Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Samotność Portugalczyka

Seria: Reportaż
Wydawnictwo: Czarne
6,99 (368 ocen i 54 opinie) Zobacz oceny
10
8
9
26
8
84
7
133
6
85
5
25
4
2
3
3
2
2
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375368307
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodał
Jaga

Kto rządził w domu António de Oliveiry Salazara, dlaczego João Soares został tylko w piżamie, co słychać wewnątrz fortu w Caxias, kogo Eryk zabiera ze sobą do Angoli, dlaczego Kinkas spędzał całe dnie na cmentarzu, a dom Rui przypominał pomnik? Losy Portugalczyków to tylko pretekst, by się przyjrzeć świadomemu lub nie, chcianemu lub nie, warunkowemu lub nie odosobnieniu. To nie Portugalia...

Kto rządził w domu António de Oliveiry Salazara, dlaczego João Soares został tylko w piżamie, co słychać wewnątrz fortu w Caxias, kogo Eryk zabiera ze sobą do Angoli, dlaczego Kinkas spędzał całe dnie na cmentarzu, a dom Rui przypominał pomnik? Losy Portugalczyków to tylko pretekst, by się przyjrzeć świadomemu lub nie, chcianemu lub nie, warunkowemu lub nie odosobnieniu. To nie Portugalia pięknych wybrzeży i fado, lecz Portugalia podsłuchów, cieni na ścianie, niepewności i niespełnionych obietnic. To Portugalia okrojona z terytorium i dumy.

 

źródło opisu: Czarne, 2014

źródło okładki: www.czarne.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 248
Maille | 2016-08-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 sierpnia 2016

Wspaniała książka - reportaż na temat Portugalii! Pani Iza Klementowska podchodzi do tematu z zupełnie innej strony, jak gdyby od wewnątrz, rysując nam naród portugalski poprzez korzystanie z tego co niewidczone - ale jakże prawdziwe. Nie znajdziecie tu bowiem stereoptypowych opisów okraszonych zabawnym komentarzem. Książka wyciąga na wierzch wszystkie brudy (szczególnie te polityczne) i zmusza do refleksji, ukazując tym samym prawdziwe oblicze przeciętnego Portugalczyk - samotnego Portugalczyka. Niesamowitym jest jednak to, że pomimo wielu gorzkich słów, po przeczytaniu książki wcale nie nabieramy niechęci czy pretensji do bohaterów jej opowiadań, wręcz przeciwnie. Autorka zmuszając do refleksji, pomaga nam wyciągnąć pewne wnioski, dzięki czemu jest nam łatwiej zrozumieć, skąd ta nostalgia, ta melancholia, ta fermentyczność, ta swoistego rodzaju niechęć do obcych, skąd ten smutek, to portugalskie "saudade".

Reasumując, książka niezwykle ciekawa, abosrbująca a przy tym rzetelnie napisana. Polecam nie tylko miłośnikom Portugalii.

PS. Ogromny plus za wzmiankę na temat dlaczego autorka NIE napisała nic o wielkiem poecie Pessoi. Wszak on sam w jednym ze swoich tekstów zaznaczył, że jeśli ktoś będzie chciał pisać o nim, zdanie "urodził się, był, zmarł" w zupełności wystarczy. I niech tak pozostanie :))

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ostatnia prowokacja

Mam wrażenie, że opis kompletnie nie wpasowuje się w fabułę książki. Jestem nieco zawiedziona. Flo czasem wydawała mi się "upośledzona", a f...

zgłoś błąd zgłoś błąd