Upiory

Tłumaczenie: Iwona Zimnicka
Cykl: Harry Hole (tom 9) | Seria: Ślady zbrodni
Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie
7,8 (1778 ocen i 190 opinii) Zobacz oceny
10
204
9
276
8
598
7
465
6
171
5
39
4
12
3
8
2
1
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Gjenferd
data wydania
ISBN
9788327151711
liczba stron
426
język
polski
dodał
geokuba

W Oslo dochodzi do zabójstwa z rodzaju tych, które zasługują co najwyżej na krotką notkę w gazecie i od razu idą w zapomnienie: młody zdesperowany heronista próbuje ukraść narkotyk drugiemu i zostaje zastrzelony. Policja błyskawicznie aresztuje domniemanego sprawcę. Harry Hole nie wierzy, że zbrodni dokonał zatrzymany chłopak. Powraca z Bangkoku, by odnaleźć zabójcę i rozprawić się z upiorami...

W Oslo dochodzi do zabójstwa z rodzaju tych, które zasługują co najwyżej na krotką notkę w gazecie i od razu idą w zapomnienie: młody zdesperowany heronista próbuje ukraść narkotyk drugiemu i zostaje zastrzelony. Policja błyskawicznie aresztuje domniemanego sprawcę. Harry Hole nie wierzy, że zbrodni dokonał zatrzymany chłopak. Powraca z Bangkoku, by odnaleźć zabójcę i rozprawić się z upiorami własnej przeszłości...

 

źródło opisu: Wydawnictwo Dolnosląskie, 2014

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (10323)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1359
boziaczek | 2012-11-10
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Spodziewałam się po tej książce, że będzie to dobry kawałek literatury. Spodziewałam się, że mnie wciągnie, tak, że zniknę na parę godzin, by móc przebywać z moim ulubionym bohaterem..., ale zdecydowanie nie spodziewałam się takiego końca tej historii! Kiedy wszystko zaczyna się układać i zmierzać we "właściwym" kierunku, Nesbo odwraca wszystko o 180 stopni. Prawdziwy majstersztyk! Do tej pory nie mogę ochłonąć, nie mogę zapomnieć emocji, które mi towarzyszyły przy końcu tej historii... Nesbo to zdecydowanie klasa sama w sobie! Polecam gorąco!

książek: 296
Paco | 2016-01-05
Na półkach: Przeczytane, Jo NESBO
Przeczytana: 05 stycznia 2016

Jo.
Może pisać o wieszaniu firanek.
Może pisać o wynoszeniu śmieci.
Może pisać o obieraniu ziemniaków.
A ja i tak Go będę czytał.
Bo jego książki są tak zwyczajne i tak trudne.
Bo opisane czynności, w Jego wydaniu, są i przyziemne i kolorowe.
Nieszablonowe, niebanalne, nietuzinkowe.
Firanki jawią się niczym wiatru powiewy, śmieci różnorodnością tchną, a ziemniaki....wiadomo. Ziemniaka bez noża nie obierzesz :) Wyobraźnia.
Dość wyświechtany slogan. Jaką trzeba mieć, by pisać dziewiątą część o tym samym, smutnym facecie i nie przynudzać? Dodatkowo używając w tym celu równie wyświechtanych tematów, jak narkotyki, mafie, ble, ble, ble. Trzeba ją mieć, motyla noga, nieumiarkowaną. Nie da się, atoli, przygwoździć do fotela, wyobraźnią samą. Zatem Jo dzierży przygważdżacze inne :)
W arsenale swym dysponuje umiejętnością zrzucenia z dachu i złapania centymetr od asfaltu. Jak Struś Pędziwiatr. Jego Harry nie ma jednakże zdolności Wilusia E. Kojota. Jak się uderzy to boli. Bardzo. W...

książek: 1674

Upiory dręczące Harry'ego, czyli powrót niepokornego (już nie)śledczego z Oslo.

Przyznaję - pomysł nie był z gatunku tych oklepanych do granic możliwości. Przesadnej ckliwości Nesbø też zarzucić nie można, a to jest zaletą w takich książkach. Zakończenie nawet zaskakujące (poza kilkoma przewidywalnymi elementami układanki). Dlaczego więc tylko 7 gwiazdek?

Ocenia wynika głównie z mojej subiektywnej niechęci do takich pomysłów. Bez spoilerowania nie mogę zdradzić więcej, ale jak to kiedyś King powiedział:
"[...]w pewnym momencie po prostu zaczynałem trząść się ze śmiechu, wymachiwać rękami i wołać: "I jeszcze nowotwór! I jeszcze niech oślepnie! Tego jeszcze nie było!"

Dokładnie to odczuwam, gdy autor zaczyna brnąć w takie rejony, w jakie tym razem podryfował Nesbø. Nie lubię, nie zmuszę się do lubienia, nie obchodzi mnie, że to nie było aż takie złe ;) Bo niepokorni policjanci i byli policjanci nie mogą po prostu łapać złych bandziorów. Koniecznie trzeba rypnąć czymś...

książek: 344
chrispu | 2015-01-19

Genialny, masakrycznie ciężki "narkomański klimat" w pierwszej części powieści, który całkowicie odmienił mój wizerunek Norwegii i norwegów. A w tle powoli rozpoczynająca się intryga kryminalno - sensacyjna. Ten specyficzny "klimat" z czasem ulatuje (lub też przestaje już robić wrażenie) i na pierwszy plan wysuwa się zagadka kryminalna. I muszę przyznać, że nieźle jest zagmatwana, z mnóstwem "niby tropów", które skutecznie utrudniają czytelnikowi samodzielne odkrycie sprawcy.
Szkoda(moim zdaniem), że w tym wszystkim jest tradycyjny, pierońsko sprawny fizycznie i wytrzymały główny bohater, oczywiście były policjant, z problemami rodzinnymi i alkoholem. Strasznie to oklepane mi się wydało. Jakby z filmu klasy B.
A co jeszcze jest tu na plus - kilka fajnych, śmiesznych dialogów, kilka ciekawie zarysowanych postaci, niezłe tempo, niespodziewane momentami zwroty akcji, trochę niedopowiedzeń (do własnej interpretacji dla czytelnika) i możliwe, że dla niektórych zaskakujące...

książek: 1734
Roman Dłużniewski | 2017-04-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 26 kwietnia 2017

Choć Harry Hole momentami ponownie jawi się jako Superman czy jakiś inny Batman a w książce pojawiają się błędy merytoryczne, "Upiory" to powieść rewelacyjna. A właściwie wybitna. Mistrzowsko poprowadzona intryga, pełnokrwiści bohaterowie, powolne stopniowanie napięcia. Skomplikowana psyche Harrego nie wpływa negatywnie na jego wnioskowanie i działanie. On ma problemy nie tyle ze złoczyńcami, ile sam ze sobą. Doskonale wkomponowana w powieść wyimaginowana rozmowa Gusta z ojcem. Szkoda, że zniknęła Kaja. I Katrine też się nie pojawia. Ale absolutnie nie ma to negatywnego wpływu na całość utworu. Książka kończy się w taki sposób, że musiałem natychmiast zajrzeć do następnego tomu, aby upewnić się, że...

Dość pisania. Zabieram się za "Policję"

Czytajcie Nesbo!!!

książek: 1056
marcin | 2018-12-17
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

"Upiory" czyli były komisarz Harry Hole znów w akcji. Idealny tytuł dla niniejszej powieści, pozornie dający wyobrażenie co może czekać czytelnika po otwarciu książki, z drugiej strony dość przewrotny i pozwalający na własną interpretację po skończeniu lektury.Dla samego Harrego upiory są jak starzy kumple ,zawsze gdzieś w tle , w przyczajeniu, tylko czekający żeby wyskoczyć znienacka jak diabeł z pudełka.
"Upiory" to mroczny i brutalny obraz Oslo, środowiska narkomanów i dilerów, pokątny , detaliczny handel różnymi specyfikami, jak i sprzedaż hurtowa ,na większą skalę i za odpowiednio wysokie pieniądze.
Nesbo kolejny raz napisał , mocną, mroczną i fantastyczną książkę, pełną celnych i smutnych refleksji na temat środowiska które opisuje. Wartka i dynamiczna akcja,mistrzowsko wykreowani bohaterowie powieści, a sama intryga,no cóż jak to u Nesbo, można się spodziewać wszystkiego,samo zakończenie jedno z najlepszych jakie napisał. Rewelacja!!!

książek: 853
ChicaDeAyer | 2016-12-12
Przeczytana: 11 grudnia 2016

Nesbo po raz kolejny tłumi moje krytykanckie zapędy poprzez wytrącenie mi wszelkich argumentów z ręki. I przy tym brawurowo obala cierpkie stwierdzenie, że na półce z bestsellerami próżno szukać wartościowych tytułów.

Nesbo to doskonały pisarz. Ale to jednocześnie równie dobry obserwator rzeczywistości. Splot istotnych problemów społecznych z koronkową intrygą może budzić uzasadniony podziw dla zręczności realizacji powziętej koncepcji. A dodatkowo jest to wszystko okraszone (dodajmy - gorzką) refleksją. Od strony technicznej autor nie zawodzi – jak zwykle zresztą. Językowo bez zarzutu, tendencja zwyżkowa co do sposobu budowania napięcia oraz gry atmosferą została podtrzymana. I w tym wszystkim on, Hole – nasz stary znajomy ścigany przez znajome upiory, które pozwalają odkryć jego inną, nieznaną twarz, a tym samym i nowe słabości.

Ten autor nadal umie poruszać – nikt nie powinien w to wątpić po nawet pobieżnym przejrzeniu opinii pod tym tytułem. Umie także zaciekawić – do tego...

książek: 605
Kiwi_Agnik | 2015-02-12
Przeczytana: 12 lutego 2015

Rewelacyjny kryminał.

Ciągłe zaskoczenia, nieprzewidywalne zwroty akcji, nieprzeciętna fabuła, barwni i zimnokrwiści bohaterowie, niezastąpiony Harry Hole i ta szczurzyca...

Denerwowały mnie dość częste wtręty anglojęzyczne i zbyt przekombinowane przygody Hole'go, ale powieść jest tak wciągająca, że starałam się przymykać na to oko, a dodatkowo otwarte zakończenie zniwelowało wszelakie niedociągnięcia.

I jak tu nie cenić warsztatu pisarskiego Pana Nesbø kiedy tak pogrywa sobie z czytelnikiem?

Mocna i bardzo udana pozycja.

książek: 594
Marzena | 2019-03-09
Przeczytana: 09 marca 2019

Ciężko mi stwierdzić czy to ja pochłonęłam "Upiory" czy dziewiąta części cyklu pochłonęła mnie...
Jedno jest pewne: kiedy zaczęłam czytać potrzebowałam kolejnej części, kolejnego rozdziału, kolejnej dawki, kolejnej działki, kolejnej strony - nie mogłam przestać. Na okładkach książek Jo Nesbo powinno być tłoczone wielkimi literami: "Książki Autora powodują uzależnienie, potęgują doznania, intensyfikują uczucia, wzmacniają przeżycia. Są jak narkotyk."

Kolejny genialny tom, kolejne blizny na ciele i duszy Harrego, kolejna sprawa, śledztwo, intryga, które śmiało mogę określić mianem: majstersztyk!
Jak można tworzyć tak fantastyczne kryminały, a przy tym tak subtelnie i głęboko pisać o uczuciach - nie wiem, ale bezsprzecznie Nesbo zasługuje na najwyższy szacunek.

PS.
Jednak powiedzmy sobie szczerze: za zakończenie w ten sposób "Upiorów" powinien być paragraf!!! Nawet nie chcę sobie wyobrażać tego, jak czuli się ci, którzy śledzili przygody Harrego na bieżąco, nie mając przed sobą,...

książek: 1399

Siedzą w was upiory? Z pewnością!!!! Większość ma, a może nawet wszyscy. Prześladują, są natrętni, nie odpuszczają, nawet w czasie snu. A z czego biorą się koszmary, horry, jakie śniąc przeżywamy? Skąd one się biorą? Kto za to odpowiada? To wina nas samych. To wspomnienie o osobach, które gdzieś/kiedyś w przeszłości się do nas przyczepiło i tak już zostało. Zatem upiór powstaje w naszym umyśle. To my go stwarzamy. Naszemu umysłowi podoba się jego towarzystwo. Raźniej mu z nim. Jednak nam wcale nie jest do śmiechu. Wszystko to dzieje się mimowolnie, niezależnie od naszej woli, często nie jesteśmy świadomi tego, że nasza sprawka i dlatego nie jest to nic dla nas przyjemnego. No bo kto przytuliłby się do upiora...? Kto cieszyłby się z jego obecności.
Upiorami w naszym umyśle stają się osoby, które przez z nas albo po prostu od nas odeszły z tego świata. To nie my za każdym razem bezpośrednio odpowiadamy za czyjąś śmierć, odejście, ale zawsze emocjonalnie jesteśmy z kimś takim...

zobacz kolejne z 10313 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd