Znamię

Tłumaczenie: Jadwiga Jędryś
Seria: Własny Pokój
Wydawnictwo: Dwie Siostry
7,03 (72 ocen i 12 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
6
8
18
7
23
6
16
5
4
4
2
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Lignes de faille
data wydania
ISBN
9788360850367
liczba stron
356
język
polski

"Znamię" jest pierwszą książką Huston, jaka ukazuje się w języku polskim. W 2006 roku powieść zdobyła prestiżową nagrodę francuską Prix Femina. "Znamię" to portret wielopokoleniowej rodziny amerykańskiej w czterech odsłonach, począwszy od 2004 roku w Kalifornii, po 1944 rok w nazistowskich Niemczech. Narracja prowadzona jest z punktu widzenia czworga sześcioletnich dzieci. Nancy Huston (ur. w...

"Znamię" jest pierwszą książką Huston, jaka ukazuje się w języku polskim. W 2006 roku powieść zdobyła prestiżową nagrodę francuską Prix Femina. "Znamię" to portret wielopokoleniowej rodziny amerykańskiej w czterech odsłonach, począwszy od 2004 roku w Kalifornii, po 1944 rok w nazistowskich Niemczech. Narracja prowadzona jest z punktu widzenia czworga sześcioletnich dzieci. Nancy Huston (ur. w 1953 r. w Calgary) kanadyjska autorka pisząca po francusku i tłumacząca własną twórczość na język angielski. Od 1973 r. mieszka w Paryżu, dokąd przyjechała na studia (dyplom pod kierownictwem Rolanda Barthes a), autorka kilkunastu książek (powieści i esejów) tłumaczonych na wiele języków.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Dwie Siostry, 2008

źródło okładki: http://wydawnictwodwiesiostry.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 984
Paula | 2011-11-24
Przeczytana: 23 listopada 2011

"Znamię" to powieść o historii, która potrafi wkroczyć w nasze życie nawet kilkadziesiąt lat po swoim zaistnieniu. To powieść o tym, jak wielki wpływ mają rodzice i ich zachowania na swoje dzieci, jak nierzadko w nieświadomy dla siebie sposób kształtują oni sposób widzenia świata przez swoje potomstwo. To powieść o tym jak wraz z mijającymi dziesięcioleciami czy epokami, zmienia się ludzki pogląd na życie, zmieniają się wartości. "Znamię" to w końcu powieść o tajemnicy, złu i samotności, ale również potrzebie miłości i akceptacji...

Nancy Huston w swojej książce oddaje czytelnikom pod opiekę czwórkę kilkuletnich dzieci, które są nie tylko narratorami tej powieści, ale również przewodnikami po historii, która się stała. Sol, Sadie, Randall i Kristina powoli, na przestrzeni lat tworzą małe drzewo genealogiczne swojej rodziny. Dzięki nim z roku 2004 cofamy się do 1982, po to by za chwilę znaleźć się w roku 1962, a następnie 1944. Taka właśnie podróż w czasie, pozwala czytelnikowi na skuteczne ułożenie układanki zdarzeń i odkrycie dramatu, który się wydarzył i zmienił wszystko.

Każde z czwórki dzieci ma około sześciu lat w momencie, gdy opowiada swoją historię, gdy przedstawia swoją rodzinę i tłumaczy mechanizmy nią rządzące. Jako pierwszy na scenę "Znamienia" wkracza Sol, który w swoich oczach, a także w oczach rodziców jest kimś absolutnie wyjątkowym. Sol jest przekonany o swojej wielkości i pięknej, pełnej sukcesów przyszłości, która go czeka. Jedyną przeszkodą, która stoi na jego drodze jest brzydkie znamię na skroni. Znamię, które musi zostać usunięte, by twarz tego boskiego dziecka, była tak piękna i pozbawiona skaz jak jego wnętrze.
Randall uwielbia swojego ojca, który jest zawsze przy nim. Matka? Dla niej sensem życia jest zło, które bada. Zło, które zdarzyło się tak dawno temu, a które wciąż wisi nad ich rodziną, nie dając o sobie zapomnieć nawet przy śniadaniu. To właśnie z powodu tego zła, matka najpierw wyjeżdża na dwa tygodnie do Niemiec, a później powoduje, że cała rodzina przeprowadza się do Hajfy w Izraelu. Tam chłopiec trafia do żydowskiej szkoły, w której poznaje swoją pierwszą miłość, palestynkę Nuzhę. To ona uświadamia mu, że jego znamię, jego mały nietoperzyk na ramieniu może mieć czarodziejską moc.
Sadie spędza życia tęskniąc za matką. Wychowywana przez surowych dziadków dziewczynka, za każdym razem odlicza dni i godziny do przyjazdu swojej rodzicielki. Jej mama bowiem jest gwiazdą podróżującą po całym świecie i dającą koncerty. Ma niesamowity głos, który śpiewa bez słów! Gdy pewnego razu mama zabiera ją wreszcie do swojego domu, Sadie jest zachwycona! Wreszcie będzie miała dom, wreszcie będzie mieszkać z kimś kto ją rozumie i bezgranicznie kocha, wreszcie to okropne znamię na pośladku nie będzie jej więcej karać...
Kristina jest szczęśliwa. Mimo wszystko. Pomimo tego, iż jej brat i ojciec walczą na wojnie z Anglikami, Francuzami i Amerykanami ona czuje się bezpiecznie. Ma przecież dziadka, mamę i siostrę, a oni ją kochają. Ma też znamię w zagłębieniu lewego łokcia, które przynosi jej ukojenie, pociechę i siłę. Dziewczynka marzy o tym by zostać Grubą Damą w cyrku i wierzy, że spełni swoje marzenie.

Nancy Huston stworzyła powieść, która nie dość, że napisana jest różnorodnym, gładkim, łatwo czytającym się językiem to jeszcze przykuwa uwagę, wciąga w swój świat i nie rozczarowuje. Jej bohaterowie są wiarygodni (choć przyznam, że sposób zachowania się Sola trochę mnie zszokował i budził mój sprzeciw), a historia, która toczy tą rodzinę niepokojąco prawdziwa.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Żerca

Szału nie ma, ale jest ok. Nadal drażnią mnie wyjątkowo głupiutkie główne bohaterki autorki, i pewne niedociągnięcia np. w trzecim tomie bohaterka nad...

zgłoś błąd zgłoś błąd