Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wnuczka do orzechów

Cykl: Jeżycjada (tom 20)
Wydawnictwo: Akapit Press
7,03 (375 ocen i 99 opinii) Zobacz oceny
10
31
9
27
8
72
7
116
6
82
5
32
4
5
3
6
2
3
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788362199785
liczba stron
296
język
polski
dodała
lonia171

Co się dzieje z Jeżycami?

Kim jest ta dziewczyna?
I dlaczego Józef Pałys stracił dla niej głowę?
Kolejny tom "Jeżycjady"- jak zwykle wesoły, liryczny i krzepiący

 

źródło opisu: http://www.akapit-press.com.pl/sklep/dla-mlodziezy...(?)

źródło okładki: http://www.akapit-press.com.pl/sklep/dla-mlodziezy...»

Brak materiałów.
książek: 558
Nieznośna | 2014-11-18
Przeczytana: 17 listopada 2014

Jestem tą częścią zauroczona. Bardzo polubiłam Dorotę Rumianek. Za jej bezkompromisowość i taką borejkową pogodę ducha, niespotykaną wśród ostatnich nastoletnich bohaterek (chociażby Mcdusia...). Józefa polubić nie musiałam, bo od samego urodzenia, a dokładniej od jego podróżach w wózku z mamą. Natomiast Ignacy Grzegorz... Bez komentarza.
Bardzo ucieszyłam się z tak obszernej obecności Idy, mojej ulubionej siostry Borejko. Jest coraz bardziej postrzelona, ale w dalszym ciągu sympatyczna i uczynna.

Sama historia. No cóż... to książka o miłości dla młodzieży. Trochę naiwna, ździebko infantylna. Po prostu urocza!

Jednak nie obyło się bez mankamentów. Niektóre opisy przyrody są jakby nie musierowiczowe. Przełknę, przeskoczę, nie będę się czepiać - może się zdarzyć. Ale zakończenie! Jako matka małego szkraba wręcz drżę z obawy, jak wyprawa na rower zakończyła się dla Jędrusia! Przynajmniej dla porządku powinno być choć wspomniane, że wrócił szczęśliwie do domu, a zakwasy miał przez tydzień. Albo, że Józef wziął go na dorociną furę.

Kończąc - czuję zdecydowany niedosyt towarzystwa Doroty i Józefa. Naprawdę polubiłam tę parę! Razem i osobno.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Serce ze szkła

Ksiazka pelna emocjii. To moje pierwsze spykanie z ta autorka. Jestem pozytywnie zaskoczona stylem pisarki. Pieknie napisana historia milosci Kacey i...

zgłoś błąd zgłoś błąd