Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ja wam pokażę!

Cykl: Żaby i anioły (tom 3)
Wydawnictwo: W.A.B.
6,06 (4617 ocen i 161 opinii) Zobacz oceny
10
184
9
274
8
332
7
1 088
6
1 103
5
962
4
207
3
320
2
52
1
95
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8389291843
liczba stron
384
język
polski

Inne wydania

Judyta już za chwilę stanie się kobietą szczęśliwą, bogatą i piękną - ukochany nareszcie się oświadczył, szef, zamiast zredukować, dał awans, a dzięki wakacjom na Teneryfie będzie wyglądała jak bogini. Niestety - Niebieski zaraz wyjeżdża na stypendium do Stanów, wielkimi krokami zbliża się matura Tosi, pojawiają się też kolejne osoby ze wspaniałymi pomysłami, jak urządzić życie...

Judyta już za chwilę stanie się kobietą szczęśliwą, bogatą i piękną - ukochany nareszcie się oświadczył, szef, zamiast zredukować, dał awans, a dzięki wakacjom na Teneryfie będzie wyglądała jak bogini. Niestety - Niebieski zaraz wyjeżdża na stypendium do Stanów, wielkimi krokami zbliża się matura Tosi, pojawiają się też kolejne osoby ze wspaniałymi pomysłami, jak urządzić życie Judyty...

Najnowsza książka z cyklu "Żaby i anioły" to opowieść o życiowych wyzwaniach i zakrętach losu - czy optymizm i energia bohaterki wystarczą, żeby je pokonać?

 

źródło opisu: [Wydawnictwo W.A.B., 2004]

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 314
Tosiaczek | 2013-09-19
Przeczytana: 19 września 2013

To już trzecia książka z tej serii, którą przeczytałam. Początkowo miałam zamiar zacząć swoją opinię od słów: „uff, dałam radę, aż sama się sobie dziwię”. Dlaczego takie słowa przyszły mi na myśl? Już tłumaczę.

Pierwsza część książki jest męcząca. Wyłania się z niej obraz Judyty - egoistki, skupionej tylko na sobie, zapatrzonej w czubek własnego nosa, rozczulającej się nad sobą w nieskończoność; obraz kobiety nie potrafiącej dostrzec wspaniałego mężczyzny, który nie wiedzieć czemu jeszcze z nią wytrzymuje. A co jest najbardziej uciążliwe dla czytelnika? Jej rozmowy z Adamem. Judyta nie potrafi normalnie odpowiedzieć na zwykłe, proste pytanie? Te jej niedopowiedzenia, a potem pretensje, że Adam jej nie rozumie i oczywiście, że nie kocha. To było straszne. Nasuwała mi się wtedy jedna myśl: trzeba mieć świętą cierpliwość, żeby to wytrzymać i nie dać się zwariować.

Książka nabiera tempa, kiedy Adam wyjeżdża. Dużo dzieje się w życiu Judyty, nie czas jednak by teraz o tym opowiadać. Ale suma sumarum dochodzi do tego, że jej życie, a zwłaszcza relacje z Adamem bardzo się gmatwają. Dobre jest to, że Judyta się zmienia. W końcu zaczyna mówić to co myśli, przestaje udawać. I wychodzi jej to na dobre.

Na koniec dodam, że jeden ważny wniosek nasuwa się po przeczytaniu tej książki. Otóż to, że trzeba umieć ze sobą rozmawiać i to otwarcie, bez zakłamania, bez niedomówień. Wymiana myśli między ludźmi jest najważniejsza. Nie może być tak, że co innego myślimy, a co innego mówimy. To prosta prawda, ale jakże często ludzie o tym zapominają.

Czy polecam tę książkę? Szczerze mówiąc, jakby tak pominąć pierwszą część tej książki, to resztę czyta się całkiem nieźle. Zatem można przeczytać. Ale tylko raz, bo nie należy ona do tych, do których się wraca.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Lem. Życie nie z tej ziemi

Z Wojciechem Orlińskim spotkałem się raz, w zbiorze 12 utworów zatytułowanych „Głos Lema”, w którego recenzji pisałem: „....Wojciech...

zgłoś błąd zgłoś błąd