Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Czarownica z Portobello

Tłumaczenie: Michał Lipszyc
Wydawnictwo: Drzewo Babel
5,82 (4543 ocen i 220 opinii) Zobacz oceny
10
161
9
300
8
328
7
920
6
969
5
900
4
291
3
399
2
114
1
161
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
A bruxa de Portobello
data wydania
ISBN
9788389933300
liczba stron
256
język
polski

Kim jest Atena? Sierotą porzuconą przez Cygankę w Transylwanii. Dzieckiem zabranym do Bejrutu przez rodziców adopcyjnych. Urzędniczką londyńskiego banku. Wziętą agentką nieruchomości w Dubaju. Kapłanką z Portobello Road. O Atenie opowiadają osoby, które ją znały. Wśród nich jest dziennikarz badający mity o wampirach, aktorka teatralna, której Atena uwiodła narzeczonego, ksiądz, który ochrzcił...

Kim jest Atena? Sierotą porzuconą przez Cygankę w Transylwanii. Dzieckiem zabranym do Bejrutu przez rodziców adopcyjnych. Urzędniczką londyńskiego banku. Wziętą agentką nieruchomości w Dubaju. Kapłanką z Portobello Road. O Atenie opowiadają osoby, które ją znały. Wśród nich jest dziennikarz badający mity o wampirach, aktorka teatralna, której Atena uwiodła narzeczonego, ksiądz, który ochrzcił jej syna, przybrana matka, były mąż i inni. Wspomnienia te po jej zniknięciu w tajemniczych okolicznościach spisuje zakochany w Atenie mężczyzna, który pragnie uchwycić prawdę o niej.

 

źródło opisu: www.drzewobabel.pl

źródło okładki: www.drzewobabel.pl

pokaż więcej

książek: 502
Gabriela Ozon | 2010-07-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2007 rok

"Lubię wyobrażać sobie następującą scenę: po wyjściu z kościoła Atena spotyka Chrystusa. Z twarzą zalaną łzami rzuca Mu się w ramiona i błaga, by jej wyjaśnił, czumu ją wyrzucono za drzwi tylko dlatego, że podpisała jakiś świstek, który w wymiarze duchowym nie ma najmniejszego znaczenia, a liczy się tylko dla notariusza i urzędu podatkowego.

A Jezus spogląda na Atenę i mówi:

- Spójrz, dziecko, mnie też wyrzucono. Już od bardzo dawna nie chcą mnie wpuścić do środka."

Szirin Khalil. Atena. Czarownica z Portobello. Kobieta, która sprzeciwiła się wszelkim dogmatom kościelnym; wyklęta i potępiona przez społeczeństwo, buntowniczka, manipulantka i ofiara; medium, mistrzyni i mentorka. Kobieta szukająca miłości i miłością gardząca. Wymarzone i długo oczekiwane dziecko swoich rodziców pełne sprzecznych uczuć i wizji. Wspaniała matka. Osamotniona. Oszukana. Błądząca w otchłani złudnego świata i szukająca szczęścia, która zamiast zginąć na stosie jak jej poprzedniczki, została brutalnie zamordowana "dla świata".

I tym razem bohaterów Paulo Coelho otacza aura magii, tajemniczości i wyjątkowości. I choć porzucił ckliwe tony (choćby "11 minut") i nie do końca udane babranie się w głębokiej psychoanalizie ("Weronika postanawia umrzeć"), to nadal bawi się w moralizatora, który rzuca wielkimi cytatami prosto w publikę, doskonale wiedząc, że to kupi. W końcu jest już weteranem komercyjnych powieści, którymi zachwycają się czytelnicy na całym świecie.

"Czarownica z Portobello" podobnie jak "Zahir" ukazuje bardziej osobistą stronę autora. Nie ma tu bajkowego świata, mitycznych krain, prostytutek, które z biegiem stron powieści zmieniają się w Kopciuszka, nie ma poszukujących szczęścia w swojej mądrości bohaterów. Jest kobieta zmierzająca się z niedoskonałościami świata. Ukazująca bezsens Kościoła razem z jego nakazami, przykazaniami i wiarą w samą instytucję kościelną, tak by człowiek czuł się maluczki i strachliwy, by czuł się bezpieczny, choć ogłupiały. Bo Kościół to biznes. Nie nadzieja i miłość. Dekalog silny w swej potędze i trwający tysiące lat... Nie wiara w cuda i coś ponad nami a biznes, tak dobrze nam znany. Nam - tu w Polsce.

Coelho mówi też o Kościele tracącym swych wyznawców przez surowe reguły jakimi się kieruje. Potępia rozwodników i samobójców. I wszystkich tych, którzy w jakiś sposób odstają od reszty. Bogaci się na niedoinformowanych i fanatykach, tworzy swoje sekty w imię Boga, pozwala na szykany społeczeństwa i handel w kościele w dzień święty, choć zabrania tego w innych miejscach; sprzedaje odpusty i sakramenty. Takie XXI-wieczne średniowiecze.

Ale mówi też o takim zwykłym, ludzkim zagubieniu, poszukiwaniu nie tylko siebie, ale kogoś... dla siebie; o różnych rodzajach kobiecej miłości, o potrzebie przynależności i poczucia bycia potrzebnym, o walce o swoje idee i marzenia. I o przegranej w świecie zaściankowości, zawiści i zła.

Po raz kolejny Paulo Coelho pokazuje, że jest też zwykłym facetem, a nie tylko gościem, który cokolwiek napisze i tak dostanie za to grubą kasę, a miliony czytelników będą go wielbiły niczym boga prozy, bo taki mądry, taki wrażliwy i taki życiowy, choć pisze to co trzeba pisać, a nie to o czym chciałby opowiedzieć.

Mimo wszystko (niczym prawdziwa buntowniczka) polecam "Czarownicę". Dla tego mistycyzmu, tajemniczości i dla wszystkich tych, którzy odnajdą kawałek siebie na jednej ze stron.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Uczta dla wron, część 1: Cienie śmierci

Po tajemniczej śmierci Joffreya Barethona królem Westeros zostaje jego młodszy brat, Tommen. Jednak jest on jeszcze dzieckiem, dlatego faktyczną wła...

zgłoś błąd zgłoś błąd