Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Próba miłości. Jak pokochać cudze dziecko

Seria: Bez Fikcji O...
Wydawnictwo: Czarne
6,21 (19 ocen i 4 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
4
7
4
6
6
5
4
4
0
3
0
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375365498
liczba stron
224
język
polski
dodała
Ag2S

Katarzyna i Jarosław Klejnoccy byli spełnionymi rodzicami dwójki dzieci, kiedy poznali Asię, sympatyczną nastolatkę z domu dziecka. Po kilku miesiącach znajomości postanowili, że spróbują stworzyć jej zastępczy dom. W swojej książce dzielą się wątpliwościami i rozterkami, przed jakimi stanęli, podejmując tę ważną decyzję. Stawiają też trudne i odważne pytania: o stan opieki społecznej w naszym...

Katarzyna i Jarosław Klejnoccy byli spełnionymi rodzicami dwójki dzieci, kiedy poznali Asię, sympatyczną nastolatkę z domu dziecka. Po kilku miesiącach znajomości postanowili, że spróbują stworzyć jej zastępczy dom. W swojej książce dzielą się wątpliwościami i rozterkami, przed jakimi stanęli, podejmując tę ważną decyzję. Stawiają też trudne i odważne pytania: o stan opieki społecznej w naszym kraju, o zadania i powinności rodzica, wreszcie – o odpowiedzialność osoby, która dostała szansę na nowe życie. Próba miłości to poruszający dwugłos małżeński o doświadczeniu rodzicielstwa zastępczego.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Czarne, 2014

źródło okładki: http://czarne.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 14
sylwuszka | 2016-06-06
Na półkach: Przeczytane

Kasia i Jarosław Klejnoccy to rodzice dwójki dzieci, którzy poznali Asię, dziewczynę z domu dziecka. Oboje stwierdzili, że chcą stworzyć dla niej zastępczy dom. Ich rozterki, wątpliwości, trudy przy podejmowaniu tej inicjatywy, są opisane w tej książce. „Próba miłości” to relacja obojgu rodziców, którzy opisują cały proces dążenia do adopcji oraz zmagania z nastolatką, która znalazła się w nowym, nieznanym środowisku, czyli poznajemy drogę ich starań - od decyzji o założeniu rodziny zastępczej, przez kurs kwalifikacyjny po wspólne mieszkanie z Asią i jej dalsze losy po opuszczeniu nowej rodziny. To, że właśnie Asia miała 17 lat, gdy Klejnoccy ją przyjęli pod swój dach, czyni tą opowieść bardziej interesującą.
Opowieść zaciekawiła mnie także w kontekście funkcjonalności domów dziecka, autorzy pokazali nie do końca lubianą przez nas rzeczywistość, lecz jakże szczerą i prawdziwą. W ich refleksjach i obserwacjach, jakie opisali w swoim dziele, odnalazłam wiele aspektów porównywalnych z zachowaniami w innych placówkach opiekuńczych, wychowawczych czy resocjalizacyjnych, np. brak wrażliwości wychowawców, zafałszowanie, brak szacunku, obojętność względem dziecka czy nawet podanie i jakość posiłku dla dziecka; To wszystko utwierdza w przekonaniu, co zauważył p. Jarosław, że takie miejsca są bardziej lub równo patologiczne od naturalnych środowisk dzieci!!! Oczywiście, nie pod tym samym względem, gdyż nie ma w placówkach prostytucji, narkomani, alkoholizowania itd., ale jest ta obrzydliwa obojętność i brak szacunku, co doprowadza do deprawacji, drugiego życia, dewiacji – przyswajania „nieludzkich” zachowań!
Małżeństwo podjęło bardzo odważną decyzję, ponieważ bardzo trudno jest zmienić młodego człowieka, który większość swojego życia spędził w tak okropnym miejscu, ale także trzeba mocno się nastarać, aby jak najbardziej ułatwić dziecku wkroczenie w dorosłe życie z tym wszystkim co już przeszło, jakie ma poglądy, odczucia, które kształtowały się przez całe dzieciństwo, które nie było usłane różami…
Rodzice trochę naiwnie wierzyli, że młoda dziewczyna zaklimatyzuje się w nowym środowisku, jakim jest rodzina, wspólny dom, oczekiwali trwałych zmian, rezultatów ich pracy, którą wykonywali z miłością i pełnym oddaniem. Ślepo wierzyli w odwzajemnienie uczuć i docenienie ich starań. Jednakże wiem, że pomimo ich niepokoju – dlaczego Asia nie docenia ich trudu? - wiem, że zrobili tyle na ile było ich stać, nie każdy by oddał tyle uczuć w taką trudną pracę… Dla nich Asia stała się ich prawdziwą córką, zrobili dla niej najpiękniejszy uczynek a ona z pewnością, niewątpliwie wyniosła z tych wspólnych chwil, rozmów wiele wiele dobrego. Jestem przekonana, że to, jak im jest bardzo wdzięczna doświadczą za kilkanaście lat, potrzeba tylko czasu.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Bestia. Studium zła

Pozostaje się modlić, żeby nigdy nie spotkać na swojej drodze człowieka takiego, jak wampir z Bytowa...

zgłoś błąd zgłoś błąd