Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pan Proust

Wydawnictwo: Czytelnik
6,25 (4 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
0
7
2
6
1
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Monsieur Proust
data wydania
ISBN
8370799825
liczba stron
479
język
polski
dodała
Olena

Celeste Albaret, gosposia Marcela Prousta, prowadziła mu dom przez osiem ostatnich lat jego życia i intensywnej pracy nad wykańczaniem wielkiego cyklu "W poszukiwaniu straconego czasu" i dostępowała niezwykłego zaszczytu - słuchała nie tylko wspomnień Prousta, ale także opowieści o przyjęciach, które jej opisywał śmiejąc się przy tym jak dziecko, czy też recytowanych na głos poszczególnych...

Celeste Albaret, gosposia Marcela Prousta, prowadziła mu dom przez osiem ostatnich lat jego życia i intensywnej pracy nad wykańczaniem wielkiego cyklu "W poszukiwaniu straconego czasu" i dostępowała niezwykłego zaszczytu - słuchała nie tylko wspomnień Prousta, ale także opowieści o przyjęciach, które jej opisywał śmiejąc się przy tym jak dziecko, czy też recytowanych na głos poszczególnych rozdziałów książki - słowem, widziała go takim, jakim nikt inny go nie widział....

 

źródło opisu: Nota wydawcy

źródło okładki: zdj.

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 61
sylabo | 2015-10-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 05 sierpnia 2015

Proust od kuchni w dosłownym znaczeniu. Wieloletnia służba u pisarza jest osnową wspomnień jego gosposi Céleste Albaret. Znajdziemy tu prócz nico nużących codzienności opowieść, która snuje się wokół małych rzeczy, warunków Jego pisarstwa - a było ich niemało. Widzimy jej oczami, jego dobroduszność, prostotę nawyków, ale nie wchodzimy w jego bliższy krąg. Proust wielokrotnie namawiał gospodynię, aby pisała dziennik i wieszczył, że wielu będzie ją o niego pytać po jego śmierci. Wielka szkoda, że te wspomnienia powstały wiele lat później. W wersji narracyjnej opowieść jest przyzwoicie skonstruowana, ma jednak swoje mielizny : 1) wyraźny jest brak szczerych wrażeń, bo zamiast nich otrzymujemy "poprawną" Céleste, 2) autorka nie próbuje stawiać pytań, nie ma wątpliwości, wyraźnie "wszystko rozumie". Z drugiej strony obserwujemy jak Pani Albaret zrasta się z mieszkaniem, Proustem i jego życzeniami. Jak wytrwale znosi jego kaprysy, jak nie ma nigdy "po prostu dość". W obliczu jego śmierci i po niej staje się niemal członkiem rodziny. Co to wszystko może oznaczać? Mam wrażenie, że ogromny szacunek, przykrył pęd ku szczerej wypowiedzi, nie mówiąc już o niedyskrecji. Gdy już odszedł, Céleste widzi wystawę księgarni na ulicy Hamelin a na niej książki Pana Prousta. Całość wieńczy cytat o śmierci pisarza Bergotte... Podsumowując. Wspomnienia interesujące dla miłośników, dla pozostałych za dużo tu "dobrej duszy".

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Córka Robrojka

Bardzo przyjemna książka. Kolejna z tych "mądrych", z przesłaniem. Że warto pokonać demony z przeszłości, nawet gdyby miało zająć to wiele l...

zgłoś błąd zgłoś błąd