Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Agatha Christie i jedenaście zagubionych dni

Tłumaczenie: Małgorzata Glasenapp
Wydawnictwo: W.A.B.
6,5 (26 ocen i 10 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
6
7
7
6
6
5
3
4
3
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Agatha Christie and the Eleven Missing Days
data wydania
ISBN
9788328009820
liczba stron
432
słowa kluczowe
zaginięcie, Agatha Christie
język
polski
dodała
Ag2S

Tajemnicze zaginięcia zawsze wzbudzają sensację, zwłaszcza gdy dotyczą znanych osób. A co jeśli zaginioną jest najgenialniejsza autorka kryminałów wszech czasów, a jej zniknięciu towarzyszą okoliczności rodem z jej najlepszych powieści. 3 grudnia 1926 r. późnym wieczorem Agatha Christie wyszła z domu w hrabstwie Berkshire w Anglii, a następnego dnia jej samochód znaleziono porzucony w...

Tajemnicze zaginięcia zawsze wzbudzają sensację, zwłaszcza gdy dotyczą znanych osób. A co jeśli zaginioną jest najgenialniejsza autorka kryminałów wszech czasów, a jej zniknięciu towarzyszą okoliczności rodem z jej najlepszych powieści.
3 grudnia 1926 r. późnym wieczorem Agatha Christie wyszła z domu w hrabstwie Berkshire w Anglii, a następnego dnia jej samochód znaleziono porzucony w hrabstwie Surrey. Przez jedenaście dni trwały poszukiwania, które wywołały ogromne zainteresowanie prasy. Odnalezienie pisarki całej i zdrowej w luksusowym uzdrowisku w Yorkshire zamiast rozwiązania zagadki przyniosło tylko nowe pytania, a niekwestionowana mistrzyni intrygi i suspensu przez całe życie skutecznie unikała udzielenia na nie odpowiedzi.

 

źródło opisu: http://sklep.gwfoksal.pl/

źródło okładki: http://sklep.gwfoksal.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 4310
MAD_ABOUT_YOU | 2015-07-12
Przeczytana: 11 lipca 2015

Mówi się, że pisarz zdobywa miłość czytelników wtedy, gdy ich największym marzeniem staje się odnalezienie po jego śmierci choć jednej nieznanej jego książki. I ja się właśnie tak czuję, jakbym znalazła ukrytą przed czytelnikami część jej autobiografii- tę najbardziej osobistą.
Po jej lekturze mogę z czystym sumieniem stwierdzić, że w końcu poznałam Agatę Christie. To jakby odkrycie jej na nowo, ponieważ moim dotychczasowym źródłem wiedzy była jej pośmiertnie wydana autobiografia i w większości oparte na niej artykuły prasowe. Zresztą owa autobiografia, cytując Jareda Cade, nie wspomina o najtrudniejszych sprawach w życiu Agaty, bo została pomyślana jako coś w rodzaju hymnu dziękczynnego za wszystkie dobre rzeczy, które przydarzyły się autorce.
Biografia królowej kryminału autorstwa Jareda Cade w moim odczuciu jest rzetelna i konkretna. Owszem, porusza wiele prywatnych, możliwe że często niewygodnych dla jej bliskich tematów np. małżeństwa z Archim i Maxem, zdrad i romansów obu mężów, stosunków z córką, podejścia do kwestii finansowej, relacji z bliskimi, a nawet jej kondycji psychicznej, ale autor robi to w sposób na tyle taktowny, że nie czujemy się zdegustowani tymi doniesieniami. Zresztą najwięcej informacji do książki dostarczyły mu właśnie osoby z najbliższego i zaufanego kręgu przyjaciół pisarki. Nie są to wyssane z palca rewelacje zaczerpnięte z brukowców wydawanych w latach 20 i 30 XX wieku, którymi żywiła się ówczesna opinia publiczna od momentu jej słynnego zaginięcia w 1926 roku.
Podtytuł sugeruje, że autor skupiać się będzie na tych sławnych jedenastu dniach, ale to błędne wrażenie. Mamy tu przekrojowe i pełne spojrzenie na jej życie i twórczość, spojrzenie dobrze udokumentowane i bynajmniej nie idealizujące pisarkę. Ta bezstronność w ocenie (mimo iż pisarz przyznaje się do bycia jej wielkim fanem) jest bardzo pomocna . Pozwala bowiem czytelnikowi na wyciągnięcie własnych wniosków co do jej decyzji i postępowania. Dość długo postrzegałam ją jako jowialną starszą panią, poza którą jej młodszy o 14 lat mąż nie widzi świata. A teraz w końcu stała się osobą z krwi i kości, która tak jak każdy z nas ma swoje bolączki i zmaga się z demonami przeszłości.
To dopiero też dzięki tej książce zrozumiałam dlaczego jej wnuk nawiązał współpracę z Sophie Hannah i pokusił się o przywrócenie do życia belgijskiego detektywa. W autobiografii Agata bowiem dość mocno koloryzuje stosunki rodzinne, ubarwia nienajlepsze relacje z córką, nie wspomina o tym, że żałuje wielu posunięć związanych z obdarowaniem bliskich prawami autorskimi do jej spuścizny. Po lekturze książki Jareda Cade mamy szansę przekonać się, że jej własna rzeczywistość nie była tak kolorowa, jak chciała byśmy myśleli.

Szczerze polecam


NOTATKI:
1. Po wojnie jeden z ocalałych z KL Buchenwald wysłał do Christie list, w którym pisał, że więźniowie wystawiali w obozie adaptację jej sztuki "Dziesięciu Murzynków"(światowy nakład tej powieści to ponad 100 mln egzemplarzy)
2.Wiele lat po swoim zaginięciu pisarka zaczęła cierpieć na agorafobię, bała się tłumów i obcych osób.
3 Monty, brat Agaty, był narkomanem. Zmarł na wylew w 1929 r. we Francji, gdzie został pochowany.
4. Hioscyjamina występuje m.in. w pokrzyku wilczej jagodzie. W dawkach wyższych od terapeutycznych działa porażająco na układ nerwowy, powoduje pobudzenie psychoruchowe, potem zmęczenie, zaczerwienienie skóry, przyspieszenie oddechu, dezorientację, niepokój, omamy wzrokowe i słuchowe, stany delirium, śpiączkę.
5. Harrogate Hydro to modne uzdrowisko na trasie Londyn-Edynburg. Agata zameldowała się w nim jako pani Teresa Neele z Kapsztadu w Pd Afryce. Posłużyła się nazwiskiem kochanki swojego męża. Zniknięcie pisarki pomogła zorganizować jej najbliższa przyjaciółka Nan Watts (zmarła na raka w 1959).
6. Rozwód pisarki uprawomocnił się 20.09.1929 r. 3 tyg. później Archie ożenił się z Nancy Neele. Mieli syna Archibalda- Beau (ur. w 1930 r.). Nancy zmarła na raka w 1958, a Archie w 1962.
7. Drugi mąż pisarki, Max Mallowan był młodszy od niej o 14 lat. Pobrali się w 1930 r (znali się od 7 miesięcy). Po pierwszym poronieniu pisarki, nie starali się więcej o dziecko.
8. W 1968 r. jej mąż za zasługi dla archeologii otrzymał tytuł szlachecki, a ona tym samym stała się lady Mallowan.
9. Maks Mallowan nawiązał romans ze swoją byłą studentką Barbarą Parker. Po śmierci pisarki została ona jego żoną (w 1977). Rok później Max zmarł na atak serca. Barbara zmarła w 1993 r. Rodzina Agaty nie zgodziła się by została pochowana obok Maxa.
10. Pod wpływem stresu związanego z romansem męża u pisarki rozwinęła się łuszczyca.
11. Przez opinię publiczną uważana była za szczęśliwą mężatkę, która "zarobiła na morderstwach więcej niż ktokolwiek od czasów Lukrecji Borgii".
12. W 1971 Muzeum Madame Tussaud's zwróciło się do niej z prośbą o pozwolenie na wykonanie figury woskowej.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Jak kominiarzy śmierć w proch zmieni

Cykl o Flawii de Luce wydawnictwa Vesper znam już długo; teraz przyszła kolej na piąty, szósty i siódmy tom: "Gdzie się cis nad grobem schyla...

zgłoś błąd zgłoś błąd