Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Niech się rozpęta burza

Tłumaczenie: Sebastian Musielak
Seria: Terytoria Skandynawii
Wydawnictwo: słowo/obraz terytoria
6,11 (96 ocen i 11 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
7
8
10
7
34
6
15
5
15
4
7
3
2
2
1
1
5
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Tulkoon myrsky
data wydania
ISBN
9788374538251
liczba stron
352
słowa kluczowe
literatura fińska, Olkikumpu
język
polski

Kiedy Iiris, dziennikarka z Helsinek, dowiaduje się o zdradzie męża, całe jej bezpiecznie uporządkowane życie nagle traci sens. Wyjeżdża do Olkikumpu na dalekiej prowincji, skąd pochodzi jej ojciec, by przygotować reportaż o składowaniu odpadów radioaktywnych w dawnej kopalni miedzi. Na miejscu nieoczekiwanie trafia na ślad mrocznej rodzinnej tajemnicy. Dzięki odnalezionym po latach listom i...

Kiedy Iiris, dziennikarka z Helsinek, dowiaduje się o zdradzie męża, całe jej bezpiecznie uporządkowane życie nagle traci sens. Wyjeżdża do Olkikumpu na dalekiej prowincji, skąd pochodzi jej ojciec, by przygotować reportaż o składowaniu odpadów radioaktywnych w dawnej kopalni miedzi. Na miejscu nieoczekiwanie trafia na ślad mrocznej rodzinnej tajemnicy. Dzięki odnalezionym po latach listom i fotografiom ożywają wspomnienia z przeszłości płomienne uczucia, miłość i nienawiść, zdrada, zemsta, szaleństwo, wreszcie śmierć. Iiris nie tylko odkrywa niezwykłą historię swojej rodziny, ale i prawdę o sobie. Niech się rozpęta burza to pełen napięcia thriller psychologiczny, poruszająca historia miłosna, a także epicka opowieść o życiu w burzliwych latach trzydziestych jednej z najpopularniejszych fińskich pisarek.

 

źródło opisu: terytoria.com.pl

źródło okładki: terytoria.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (290)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 520
Wicca | 2012-09-10
Przeczytana: 10 września 2012

"NIECH SIĘ ROZPĘTA BURZA" to książka trudna w odbiorze, ale zarazem magnetyczna, wciągająca. Przenosi czytelnika w zupełnie inny świat, do Finlandii lat 30-tych, czasów trudnych przemian dla tego kraju, czasów odnowy i odrodzenia. Jest to niespieszna opowieść o zimnym, wiele miesięcy w roku skutym lodem kraju, który jest domem dla ludzi targanych gorącą namiętnością, honorowych, głęboko przeżywających całe spektrum rozmaitych uczuć.

Narracja w książce toczy się w dwóch planach czasowych i prowadzona jest przez różnych narratorów. W części współczesnej narratorką jest Iiris, dziennikarka z Helsinek zatrudniona w czasopiśmie naukowym, która – roztrzęsiona zdradą męża – udaje się do Olkikumpu, skąd pochodzi jej ojciec, aby napisać reportaż o składowaniu odpadów radioaktywnych w dawnej kopalni miedzi. W drugim planie czasowym akcja toczy się w Olkikumpu w latach trzydziestych XX w. i opowiada o dziejach małżeństwa babki Iiris, Vidy, jej męża Eero i jej kochanka z Irlandii. Tajemnicza...

książek: 3022
Dorota | 2013-06-01
Przeczytana: 31 maja 2013

Nastraja melancholią.
Treść cały czas utrzymuje zainteresowanie czytelnika, pobudza ciekawość i zaskakuje kolejną odsłoną tajemnicy. Porusza do cna emocje, łatwo doszukać się własnych depresyjnych myśli i utożsamiać z bohaterami, których losy są bardzo poplątane, odmienne od naszych, lecz mianownik emocjonalny jest taki sam. Powieść skupia się na dramatycznych wydarzeniach, komplikacjach życiowych. Zawarty jest w niej jednak wydźwięk optymistyczny: "Tak, wydaje mi się teraz, że życie moich dziadków, mimo wielu ciężkich doświadczeń, nie było wcale takie nieszczęśliwe. Chyba w końcu pogodzili się z tym wszystkim, co im przyniósł los, i odzyskali spokój, nawet oni." (s. 326)
Nie jest to prosta historia jednego małżeństwa. To niemalże saga rodzinna, opis życia dziadków i wnuczki. Losy Finlandii przed, w trakcie i po wojnie. Zapis dziejów kopalni we wsi Olkikumpu.
Bo nic nie zostaje bez echa.

książek: 246
PaniZima | 2013-04-30
Przeczytana: 01 maja 2013

Książka trudna z wielu względów, z powodu trudnej narracji, która wymaga skupienia i uważnego czytania, z powodu smutnej historii małej dziewczynki, która kiedyś zginęła w tajemniczych okolicznościach, z powodu bólu życia, który doskwiera dwóm narratorkom - babka Vida nosi ból swojej odmienności, a jej wnuczka Iiris nie potrafi poradzić sobie ze zdradą męża. Ale jest to też książka, która bardzo angażuje.
Poza tym to ważna książka, może bardziej kobieca lektura, bo przedstawia punkt widzenia dwóch narratorek, choć może właściwie jednej - bo to Iiris próbuje zrozumieć swoją babkę i poskładać jej zagmatwaną historię.
Książka, która krąży wokół ważnych spraw, wokół sposobu na życie, wokół życiowych wyborów i tego, co w tym życiu jest ważne kiedy jest się kobietą. Iiris czuje niedostatek tajemnej wiedzy życia, jej matka umarła zbyt wcześnie, aby jej tą wiedzę przekazać. Jak dla mnie, to to poszukiwanie jest dużo ciekawsze niż "Dom dzienny, dom nocny" Olgi Tokarczuk, bo ta historia...

książek: 1556
mandżuria | 2010-12-14
Na półkach: Przeczytane

Lata 30 w Finlandii, burzliwy okres w historii kraju. W pamięci mieszkańców wciąż żywy jest konflikt pomiędzy „białą” i „czerwoną” Finlandią, rany na ciele i duszy po krwawych starciach i mordach jeszcze się nie zabliźniły. Do górniczej miejscowości przybywa kobieta całkiem różna od pozostałych mieszkanek, wdowa po Rosjaninie, Davida zwana przez wszystkich Vidą. Nie kryje swoich komunistycznych sympatii, wierzy w wolne związki i głęboko skrywa tajemnicę dotyczącą jej samej. Wychodzi jednak za mąż za szypra Harjulę, wbrew własnym pragnieniom zachodzi w ciążę. Potem już coraz bliżej do tragedii, która pozostanie tajemnicą zamkniętą w kamieniach. Po latach postanowi wyjaśnić ją Iiris, dziennikarka z Helsinek i wnuczka Vidy, której życie wydaje się stracić sens po zdradzie męża. Kobieta przybywa do górniczej miejscowości w poszukiwaniu materiału do reportażu, który ma uratować jej pozycję w piśmie. Artykuł schodzi jednak na dalszy plan, gdy zaczyna poznawać tajemnice przeszłości,...

książek: 0
| 2010-07-09
Przeczytana: 08 lipca 2010

Słów parę:

http://anhelli-anhelli.blogspot.com/2010/07/niech-rozpeta-sie-burza-leena-lander.html

książek: 2028
Monika | 2011-08-09
Przeczytana: 16 stycznia 2010

Kiedy Iiris, dziennikarka z Helsinek, dowiaduje się o zdradzie męża, całe jej bezpiecznie uporządkowane życie nagle traci sens. Wyjeżdża do Olkikumpu na dalekiej prowincji, skąd pochodzi jej ojciec, by przygotować reportaż o składowaniu odpadów radioaktywnych w dawnej kopalni miedzi. Na miejscu nieoczekiwanie trafia na ślad mrocznej rodzinnej tajemnicy. Dzięki odnalezionym po latach listom i fotografiom ożywają wspomnienia z przeszłości - płomienne uczucia, miłość i nienawiść, zdrada, zemsta, szaleństwo, wreszcie śmierć. Iiris nie tylko odkrywa niezwykłą historię swojej rodziny, ale i prawdę o sobie.

Niech się rozpęta burza to pełen napięcia thriller psychologiczny, poruszająca historia miłosna, a także epicka opowieść o życiu w burzliwych latach trzydziestych, autorstwa jednej z najpopularniejszych fińskich pisarek.

Niesamowita powieść, która wpłynęła na mnie na postrzeganie przeze mnie świata. Kocham taką Finlandię

Moja ocena:6-
[http://anty---materia.blogspot.com/2010/01/8.html]

książek: 288
cynaderki | 2015-12-15
Na półkach: Przeczytane

Porcja przyzwoitej powieści psychologicznej.
Na plus - fińska obyczajowość i tło historyczne lat trzydziestych XX wieku.

Skandynawska literatura w dobrym wydaniu. Po prostu.

książek: 34
Gabi | 2013-10-14
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: lipiec 2013

Książka, która przytłacza sobą każdego czytelnika. A jednak wciąga od palców u stóp po końce włosów. Jest spowita zimnem, skostniałością skał i mrocznej Szwecji, tajemnicą, a także przepełniona nieuleczalną miłością, pragnieniem ponad możliwości i tęsknotą, tak wielką jak pomnik górnika. Warto przeczytać, nie pozostawia obojętnym. Zapada głęboko w pamięć.

książek: 7
ziobrowskijerzy | 2015-01-08
Na półkach: Przeczytane

Książka rozpoczyna się ciekawie, i coraz bardziej wciąga, interesujące czasy, fabuła i wątki, niestety zakończenie bez sensacji, proste do przewidzenia, ostatnie 50 stron, tylko łudzenie się że może jednak, i nic, zwykłe nieszczęście i trochę oskarżeń pod adresem katolickiej moralności. Tylko 4.

książek: 929
olaf2009 | 2013-11-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2010 rok

dziwnym językiem pisana, zamiast wprost to jakoś "na opak", wielu rzeczy trzeba się domyślać, co autorka miała na mysli...

zobacz kolejne z 280 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd