6,79 (479 ocen i 79 opinii) Zobacz oceny
10
17
9
40
8
89
7
157
6
99
5
41
4
13
3
17
2
4
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Pythians anvisningar
data wydania
ISBN
9788375089356
liczba stron
368
słowa kluczowe
literatura szwedzka
język
polski
dodała
Ag2S

Trzeci tom bestsellerowej szwedzkiej trylogii "Oblicza Victorii Bergman" sprzedanej do 35 krajów! Wyróżniona m.in. nagrodą specjalną przez Szwedzką Akademię Twórców Literatury Kryminalnej! Poznaj najmroczniejsze zakamarki chorego ludzkiego umysłu! „Kryminalna trylogia Oblicza Victorii Bergman okazała się sukcesem − i słusznie. Oprócz klasycznej narracji rodem ze skandynawskiej literatury...

Trzeci tom bestsellerowej szwedzkiej trylogii "Oblicza Victorii Bergman" sprzedanej do 35 krajów!
Wyróżniona m.in. nagrodą specjalną przez Szwedzką Akademię Twórców Literatury Kryminalnej!

Poznaj najmroczniejsze zakamarki chorego ludzkiego umysłu!

„Kryminalna trylogia Oblicza Victorii Bergman okazała się sukcesem − i słusznie. Oprócz klasycznej narracji rodem ze skandynawskiej literatury noir mamy tu wnikliwe, niemal psychiatryczne studium szaleństwa, które narodziło się z trudnej do wyobrażenia seksualnej opresji”. Piotr Kofta, Wprost

 

źródło opisu: http://www.soniadraga.pl/

źródło okładki: http://www.soniadraga.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Ewa-Książkówka książek: 661

„Oblicza Victorii Bergman” – jedna z najlepszych trylogii ostatnich lat

W moim czytelniczym dorobku pojawiło się już wiele mrocznych historii rodem z dobrze rozwiniętej wyobraźni ich autorów. Jedne porażały głównymi wątkami, w których trup słał się gęsto, drugie imponowały nienaganną kreacją bohaterów, a trzecie zapierającymi dech w piersiach zwrotami akcji. Które z nich cenię najmocniej? Te, które są w stanie zagwarantować mi wszystkie wymienione wartości w jednym tytule – a niełatwa to sztuka. Nieczęsto zdarza mi się trafiać na takie perełki. Aż tu nagle pewnego pięknego dnia w moje ręce wpada „Obłęd”, pierwsza część trylogii „Oblicza Victorii Bergman” szwedzkiego duetu o pseudonimie Erik Axl Sund.

I zaczyna się. Przerażające i drastyczne morderstwa – jedno za drugim – których ofiarami padały dzieci. Bezwzględny morderca pozbawia je wybranych części ciała i porzuca zmasakrowane zwłoki tam, gdzie teoretycznie każdy mógłby odkryć jego tożsamość, a jednak nikomu to się nie udaje: w centrum tętniącego życiem Sztokholmu. Rozwikłania dramatycznej zagadki śmierci ofiar podejmuje się pani komisarz Jeanette Kihlberg. Splot zdarzeń oraz przychylny los sprawiają, że w śledztwie pomaga jej znana i ceniona w środowisku psycholog Sofia Zetterlund.

O ile w pierwszym tomie przyglądamy się głównie samej sprawie oraz śledztwu, o tyle w drugim autorzy nakreślają nam znacznie bliżej sylwetkę Sofii – w końcu nie bez powodu uczynili ją bohaterką trylogii. A kobieta to szalenie tajemnicza, pełna zagadek, ze skomplikowaną i dramatyczną przeszłością.

Co przynosi...

W moim czytelniczym dorobku pojawiło się już wiele mrocznych historii rodem z dobrze rozwiniętej wyobraźni ich autorów. Jedne porażały głównymi wątkami, w których trup słał się gęsto, drugie imponowały nienaganną kreacją bohaterów, a trzecie zapierającymi dech w piersiach zwrotami akcji. Które z nich cenię najmocniej? Te, które są w stanie zagwarantować mi wszystkie wymienione wartości w jednym tytule – a niełatwa to sztuka. Nieczęsto zdarza mi się trafiać na takie perełki. Aż tu nagle pewnego pięknego dnia w moje ręce wpada „Obłęd”, pierwsza część trylogii „Oblicza Victorii Bergman” szwedzkiego duetu o pseudonimie Erik Axl Sund.

I zaczyna się. Przerażające i drastyczne morderstwa – jedno za drugim – których ofiarami padały dzieci. Bezwzględny morderca pozbawia je wybranych części ciała i porzuca zmasakrowane zwłoki tam, gdzie teoretycznie każdy mógłby odkryć jego tożsamość, a jednak nikomu to się nie udaje: w centrum tętniącego życiem Sztokholmu. Rozwikłania dramatycznej zagadki śmierci ofiar podejmuje się pani komisarz Jeanette Kihlberg. Splot zdarzeń oraz przychylny los sprawiają, że w śledztwie pomaga jej znana i ceniona w środowisku psycholog Sofia Zetterlund.

O ile w pierwszym tomie przyglądamy się głównie samej sprawie oraz śledztwu, o tyle w drugim autorzy nakreślają nam znacznie bliżej sylwetkę Sofii – w końcu nie bez powodu uczynili ją bohaterką trylogii. A kobieta to szalenie tajemnicza, pełna zagadek, ze skomplikowaną i dramatyczną przeszłością.

Co przynosi trzeci tom pt. „Katharsis”? Na początku zdecydowanie chaos: natłok postaci oraz sytuacji odrobinę przygniata. Bardzo pomocny jest w tym momencie spis bohaterów umieszczony na początku powieści. Na szczęście ów rozgardiasz daje się szybko opanować i ustępuje on miejsca… czystej psychologii. Chyba tak najlepiej można ująć w słowa całość trzeciego tomu trylogii.

Tym razem również mamy do czynienia ze zbrodnią, z ofiarami, ze skrupulatnie i szczegółowo opisywanym śledztwem. Jednak nie to jest najważniejsze w przypadku „Katharsis”. Tu liczy się przede wszystkim mroczna otchłań nie tyle psychopatycznego mordercy, ile człowieka naznaczonego chorobą psychiczną, a także analiza motywów jego postępowania i wpływ traumatycznych przeżyć z lat dziecięcych na wybory podejmowane w dorosłości. Nie będzie przesadą, jeśli powiem, że w przypadku tej powieści mamy do czynienia z wnikliwym studium przypadku osoby naznaczonej dysfunkcją psychiczną (w dużo mocniejszym i dokładniejszym stopniu, niż to miało miejsce w „Traumie”).

Co ciekawe, autorzy nie oparli stworzonej przez siebie historii tylko na własnej fantazji. Bardzo umiejętnie pod tę fikcyjną opowieść podpięli przypadki seryjnych morderców. Zbrodnicze poczynania Eda Geina czy Andrieja Czikatiło nie miały przed duetem absolutnie żadnych tajemnic i zostały bardzo dokładnie opisane w tej książce. Podobnie rzecz ma się w jednostkami chorobowymi, które panowie zdecydowali się opisać. Jestem pod wrażeniem tak dobrego przygotowania się pisarzy.

Szybko daje się też zauważyć, że trylogia jest bardzo dobrze skomponowana, wszystkie tomy świetnie się ze sobą łączą i zazębiają, tworząc harmonijną i spójną całość. To, co nie było jasne w pierwszym czy drugim, przestaje być zagadką w trzecim. Nie jestem jedynie usatysfakcjonowana samym zakończeniem, na które autorzy się zdecydowali. Liczyłam na mocniejsze uderzenie, na epilog, który nie dałby mi spać w nocy, ale… Nie jest powiedziane, że nie spodoba się on każdemu, wszak każdy ma inny gust.

Czy teraz, gdy mam ogląd na całość cyklu, nadal chcę Wam go polecać? Jak najbardziej! Z ręka na sercu muszę przyznać, że na płaszczyźnie psychologicznej to jeden z najlepszych znanych mi tytułów (zwłaszcza tom ostatni). Naprędce ciężko mi teraz podać jeden, który choćby w małym stopniu by mu dorównywał.

Nie wyobrażam sobie także, by któryś z fanów powieści z dreszczykiem, w których psychika bohaterów stanowi ich najważniejszą siłę napędową, nie przeczytał „Obliczy Victorii Bergman”. To wyśmienita trylogia, której naprawdę fenomenalnym zwieńczeniem jest „Katharsis” – istna wisienka na torcie!

Ewa Szczepańska

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1026)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 881
darkangel | 2015-01-28
Przeczytana: 28 stycznia 2015

Ciekawa choć odrobinę zagmatfana książka. Cieżko czasem połapać się w ogarnięciu akcji czy tez postaci, spowodowane to może być zbyt długimi okresami czasu czytania poszczególnych części trylogii. Jednakże cała trylogia napisana jest z psychologicznego punktu widzenia wszystkich niemalże bohaterów co sprawia, że nie można sie odniej oderwać.

książek: 815
Ewelinka5 | 2015-11-17
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 17 listopada 2015

No i wreszcie docieramy do finału!Czekałam z niecierpliwością na 3 tom Obliczy Victorii Bergmann i muszę powiedzieć, że się nie rozczarowałam. Autorzy stanęli na wysokości zadania i tak namieszali mi w głowie, że hej! Żałuję tylko jednego - że to już koniec.....
Ponownie spotykamy detektyw Jeanette Kihlberg i psycholożkę Sofię Zetterlund. Kobiety są ze sobą coraz bliżej związane. Oprócz sprawy, nad którą pracują, łączy je romans. Sprawa zaginionych chłopców dalej spędza sen z powiek Jeanette. Pojawiają się kolejne ślady, które prowadzą do konkretnych osób, ustosunkowanych i wysoko postawionych. Tymczasem Sofia zaczyna się gubić w sobie - kiedy jest Sofia, a kiedy zaczyna być Victoria. Która z nich jest silniejsza i zdominuje drugą? Szaleństwo ogarnia panią psycholog, ale stara się je wykorzystać - robi notatki i przygotowuje dla swej przyjaciółki portret sprawcy.
Finał historii jest szokujący, a dowody, które znajdują w ciemnej piwnicy sprawiają, że włos jeży się na głowie....

książek: 1945

„Katharsis” szwedzkiego duetu piszącego pod pseudonimem Erik Axl Sound to już ostatni tom cyklu Oblicza Victorii Bergman. Przyznaję, że chyba nie zniosłabym więcej tej wnikliwej psychoanalizy w głąb chorego ludzkiego umysłu, który pogłębiał w mojej głowie uczucie totalnego chaosu, coraz większego braku zrozumienia oraz wstrętu i obrzydzenia. Ta część równie mroczna, przygnębiająca oraz wypełniona tragicznymi wydarzeniami, ale także bardzo poruszająca i skłaniająca do przemyśleń.

W tej części kolejny raz wnikamy w ludzki, udręczony umysł, zupełnie obłąkany, który na skutek olbrzymiej traumy z okresu dzieciństwa, jest coraz bardziej bezwzględny i okrutny, niestety jednym sposobem na uwolnienie się od stłumionych emocji i ogromnego cierpienia jest zemsta, zemsta w najgorszej i niewyobrażalnej postaci. I tej zemsty oraz kompletnej paranoi doświadczamy na katach tej powieści, przez co chwilami mamy dosyć, odczuwamy ogromny ciężar i przygnębienie. Ponadto śledzimy i odkrywamy tajniki...

książek: 1340
Leeloo_Dallas | 2015-08-18
Przeczytana: 18 sierpnia 2015

Jestem pod ogromnym wrażeniem trzeciej części trylogii „Oblicza Victorii Bergman” jak również całości jak i każdej części z osobna.
Fabuła była może zbyt zawiła, z trudem radziłam sobie z tym, aby łączyć poszczególne wątki, wydarzenia a w szczególności osoby. Lektura wymagała ode mnie podążania wieloma tropami, które okazywały się być fałszywe. Ale trud został zrekompensowany spektakularnym zakończeniem.
Ale zanim nastąpił koniec odbyło się wiele przerażających zbrodni, wiele zwrotów akcji i rozegrało się wiele dramatycznych scen. Bardzo mocną stroną historii są dwie główne postaci czyli tytułowa Victoria i dzielna policjantka Jeannete, w której gdzieś na dnie odnalazłam swoje odbicie. Nie jestem policjantką ha ha, ale tak jak ona pomimo natłoku zajęć bardzo staram się też być matką, żoną etc…etc…A sama Victoria? No cóż. Majstersztyk.
Ale najważniejsza jest jednak fabuła, wielowątkowa i z meandrami, nafaszerowana wręcz wiedzą z dziedziny patopsychologi i to mi się bardzo podobało....

książek: 423
popiszsieplay | 2017-08-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 lutego 2017

"Życie to prawie niezauważalne ziewnięcie, które kończy się tak nagle, że człowiek nawet nie zdąży zauważyć, iż w ogóle się zaczęło."

Świeżo po lekturze. Przeczuwałam, że zakończenie będzie bombowe, ale takie nie było. Było epickie!
Jako czytelnik zostałam wyprowadzona w pole. To, o czym byłam przekonana od pierwszej części, okazało się tylko wymysłem chorej wyobraźni bohaterki.
Akcja z ukrytą suszarnią i jej zawartością napisana po mistrzowsku. Miałam ochotę krzyczeć: CO TAM ZNALEŹLIŚCIE?!
Jeśli ktoś lubi bawić się w detektywa - serdecznie polecam cały cykl! Jeśli nie - to i tak polecam!

"Podobno w przestrzeni kosmicznej jest tyle gwiazd, ile człowiek ma komórek mózgowych."
"Przepis na ciasto czekoladowe: 2 jajka, 250g cukru, 4 łyżki kakao, 2 łyżeczki cukry waniliowego, 100g masła, 100g mąki i pół łyżeczki soli."

książek: 1193
zaczytana | 2015-02-27
Na półkach: Przeczytane, 2015, Erik Axl Sund

Po lekturze całości trylogii jeszcze z większym przekonaniem utrzymuję, że należy te trzy książki potraktować wyłącznie jako całość- i najlepiej przeczytać od razu jedną, po drugiej. Tak po prostu jest kompozycyjne skonstruowana ta pozycja- kolejna część bezpośrednio wynika z poprzedniej, a trzecia ostatecznie wyjaśnia wszystkie zawiłości zawarte w pierwszej i drugiej.
Wstrząsająca historia- ogrom niewyobrażalnego cierpienia i okrucieństwa. Przygnębiające studium psychologiczne, miejscami wręcz psychiatryczne. Mimo wszystko przede wszystkim zmuszające do zastanowienia się nad naturą człowieka, nad człowieczeństwem w ogóle. Jak ogromny wpływ na postawę życiową mają przeżycia z dzieciństwa? Czy one wszystko tłumaczą? Usprawiedliwiają? Kim trzeba być, jaką kobietą?- aby ulec dominacji zwyrodnialców, stać się jedną z nich i pozwalać (nieważne- biernie, czy czynnie) na czynione zło?

książek: 209
Kucu | 2016-02-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: luty 2016

Ostatnia część trylogii o Victorii Bergman. Powiem szczerze, że jak pierwszą i drugą część "łyknęłam" w mgnieniu oka, to przy "Katharsis" okrutnie się namęczyłam. Nie znaczy to, że książka jest zła czy nudna. Mam wrażenie, że poprzednie dwie części wyczerpały pulę pomysłów autorów i historia w ostatniej jest po prostu "przekombinowana". Ocena trochę naciągana dobrym wrażeniem z poprzednich tomów.

książek: 662
Ewa-Książkówka | 2015-03-20
Przeczytana: 20 marca 2015

„Oblicza Victorii Bergman” – jedna z najlepszych trylogii ostatnich lat - http://lubimyczytac.pl/oficjalne-recenzje-ksiazek/5313/oblicza-victorii-bergman-jedna-z-najlepszych-trylogii-ostatnich-lat

Na blogu: http://www.ksiazkowka.pl/2015/03/katharsis-erik-axl-sund.html

książek: 2041
jamczyk | 2016-01-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 14 stycznia 2016

O całości - jak w rosyjskiej matrioszce - każdy następny rozdział odkrywa nowe oblicza, bardzo rozedrganych psychicznie, bohaterów.

książek: 880
Wioletta | 2015-07-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 lipca 2015

No nie, już na początku kolejne zaskoczenie i to jakie, nie spodziewałam się takiego oblicza Victorii. I to nie jest jedyna rzecz, o której nie miałam pojęcia. Autorzy zrobili coś niesamowitego. Trzy części tworzą jedną konstrukcję i dlatego trzeba koniecznie przeczytać wszystkie. Powtarzam się, ale również ta część jest psychologicznie doskonała. Całość bolesna i okrutna. Ciekawa jestem czy ktoś przewidział takie rozwiązanie tej łamigłówki? Katharsis.

"Zawsze pozostaje coś, co nie w pełni można zrozumieć, co sprawia, że na mecie zostają pytania, na które nie ma odpowiedzi."

Poszczególne tytuły znakomicie dobrane, choć różne od oryginału.
Chcecie się z tym zmierzyć? Jest ciężko, nie rozumiem po co korzystać z takich zabiegów, tak drastycznych, po co tak emanować okrucieństwem, dlatego moja ocena całości to ostatecznie 6.

zobacz kolejne z 1016 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd