Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,69 (2274 ocen i 366 opinii) Zobacz oceny
10
248
9
443
8
635
7
560
6
245
5
63
4
29
3
26
2
8
1
17
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308053539
liczba stron
208
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
BUKA

W życiu Sońki wszystko skończyło się dawno, dawno temu, wraz z wojną. Przeżyła i poczuła wtedy tyle, że później już ani żyła, ani czuła, mając jedynie wspomnienia i psią obrożę z gotyckim napisem. Przypadkowe spotkanie przy wiejskiej drodze daje początek opowieści, która wreszcie może zostać wysłuchana. Powiernikiem Sońki zostaje Igor — wzięty reżyser teatralny — który niespodziewanie znalazł...

W życiu Sońki wszystko skończyło się dawno, dawno temu, wraz z wojną. Przeżyła i poczuła wtedy tyle, że później już ani żyła, ani czuła, mając jedynie wspomnienia i psią obrożę z gotyckim napisem. Przypadkowe spotkanie przy wiejskiej drodze daje początek opowieści, która wreszcie może zostać wysłuchana.

Powiernikiem Sońki zostaje Igor — wzięty reżyser teatralny — który niespodziewanie znalazł się gdzieś poza zasięgiem sieci komórkowych. Na bieżąco przekształca historię staruszki w sztukę teatralną, tworząc własną wersję wydarzeń. A kiedy zdawać by się mogło, że wyczerpał już limit pomysłów, w wiejskiej chacie pojawia się Ignacy, o którym Igor uporczywie próbował zapomnieć…

Sońka to wielka, ale kameralna, prosta, choć niełatwa, wyciszona, lecz kipiąca emocjami, pacyfistyczna, a jednocześnie brutalna historia przepełniona miłością. Autor wykorzystuje konwencję romansu wojennego, by opowiedzieć o kiedyś i teraz; o tu i tam; o piekle i raju pamięci.

Ignacy Karpowicz po raz kolejny zaskakuje, jeszcze bardziej zachwyca i udowadnia, że po sukcesach Balladyn i romansów oraz ości na dobre wszedł do literackiej superligi.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 244
Adam | 2017-06-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 24 czerwca 2017

Igor Grycowski reżyser teatralny będący w podróży, przemierza swoim mercedesem setki kilometrów. Los chciał, że właśnie na Podlasiu psuje się samochód. Ten wysokiej klasy rumak odmawia posłuszeństwa. Okolica nie wygląda ciekawie; dwa domy na krzyż, pustkowie, las, brak zasięgu w telefonie sprawia, że zmuszony jest szukać pomocy wśród mieszkańców tej baśniowej krainy. Spotyka starowinę, która żyje samotnie wraz ze swoimi zwierzętami psem Borbusem, kotem Pasterzem Mysz i Mućką, starą krową.
Sonia wygląda jak wiedźma, pomarszczona twarz, zapadłe powieki, pochylona sylwetka, która każdego dnia chyli się coraz bardziej ku ziemi. Tylko serce kobiety bije dobrocią, ufnością, bo przecież „gość w dom, Bóg w dom”. Częstuje kubkiem mleka i opowiada .historię swojego życia.
„Ty nie wiesz, co znaczy pokochać bez jakiegokolwiek sensu, bez najmniejszego sensu”.
Tak Sonia wspomina swoją miłość do Joachima, esesmana, który przez dwa tygodnie stacjonował w jej okolicy, a któremu bez reszty oddała swoje serce. Rok 1941 był dla Sońki czasem, który płyną inaczej, nie przyśpieszał. Każda wspólnie spędzona minuta z ukochana osobą była dłuższa, większa i głębsza, niż późniejsze lata spędzone w samotności.
Reżyser zrozumiał, że los dał mu niepowtarzalną szansę, na którą czekał całe życie. Życie tej staruszki było doskonałą sztuką, którą wykorzystuje na deskach teatru.
Dla dziewięćdziesięcioletniej kobiety Igor zaś był aniołem śmierci, któremu u schyłku życia opowiada całą historię swojego życia. Życia okrutnego, pozbawionego matczynej miłości, pełnego brutalności ojca i braci, nienawiści, bólu i śmierci.
„Kochałam tak do, końca do granicy, za którą już tylko nic”.
Czy taka miłość może mieć rację bytu? Czy można kochać wroga? Przecież ludzie nie wybaczą zdrady. Słucham jak Sonia mówi w swoim języku, po białorusku, „po naszemu”.
„…trzymali mnie mocno, a ojciec podeszli i splunęli mi w twarz. Potem się zamachnęli, żeby uderzyć, tak na odlew. Ojciec umieli bić. Warga spuchła, ulało się krwi jak z pełnego kubka. Nikt nic nie powiedział. Ojciec wzięli widły i z widłami podeszli.”
Dramatyczna opowieść wiejskiej kobiety pokazuje wizerunek kobiety tamtych lat.
„ Wartość kobiety to nic więcej niż wartość kozy, choć koza większą miała szansę na przeżycie, bo dawała mleko, a kobieta tylko czasami i nie dla wszystkich”.
Sońka to opowieść rozgrywająca się na dwóch płaszczyznach czasowych. Opowiedziana przez autora w formie konwencji jako sztuka teatralna rodząca się w myślach reżysera Igora.
Powiem szczerze, że nie umiem pisać o takich arcydziełach (Sońka niewątpliwie zalicza się do nich) mam wrażenie, że mogę zniechęcić kogoś do przeczytania. Może wystarczy, że powiem, iż zawiera w sobie piękno i mądrość. Kasprowicz wiedział jak napisać, by poruszyć do głębi i sprawić, że szybko o niej nie zapomną.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Siedem prawd

Książka mi się nie podobała. Banalna historia: bohaterka przeżywa zawód miłosny, nie lubi swojej pracy, jest nieszczęśliwa, nagle znajduje kotkę, któr...

zgłoś błąd zgłoś błąd