Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zaprzysiężeni. Biały Kruk

Tłumaczenie: Robert J. Szmidt
Cykl: Zaprzysiężeni (tom 3)
Wydawnictwo: Książnica
7,36 (44 ocen i 7 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
7
8
15
7
15
6
4
5
0
4
3
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The White Raven
data wydania
ISBN
9788324581511
liczba stron
312
kategoria
historyczna
język
polski
dodał
jarr74

Dołącz do Zaprzysiężonych — wikingów przemierzających skute mrozem stepy w poszukiwaniu skarbu, do którego drogę wskazują runiczne znaki. Zaprzysiężeni osiedlili się nad Fiordem Wschodniej Drogi, lecz wciąż czują zew morza i myślą o srebrnym skarbie władcy Hunów. Jednak ich jarl, Orm Zabójca Niedźwiedzia, nie chce wracać do przeklętego miejsca. Dopiero kiedy dawny wróg napada na ich domy, a...

Dołącz do Zaprzysiężonych — wikingów przemierzających skute mrozem stepy w poszukiwaniu skarbu, do którego drogę wskazują runiczne znaki.

Zaprzysiężeni osiedlili się nad Fiordem Wschodniej Drogi, lecz wciąż czują zew morza i myślą o srebrnym skarbie władcy Hunów. Jednak ich jarl, Orm Zabójca Niedźwiedzia, nie chce wracać do przeklętego miejsca. Dopiero kiedy dawny wróg napada na ich domy, a dwaj wojownicy dostają się do niewoli, wikingowie związani słowami przysięgi wyruszają na poszukiwanie towarzyszy. Przemierzają ziemie Słowian i rozległe stepy, gdzie muszą stawić czoło wyjątkowo srogiej zimie. Zaś u celu podróży natykają się na plemię wojowniczek gotowych oddać życie w obronie kurhanu Attyli. Gnani żądzą srebra nie cofną się przed niczym, nawet jeśli ta wyprawa miałaby się okazać ich ostatnią.

 

źródło opisu: http://publicat.pl/ksiaznica/oferta/beletrystyka-h...(?)

źródło okładki: http://publicat.pl/ksiaznica/oferta/beletrystyka-h...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1003
Kasia | 2014-11-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 listopada 2014

„Biały kruk” to już trzecia, przedostatnia odsłona przygód drużyny Wikingów, związanych ze sobą na dobre i na złe dzięki przysiędze złożonej Odynowi. I to jeszcze lepsza niż poprzednie.

Po dosyć dramatycznych wydarzeniach opisanych w „Wilczym morzu”, Zaprzysiężeni osiedli nad Fiordem Wschodniej Drogi, ciesząc się urokami ciepłych pieleszy i domowego ogniska. Jarl Orm ma nadzieję, że dzięki wspólnej pracy drużyna będzie mogła się wzbogacić bez konieczności wyruszania na kolejne podboje. Czy można jednak zmienić wilka morskiego w uprawiającego rolę gospodarza, a bitewny topór na zwykłą siekierę? Nie ma na to szans. Zaprzysiężeni coraz częściej wspominają pozostawiony na stepie skarb, a gdy na horyzoncie pojawia się dawny wróg, nic już nie może zatrzymać ich w nowej siedzibie. Raz rozbudzona żądza srebra nie znajdzie ukojenia póki nie zostanie zaspokojona.


Robert Low niemal od samego początku wrzuca czytelnika w sam środek akcji. Podobnie jak poprzednie tomy cyklu, „Biały kruk” to dynamiczna powieść, w której aż dudni od szczęku oręża i bitewnego gwaru. Główni bohaterowie nie wahają się przed niczym, by zdobyć to, co – jak uważają – w pełni im się należy. Są brutalni i bezwzględni, ale takie też były realia X-wiecznej Europy, gdy każdy dzień mógł być tym ostatnim.

Wraz z Ormem Zabójcą Niedźwiedzia oraz jego kompanami przyjdzie nam przejść niemal pół Europy – od mroźnych północnych wybrzeży Morza Bałtyckiego, poprzez Nowogród aż po stepy nad Morzem Czarnym. Przyjemną odskocznią od wielu powieści o Wikingach jest to, że Low umieścił akcję swojej na Rusi, której władcy tak chętnie wykorzystywali wówczas pomoc nordyckich najemników.

Dużym plusem i urozmaiceniem „Białego kruka” są również liczne sagi i wikińskie opowieści snute przez chłopca zwanego Krucza Kość, przypominają one te, które można znaleźć np. zbiorach baśni z różnych stron świata. Nie zabrakło także nawiązań do legend szkockich (z racji pochodzenia autora) oraz słowiańskich (z racji miejsca akcji). Podkreślają też świetny klimat historii „Zaprzysiężonych”.

Warto również wspomnieć, że na drodze głównych bohaterów staje wioska należąca do plemienia… Polan. Zbieżność nazw jest jednak zupełnie przypadkowa i nie dotyczy przodków Piastów (w końcu Zaprzysiężeni nie dotarli nawet w okolice Wielkopolski), a wschodniosłowiańskiego plemienia zamieszkującego tereny nad Dnieprem na południowy-wschód od Kijowa. Nie są to też wolni kmiecie, jak można by się spodziewać po naszej historii, a zwykłe chłopstwo podległe swemu ruskiemu księciu.

Z przyjemnością i niejakim zaskoczeniem muszę przyznać, że z tomu na tom cykl jest coraz lepszy i bardziej wciągający. Widać zwłaszcza dużą poprawę w porównaniu z pierwszą częścią, która sama w sobie była naprawdę niezła. Z niecierpliwością wypatruję ostatniego tomu wieńczącego serię, mam nadzieję, że nie trzeba będzie czekać na niego zbyt długo. A póki co „Zaprzysiężonych” polecam wszystkim miłośnikom powieści przygodowo-historycznych i oczywiście fanom Wikingów.

Opublikowano także na: www.kacikzksiazka.pl

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Zoologia

(...) „Zoologia” to po prostu niekonwencjonalny atlas zwierząt, których nie pogrupowano klasycznie według gatunków, rodzajów, ale według dość oryginal...

zgłoś błąd zgłoś błąd