Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wybacz mi, Leonardzie

Cykl: Moondrive
Wydawnictwo: Otwarte
7,97 (1671 ocen i 247 opinii) Zobacz oceny
10
263
9
361
8
459
7
367
6
137
5
56
4
18
3
7
2
2
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Forgive Me, Leonard Peacock
data wydania
ISBN
9788375152791
liczba stron
408
język
polski
dodała
Sophie

Leonard Peacock kończy osiemnaście lat. Z tej okazji szykuje prezenty dla przyjaciół, goli głowę na łyso i zabiera do szkoły pistolet… Tego dnia zamierza rozliczyć się z przeszłością i dorosłymi, którzy go nie rozumieją. W świecie Leonarda nie ma miejsca na kompromisy, wszystko jest albo czarne, albo białe. Jak w starych filmach z Humphreyem Bogartem... Pif-paf! „Wybacz mi, Leonardzie” to...

Leonard Peacock kończy osiemnaście lat. Z tej okazji szykuje prezenty dla przyjaciół, goli głowę na łyso i zabiera do szkoły pistolet… Tego dnia zamierza rozliczyć się z przeszłością i dorosłymi, którzy go nie rozumieją. W świecie Leonarda nie ma miejsca na kompromisy, wszystko jest albo czarne, albo białe. Jak w starych filmach z Humphreyem Bogartem... Pif-paf!
„Wybacz mi, Leonardzie” to jedna z trzech powieści młodzieżowych Matthew Quicka. To książka o szukaniu zrozumienia i buncie przeciwko zasadom, którymi kierują się dorośli.

 

źródło opisu: http://otwarte.eu/

źródło okładki: http://otwarte.eu/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 761
illyrian | 2015-02-01

Leonard różni się od swoich rówieśników. W swoje osiemnaste urodziny, o których nikt nie pamięta, postanawia rozliczyć się z przeszłością i pozbywając się przy tym nurtujących wspomnień. Z tej okazji goli głowę na łyso, szykuje trzy prezenty, które owija różowym papierem i z niemieckim Waltherem P38 w plecaku, idzie spędzić ostatni dzień w szkole.

Leonard, który prowadził nas przez książkę genialną pierwszoosobową narracją, jest osobą o skomplikowanym charakterze, której przemyślenia wydają się absurdalne, jednak nie mamy podstaw ich podważyć. Wyróżnia się wśród swoich kolegów inteligencją i prowadzącą refleksję na temat inności, wiary i sensu dalszego życia. W dniu osiemnastych urodzin, zapomniany i opuszczony daje się ponieść szaleństwu postanawiając zakończyć swoje krótkie i treściwe życie, zabierając wraz z sobą byłego przyjaciela.

Pozostali bohaterowie wykreowani przez Quicka to po prostu dziwacy, którzy nie potrafią myśleć w racjonalny sposób. Pojawiają się na kartach tej historii, sprawiając, że ona sama staje się jeszcze straszniejsza. Nie potrafilibyśmy zrozumieć ich postępowania, gdyby nie autor, który sprawia, że wszystko łączy się nagle w spójną i sensowną całość.

Po raz kolejny Quick skłania nas do refleksji na podstawie przemyśleń Leonarda, które są wręcz przerażające. Nie jest to książka, obok, której można przejść obojętnie, gdyż wszystkie przemyślenia Leonarda, są jak najbardziej szczere i prawdziwe. Zawierają w sobie życiowe prawdy i przykłady z życia, co nie powinno wydawać nam się absurdalne, ponieważ jest to główny sens tej książki.

Listy, które Leonard pisze do siebie z przyszłości, ukazują optymistyczne spojrzenie na nią. Autor pokazuje, że warto przetrwać najcięższy okres swojego życia, by potem przeżyć wojnę i zagładę nuklearną, która zaleje świat, a ludzie będą żyli w miastach nad wodą. Zostaniemy jednak otoczeni przez ludzi, którzy staną się nam bliscy, abyśmy wspólnie mogli dożyć swoich ostatnich dni w spokoju, mieszkając na latarni morskiej.

Zanim sięgnęłam po twórczość Quicka, przeczytałam wiele recenzji i muszę przyznać, że zdania były podzielone. Z Quickiem jest tak, że albo zakochujemy się w jego stylu, przemyśleniach i historiach, lub jest on dla nas obojętny, gdyż nie wywarł zbyt dużego wrażenia. Ja oczywiście należę do tej pierwszej grupy, Quick oczarował mnie swoim lekkim stylem, a jednocześnie trudną tematyką, której nie można zignorować i którą powinno się wręcz koniecznie poruszyć.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Zapłata

Takie sobie powieścidło z bardzo przewidywalnym wątkiem kryminalnym i jednowymiarowymi bohaterami. To,co stanowi siłę kryminałów np. Chmielarza czy M...

zgłoś błąd zgłoś błąd