Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Grek Zorba

Tłumaczenie: Nikos Chadzinikolau
Wydawnictwo: Muza
7,5 (938 ocen i 88 opinii) Zobacz oceny
10
115
9
160
8
193
7
260
6
105
5
62
4
21
3
15
2
1
1
6
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Bios kai politeia tu Alexe Zormpa
data wydania
ISBN
9788374956666
liczba stron
384
język
polski

Aleksy Zorba człowiek wolny, żyjący w ścisłym związku z naturą, poddający się jej prawom, czerpiący radość ze wszystkiego, co go otacza niczym Odys błądzi po morzach i lądach, a także między teoriami i systemami. zorba, bez zniekształcającego pryzmatu rozsądku, odczuwa istnienie ziemi, wody, zwierząt i Boga. W momentach silnych wzruszeń, kiedy nie potrafi znaleźć odpowiednich słów, bierze w...

Aleksy Zorba człowiek wolny, żyjący w ścisłym związku z naturą, poddający się jej prawom, czerpiący radość ze wszystkiego, co go otacza niczym Odys błądzi po morzach i lądach, a także między teoriami i systemami. zorba, bez zniekształcającego pryzmatu rozsądku, odczuwa istnienie ziemi, wody, zwierząt i Boga. W momentach silnych wzruszeń, kiedy nie potrafi znaleźć odpowiednich słów, bierze w dłonie santuri, gra i tańczy, wyrażając tańcem swój zachwyt, cierpienie, radość i ból, swoją filozofią życia.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 950
Monika Adamczyk | 2010-10-02
Przeczytana: 28 września 2010

Pierwsze słowa tej powieści przeczytałam w samolocie lecącym z Krakowa na lotnisko w Heraklionie. Od samego poczatku ogarnął mnie niezwykły nastrój, który towarzyszył podczas czytania "Greka Zorby" oraz podczas całego pobytu na Krecie.

Powieść napisana jest w sposób, który sprawia, że opowieść toczy się w spokojnym tempie, pozwalając odczuć nastrój i ducha Aleksisa Zorby, wraz z jego szczególnym podejściem do życia. Tu nie ma pośpiechu. Kazantzakis kieruje tak narracją, że mamy odczucie zatrzymania się w jakimś spokojnym świecie, z dala od hałasu i szybkiego tempa życia. W tym sensie idealnie udało się autorowi odzwierciedlić nastrój panujący w Grecji, gdzie, moim zdaniem, ludzie w małych wioskach, wydają się nie przejmować przyziemnymi, codziennymi problemami. Siadają na swoich stołkach przed domem, lub w jakieś opuszczonej tawernie i zastygają w zadumie.
Być może jest to złudzieniem, jednak będąc w Grecji, turyście i obserwatorowi może się wydawać, jak gdyby nie tylko jeden Aleksis Zorba posiadał tak niezwykłe podejście do życia.

Zorba jest człowiekiem starym, który wiele przeżył i wiele widział. Często przytrafiały mu się rzeczy, które ukazywały okrucieństwo tego świata, okrucieństwo ludzi. Zorba nieraz był tak niezmiernie smutny, że było mi ciężko ogarnąć to uczucie. Nie sprawiło to jednak, że zniknęła w nim chęć do życia oraz pogoda ducha.

Jednym chyba z najbardziej zatrważających przykładów jest historia, kiedy umarł synek Zorby. Swoje wielkie nieszczęście Macedończyk wyrażał wtedy w tańcu, z czego wielu ludzi się dziwiło i uważało jego zachowanie za nie na miejscu. Takie podejście pozwalało jednak Zorbie przeżyć dni w zgodnie z samym sobą, a przede wszystkim w zgodzie ze światem, którego pomimo wszelkich wad, bardzo kochał.
Szczególnym tematem w powieści jest podejście Zorby do kobiet. Niezwykłą opowieścią jest jego poświęcenie i potraktowanie madame Hortensji. Zorba nawet brnie w postanowienie ożenku z Bubuliną, tylko po to, aby nie zawieść starej syreny i dać jej odrobinę szczęścia w tej końcówce życia.

Postacią właściwie drugiego planu, stojącą w cieni Zorby, paradoksalnie jest narrator powieści. Łączy go niezwykła więź z Aleksisem Zorbą, choć w gruncie rzeczy jest jego zupełnym przeciwieństwem. Oczytany, poukładany, obawiający się wyznań, jest zafascynowany Zorbą ze względu na jego wolność. Jest on dla niego niedoścignionym wzorem, osoba, któa dokonuje czynów, na które on wie, że nigdy nie będzie go stać. Życie pełnią życia. Niemarnowanie dnia.

W powieści pada pytanie czym różnią się dwa podejścia do życia: "Życie tak, jak gdyby nigdy nie miało się umrzeć", lub "Życie, jak gdyby miało się umrzec już zaraz". Tak naprawdę różnica jest niewidoczna i w gruncie rzeczy mało istotna.

"Grek Zobra" to niezwykła książka, do której miałam tak naprawdę tylko jedno zatrzeżenie: Dlaczego w tytule mianowano Zorbę Grekiem, kiedy w rzeczywistości Aleksis Zorba był Macedończykiem... :)

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ostatni szczegół

Początek szóstej części serii zabiera nas na słoneczne Karaiby, gdzie Myron próbuje zresetować się po wydarzeniach, które wywróciły jego życie do góry...

zgłoś błąd zgłoś błąd