Nawroty nocy

Tłumaczenie: Ewa Bekier
Wydawnictwo: Znak
6,1 (159 ocen i 32 opinie) Zobacz oceny
10
3
9
10
8
22
7
27
6
41
5
30
4
16
3
6
2
3
1
1
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La ronde de nuit
data wydania
ISBN
9788324032686
liczba stron
160
język
polski
dodała
Ag2S

Decyzja została podjęta. Wyboru dokonał los, Bóg albo historia. To nie jest ważne. Ważne, jak zachowa się człowiek w samym środku okupacyjnego piekła. Może być zdrajcą, bohaterem albo nikim. Rozdarty między dwoma światami, zawieszony na granicy między świadomością a szaleństwem, współpracuje jednocześnie z francuskim Gestapo i ruchem oporu i nie potrafi wyzwolić się z objęć obłąkanej historii....

Decyzja została podjęta. Wyboru dokonał los, Bóg albo historia. To nie jest ważne. Ważne, jak zachowa się człowiek w samym środku okupacyjnego piekła. Może być zdrajcą, bohaterem albo nikim. Rozdarty między dwoma światami, zawieszony na granicy między świadomością a szaleństwem, współpracuje jednocześnie z francuskim Gestapo i ruchem oporu i nie potrafi wyzwolić się z objęć obłąkanej historii.

Modiano z czułością i odrobiną okrucieństwa przygląda się swoim bohaterom. Ze śladów, zapachów i dźwięków próbuje wyczarować przeszłość i wyłuskać z niej prawdę o świecie.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

książek: 348
Gosia | 2014-12-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 grudnia 2014

Jest rok 1969 - Patrick Modiano pisze "Nawroty nocy". Jest rok 2014 - Patrick Modiano dostaje Literacką Nagrodę Nobla. Jednakże tej książce daleko do zapewnień wydawcy, że powieść ta (a raczej opowiadanie) najlepiej uzasadnia werdykt Akademii Szweckiej. Mimo to warto się nad nią pochylić. Tym bardziej, że lektura "Nawrotów nocy" zajmie jeden wieczór.
Akcja powieści dzieje się w okupowanej przez nazistów stolicy Francji w latach II wojny światowej. Część społeczeństwa kolaboruje z Niemcami, inni walczą w ruchu oporu. Modiano w sposób groteskowy przedstawił dwie tak skrajnie odmienne grupy. Pierwsza to Międzynarodowe Stowarzyszenie Handlowe Paryż-Berlin-Monte Carlo, które dzięki kapowani, szpiclowaniu bogaci się. Na czele tej bandy stoją Henri Normand i Pierre Philibert i to oni werbowali "pracowników pochodzących z przestępczego świadka. A byli wśród nich: włamywacze, stręczyciele, wyrzutki społeczne, aferzyści, morfiniści, szarlatani i kurtyzany.
Druga grupa, nazwana przez bandę gestapo Siatką Rycerzy Ciemności (w skrócie SRC) to nieszkodliwa organizacja, dla której najwyższe wartości stanowią: Sprawiedliwość, Postęp, Prawda, Demokracja, Wolność, Rewolucja i Honor. Jednym słowem prawdziwi bohaterowie.
Między tymi dwoma grupami zawieszony jest główny bohater "Nawrotów nocy". Postać o tyle ciekawa, którą w literaturze można określić mianem antybohatera. Młody mężczyzna, w wieku 20 lat "pracuje" dla Międzynarodowego Stowarzyszenia Handlowego. Szefowie powierzają mu misję - ma przeniknąć do SRC i zniszczyć ją od środka. Na potrzeby swojej działalności przyjmuje pseudonim Swing Trubadur. Zadanie wykonuje, staje się członkiem Siatki i przyjmuje imię Lambelle. Dostaje zadanie - zabić przywódców bandy gestapo. Czyli zaczyna pełnić rolę podwójnego (może już potrójnego) szpiega.
Jest to postać o tyle ciekawa, gdyż to typowy antybohater. To człowiek bez właściwości, nieokreślony, bierny. Niemożność samookreślenia, przypadek doprowadziły do kolaboracji: "Nie czuję żadnego szczególnego powołania, oczekiwałem od starszych od siebie, żeby mi wybrali zajęcie. Ich sprawą było w jakiej postaci woleli mnie widzieć. Zostawiałem im inicjatywę. Skaut? Kwiaciarz? Tenisista? Nie: Urzędnik pseudoagencji policji. Szantażysta, szpicel, opryszek. Zdziwiło mnie to bądź co bądź. Nie posiadałem właściwości jakie wymagają takie prace: złośliwości, braku skrupułów, upodobania do hulaszczego trybu życia. [...] Co jest najciekawsze w wypadku chłopców mojego pokroju: mogą równie dobrze skończyć na Pantheonie, co na cmentarzu Thiais otoczonym czworobokiem żołnierzy" (s. 93-94). Ponadto bohater zawieszony jest pomiędzy dwoma światami, nie pasuje ani do jednej grupy ani do drugiej: "Za mało siły ducha, abym mógł umieścić się po stronie bohaterów. Za dużo miękkości i roztargnienia, żeby stać się prawdziwym łobuzem" (s.40).
Obojętność to także cecha typowa dla antybohatera. Nie obchodzi go własny los, a tym bardziej inni: "Mógłbym pojechać z nią [matką] do Szwajcarii, ale zostałem tutaj przez lenistwo i obojętność. Mówiłem już, że mało mnie obchodziły losy świata. Mój los także nie pasjonował mnie nadmiernie" (s. 110).
Jako antybohater jest zmaknięty na innych ludzi, nie chce z nimi wchodzić w żadne interakcje, męczą go i nudzą. W jakiej roli zatem się widzi. Spełnieniem jego życiowych aspiracji byłoby bycie barmanem: "BARMAN. Oto co wydawało się odpowiadać moim gustom i zdolnościom. Stoicie za BAREM. Bar zasłania was przed innymi" (s. 119).
Na nieokreśloność i brak podmiotowości bohatera wskazuje także wielość jego imion: Swing Trubadur, Lamballe, Marcel Petiot czy Maxime de Bel-Respiro.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Tupcio Chrupcio. Żegnaj, pieluszko!

Cała seria książeczek o Tupciu Chrupciu jest adresowana do kilkulatków i to tych młodszych. Tupcio to mała myszka. Mieszka w norce z mamą, tatą i mło...

zgłoś błąd zgłoś błąd