Moje pierwsze samobójstwo i dziewięć innych opowieści

Seria: Kolekcja 20-lecia
Wydawnictwo: Świat Książki
6,51 (1437 ocen i 69 opinii) Zobacz oceny
10
38
9
95
8
191
7
465
6
329
5
192
4
45
3
65
2
9
1
8
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788379437191
liczba stron
384
słowa kluczowe
literatura polska
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Piszę pierwszą w życiu scenę łóżkową i popełniam klasyczny błąd debiutanta – zamiast natychmiast przystąpić do rzeczy, zamiast od razu zacząć rozstępujące się niczym obłok ciało Najpiękniejszej Kobiety Świata opisywać – wchodzę w zawiłe wstępy i dygresje. Ale jak się miało w łóżku Najpiękniejszą Kobietę Świata, to człowiek się czuje tak wzmocniony intelektualnie, że zdaje mu się: ma prawo do...

Piszę pierwszą w życiu scenę łóżkową i popełniam klasyczny błąd debiutanta – zamiast natychmiast przystąpić do rzeczy, zamiast od razu zacząć rozstępujące się niczym obłok ciało Najpiękniejszej Kobiety Świata opisywać – wchodzę w zawiłe wstępy i dygresje. Ale jak się miało w łóżku Najpiękniejszą Kobietę Świata, to człowiek się czuje tak wzmocniony intelektualnie, że zdaje mu się: ma prawo do formułowania tez fundamentalnych. Ma prawo do stawiania i do rozstrzygania kwestii kluczowych. Stawiam zatem (i zaraz rozstrzygnę) następującą kwestię kluczową: Co mianowicie w seksie jest kwestią kluczową? (fragment książki)

 

źródło opisu: Wydawnictwo Świat Książki, 2014

źródło okładki: http://wydawnictwoswiatksiazki.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (3115)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1262
Luiza | 2014-01-23
Przeczytana: 22 stycznia 2014

W Pilchu można się zakochać. I ja jestem pod jego ogromnym urokiem.
Chłonęłam wręcz każde słowo (a najbardziej podobał mi się fragment o okularnicach ;p)
Jest to godna polecenia pozycja, nie tylko dla miłośników.
Styl, język - tu wszystko jest na TAK! :)
Oczywiście zdarzały się również takie opowiadania, które no cóż... były nudne, ale może dlatego, na przykład, że nie interesuję się szachami? Tak to sobie tłumaczę ;)
Naprawdę warto sięgnąć po tę książkę.

książek: 0
| 2016-02-17
Na półkach: Przeczytane, 2016, 2016.02
Przeczytana: 17 lutego 2016

Tezą książki Pilcha jest kontrast pomiędzy zgorzkniałym wiekiem dojrzałym i latami dzieciństwa. Narrator w ciepły, choć nie pozbawiony ironii sposób opisuje swoje dzieciństwo spędzone w Wiśle oraz dojrzałe lata warszawskie, których cechą jest osamotnienie i próba poszukiwania zmiany w miłosnych przygodach. Bohater Pilcha (który jest być może równocześnie jego alter ego) przedstawia w anegdotyczny, barwny sposób wiele postaci, wydarzeń i przy okazji miejsc, zawsze wydobywając ich ironiczną stronę. Opowiadania różnią się od siebie miejscem akcji i czasem jej rozgrywania, spaja je postać opowiadającego w pierwszej osobie narratora, tak że całość równie dobrze można nazwań mikro powieścią. Jest w tym zabiegu coś z trylogii nymburskiej Hrabala. Pilch skupia sie na lidziach oraz na uczuciach, doznaniach, intelektualnych fascynacjach; tekst nie został ograniczony do gawędy, a raczej gawęda uległa rozszerzeniu dzięki wplecenia w nią dygresji. Swobodna forma daje poczucie lekkości, mimo że...

książek: 258
arya | 2014-08-11
Na półkach: Przeczytane, Życie
Przeczytana: 11 sierpnia 2014

Proza Pilcha to swego rodzaju uczta, głównie ze względu na lekkość z jaką operuje on słowem.
Gwiazdki odjęte, bo nieraz wiało nudą; historie rodzinne z czasów dla mnie dziwnych, dziwne problemy, dziwni ludzie. Za mało samego Pilcha. Im mniej jego przemyśleń i rozmów, tym zazwyczaj gorzej wychodzi.
Momentami książka napisana jest ze zbyt dużym dystansem, zbyt mało uczuć i emocji; chciałoby się chociaż raz przeczytać, że jest zwyczajnie źle i że to wszystko jest bez sensu. Bo to nie jest książka o szczęściu.

książek: 501
Magdalena T | 2014-08-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 sierpnia 2014

Moje pierwsze samobójstwo jest to zbiór 10 opowiadań, w których podobno (każdy) znajdzie coś dla siebie. A szczególnie fani autora. Tym razem Pilch przenosi czytelnika w nieznany świat luterskiego Śląska Cieszyńskiego, czyli rejony autora. Bohaterem jest Piotr, pisarz, niedoszły samobójca, człowiek, który nie umie czerpać radości z życia. Niewątpliwie warunki w jakich się wychowywał miały wpływ na jego osobowość i późniejsze życie. Piotr uwielbia kobiety i ich wdzięki, jednak traktuje je jak chwilowe przystanki na swojej drodze.Całość została utrzymana w nostalgicznym nastroju, która przewija się przez wszystkie opowiadania. Nie zabraknie mocnego języka, dziwactw i gawędy. W tych tekstach dominuje szarość z lekkimi przebłyskami. Poznajemy perypetię i dziwaczną osobowość Piotra, który momentami wydaje się być stuknięty. Zadziwia, śmieszy a czasami irytuje wprawia w osłupienie. Podsumowując, stwierdzę, że historia jest naprawdę ciekawa. . Nie zabrakło powtórzeń, które momentami...

książek: 705
kismetka | 2014-01-26
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 26 stycznia 2014

Niby jest to zbiór opowiadań, a tak naprawdę są ze sobą połączone osobą bohatera-narratora. Pierwsze cztery opowiadania - najlepsze, ciekawe. Kolejne trzy - nawet nie pamiętam tytułów, słabsze niż te początkowe. A przez ostatnie trzy opowiadania to już 'czekałam' kiedy książka się skończy... Każde z opowiadań jest niedokończone, niedomówione, ale zakładam, że taka była idea pisarza. Warto przeczytać, ale raczej nie jest to książka do której będzie się wracać.

książek: 168
Karolina | 2010-05-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 maja 2010

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Sinusoida. Jedno opowiadanie wspaniałe, wciągające, żywym językiem napisane, inne koszmarnie nudne. I tak cały czas.
Podobała mi się kreacja głównego bohatera. Spinał wszystkie opowiadania i był tudzież nie był samym Pilchem.
Chociażby w opowiadaniu o psychopacie (najlepsze wg mnie), który wysyła mu listy - nagle okazuje się, ze maniak wpisywania ludzi na listę "Do zabicia" pisze, urodził się w Wiśle w 52, umawiał się z tą samą kobietą, co bohater pierwszego opowiadania itd.
Styl dla mnie nieznośny przy patosie i próbie mityzowania przeszłości, ale gdy tylko uderza w żartobliwy ton, jest wspaniały. Obok fikuśnych metafor nazywanie młodej kobiety dupą. Rozwala, opreża, zachwyca. Miło się go czyta wówczas.
Co nie zmienia faktu, że ogółem wiele mi ta książka nie dała.

książek: 786
Anna | 2014-01-16

Bardzo udany zbiór opowiadań, połączonych ze sobą osobą narratora. Głównie opowieści nostalgiczne o czasach młodości, niewybredne wspomnienia o kobietach i alkoholu. Ale w tym wszystkim wiele tak zwanych życiowych prawd osobistych, celnych obserwacji i wiele tłumaczeń, gotowych do zastosowania, atrakcyjnych i użytecznych.
Mój ulubiony cytat: "Przyjaznej ściemie żaden literat się nie oprze."
Warto przeczytać, ba - samo się czyta.

książek: 701
Jonasz | 2010-09-07
Przeczytana: maj 2008

"Moje pierwsze samobojstwo", moje pierwsze spotkanie z Pilchem i milosc od pierwszego wejzenia.

książek: 685
Radosław Gabinek | 2014-08-27
Na półkach: Przeczytane, E-booki
Przeczytana: 27 sierpnia 2014

Bardzo lubię Pilcha. Mam słabość do jego stylu pisania, do zabawy słowem i charakterystycznej dla niego ironii. Sięgając po opowiadania, zaintrygował mnie tytuł i rzeczywiście opowiadanie tytułowe jest tu chyba najlepsze. Ogólnie rzecz biorąc "Moje pierwsze samobójstwo" to rzecz dobra, ale dla fanów autora i jego stylu. Opowiadania tu zawarte są bardzo zróżnicowane. Niektóre bawią niemal do łez i wzruszają sentymentalizmem,ale są też takie jakby trochę na siłę tu dodane i je momentami z trudem przebrnąłem. Polecam głównie fanom Jerzego Pilcha, a jak ktoś jeszcze nie miał z autorem do czynienia, to radziłbym jednak zacząć od innej jego książki.

książek: 108
czwarta_rano | 2014-06-30
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Moja pierwsza książka Pilcha (i było po niej jeszcze prawie dziewięć). Wsiąkłam i zakochałam się. Fraza Pilcha - tu nie będę oryginalna - jest rozpoznawalna na pierwszy rzut oka/ucha. Jednak wczytując się znajdziemy tu znacznie więcej: melancholię najwyższej próby oraz ironię jako formę samoobrony. Piękna rzecz.

zobacz kolejne z 3105 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd