Piękni dwudziestoletni

Wydawnictwo: Agora SA
7,21 (2472 ocen i 128 opinii) Zobacz oceny
10
124
9
291
8
522
7
898
6
413
5
158
4
36
3
23
2
4
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
15479822
kategoria
Literatura piękna
język
polski

„Piękni dwudziestoletni” to nie tylko osobisty dziennik Marka Hłaski, lecz także oryginalne świadectwo epoki. To rodzaj przewodnika po czasach PRL-u, ówczesnych barach i wydarzeniach, które rozpalały wyobraźnię młodych buntowników. Polski James Dean opisuje w nim rozpaczliwe próby ucieczki od ponurej rzeczywistości. Rozpamiętuje chwile, gdy z pomocą przychodziły mu alkohol, związki z...

„Piękni dwudziestoletni” to nie tylko osobisty dziennik Marka Hłaski, lecz także oryginalne świadectwo epoki. To rodzaj przewodnika po czasach PRL-u, ówczesnych barach i wydarzeniach, które rozpalały wyobraźnię młodych buntowników. Polski James Dean opisuje w nim rozpaczliwe próby ucieczki od ponurej rzeczywistości. Rozpamiętuje chwile, gdy z pomocą przychodziły mu alkohol, związki z kobietami, a wreszcie literacka i filmowa fikcja.

Znaczną część tych – jak sam o nich mówił Hłasko – „prawdziwych zmyśleń” stanowią powroty do czasów młodości i szkolnych doświadczeń, gdy jako młody chłopak sprzeciwiał się powszechnemu w tych latach konformizmowi. W jego zapiskach często pojawiają się też wspomnienia z pracy w firmie przewozowej i w tygodniku „Po Prostu”. Przez gęstą warstwę słów przenikają skrajne emocje – te, które przywodzą na myśl dramatyczne wizje artysty i obsesyjne napady lęku, oraz te, które obnażają jego najgłębiej skrywane pragnienia.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Agora, 2014

źródło okładki: http://wydawnictwoagora.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1169
Kuba Sworowski | 2018-04-21
Na półkach: Przeczytane

Oj Marek, równy z ciebie był gość. Po prostu "swój". Od uczciwej pracy się nie migałeś, brylowałeś w towarzystwie, a i dziewczynie co trzeba umiałeś do ucha szepnąć. Potrafię docenić książki, które mogą stać się mieczem obosiecznym dla autora. Tak jest w "Pięknych", których fundamentem jest osobowość Hłaski , a także jego historia, prawdziwie zmyślona. Ale to niczemu nie przeszkadza. Bo to właśnie jego awanturnictwo, buntownicza natura, cięty język, słowem, on sam jako indywiduum stanowi o świetności jego wspomnień. Jednocześnie otwarcie mówi o tym, że to jego personalna opowieść, a co się z tym wiąże, przekazana w pakiecie z grubą warstwą ironii i przekory. Nie na miejscu jest zatem zarzut prometeizmu, Hłasko nie stara się nam jawić jako heros i bohater, on z rogu pokoju z kieliszkiem w ręku puszcza nam po swojemu oko i daje świadectwo, ukryte pod płaszczem żartu, ale skąpane w goryczy. Okazuje się bowiem, że nawet o wydarzeniach pełnych smutku w swoim poczytnym dziele, okraszonym mistrzowskim warsztatem literackim, mówi z zaskakującą lekkością. Smutek i żal stąd, bo to właśnie takich jak on ten system chciał wykończyć, pełnych wigoru i zapału, o gorących głowach, świerzbiących pięściach, chcących oddychać pełną piersią. Ale Hłasko przekonał się sam, że poza systemem żyć też się nie da, bo choć mógł w końcu złapać dech, to wydychał już tylko pustkę. "Piękni dwudziestoletni" to niesamowita opowieść, autor najpierw rozbraja nas swoim cynizmem, by potem przywalić w mordę bagażem emocjonalnym. Warto, choćby i na końcu miałoby się postawić Hłasce diagnozę pajaca. Sądzę, że nie obrazi się on, nie obrażą się też fani, bo granica między klaunem a stańczykiem jest bardzo cienka.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Aleja starych topoli. Tom 1

Lubię takie klimaty, sagi rodzinne, przełom XIX i XX wieku. "Aleja starych topoli" tom 1 przypadł mi do gustu. Początek nie był może super z...

zgłoś błąd zgłoś błąd