Nędznicy tom IV

Tłumaczenie: Krystyna Byczewska
Cykl: Nędznicy (tom 4)
Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
8,53 (38 ocen i 7 opinii) Zobacz oceny
10
14
9
6
8
10
7
4
6
3
5
0
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Les miserables
data wydania
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Dominika

 

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (196)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2588
onika | 2014-08-15
Na półkach: Przeczytane, Klasyka, Powieści
Przeczytana: sierpień 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Nie dorabiam do czytania książek żadnej filozofii. Czytam, bo lubię, bo dzięki czytaniu mogę przeżyć tysiąc żyć. Książki trafiają w moje ręce na ogół dość przypadkowo. Owszem, mam swoich ulubionych autorów, których kolejne dzieła łykam jak młody pelikan. Więcej w tym jednak ślepego trafu niż zaplanowanego działania. Ale czasem na horyzoncie zdarzeń pojawiają się tytuły, które wyzwalają we mnie jakąś wewnętrzną potrzebę zapoznania się z nimi.

Tak było z „Nędznikami”. Od kiedy usłyszałam ten tytuł, chciałam przeczytać tę powieść. Była to jakaś nie do końca świadoma potrzeba. Po przeczytaniu tego niezwykłego utworu wiem, że historia Jean’a Valjean’a zostanie we mnie na zawsze. Cieszę się, że trafiłam na wydanie czterotomowe, bo nie wiem, czy na raz udźwignęłabym ciężar tego dzieła.

W ostatnim tomie Hugo zadecydowanie zamyka wszystkie wątki. Mam wrażenie, że dość lekką ręką uśmierca swoich bohaterów. I choć widzę w tym cel, to jednak za dużo tych śmierci. Cóż z tego, że większość z...

książek: 827
Katarzyna Bartnicka | 2018-01-14
Przeczytana: 14 stycznia 2018

Gdyby tak wziąć postać niesprawiedliwie skazanego galernika, do tego dodać postać samotnej matki, której nędza nie pozwala zatrzymać przy sobie dziecka, a zamiast tego zostawić ja u ludzi nikczemnych i to wszystko połączyć talentem jakim obdarzony został Victor Hugo, to w prosty sposób otrzymalibyśmy piękną lecz ckliwą historię, do której chusteczki powinny być sprzedawane w komplecie. Jednak autor Nędzników stworzył dzieło, w którym nie tylko pochyla się nad losem ludzi skrzywdzonych, ale przeprowadza bardzo głęboka analizę ubóstwa oraz próbuje znaleźć lekarstwo na zniwelowanie nędzy. Powieść napisana jest w taki sposób, że główny wątek przerywany jest dygresjami, a to o Napoleonie ponoszącym klęskę Pod Waterloo, a to o przemianach społecznych skupiając się na losie biednych i na niesprawiedliwość społeczną, a to o niesprawiedliwym wymiarze sprawiedliwości. Wszystko to wiąże się w logiczna całość połączona z losami bohaterów, ale dygresje te są tak rozwinięte, że przeciągają się...

książek: 2879
BetiFiore | 2016-03-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 09 marca 2016

Właśnie skończyłam czytać ostatni tom "Nędzników" i po prostu brak mi słów. Wzruszyłam się bardzo i kłaniam się głęboko przed talentem Wiktora Hugo. Takie książki zdarzają się czasem raz w życiu. Świat i wartości przedstawione w powieści, to już "inny świat", taki, który już odchodzi w zapomnienie, a szkoda, bardzo szkoda.

książek: 167
Dominik | 2018-07-31
Przeczytana: 31 lipca 2018

Po przeczytaniu całości zdałem sobie sprawę, jak wielką pracę wykonał Victor Hugo. "Nędznicy" są owocem zmysłu obserwacji, wnikliwości, pracowitości i talentu. Szczególnie ujęły mnie konstrukcje językowe, porównania, sposób prowadzenia akcji, łączenie wątków, wywody na tle społecznym, psychologicznym i filozoficznym.

książek: 505
piotr111 | 2014-08-26
Przeczytana: 26 sierpnia 2014

Powieść pozytywistyczna - to wyrażenie chyba najlepiej oddaje "Nędzników" - obszerna, wielowątkowa powieść społeczna. Na początku myślałem, że głównym jej wątkiem są losy Jeana Valjean (ta pisownia mi bardziej odpowiada), ale po przeczytaniu całości muszę stwierdzić, że przedmiotem opisu Hugo nie jest pojedynczy człowiek, nie jest Paryż ani nawet Francja, ale ludzie - tytułowi nędznicy - zgodni z wyobrażeniami autora i czasami, które opisuje.
Powieść jest ogromna nie swoją objętością, ale ogromem problemów, które porusza. Mamy tu więc wątki z pogranicza romantyzmu ipozytywizmu - przemiana moralna galernika, miłość pomiędzy Kozetą a Mariuszem, niekończący się pościg Javerta za Jeanem Valjean. Mamy też opisane realia historyczne - jeżeli dobrze pamiętam, są to głównie lata 1815-1833. Mamy również dygresje polityczne, filozoficzne, rozważania na tema t natury człowieka. Mamy arcydzieło.
Powtórzę za Cornelią Funke: "książki muszą być ciężkie, bo w nich jest cały świat." I tak jest...

książek: 987
zlatawiecz | 2018-04-04
Przeczytana: 04 kwietnia 2018

Mistrz! Nie widzę żadnego innego słowa, które oddawałoby uczynek Victora Hugo. Tylko prawdziwy mistrz literacki mógł przejść z opisu bitwy i śmierci bohaterów, wprost do rozważań nad ekonomiczną wartością gówna i nie stracić przy tym nic a nic na powadze i szacunku do tematu. A Hugo właśnie to uczynił w IV tomie "Nędzników".

"Nędzników" nareszcie skończyłam. Jestem pod dużym wrażeniem tak IV tomu, jak i powieści w całości. Jest to historia szczegółowa, wręcz drobiazgowa i zaskakująca(i to dla czytelniczki, która nałogowo ogląda od najmłodszych lat serial na jej podstawie).

Była barykada, powstanie, paczka Enjolrasa i karczma Korynt. Był wybitny strzelec, szpicel, dwóch bohaterów, pijak i dziecko.
A później było gówno i szczegółowy opis historii paryskich kanałów.
A po tym wszystkim przyszedł czas miłości i rodzinnych czułości. A na koniec coś pięknego i wzruszającego, ale to już pozostawię każdemu do osobistego odkrycia.

Jan Valjean, czyli główny bohater "Nędzników",...

książek: 687
Malwina | 2017-06-18
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 18 czerwca 2017

Po przeczytaniu całości: ciężko mi ocenić tę powieść... Na pewno jest to swoiste arcydzieło - stąd też taka moja nota. Ale mi OSOBIŚCIE aż tak do gustu nie przypadła. Losy głównych bohaterów, fabuła - okej. Dobrze, że się skończyło, jak skończyło. Ale te obszerne opisy przekroju społeczeństwa, bitew, rewolucji... W tym pewnie tkwi artyzm dzieła. Ale jak dla mnie - można by to było napisać o wiele krócej :) A tak miałam czasem wrażenie, że czytam traktat filozoficzny, podręcznik historyczny, a krótkie fragmenty fabuły i losy bohaterów to tylko ozdobniki.
I dzięki Bogu, że nie czytałam tej książki na studiach (jakoś nie było w lekturach o_O), to mogłam się nią w jakiś sposób delektować, a nie robić notatki z wyżej wymienionych fragmentów.
Ciężki jest Hugo. O wiele bardziej lubię czytać Dumasa.
Nie linczujcie xD Po studiach filologicznych wolę w książkach upatrywać rozrywkę intelektualną, a nie tomiaszcze do studiowania :)

książek: 141
DonProsto | 2018-07-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: lipiec 2018

To już czwarta i niestety ostatnia część Nędzników. Ostatnią część mógłbym ocenić o gwiazdkę niżej, ale samo zakończenie i spojrzenie na powieść jako całość winduję ją na samym szczycie wysublimowania literackiego :). Oczywiście można by było tą książkę w wydać w jednym tomie, ale byłaby bardzo ciężka i niewygodna w czytaniu. Wspominając tutaj o podziale na tomy mam na myśli całą historię, która mocno się zazębia i nie ma w niej jakiś przełomów, zwrotów akcji i zmiennych nastrojów w poszczególnych tomach. To jest po prostu jedna bardzo długa opowieść. Porównałbym to do książek o Masie (mafii pruszkowskiej) z taż różnicą, że gdyby połączyć wszystkie książki Sławomira S. z czcionką nędzników to wyszło by 325 stron, a w przypadku nędzników około 1,5 tysiąca :).
Właśnie puenta akapitu wyżej świetnie obrazuje współczesną literaturę, a literaturę z poprzednich stuleci. To tak jakby porównywać dwa materiały: pięknie wyrzeźbioną deskę z drewna która pachnie i ma w sobie dusze, do deski...

książek: 269
króliki | 2013-03-08
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 07 marca 2013

Specjalnie chciałam przeczytać książkę, zanim obejrzę film, by móc oceniać film na podstawie książki, a nie odwrotnie. Ale szczerze mówiąc spodziewałam po niej się czegoś lepszego. Owszem, była dobra, akcja raczej wartka, przeplatana epizodami z historii Francji. A co mi się tak średnio podobało to to, że zdecydowana większość bohaterów jest skrajna: albo zła, albo dobra; albo biała, albo czarna. Mało w tej książce szarości. Generalnie mi się podobała, ale biorąc pod uwagę to, ile szumu narobił ostatnio film (którego jednak nie obejrzałam), byłam bardzo wymagająca i spodziewałam się większych rewelacji.

książek: 907
Leesec | 2015-10-06
Przeczytana: 05 października 2015

No, niestety, co tom to coraz nudniejszy... Rozczarowuję się. Niestety usypiały mnie coraz częstsze i dłuższe opisowe fragmenty np. rewolucji na paryskich ulicach, choć może z historycznego punktu widzenia są interesujące. Zabrakło mi osobistych wątków poznanych wcześniej bohaterów.

zobacz kolejne z 186 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Powstaną nowi „Nędznicy” od BBC

Andrew Davies, jeden z twórców serialu „Wojna i pokój”, będzie pracował nad kolejnym serialem dla BBC. Tym razem czeka nas nowa, i jak zapowiada Davies, bardziej wierna oryginałowi adaptacja „Nędzników” Victora Hugo. Stacja PBS opublikowała już pierwsze zdjęcia z planu.


więcej
Literacki Horoskop LC – Książkowy Koziorożec

Koniec roku za pasem, a to oznacza, że nadchodzi czas Koziorożca, najambitniejszego ze wszystkich znaków. Znaku, którego planetą jest Saturn, kolorem zielony, a ulubionym dniem – sobota. Jakimi pisarzami są osoby urodzone pod tym znakiem, a jakimi czytelnikami? Książki prawdę powiedzą. Zachęcamy do czytania charakterystyki i naszych wróżb.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd