8,25 (991 ocen i 49 opinii) Zobacz oceny
10
214
9
306
8
146
7
231
6
36
5
54
4
2
3
1
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Les miserables
data wydania
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Dominika

 

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2318)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 6082

Myślę, że każdy znajdzie w tej powieści swój moment bezgranicznego zachwytu!

Wiele słyszałam o tej powieści, wiele się po niej spodziewałam, przygotowałam nawet zapas chusteczek – uprzedzona, że będą potrzebne.

Zaczęłam czytać i historia bardzo mnie wciągnęła. Ale przez cały I tom miałam uczucie, że Wiktor Hugo zakpił sobie ze mnie. (Podobne uczucie mam, czasami, przy czytaniu Dickensa). Otóż, miałam wrażenie, że nie czytam o realnych ludziach, ale o idealnych i skrajnych wzorcach moralnych . Bo oto – w tomie I mamy:
1. Anioła bezwzględnej dobroci i miłosierdzia – księdza Myriel
2. Anioła bezwzględnego poświęcenia – Fantynę
3. Anioła bezwzględnej sprawiedliwości – Javerta
4. Wreszcie anioła bezwzględnej odwagi, bezwzględnego poświęcenia, bezwzględnej dobroci – Jana Valjean

Czyli czułam się tak, jakby autor wskazywał palcem i mówił – patrz Czytelniku – oto ludzie, których społeczeństwo uznało za NĘDZNIKÓW, oto ten, kto pomaga nędznikom, oto ten, kto ich ściga. Wybieraj, decyduj,...

książek: 2588
onika | 2014-06-24
Na półkach: Przeczytane, Klasyka, Powieści
Przeczytana: czerwiec 2014

Drugi tom „Nędzników” czytało mi się znacznie spokojniej niż pierwszy. Na scenę wkroczył bowiem Mariusz i nie jest to generalnie postać, która w jakikolwiek sposób mogłaby przyspieszyć mi puls. Po wyrazistym Janie Valjean, Javert’cie i rodzinie Thénardier, młodzian ten jest jakiś taki nijaki. Zapala się słomianym ogniem, unosi niepotrzebnie dumą, jest nieznośnie sentymentalny, choć prawy i uczciwy. Mariusz sam siebie nie zna, on jest dopiero na początku drogi, która go ukształtuje, więc pewnie stąd ta jego nijakość.

Kolejny raz ogromne wrażenie zrobiły na mnie dygresje pisarza. Opis klauzuli klasztoru benedyktynek-bernardynek Marcina Vergi jest absolutnie fascynujący, gdyż Hugo nie szczędzi naturalistycznych szczegółów. Mycie zębów jako pierwszy stopień do piekła, noszenie wełnianych koszul wywołujących gorączkę, zakaz kontaktów z najbliższymi i nieustająca modlitwa – jednak ta ścisła klauzula daje dowód na istnienie Boga – tylko kilka zakonnic zwariowało, nie wszystkie.

Jestem...

książek: 6569
allison | 2013-01-29
Przeczytana: 29 stycznia 2013

Tak jak przypuszczałam, lektura drugiego tomu okazała się równie pasjonująca jak czytanie pierwszej części.

Mamy tu dalsze losy postaci poznanych wcześniej, ale pojawiają się też nowi bohaterowie, a ponieważ upływa sporo czasu, jedni dorośleją, inni się starzeją...
Akcja niezmiennie trzyma czytelnika w napięciu, sprawiając, że losy Jana i Kozety, ich bliskich oraz wrogów śledzi się z zapartym tchem.

Tak jak w pierwszym tomie, autor sporo miejsca poświęca społecznym i historiozoficznym refleksjom, dużo pisze o wolności jako wartości przypisanej każdemu człowiekowi prawem Boga i natury (w tym kontekście odnajdujemy tu także fragmenty poświęcone pozostającej pod rozbiorami Polsce).

Całość napisana jest pięknym, bogatym językiem, obfitującym w liczne odniesienia do kultury i historii europejskiej. Te porównania, metafory oraz przemyślenia mają ponadczasowy charakter; wiele poglądów pisarza wciąż jest aktualnych (np. spojrzenie na wojnę i rewolucję oraz ich skutki, refleksje na...

książek: 959
Shimik | 2016-08-30
Na półkach: Przeczytane

Historia Nędzników to historia, którą każdy powinien poznać. Jest to po części kryminał, po części powieść przygodowa, a jeszcze ważniejsze jest to jak pokazuje jakie zmiany mogą zajść w człowieku. Wystarczy jak jedna osoba cię pchnie we właściwym kierunku i całe życie może się zmienić. Tak było z Jean'em Valjean, tak było z Kozetą. Tak jest z każdym! Wystarczy spotkać odpowiednią osobę by życie trafiło na właściwy bieg, a jak się spotka złą osobę można wypaść z obranej drogi, a powrót na nią będzie ciężki, czasami nawet niemożliwy. Trzeba mieć jednak nadzieję na spotkanie tej właściwej osoby. Książka jest wspaniała i polecam przeczytanie jej każdemu!

książek: 1343
Ksychopata | 2014-08-20
Przeczytana: 19 sierpnia 2014

a więc w drugim tomie poznajemy kolejnych bohaterów, nowych Mariusza i Kozetę i to wszystko łączy się w różny sposób z bohaterami, których poznajemy na początku...
Drugi tom najbardziej jest właśnie skupiony na tych dwóch postaciach...cały czas wokół nich krąży...w tle w mniejszym już trochę znaczeniu są bohaterowie, którzy grają pierwsze skrzypce w I części powieści...
Jest trochę ciekawszy aniżeli I tom, bowiem jest więcej powieści, a mniej opisów historycznych...


Nędznicy to moim zdaniem gigant i diament literatury światowej jest to książka, która powinna być wyzwanie dla każdego czytelnika...jak najwięcej osób, powinno to wyzwanie podjąć...
Victor Hugo musiał być niezwykłym człowiekiem

Wybrałem kilka fragmentów, zdań, opisów, które w tracie lektury wyłapałem z treści, które zwróciły moją uwagę...

„Rozum nie karmiony nauką i mądrością słabnie. Współczujemy głodnym żołądkom, lecz współczujemy i duchom, którym brak strawy.”

„Tajemnice bogaczy to gąbka nasiąknięta złotem;...

książek: 2313
Jola_St | 2012-09-10
Przeczytana: 09 września 2012

Wspaniała opowieść o życiu we Francji w XIX wieku w czasie Rewolucji Francuskiej. Piekny język i wciagająca akcja. Z półki tych książek, od których nie mozna się oderwać.

książek: 846
cykuta | 2010-10-31
Przeczytana: maj 2007

Czy człowiek może być z natury zły? Kogo bliźni mają prawo nazwać nędznikiem, a w konsekwencji potępić, strącając do najniższych rowów społecznych i skazując na dożywotnią hańbę?

Głównym bohaterem „Nędzników” Victora Hugo jest były galernik, recydywista, Jan Valjean. W młodości został przez nędzę popchnięty do popełnienia drobnego przestępstwa – kradzieży bochenka chleba, by nakarmić nim przymierającą głodem siostrę i gromadkę jej dzieci. W oczach prawa uczynek ten był na tyle niecny i godny potępienia, że mężczyznę skazano na lata ciężkich robót, które opuścił jako zdeprawowany cynik, pozbawiony sensu życia. Prędko jednak sytuacja uległa zmianie; na jego drodze stanął zacny człowiek – biskup małej wioski Digne, który zaszczepił w tym nędzniku prawdziwe, bezinteresowne dobro. Od chwili spotkania z księdzem Myriel, żywot eks-galernika zmienia się diametralnie. Przybiera nową tożsamość i postanawia odkupić swoje przewiny, przez resztę życia pomagając ludziom w potrzebie. To...

książek: 3085
nellanna | 2010-05-12
Na półkach: Ulubione, Przeczytane

Wspaniała epopeja, barwna galeria postaci.Do przeczytania, przeżycia i licznych powrotów sentymentalnych.

książek: 167
Dominik | 2018-07-19
Przeczytana: 19 lipca 2018

Ani zasób słownictwa, ani też gramatyka języka polskiego nie są w stanie sprostać ocenie "Nędzników". Nie ma takiej drogi ekspresji. Czytając, miałem wrażenie, że Victor Hugo żongluje sześcioma lub nawet siedmioma piłeczkami tańcząc przy tym rubasznie. To mistrz słowa, porównań i wywodów. Dostrzegał to, co dla większości było zakryte. I chwała mu za to.

książek: 767
Joanne | 2011-01-27
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: styczeń 2011

Powieść mojego życia. Polecam każdemu!

zobacz kolejne z 2308 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Powstaną nowi „Nędznicy” od BBC

Andrew Davies, jeden z twórców serialu „Wojna i pokój”, będzie pracował nad kolejnym serialem dla BBC. Tym razem czeka nas nowa, i jak zapowiada Davies, bardziej wierna oryginałowi adaptacja „Nędzników” Victora Hugo. Stacja PBS opublikowała już pierwsze zdjęcia z planu.


więcej
Literacki Horoskop LC – Książkowy Koziorożec

Koniec roku za pasem, a to oznacza, że nadchodzi czas Koziorożca, najambitniejszego ze wszystkich znaków. Znaku, którego planetą jest Saturn, kolorem zielony, a ulubionym dniem – sobota. Jakimi pisarzami są osoby urodzone pod tym znakiem, a jakimi czytelnikami? Książki prawdę powiedzą. Zachęcamy do czytania charakterystyki i naszych wróżb.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd