Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Najpiękniejsza dziewczyna w mieście

Tłumaczenie: Robert Sudół
Wydawnictwo: Noir sur Blanc
6,89 (1450 ocen i 77 opinii) Zobacz oceny
10
62
9
128
8
292
7
459
6
304
5
111
4
42
3
31
2
8
1
13
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Most Beautiful Woman in Town
data wydania
ISBN
9788373924819
liczba stron
280
słowa kluczowe
opowiadania
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Opowiadania z tego tomu stanowią kwintesencję twórczości Bukowskiego; z bezwzględną szczerością, bez upiększania opisuje w nich jedyny świat, w którym czuł się swojsko - i on, i wytwory jego literackiej wyobraźni - świat pijaków, dziwek, rozmaitych wykolejeńcow i outsiderów.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

Brak materiałów.
książek: 1785

Zbliżamy się powoli do końca tej serii i trochę mi smutno z tego powodu, bo przyzwyczaiłam się już, że Bukowski raz w tygodniu musi być i koniec. Będę musiała pomyśleć o jakimś innym autorze, którego chciałabym przeczytać wszystko. Nie spodziewałam się nawet - gdy zaczynałam ŚRODY Z BUKOWSKIM, że tak mocno się wciągnę. Są książki lepsze, są też gorsze, jednak zawsze znajdę w nich coś, co przypadnie mi do gustu - choćby to miało być jedno opowiadanie z wielu.

Po raz kolejny wzięłam do ręki tomik opowiadań Bukowskiego. Przyzwyczaiłam się już do jego stylu i historii, więc nie szokują one mnie tak, jak na początku. mimo to ból egzystencji, samotność i smutek zawarty w nich dalej doskonale wyczuwam. Bohaterów stworzonych przez Charlesa otacza brud, alkohol, tanie kobiety... Mogłoby się wydawać, że każdy chciałby wyrwać się z takiego życia, jednak oni czują się tam całkiem dobrze. Za przykład można wziąć samego Hanka. Znany pisarz, który jednak żyje z dnia na dzień i świadomie wybiera to, co już ma. Ciężko jest zrozumieć Charlesa Bukowskiego i choć czytam go już jakiś czas i tak czuję, że coraz bardziej się oddalam od owego zrozumienia.

Charles Bukowski doskonale uczy, jak być sobą w każdej sytuacji. On nigdy nie udawał kogoś, kim nie jest. Zawsze robił to, na co miał ochotę. Nie miał dostatniego życia, ale na pewno przeżył je po swojemu i się nie poddał. Nie o wszystkich można to powiedzieć i uważam, że Bukowski był odważnym człowiekiem. Nie pisał tak, jak mu kazali. Nie żył tak, jak tego od niego wymagali. Wymagało to od niego na pewno siły woli. Presja społeczeństwa może zaprowadzić człowieka do grobu.

Ten zbiór opowiadań nie był jednym z najlepszych, jednak jak zawsze znalazłam w nim coś dla siebie. Prawdę i realizm tak brutalny, że człowiekowi może zrobić się od niego niedobrze. Zanim zaczniecie czytać Bukowskiego zaopatrzcie się lepiej w sporą dawkę alkoholu, bo niektórych z jego opowiadań nie da się przełknąć na trzeźwo.

"nie hoduj w sobie więcej, niż możesz połknąć: miłości, uniesień czy nienawiści."

Nie będę się rozwodzić nad geniuszem Bukowskiego, gdyż dalej waham się, czy to nie jest po prostu upojenie alkoholowe. Tak czy inaczej będę Wam polecać wszystko, co napisał. Dlaczego? Bo uważam, że - z czegokolwiek to wynika - Charles potrafi snuć takie historie, że nie wiem, co jest bardziej przerażające: ich język czy fakt, że większość jest oparta na prawdziwych, osobistych, przeżyciach tego człowieka. Możecie uznać, że to egoistyczne - takie pisanie o sobie - ale ja uważam, że jeśli ktoś ma coś do powiedzenia niech mówi. W każdym z tych opowiadań znajdziecie jakieś przesłanie życiowe i z pewnością zadziwi Was inteligencja tego wiecznego pijaka. Choć z pozoru lekkie, bo pisane językiem potocznym, historyjki wcale nie odprężają. Człowiek podczas czytania cały się spina i czuje tak, jakby stał na krawędzi. Przerażające.

Czeka na mnie już kolejna powieść Charlesa, jednak nie wiem, czy jestem w stanie przeczytać ją teraz. Z każdym kolejnym opowiadaniem mam coraz większy mętlik w głowie i zdecydowanie zaczynam gubić się w życiu tego człowieka. Z jednej strony czuję się tak, jakbym go znała od wieków, a z drugiej jest mi coraz bardziej obcy. Chyba nigdy do końca się nie dowiem, co Bukowskiemu w duszy grało.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Pył Ziemi

W XXIV Ziemia umiera. W kosmos zostaje wysłany statek kosmiczny Yggdrasil wraz z ludźmi i nadzwyczajnym bytem. Takim, który został zmieniony gen...

zgłoś błąd zgłoś błąd