Strzał w dziesiątkę! I mój i wydawnictwa, gdyż historia zwierzającego się psychoanalitykowi Alexa to literacka uczta; to książka która zdecydowanie zasługuje na miano klasyka, obok której nie można przejść obojętnie, to wreszcie powieść, która tyleż samo szokuje, co zmusza do przemyśleń.

Kompleks to powieść napisana w formie monologu, dorosły już, 33-letni Alexander Portnoy opowiadana lekarzowi (który w zasadzie nie udziela się w trakcie lektury) historię swego życia, losy Żyda w amerykańskim mieście New Jersey, który szuka odpowiedzi na pytanie kim właściwie jest i co spowodowało, że jego życie, które pozornie jest pasmem zawodowych sukcesów, w gruncie rzeczy jest jednak jednym wielkim egzystencjalnym koszmarem.
Nic dziwnego, że w momencie wydania powieści, w roku 1969, została ona oprotestowana przez środowiska konserwatywne, nic dziwnego że zakazywano jej wydawania; tytułowy bohater nie oszczędza nikogo, często balansując lub przekraczając granice tzw. „dobrego smaku”, głównie w kwestii wiary, biorąc na tapetę środowiska żydowskie, jak i chrześcijańskie, między innymi nazywając Jezusa Chrystusa „głównym pedałem Palestyny”.
Alex to człowiek o bardzo wysokim ilorazie inteligencji, niezwykle spostrzegawczy, dzięki czemu czytelnik ma okazję, w zasadzie „wejść” w umysł bohatera, który dzieli się każdym, nawet najdrobniejszym szczegółem. I cóż takiego na kozetce u dr Spielvogla wyznaje/wspomina Alex? Znajdą się tu opisy onanizowania w rękawicę baseballową, zdecydowanie nie bezstresowego wychowania, „seksu” z wątróbką (którą zresztą chwilę później cała rodzina zjada na obiad), nienawiść do tzw. „gojów” (ludzi nie będących ' synami Izraela), zaliczanie kolejnych „szparek” i wiele wiele innych. Portnoy to Żyd, gardzący swymi pobratymcami, gardzący wszystkim tym co zakłada kajdany na jego prawo do wolności i swobodę wyboru, pragnie zerwać uciskające go pęta kulturowe, nie wie jednak jak to zrobić.
Nie bez powodu, tytuł powieści nawiązuje do Kompleksu Edypa, gdyż to właśnie matkę w największej mierze, uznaje bohater za przyczynę swego obecnego stanu; matkę której równie mocno nienawidzi co podziwia. To ona uczyła go „sikania na stojąco”, to ona potrafi w niezrozumiały, wręcz magiczny dla małego chłopca sposób upiec ciasto z galaretką, w której - „przecząc prawom fizyki” - umieszcza owoce; to również ona za najdrobniejsze przewinienie wyrzuca go z domu (małego chłopca!), to ona wymachuje nożem zmuszając syna do zjedzenia obiadu, to ona chce znać każdy szczegół z życia swego małego Aleksika. Bohater to złote dziecko przeskakujące o dwie klasy w trakcie edukacji, to tzw. „człowiek sukcesu”, który nie potrafi poradzić sobie z własnymi emocjami, z własną seksualnością, to człowiek który toczy wewnętrzną wojnę, często przecząc samemu sobie m.in. walcząc i mówiąc głośno o pojednaniu i braterstwie, kiedy sam dzieli społeczeństwo na Żydów oraz gojów, bezlitośnie szydząc z jednych i drugich.

Kompleks Portnoya, może niejednokrotnie sprawiać wrażenie satyry, powieści przy której czytelnik wybucha niekontrolowanymi napadami śmiechu, jest to jednak śmiech przez łzy. Pomimo drwin i żartów, nie jest to lektura łatwa, ani tym bardziej lekka. To książka, którą śmiało można nazwać obrazoburczą, przepełniona jest bowiem dokładnymi i odpychającymi wizjami seksualnych fantazji/dewiacji oraz dosadnym językiem skierowanym w stronę różnych środowisk. To właśnie wulgarny język może spowodować u niejednego czytelnika oburzenie czy też niesmak, jednak ma on w powieści Rotha swoje uzasadnienie, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że mamy tu do czynienia z monologiem, w którym bohater uzewnętrznia się, a ten właśnie mocny styl wypowiedzi, sprawia, iż całość jest niesamowicie szczera i prawdziwa. Alex Portnoy to postać odciskająca swe piętno w historii literatury, postać o której można by (i pewnie wielu już to zrobiło) pisać prace magisterskie, całe rozprawy.
Dzieło Philipa Rotha to powieść niezwykle odważna, łamiąca tabu, to pozycja Wybitna (tak, tak, przez duże „W”), nie dająca o sobie zapomnieć; to w końcu rozpaczliwe wołanie o pomoc. Tylko kto tak naprawdę woła? Alex Portnoy? Roth? Ja? Ty? Społeczeństwo?

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Zaginięcie

Kolejna książka z cyklu z Joanna Chyłką. Jeżeli nie czytałeś „KASACJI”, nie ma powodów do zmartwienia, możesz sięgnąć po kolejną książkę Remigiusza Mr...

zgłoś błąd zgłoś błąd