Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wczesne sprawy Poirota

Cykl: Herkules Poirot (tom 38) | Seria: Agatha Christie: Kolekcja Kryminałów
Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie
6,8 (338 ocen i 33 opinie) Zobacz oceny
10
14
9
31
8
44
7
114
6
84
5
37
4
4
3
7
2
1
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Poirot's Early Cases
data wydania
ISBN
9788327151810
liczba stron
303
słowa kluczowe
Herkules Poirot
język
polski
dodał
Sebastian

Inne wydania

Czy mąż rzeczywiście próbował otruć żonę? Co wydarzyło się na balu maskowym? Czy można grać w brydża bez króla trefl? Jak poradzić sobie z rodzinną klątwą? Pytania się mnożą, a Herkules Poirot niestrudzenie szuka odpowiedzi. Finał – jak zawsze w utworach Agaty Christie – błyskotliwy i zaskakujący. W zbiorze osiemnastu opowieści uważny czytelnik nie tylko prześledzi poczynania byłego szefa...

Czy mąż rzeczywiście próbował otruć żonę? Co wydarzyło się na balu maskowym? Czy można grać w brydża bez króla trefl? Jak poradzić sobie z rodzinną klątwą? Pytania się mnożą, a Herkules Poirot niestrudzenie szuka odpowiedzi. Finał – jak zawsze w utworach Agaty Christie – błyskotliwy i zaskakujący.
W zbiorze osiemnastu opowieści uważny czytelnik nie tylko prześledzi poczynania byłego szefa belgijskich służb śledczych, lecz także odkryje kilka kart z prywatnego życia sławnego detektywa.

 

źródło opisu: okładka książki

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 910
K-czyta | 2014-12-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: grudzień 2014

Gdy wydaje Ci się, że nie ma już nadziei na rozwiązanie zagadki i wszystko jest stracone – zgłoś się do detektywa, dla którego rzeczy niemożliwe nie istnieją. Herkules Poirot wszystkie okoliczności wydarzeń i pozostawione poszlaki przepuści przez swój genialny umysł i wyda werdykt, najczęściej zupełnie różny od tego, czego można by oczekiwać. Gdy inni będą rozemocjonowani działali na różnych frontach śledztwa, on ze spokojem i pewną rezerwą spojrzy na wszystko doświadczonym okiem, przeprowadzi kilka rozmów, wytęży szare komórki i już będzie wiedział.

W czasie ostatniego spotkania z prozą Agathy Christie miałam okazję przyjrzeć się zmaganiom Poirota w krótkiej formie. W „Dwunastu pracach Herkulesa” pojawił się jednak motyw przewodni, ujęty w tytule, spajający wszystkie historie, natomiast „Wczesne sprawy Poirota” to zbiór właściwie niezwiązanych ze sobą zagadek, z którymi przyszło się mierzyć detektywowi. Ich przekrój będzie stosunkowo szeroki – od tego, w czym można powiedzieć nasz Belg się specjalizuje, czyli (nie)wyjaśnionych morderstw, przez skradzione kosztowności, aż po poszukiwanie zaginionych osób. Osiemnaście różnych historii, a każda z nich będzie okazją do wytężenia własnych szarych komórek.

Nasz wąsaty jegomość emanuje nie tylko pewnością siebie, ale i potrafi perfekcyjnie dopasowywać się do sytuacji. Z każdego, prędzej czy później, wyciągnie wszystkie potrzebne informacje, nawet gdy druga strona nie będzie sobie z tego zdawała sprawy. Gdy trzeba stanie się współczujący i pełen zrozumienia, a innym razem twardo postawi konkretne warunki. Znajomość ludzkiej psychiki to poza systematycznością jeden z głównych powodów tak licznych sukcesów Herkulesa Poirot – nie każdy potrafi tak sprawnie przewidywać zachowania innych i co istotne, wyciągać z nich odpowiednie wnioski.

Mimo kierowania się w śledztwach konkretnymi zasadami i metodycznemu poodchodzeniu do każdego wyzwania, okazuje się, że niejednokrotnie nasz geniusz wybiera koniec końców ścieżki nie tak oczywiste. Gdy sprawca niekoniecznie jest zimnym i wyrachowanym mordercą, może okazać się, że dostanie od detektywa drugą szansę. Taki wątek nie jeden raz pojawi się we „Wczesnych sprawach Poirota”, utwierdzając czytelnika w przekonaniu, że nie zawsze kara jest najważniejsza.

Mogłoby się wydawać, że Agatha Christie stworzyła bohatera nieomylnego, który może łechtać swoją próżność niekończącymi się sukcesami. Okazuje się jednak, że i belgijskiemu detektywowi nie zawsze wszystko się udaje, o czym tym razem miałam okazję się przekonać. Przyznaję, że to zabieg szczególnie trafny, bo powodujący, że spojrzymy na Herkulesa Poirot trochę inaczej. Taka porażka absolutnie nie spowodowała zwątpienia w jego bystry umysł, ale dzięki niej detektyw staje się czytelnikowi bliższy, popełniając czasami, jak wszyscy, błędy.

Wśród tylu spraw, z którymi się zetknęłam, były oczywiście bardziej i mniej zajmujące. Każdą z nich czytałam z przyjemnością, ale niektóre nie były na tyle wyraziste, bym zapamiętała je na dłużej i to chyba główny zarzut, który mogę wobec tego zbioru poczynić . Chciałoby się, aby każda z zagadek była równie zaskakująca i efektowna, ale wiem też, że trudno tego oczekiwać. Zapamiętam „Króla trefl”, „Ekspres do Plymouth”, „Bombonierkę” i część innych, ale są też takie sprawy, które już teraz trudno mi szczegółowo odtworzyć.

Najwięcej wspólnego mam zdaje się z Hastingsem - towarzyszem Poirota i narratorem większości historii. Tak jak on staram się odgadnąć sprawcę, razem z nim niecierpliwie się, gdy detektyw nie chce zdradzić do czego udało mu się już dojść i dziwię się jak sprawnie połączył wiele pozornie niepowiązanych słów, gestów i wydarzeń. Czasami też uda mi się wpaść na jakiś ważny trop, a nawet odgadnąć sprawcę, ale zazwyczaj, razem z Hastingsem, pozostaję w cieniu genialnego umysłu wąsatego detektywa.

http://k-recenzjeksiazek.blogspot.com/2014/12/agatha-christie-wczesne-sprawy-poirota_25.html

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Zemsta i przebaczenie. Bezkres nadziei

Rekomendując: Kończąca się wojna powinna zwiastować zwieńczenie losów wszystkich bohaterów. Tymczasem Joanna Jax wrzuca czytelnika w bezkres nadziei,...

zgłoś błąd zgłoś błąd